Араб Азаттық Фронты: Тарихы мен Палестина Азаттық Ұйымындағы Ролі

Кіріспе

Араб азаттық фронты (ААФ; جبهة التحرير العربية Jabhet Al Tahrir Al 'Arabiyah) – 1969 жылы Ахмет Хасан әл-Бакр құрған, кейін Саддам Хусейн басқарған, бұрын Ирактағы Баас партиясының бақылауында болған, шағын палестиналық саяси партия. ААФ Палестинаны азат ету ұйымының (PLO) мүшесі болып табылады.

Тарих және негіз

АЛФ 1969 жылғы сәуірде Ирак басшылығындағы Баас партиясының фракциясының алғы шебі ретінде құрылды, сол кезде Ахмет Хасан әл-Бакр басқарды. АЛФ барлық мәселелер бойынша Ирак үкіметінің саясатын қадағалап келді. Баас партиясының панарабтық идеологиясына сәйкес, АЛФ бастапқыда Израиль-Палестина қақтығысының «палестиналықтандырылуына» қарсы болды, оның орнына Израильмен арап әлемінің соғысы тұрғысынан пікір білдіруді жөн көрді, оны Ирактың табиғи басшылығымен қарастырды. АЛФ Ирактың шамамен 34 000 палестиналық халқының арасындағы ең белсенді топ болды, бірақ барлық басқа палестиналық қауымдастықтарында өте мардымсыз күш еді. Ливанның босқындар лагерьлерінде шағын топтары сақталған, ал Палестина аумақтарында өте сирек кездеседі. Самир Сануну – Ливандағы АЛФ өкілі. АЛФ-тың алғашқы басшысы – оның бас хатшысы Зейд Хайдар болды. Хайдар 1930 жылдары Сирияда араб ұлтшылдарының отбасында дүниеге келді. 1956 жылы Сириядағы Баас партиясына қосылды. 1968 жылы төңкерістен кейін Иракқа барып, Ирактағы Баас партиясының мүшесі болды. 1969 жылы Ирак үкіметі оны Палестинадағы Баас партиясының бас хатшысы, АЛФ қызметіне тағайындады. 1969 жылғы маусымда АЛФ жаңадан құрылған ҰПҰ-ға мүше болды, бұл Ирактың ҰПҰ-ға және Палестинадағы оқиғаларға ықпал ету құралы болды. 1974 жылы АЛФ ҰПҰ-ның көзқарастарының жеңілдегеніне қарсы болған, Ирактың күшті қолдауына ие болған, қатал палестиналық фракциялар құрған «Қарсыласу майданына» қосылды. ҰПҰ Израильмен Осло келісімдеріне қол қойғаннан кейін, АЛФ ирактық Баас үкіметінің саясатына сәйкес келісімдерге қарсы шықты. Бұл 1993 жылы АЛФ-тағы жікке әкелді, Арафаттың Осло фракциясы Палестиналық араб майданына айналып, Палестина аумақтарына көшіп кетті, ал АЛФ-тың қалған бөлігі «Қарсыласу майданында» қалды. АЛФ 2000 жылы басталған әл-Ақса интифадасы кезінде Ирак үкіметінен «шейіттердің» отбасыларына қаржылай көмек таратушы ретінде, жанкешті бомбалаушылардың отбасыларына қосымша гранттар беру арқылы маңызға ие болды. 2003 жылы АҚШ-тың Иракқа басып кіргенінен кейін, Саддам Хусейннің Баас үкіметінің құлауымен және Баас партиясының таратылуымен байланысты, Иракта тұратын көптеген палестиналық босқындар елден қашуға мәжбүр болды, ал көптеген АЛФ мүшелері қауіпсіздік үшін Ливан мен Батыс жағалауға қашты. Ахмед 1975 жылдан (мүмкін 1974 жылдан) 1991 жылы қайтыс болғанға дейін бас хатшы болып қызмет етті және 1977 жылдан бастап ҰПҰ Атқару кеңесінің мүшесі болды. Қазіргі бас хатшы – Ракад Салем (Абу Махмуд), ол 2001-2006 жылдар аралығында Израиль түрмесінде ұсталған.

The ALF was founded in April 1969, as a front of the Iraqi led faction of the Ba'ath Party, then led by Ahmed Hassan al Bakr. The ALF has always followed Iraqi government policy on all matters. In line with the pan Arab ideology of the Ba'ath Party, the ALF was initially opposed to "Palestinization" of the Israeli–Palestinian conflict, preferring to argue in terms of the wider Arab world's war with Israel, which it regarded as under the natural leadership of Iraq. The ALF was the main group active in Iraq's small Palestinian population of approximately 34,000, but a very minor group in all other Palestinian communities. It has maintained a small following in the refugee camps of Lebanon, and has a minuscule presence in the Palestinian territories. Samir Sanunu is the representative of ALF in Lebanon. The first leader of ALF was its secretary general, Zeid Heidar. Heidar was born in Syria in the 1930s into a family of Arab nationalists. In 1956 he joined the Ba'ath Party in Syria. In 1968 he went to Iraq after the coup and was a part of the Ba'ath Party in Iraq. In 1969, he was appointed by the government of Iraq secretary general of the Ba'ath Party in Palestine, the ALF. In June 1969 the ALF became a member of the newly formed PLO, a device for Iraq to be able to influence the PLO and the events in Palestine. In 1974, the ALF joined the Rejectionist Front, initially strongly backed by Iraq, which was formed by hard line Palestinian factions which rejected what they perceived as the increasing moderation of the PLO. After the PLO entered into the Oslo Accords with Israel, the ALF opposed the accords, in line with Iraqi Ba'athist government policy. This brought about a split in the ALF in 1993, with a pro Arafat Oslo faction becoming the Palestinian Arab Front and re locating to the Palestinian territories; while the remainder of the ALF remaining in the Rejectionist Front. The ALF gained some significance during the al Aqsa Intifada, which started in 2000, as a distributor of financial contributions from the Iraqi government to families of "martyrs" with extra grants for the families of suicide bombers. After the 2003 American invasion of Iraq, the fall of the Saddam Hussein's Ba'athist government, and dissolution of the Ba'ath Party, large numbers of the Palestinian refugees who had been living in Iraq were forced to flee Iraq, and many ALF members fled the country for security reasons for Lebanon and the West Bank. Ahmed was the secretary general from 1975 (possibly 1974) until his death in 1991, and was a member of PLO Executive Council from 1977. The present secretary general is Rakad Salem (Abu Mahmoud) who was held in Israeli jail between 2001 and 2006.

Қазіргі жағдай

Бүгінде АЛФ-тың бас хатшысы болып Ирак азаматтығын иеленген Ракад Салем тағайындалған. Ол 2001 жылы өзін-өзі өлтірушілердің отбасыларына ирактық қаражат таратуы үшін Израиль түрмесіне қамалған. 2006 жылы жақсы ниет білдірісі ретінде 57 палестиналық тұтқынмен бірге ол да босатылды. Қазіргі уақытта оның айтарлықтай әскери күші жоқ деп есептеледі. АҚШ оны «Шет елдік террористік ұйым» деп танымады, сондай-ақ ол БҰҰ, ЕО және басқа да елдердің террористік тізімдеріне енбеген.