Артур Инман: Жазбалары мен өмірінің сыры

Кіріспе

Американдық жазушы (1895–1963)

Артур Кру Инман (11 мамыр 1895 – 5 желтоқсан 1963) – 1919 жылдан 1963 жылға дейін жазылған, 17 миллион сөзден тұратын күнделігі ағылшын тіліндегі ең ұзақ күнделіктердің бірі саналатын, қайталанбас және өзіне жақын адамдарынан алыс тұрған американдық ақын.

Өмірбаян

Инман 1895 жылғы 11 мамырда Атланта қаласындағы ең бай отбасылардың бірінде дүниеге келді. Оның әкесі Сэмюэл Мартин Инман «Атланта Конституциясы» газетінің бір бөлігіне иелік еткен, бірақ оның байлығы мақта саудасы мен өндірісінен түскен. Ол Атлантаны тастап, Хаверфорд мектебін, содан кейін Хаверфорд колледжін бітірді. Екі жыл оқығаннан кейін нервтік ауруға шалдыққандықтан колледжден шығып, 1915 жылдан кейін Оңтүстікке қайта оралмады. Бір сыншы Инманды «Рансом буынының жетілген әдеби және философиялық білімінен толыққанды айырылған, ешқандай ерекшелігі жоқ талант» деп сипаттады. 1928 жылы ол «Оңтүстіктің әскері: генерал Пикеттің әйеліне жазған соғыс хаттары» кітабын редакциялап, жариялады. Ол Бостонға көшіп, денсаулығына үлкен қызығушылық таныта бастады. Өмірінің көп бөлігін қараңғы, дыбыс өткізбейтін пәтерлерде өткізді. Өзін шудан қорғау үшін бірнеше пәтер сатып алды. Мұрагерлікпен келген байлығының арқасында ол гипохондриясы мен ерекше мінез-құлқына тойтарыс бере алды, сондай-ақ онымен сөйлесу үшін қызметшілер мен басқа да адамдарды жалдады. Әйелі Эвелин оның кейбір «сөйлесушілермен» қарым-қатынасқа түсетінін мойындаған сияқты. Ол бірнеше рет өзіне қол жұмсауға тырысты. 1963 жылғы 5 желтоқсанда, пәтерінің жанындағы Пруденциал мұнарасының құрылысынан шыққан шуды шыдамағандықтан, Массачусетс штатының Бруклин қаласында револьвермен өз-өзіне қол жұмсады. Ол қайтыс болғанда 155 томдық қолжазба күнделікті қалдырды, олардың ешқайсысы жарияланбады. Кейбіреулер Инманның күнделігін бірегей деп есептесе, тарихшы Дэвид Герберт Дональд оны «американдықтар жазған ең керемет күнделік» деп атады. Бір томдық нұсқасы 1996 жылы жарық көрді. Екі томдық басылымды қарастырып, Time журналы Инманды «Гитлерге табынушылық ете отырып, еврейлерді, итальяндықтарды және Рузвельтті жек көретін» «мегаломаниялық, өшпенділікке бой алған, әйелдерді жек көретін, тыңшылыққа бейім гипохондрик» деп сипаттады. Драматург Лоренцо Де Стефано күнделіктер негізінде «Camera Obscura» атты пьеса жазды, ол 2001 жылы Сиэтл репертуарлық театрында және 2002 жылы Лондонның Альмейда театрында қойылды. Екі қойылымның да режиссері – ағылшын режиссері Джонатан Миллер. Лоренцо Де Стефаноның «Дневник» көркем фильмін түсіру жұмыстары қазіргі кезде белсенді жүріп жатыр. Томас Обо Лидің «Инман күнделіктері» операсы, күнделік пен Де Стефаноның пьесасы негізінде Бостонның Интермеццо операсы тапсырыс беріп, сахнаға қойды. Әлемдік премьерасы 2007 жылдың қыркүйек айында Бостон қаласында өтті.

Inman was born May 11, 1895, in Atlanta to one of the city's wealthiest families. His grandfather Samuel Martin Inman owned part of the Atlanta Constitution but derived his wealth from cotton trade and manufacturing. He left Atlanta to attend the Haverford School and then Haverford College. He left college after two years because of a nervous breakdown, and he never returned to the South after 1915. A critic has described Inman as "a mediocre talent, wholly lacking in the sophisticated literary and philosophical education of the Ransom generation." In 1928 he edited and published Soldier of the South: General Pickett's War Letters to his Wife. He moved to Boston, where he became increasingly obsessed with his health. He lived for much of his life in dark, soundproofed apartments. He owned several apartments in order to surround himself with noiseless spaces. Having inherited wealth, he was able to cater to his hypochondria and other eccentric ways and afford servants and others hired to come and talk with him. His wife, Evelyn, appears to have accepted that he would have sex with some of these so called "talkers." He attempted suicide on several occasions. On December 5, 1963, when he found the noise from the construction of the Prudential Tower near his apartment unbearable, he committed suicide with a revolver in Brookline, Massachusetts. He left 155 handwritten volumes of the diary when he died, entirely unpublished. Inman's diary is not only considered unique by some but historian David Herbert Donald called it "the most remarkable diary ever published by an American." A one volume version appeared in 1996. Reviewing the two volume edition, Time described Inman as a "megalomaniacal bigot misogynist Peeping Tom hypochondriac," who "hated Jews, Italians and Roosevelt while admiring Hitler." Playwright Lorenzo DeStefano authored a play based on the diaries, Camera Obscura, which has been performed at the Seattle Repertory Theatre (2001) and at London's Almeida Theatre (2002). English director Jonathan Miller directed both of those productions. Lorenzo DeStefano's feature film adaptation, The Diarist is in active development. The Inman Diaries, an opera by Thomas Oboe Lee, based on the diary and DeStefano's play, was commissioned and produced by Intermezzo Opera of Boston. The world premiere took place there in September 2007.

Танымал мәдениетте

Харли Пейтон, «Твин Пикс» телесериалының продюсері, Харольд Смит кейіпкерінің және оның мінез-құлқының Инманға негізделгенін айтты.