Гомеопатия: Псевдоғылыми ем жүйесі

Кіріспе

Гомеопатия немесе гомеопатия – альтернативті медицинаның ғылыми емес жүйесі. Оны 1796 жылы неміс дәрігері Сэмюэл Ганеман ойлап тапты. Оның іс жүзіндегі мамандары гомеопаттар немесе гомеопатиялық дәрігерлер деп аталады, олар сау адамдарда аурудың белгілерін тудыратын зат, ауру адамдардың ұқсас белгілерін емдей алады деп сенеді; бұл ілім similia similibus curentur, яки «ұқсас ұқсаспен емдейді» деп аталады. Гомеопаттар әр сұйытудың арасында препаратты соққыға ұшыратып немесе шайқап, осылайша сұйытқыштың бастапқы затты алып тастағаннан кейін «есінде сақтайтынын» айтады. Дәрігерлер мұндай препараттарды ішке қабылдағанда ауруды емдейтіні немесе жазып жіберуі мүмкін екенін мәлімдейді. Физика, химия, биохимия және биология саласындағы барлық ғылыми білім гомеопатияға қайшы келеді. Гомеопатиялық препараттар көбінесе биохимиялық жағынан белсенді емес және ешқандай белгілі ауруға әсер етпейді. Оның Ганеман миазмалар деп атаған қағидаларға негізделген ауру туралы теориясы, вирустар мен бактериялардың аурудың себептері ретінде кейіннен анықталуымен үйлеспейді. Клиникалық сынақтар жүргізілді және гомеопатиялық препараттардың объективті әсері жоқ екені көрсетілді. Гомеопатияның негізгі тұжырымдамасының сенімсіздігі және тиімділігінің дәлелденбеуі ғылыми және медициналық қауымдастықтарда оны шарлатандық және алаяқтық деп сипаттауға әкелді. Гомеопатия ең үлкен танымалдылыққа 19 ғасырда қол жеткізді. Ол 1825 жылы АҚШ-қа әкелінді, ал алғашқы американдық гомеопатиялық мектеп 1835 жылы ашылды. 19 ғасыр бойында Еуропа мен АҚШ-та ондаған гомеопатиялық мекемелер пайда болды. Осы кезеңде гомеопатия салыстырмалы түрде сәтті болып көрінді, себебі басқа емдеу түрлері зиянды және тиімсіз болуы мүмкін еді. Ғасыр соңына қарай бұл практика төмендеп, АҚШ-тағы соңғы гомеопатиялық медициналық мектеп 1920 жылы жабылды. 1970-ші жылдары гомеопатия қайтадан жандана бастады, кейбір гомеопатиялық өнімдердің сатылымы он есеге өсті. Бұл тенденция жаңа дәуір қозғалысының өрлеуімен сәйкес келді және синтетикалық химиялық заттарға ұтымсыз қарсылық – химияфобия және гомеопатиялық дәрігерлер ұзақ кеңес беру уақытын қамтамасыз етуі себеп болуы мүмкін. 21 ғасырда жүргізілген мета-талдаулар гомеопатияның терапиялық талаптарының ғылыми негіздемесі жоқ екенін көрсетті. Осының нәтижесінде ұлттық және халықаралық ұйымдар гомеопатияны денсаулық сақтау саласында мемлекеттік қаржыландыруды тоқтатуды ұсынды. Австралия, Ұлыбритания, Швейцария және Францияның ұлттық органдары, сондай-ақ Еуропа академиясының ғылыми кеңесі және Ресей ғылым академиясы гомеопатияның тиімсіз екеніне келісіп, оған қосымша қаржыландыруды ұсынбауды ұсынды. Англияның Ұлттық денсаулық сақтау қызметі гомеопатиялық препараттарға қаржы бөлмейді және Денсаулық сақтау департаментінен гомеопатиялық препараттарды тыйым салынған рецепттер тізіміне қосуды сұрады. Франция 2021 жылы қаржыландыруды тоқтатып, Испания да гомеопатия және басқа да ғылыми емес емдеулерді денсаулық сақтау орталықтарынан тыйым салу туралы шешім қабылдады.

Pseudoscientific system of alternative medicine

Homeopathy or homoeopathy is a pseudoscientific system of alternative medicine. It was conceived in 1796 by the German physician Samuel Hahnemann. Its practitioners, called homeopaths or homeopathic physicians, believe that a substance that causes symptoms of a disease in healthy people can cure similar symptoms in sick people; this doctrine is called similia similibus curentur, or "like cures like". Between each dilution homeopaths may hit and/or shake the product, claiming this makes the diluent "remember" the original substance after its removal. Practitioners claim that such preparations, upon oral intake, can treat or cure disease. All relevant scientific knowledge about physics, chemistry, biochemistry and biology contradicts homeopathy. Homeopathic remedies are typically biochemically inert, and have no effect on any known disease. Its theory of disease, centered around principles Hahnemann termed miasms, is inconsistent with subsequent identification of viruses and bacteria as causes of disease. Clinical trials have been conducted and generally demonstrated no objective effect from homeopathic preparations. The fundamental implausibility of homeopathy as well as a lack of demonstrable effectiveness has led to it being characterized within the scientific and medical communities as quackery and fraud. Homeopathy achieved its greatest popularity in the 19th century. It was introduced to the United States in 1825, and the first American homeopathic school opened in 1835. Throughout the 19th century, dozens of homeopathic institutions appeared in Europe and the United States. During this period, homeopathy was able to appear relatively successful, as other forms of treatment could be harmful and ineffective. By the end of the century the practice began to wane, with the last exclusively homeopathic medical school in the United States closing in 1920. During the 1970s, homeopathy made a significant comeback, with sales of some homeopathic products increasing tenfold. The trend corresponded with the rise of the New Age movement, and may be in part due to chemophobia, an irrational aversion to synthetic chemicals, and the longer consultation times homeopathic practitioners provided. In the 21st century, a series of meta analyses have shown that the therapeutic claims of homeopathy lack scientific justification. As a result, national and international bodies have recommended the withdrawal of government funding for homeopathy in healthcare. National bodies from Australia, the United Kingdom, Switzerland and France, as well as the European Academies' Science Advisory Council and the Russian Academy of Sciences have all concluded that homeopathy is ineffective, and recommended against the practice receiving any further funding. The National Health Service in England no longer provides funding for homeopathic remedies and asked the Department of Health to add homeopathic remedies to the list of forbidden prescription items. France removed funding in 2021, while Spain has also announced moves to ban homeopathy and other pseudotherapies from health centers.

Тарих

Гомеопатия 1796 жылы Сэмюэл Ханеманмен құрылды. Ханеман 18-ші ғасырдың соңындағы қалыпты медицинаны иррационалды және кеңессіз деп санады, себебі ол көбінесе тиімсіз және жиі зиян келтіретін. Ол жеке дәрілерді кішкентай дозаларда қолдануды жақтады және тірі организмдердің жұмыс істеуін материалдық емес, виталистік тұрғысынан қарастыруды ұсынды. "Гомеопатия" терминін Ханеман ойлап тапты және ол 1807 жылы алғаш рет жарияланды. Ол сондай-ақ дәстүрлі батыс медицинасын кемсіту үшін қолданылған "аллопатиялық медицина" терминін енгізді.

Тұжырымдама

Ганеман гомеопатияны шотландтық дәрігер және химик Уильям Калленнің медициналық еңбегін неміс тіліне аудару барысында ойлап тапты. Калленнің цинхона безгекті емдей алатынына күмәнданып, Ханеман оның қабығын жеп, қандай нәтиже болатынын анықтауға тырысты. Ол қызба, дікілдеу және буын ауруы сезімдерін бастан өткерді – бұл симптомдар безгек симптомдарына ұқсас болды. Осыдан Ханеман барлық тиімді дәрілер сау адамдарда емдейтін аурулардың белгілеріне ұқсас симптомдар тудырады деген қорытындыға келді. Бұл "гомеопатия" атауына себеп болды, ол "hómoios" – "ұқсас" және "páthos" – "ауру" сөздерінен құралған. "Ұқсас заң" деп аталатын, емделетін аурудың симптомдарына ұқсас симптомдар тудыратын дәрілердің тиімділігі туралы доктринаны Ханеман латын тіліндегі similia similibus curentur, яғни "ұқсас ұқсаспен емдейді" деген фразамен түсіндірді. Оливер Венделл Холмс 1861 жылы жариялаған цинхона қабығын жеудің әсері туралы есебі Ханеман сипаттаған симптомдарды қайта дамыта алмады.

Дәлелдеу

Ганеман адамдарда әртүрлі заттардың қандай әсерлер тудыруы мүмкін екенін тексеруге кірісті, бұл процедура кейіннен "гомеопатиялық дәлелдеу" деп аталды. Бұл сынақтар бақылаушыларға затты қабылдаудың әсерін, барлық симптомдарын және олардың пайда болған қосымша жағдайларын тіркеуді қажет етті. Ол 1805 жылы дәлелдеулер жинағын жариялады, ал 65 препараттың екінші жинағы оның "Materia Medica Pura" (1810) кітабында жарық көрді. Ганеман бірдей симптомдарды тудыратын дәрі-дәрмектердің үлкен дозалары ауруды тек күшейтеді деп сенгендіктен, ол ең жоғары дәрежеде сұйылтуды ұсынды. Ганеманның айтуынша, заттың емдік қасиеттерін сақтап, зиянды әсерін жоятын сұйылту әдісі жасалды. Ганеман бұл процестің "жалпы заттардың дәрілік күштерін" күшейтетініне сенді. Ол өзінің жаңа медициналық жүйесінің шолуын "Емдеу өнерінің органоны" (1810) кітабында жинап, жариялады, ал 1921 жылы гомеопаттар әлі күнге дейін қолданатын алтыншы басылымы жарық көрді.

Миазмалар мен аурулар

Органонда Ганеман "миазмалар" ұғымын созылмалы аурулардың "жұқпалы принциптері" және "өмірлік күштің ерекше бұзылыстары" ретінде енгізді. Ганеман әр миазманы нақты аурулармен байланыстырды және миазмаларға алғашқы әсер ету тері немесе жыныстық аурулар сияқты жергілікті белгілерді тудырады деп ойлады. Оның пікірінше, егер бұл белгілер дәрімен басылса, себебі тереңдей түсіп, ішкі органдардың аурулары ретінде көріне бастайды. Бастапқы миазма әлі де сақталады, ал терең тамырланған ауруларды өмірлік күштің терең бұзылуын жою арқылы ғана түзетуге болады. Ганеманның миазмалар туралы болжамдары бастапқыда үш жергілікті белгіні ұсынды: псора (қасыну), сифилис (жұқпалы ауру) немесе сикоз (жидек тәрізді өспе). Олардың ішіндегі ең маңыздысы – псора, ол терідегі кез келген қасыну ауруларымен байланысты деп сипатталды және көптеген аурулардың негізі болып табылады. Ганеман оның эпилепсия, рак, сарқырама, есіту қабілетінің жоғалтуы және катаракта сияқты аурулардың себебі деп сенді. Ганеманнан бері басқа миазмалар да ұсынылды, кейбіреулері бұрын псораға жатқызылған ауруларды, соның ішінде туберкулез және рак миазмаларын алмастырды. Ганеманның миазма теориясы тіпті қазіргі заманда да гомеопатияда даулы және көңіл бөлуге лайық мәселе болып қала береді. Бұл теория емдеудің сәтсіздігіне қарамастан гомеопатия жүйесін сақтау үшін жасалған түсінік ретінде сынға ұшырады, сондай-ақ көптеген жүздеген ауру түрлерін қамтуға жеткіліксіздігі үшін, ауруға бейімділікті, генетиканы, қоршаған орта факторларын және әр науқастың жеке ауру тарихын түсіндіре алмағаны үшін де сыналып келді.

19 ғасыр: танымалдылыққа жету және ерте сын

Гомеопатия 19 ғасырда ең үлкен танымалдылыққа ие болды. Оны 1825 жылы Ханеманның шәкірті Ханс Бирч Грам АҚШ-қа әкелді. АҚШ-та алғашқы гомеопатиялық мектеп 1835 жылы ашылды, ал 1844 жылы Америка гомеопатия институты құрылды. 19 ғасырда Еуропа мен АҚШ-та ондаған гомеопатиялық мекемелер пайда болды. 1900 жылға қарай АҚШ-та 22 гомеопатиялық колледж және 15 000 дәрігер болды. Гомеопатиялық препараттар тиімді болмаса да, олар көбінесе зиянды емес, сондықтан ем алушыларға көмектесуі тиіс емнен зиян көру ықтималдығы төмен. Гомеопатияның танымалдылығының өсуіне себеп – жұқпалы аурулар эпидемиясынан зардап шеккен адамдарды емдеудегі көрінетін сәттілік болды. 19 ғасырдағы холера сияқты аурулар эпидемиясы кезінде гомеопатиялық ауруханалардағы өлім-жітім көрсеткіші дәстүрлі ауруханалардағыдан көбінесе төмен болды, себебі сол кезде қолданылған емдеу әдістері зиянды болуы және аурулармен күресуде тиімсіз болуы мүмкін. Гомеопатияның танымалдылығы артып келе жатқан кезде де ғалымдар мен дәрігерлер оны сынап бақты. 1843 жылы королева Викторияның дәрігері сэр Джон Форбс гомеопатияның өте аз дозаларын пайдасыз деп сынайды және оны "адам ақылына қарсы келетін нәрсе" деп санады. 1853 жылы Джеймс Янг Симпсон жоғары сұйылтылған дәрілер туралы: "Қаншалықты күшті болса да, миллиардауы немесе дециллиондауы адамға әсер етпейтін немесе шыбынды қорқытпайтын ешқандай у болмайды" деді. 19 ғасырдың американдық дәрігері және жазушысы Оливер Венделл Холмс та гомеопатияны сынағандардың бірі болды және 1842 жылы "Гомеопатия және оның туысқан алдамшылықтары" атты мақала жариялады. АҚШ-тағы соңғы гомеопатиялық мектеп 1920 жылы жабылды. Unschuld сондай-ақ гомеопатия АҚШ-та толығымен қалыптаспағанын, бірақ еуропалық ойлауда тереңірек орныққанын айтады. АҚШ-та 1938 жылғы "Тамақ, дәрі-дәрмек және косметика туралы" заң (Нью-Йорк штатының сенаторы және гомеопатия дәрігері Ройал Коплендтің қолдауымен) гомеопатиялық препараттарды дәрілік заттар ретінде мойындады. 1950 жылдары АҚШ-та барлығы 75 гомеопатия дәрігері болды. 1970 жылдардың ортасынан кейін гомеопатия қайта жандана бастады және кейбір гомеопатиялық компаниялардың сатылымы он есеге өсті. Кейбір гомеопаттар жаңаруды грек гомеопаты Джордж Витулкасқа байланыстырады, ол 1970 жылдары "гомеопатия сценарийлерін жаңарту және теориясы мен практикасын жетілдіру үшін көптеген зерттеулер жүргізді", бірақ Эрнст және Саймон Сингх оны Жаңа дәуір қозғалысының өсуімен байланыстырады. Ғасырдың соңына қарай гомеопатияға қарсылық қайтадан күшейді; Денсаулық сақтаудың алаяқтыққа қарсы ұлттық кеңесінің президенті Уильям Т. Джарвис: "Гомеопатия – бұл үкіметтің қолдауымен, сенатор Ройал С. Коплендтің саяси билігін теріс пайдалануының нәтижесінде халыққа жасалған алаяқтық" деді.

Homeopathy achieved its greatest popularity in the 19th century. It was introduced to the United States in 1825 by Hans Birch Gram, a student of Hahnemann. The first homeopathic school in the United States opened in 1835 and the American Institute of Homeopathy was established in 1844. Throughout the 19th century, dozens of homeopathic institutions appeared in Europe and the United States, and by 1900, there were 22 homeopathic colleges and 15,000 practitioners in the United States. Though ineffective, homeopathic preparations are rarely detrimental, thus users are less likely to be harmed by the treatment that is supposed to be helping them. One reason for the growing popularity of homeopathy was its apparent success in treating people suffering from infectious disease epidemics. During 19th century epidemics of diseases such as cholera, death rates in homeopathic hospitals were often lower than in conventional hospitals, where the treatments used at the time were often harmful and did little or nothing to combat the diseases. Even during its rise in popularity, homeopathy was criticized by scientists and physicians. Sir John Forbes, physician to Queen Victoria, said in 1843 that the extremely small doses of homeopathy were regularly derided as useless and considered it "an outrage to human reason". James Young Simpson said in 1853 of the highly diluted drugs: "No poison, however strong or powerful, the billionth or decillionth of which would in the least degree affect a man or harm a fly." Nineteenth century American physician and author Oliver Wendell Holmes was also a vocal critic of homeopathy and published an essay entitled Homœopathy and Its Kindred Delusions (1842). The last school in the United States exclusively teaching homeopathy closed in 1920. Unschuld also states that homeopathy never subsequently took root in the United States, but remained more deeply established in European thinking. In the United States, the Food, Drug, and Cosmetic Act of 1938 (sponsored by Royal Copeland, a Senator from New York and homeopathic physician) recognized homeopathic preparations as drugs. In the 1950s, there were only 75 solely homeopathic practitioners in the U. S. By the mid to late 1970s, homeopathy made a significant comeback and the sales of some homeopathic companies increased tenfold. Some homeopaths credit the revival to Greek homeopath George Vithoulkas, who conducted a "great deal of research to update the scenarios and refine the theories and practice of homeopathy" in the 1970s, but Ernst and Simon Singh consider it to be linked to the rise of the New Age movement. Towards the end of the century opposition to homeopathy began to increase again; with William T. Jarvis, the President of the National Council Against Health Fraud, saying that "Homeopathy is a fraud perpetrated on the public with the government's blessing, thanks to the abuse of political power of Sen. Royal S. Copeland."

ХХІ ғасыр: жаңа сын

ХХІ ғасырдың басынан бері бірнеше мета-талдаулар гомеопатияның емдік талаптарының ғылыми негіздемесі жоқ екенін көрсетті. Бұл көптеген үкіметтердің қаржыландыруды азайтуына немесе тоқтатуына әкелді. 2010 жылғы баяндамада Ұлыбритания Парламентінің Ғылым және технология комитеті гомеопатияға ғылыми негіздің болмауына байланысты Ұлттық денсаулық сақтау жүйесінен (NHS) қаржыландыруды тоқтатуды ұсынды. 2018 жылғы Фармация сыйақысы мен реттеу жөніндегі комиссияның 45 ұсынысының тек үшеуін ғана федералды үкімет қабылдады. Сол жылы АҚШ-тың Азық-түлік және дәрі-дәрмек басқармасы (FDA) гомеопатиялық дәрі-дәрмектерді реттеу мәселесі бойынша қоғамдық тыңдау өткізіп, пікірлер жинады. 2017 жылы FDA гомеопатиялық өнімдерді реттеуді күшейтуді жариялады. 2018 жылы американдық коммерциялық емес «Center for Inquiry» (CFI) ұйымы гомеопатиялық дәрі-дәрмектерді сатудағы тұтынушылардың алдалуына байланысты CVS дәріханасына қарсы сотқа шағым түсірді. CFI, CVS стандартты дәрілерге қарағанда гомеопатиялық препараттарды алуды жеңілдеткенін мәлімдеді. 2019 жылы CFI Walmart-қа қарсы «гомеопатиялық дәрі-дәрмектерді сату және таңдау арқылы кең ауқымды тұтынушылардың алдалуына және клиенттерінің денсаулығына қауіп төндіргені» үшін ұқсас сот ісі қозғады. Олар сондай-ақ зерттеу жүргізді, нәтижесінде тұтынушылар гомеопатиялық емнің тиімділігін растайтын дәлелдердің жоқтығын білгенде, Walmart және CVS сияқты дүкендерде сатылатын препараттар үшін алданып қалғандарын айтты. 2021 жылы Францияның денсаулық сақтау министрі гомеопатиялық дәрі-дәрмектерге әлеуметтік төлемдерді кезең-кезеңмен тоқтатты. Испания да гомеопатия және басқа да жалған емдеу түрлерін тыйым салу жоспарларын жариялады. Содан кейін Валенсия университеті гомеопатия бойынша магистратура бағдарламасын жойғанын хабарлады.

Дайындау және өңдеу

Гомеопатиялық препараттар "гомеопатиялық дәрілер" деп аталады. Дәрігерлер дәрі тағайындағанда екі түрлі анықтамалық материалға сүйенеді: Materia medica және реперторийлер. Гомеопатиялық Materia medica – әліпбилік тәртіппен ұйымдастырылған "дәрілік суреттердің" жинағы. Гомеопатиялық реперторий – бұл Materia medica-ның жылдам анықтамалық нұсқасы, ол симптомдарды және әрбір симптомға байланысты дәрілерді тізімдейді. Екі жағдайда да әртүрлі авторлар анықтамалық материалдарға енгізілген нақты мәліметтерге қатысты пікір келіспеушіліктер тудыруы мүмкін. Алғашқы симптомдық гомеопатиялық Materia medica-ны Ханеман жасаған. Алғашқы гомеопатиялық реперторий – 1835 жылы неміс тілінде жарық көрген Георг Яһрдың "Симптом кодексі", ол 1838 жылы ағылшын тіліне "Materia medica-ның ерекше симптомдарының реперторийі" деп аударылды. Бұл нұсқа ауру санаттарына аз назар бөлді және Джеймс Тайлер Кенттің кейінгі еңбектеріне арқау болды. Ағылшын тілінде 118-ден астам реперторий жарық көрген, олардың ішінде Кенттің реперторийі ең көп қолданылатынының бірі.

Консультация

Гомеопаттар әдетте консультациядан бастайды, бұл 10–15 минуттық немесе бір сағаттан астам уақытқа созылуы мүмкін, онда пациент өзінің медициналық тарихын сипаттайды. Пациент "модальдықтарды" сипаттайды, яғни олардың симптомдары ауа райына және басқа сыртқы факторларға байланысты өзгеретінін айтады. Дәрігер сонымен қатар пациенттің көңіл-күйі, ұнайтын және ұнамайтын нәрселері, физикалық, психикалық және эмоционалдық жағдайлары, өмірлік жағдайлары және кез келген физикалық немесе эмоционалдық аурулары туралы ақпарат сұрайды. Бұл ақпарат (кейде "симптомдық сурет" деп те аталады) материя медикадағы немесе реперторидегі "дәрілік суретпен" салыстырылады және тиісті гомеопатиялық препараттарды анықтау үшін қолданылады. Классикалық гомеопатияда дәрігер симптомдардың барлық жиынтығына (симилиум) бір препаратты таңдауға тырысады, ал "клиникалық гомеопатия" аурудың симптомдарына негізделген препараттардың комбинацияларын қамтиды. Мысалдарға арсеникум альбум (арсен оксиді), натрум муриатикум (натрий хлориді немесе ас тұзы), лахезис мута (бушмастер жыланың уы), опиум және тиреодинум (тиреоид гормоны) жатады. Гомеопаттар мұның дәлдікті қамтамасыз ету үшін жасалатынын айтады. АҚШ-та препараттың жалпы атауы көрсетілуі керек, бірақ латынша атауы да болуы мүмкін. Изопатия – гомеопатиядан туындаған терапия, онда препараттар фекальдық, зәр және тыныс алу жолдарының, қанның және тіндердің аурулы немесе патологиялық өнімдерінен алынады. Таутопатия – бұрын пациент қабылдаған дәрі-дәрмектерден немесе вакциналардан тұратын изопатияның бір түрі. Бұл препараттар алғашқы қолданылған кезде туындаған зиянды жоюға арналған деп есептеледі. Изопатияның тиімді емдеу әдісі екенін көрсететін нақты ғылыми дәлелдер жоқ. Кейбір заманауи гомеопаттар "салмақсыз" деп аталатын препараттарды қолданады, өйткені олар заттан емес, алкоголь немесе лактозамен "ұсталған" деп есептелетін басқа құбылыстан шығады. Мысалдарға рентген сәулелері мен күн сәулесі жатады. Тағы бір туындысы – электрогомеопатия, онда емдік құндылығы бар электрлік биоэнергия өсімдіктерден алынады. XIX ғасырдың соңында танымал болған электрогомеопатия өте псевдоғылыми болып табылады. 2012 жылы Үндістанның Уттар-Прадеш штатындағы Аллахабад жоғары соты электрогомеопатияны шарлатандық деп таныды және оны медицина жүйесі ретінде мойындаудан бас тартты. Радионика – радио толқындары сияқты электромагниттік сәулеленуді қолдану арқылы препараттар жасау әдісі де бар. Мұндай тәжірибелер классикалық гомеопаттар тарапынан негізсіз, болжамдық және сиқыр мен ырым-жырымға жақын деп қатты сынға алынды. Гүл препараттары гүлдерді суға салып, күн сәулесіне ұшырату арқылы жасалады. Олардың ең танымалдары – Эдвард Бах жасаған Бахтың гүлдерінен жасалған препараттар.

Homeopaths generally begin with a consultation, which can be a 10–15 minute appointment or last for over an hour, where the patient describes their medical history. The patient describes the "modalities", or if their symptoms change depending on the weather and other external factors. The practitioner also solicits information on mood, likes and dislikes, physical, mental and emotional states, life circumstances, and any physical or emotional illnesses. This information (also called the "symptom picture") is matched to the "drug picture" in the materia medica or repertory and used to determine the appropriate homeopathic remedies. In classical homeopathy, the practitioner attempts to match a single preparation to the totality of symptoms (the simlilum), while "clinical homeopathy" involves combinations of preparations based on the illness's symptoms. Examples include arsenicum album (arsenic oxide), natrum muriaticum (sodium chloride or table salt), Lachesis muta (the venom of the bushmaster snake), opium, and thyroidinum (thyroid hormone). Homeopaths say this is to ensure accuracy. In the USA the common name must be displayed, although the Latin one can also be present. Isopathy is a therapy derived from homeopathy in which the preparations come from diseased or pathological products such as fecal, urinary and respiratory discharges, blood, and tissue. Tautopathy is a form of isopathy where the preparations are composed of drugs or vaccines that a person has consumed in the past, in the belief that this can reverse the supposed lingering damage caused by the initial use. There is no convincing scientific evidence for isopathy as an effective method of treatment. Some modern homeopaths use preparations they call "imponderables" because they do not originate from a substance but some other phenomenon presumed to have been "captured" by alcohol or lactose. Examples include X rays and sunlight. Another derivative is electrohomeopathy, where an electric bio energy of therapeutic value is supposedly extracted from plants. Popular in the late nineteenth century, electrohomeopathy is extremely pseudo scientific. In 2012, the Allahabad High Court in Uttar Pradesh, India, handed down a decree stating that electrohomeopathy was quackery and no longer recognized it as a system of medicine
Other minority practices include paper preparations, in which the terms for substances and dilutions are written on pieces of paper and either pinned to the patients' clothing, put in their pockets, or placed under glasses of water that are then given to the patients. Radionics, the use of electromagnetic radiation such as radio waves, can also be used to manufacture preparations. Such practices have been strongly criticized by classical homeopaths as unfounded, speculative, and verging upon magic and superstition. Flower preparations are produced by placing flowers in water and exposing them to sunlight. The most famous of these are the Bach flower remedies, which were developed by Edward Bach.

Суарулар

Ганеманның сөзінше, сұйылтылмаған дозалар түрлі реакцияларды, кейде қауіпті жағдайларды тудыруы мүмкін, сондықтан препараттарды ең төмен дозада қолдану керек. Көбірек сұйылтылған ерітінді жоғары "қуаты" деп сипатталады, демек, олар күштірек және тереңірек әсер етеді деген пікір бар. Сұйылтудың негізгі әдісі – сериялық сұйылту, онда еріткіш алдыңғы қоспаның бір бөлігіне қосылады, бірақ "Корсаков әдісі" де қолданылуы мүмкін. Корсаков әдісінде препарат дайындалатын ыдыс босатылып, еріткішпен қайта толтырылады, ал ыдыс қабырғаларына жабысқан сұйықтық көлемі жаңа партия үшін жеткілікті деп есептеледі. Тағы бір әдіс – Fluxion, ол затты үнемі су ағыны арқылы флаконнан өткізу арқылы сұйылтады. Гранит, алмаз және платина сияқты ерімейтін қатты заттар лактозамен ("ұнтақтау") ұнтақталады. Ганеман өмірінің көп бөлігінде жүздік шкаланы (centesimal scale) пайдалануға басымдық берді, бірақ соңғы он жылында 1 бөлігі 50 000 бөлік еріткішке сұйылтылатын квинтамиллиссималдық (Q) шкаласын әзірледі. 2C сұйылтуы ерітіндідегі бастапқы заттың 10 000 бөлігіне бір бөлігін құрайды. Стандартты химияда бұл 0,01% (көлем бойынша көлемдік пайыз) концентрациясына тең. 6C сұйылтуы бастапқы затты 10−6 есеге (бір триллионнан бір бөлік) сұйылтумен аяқталады. Соңғы өнім көбінесе соншалық сұйылтылған болады, оны еріткіштен (таза су, қант немесе спирт) ажырату мүмкін емес. Бастапқы заттың кем дегенде бір молекуласын қамтитын ең жоғары сұйылту деңгейі шамамен 12C болып бағаланады. Ганеман 1 бөлігін 1060 немесе 30C дейін сұйылтуды ұсынды. Ганеман 30C дейін сұйылтуды жиі қолданды, бірақ "мұның да шегі болуы керек" деген пікір білдірді. Математикалық тұрғыдан дұрыс мысал ретінде 12C ерітіндісі "Солтүстік және Оңтүстік Атлант мұхиттарындағы тұздың бір ұсақ кристаллына" теңдігі келтіріледі. Жердегі барлық суға бір тамшы бастапқы заттың үштен бір бөлігін қосса, шамамен 13C концентрациялы препарат алынады. 200C сұйылтуы, Oscillococcinum деген атпен сатылатын үйрек бауырларынан жасалған препарат, соңғы өнімде тек бір түпнұсқа молекула болуы үшін 10320 ғаламшардың көлеміндегі молекулалар қажет. Гомеопатияда қолданылатын жоғары сұйылту дәрежелері көбінесе ең даулы және сенімсіз аспектілердің бірі саналады.

Hahnemann claimed that undiluted doses caused reactions, sometimes dangerous ones, and thus that preparations be given at the lowest possible dose. A solution that is more dilute is described as having a higher "potency", and thus are claimed to be stronger and deeper acting. The general method of dilution is serial dilution, where solvent is added to part of the previous mixture, but the "Korsakovian" method may also be used. In the Korsakovian method, the vessel in which the preparations are manufactured is emptied, refilled with solvent, with the volume of fluid adhering to the walls of the vessel deemed sufficient for the new batch. Another method is Fluxion, which dilutes the substance by continuously passing water through the vial. Insoluble solids, such as granite, diamond, and platinum, are diluted by grinding them with lactose ("trituration"). The centesimal scale was favoured by Hahnemann for most of his life, although in his last ten years Hahnemann developed a quintamillesimal (Q) scale which diluted the drug 1 part in 50,000. A 2C dilution works out to one part of the original substance in 10,000 parts of the solution. In standard chemistry, this produces a substance with a concentration of 0.01% (volume volume percentage). A 6C dilution ends up with the original substance diluted by a factor of 100−6 (one part in one trillion). The end product is usually so diluted as to be indistinguishable from the diluent (pure water, sugar or alcohol). The greatest dilution reasonably likely to contain at least one molecule of the original substance is approximately 12C. Hahnemann advocated dilutions of 1 part to 1060 or 30C. Hahnemann regularly used dilutions of up to 30C but opined that "there must be a limit to the matter". One mathematically correct example is that a 12C solution is equivalent to "a pinch of salt in both the North and South Atlantic Oceans". One third of a drop of some original substance diluted into all the water on earth would produce a preparation with a concentration of about 13C. A 200C dilution of duck liver, marketed under the name Oscillococcinum, would require 10320 universes worth of molecules to contain just one original molecule in the final substance. The high dilutions characteristically used are often considered to be the most controversial and implausible aspect of homeopathy.

Дәлелдеу

Гомеопаттар өздерінің препараттарының қасиеттерін «дәлелдеу» деп аталатын әдіс арқылы анықтай алады деп мәлімдейді. Ханеманның жүргізген зерттеуінде дені сау еріктілерге түрлі препараттар берілді. Еріктілер кейіннен бірнеше ай бойы бақыланды. Олар күннің нақты уақытындағы барлық белгілерін егжей-тегжейлі жазған күнделіктерді жүргізуге міндеттелді. Эксперимент барысында кофе, шай, дәмдеуіштер немесе шарап ішуге тыйым салынды. Шахмат ойнауға да рұқсат берілмеді, себебі Ханеман оны «тынышсыздық тудыратын» деп есептеді, бірақ оларға сыра ішуге рұқсат етілді және орташа деңгейде жаттығу жасауға ұсынылды. Бастапқыда Ханеман дәлелдеу үшін сұйылтылмаған дозаларды қолданды, бірақ кейіннен 30C сұйылтылған препараттармен дәлелдеуді жақтады.

Дәлелдеулер клиникалық сынақтың дамуына үлкен үлес қосты деп есептеледі, себебі олар қарапайым бақылау топтарын, жүйелі және сандық процедураларды ерте пайдаланды, сондай-ақ медицинада статистиканы қолдануды бастады. Гомеопаттардың жүргізген өздігінен тәжірибелерінің ұзақ жазбалары кейде қазіргі заманғы дәрілерді әзірлеуде пайдалы болды: мысалы, нитроглицериннің стенокардияны емдеуде пайдалы болуы мүмкін екендігі гомеопатиялық дәлелдеулерді қарау арқылы анықталды, бірақ гомеопаттар сол кезде оны осы мақсатта қолданған жоқ. Алғашқы дәлелдеулерді Ханеман 1796 жылы жариялаған «Жаңа принцип туралы эссесінде» келтірді. Оның «Fragmenta de Viribus» (1805) еңбегінде 27 дәлелдеудің нәтижелері, ал 1810 жылғы «Materia Medica Pura» 65 дәлелдеуді қамтыды. Джеймс Тайлер Кенттің 1905 жылғы «Гомеопатиялық Материя Медика бойынша лекцияларында» 217 препарат дәлелдеуден өтті және қазіргі нұсқаларға жаңа заттар үнемі қосылады. Дәлелдеу процесі клиникалық сынақтармен кейбір ұқсастықтарға ие болғанымен, ол негізінен өзгеше, себебі бұл процесс субъективті, соқыр емес және қазіргі дәлелдеулерде сыналып жатқан заттың фармакологиялық белсенді деңгейлері қолданылмайды. Күні бұрын, 1842 жылы Оливер Холмс дәлелдеудің өте шалақы екенін және күтілетін әсердің әртүрлі субъектілер арасында қайталанбайтынын атап өтті. немесе псевдонаука, ал медициналық қауымдастық оны шарлатандық деп санайды. Белсенді ингредиенттері жоқ препараттарды қолдану гомеопатияның жалған ғылым және шарлатандық екендігі туралы пікірлерге әкелді, немесе 1998 жылғы медициналық шолуда айтылғандай, «ең жақсы жағдайда плацебо терапиясы және ең нашар жағдайда шарлатандық». Ресей Ғылым академиясы гомеопатияны «жұмыс істемейтін қауіпті жалған ғылым» деп санайды және «адамдарды гомеопатияны сиқырмен теңестіруге шақырады». 2013 жылы Ұлыбритания үкіметінің бас ғылыми кеңесшісі және Ғылым жөніндегі үкімет кеңсесінің басшысы Марк Уолпорт «гомеопатия - бұл ақылға сыймайтын нәрсе, ол ғылым емес» деді. Оның алдындағы Джон Беддингтон да гомеопатияның «ғылыми негіздемесі жоқ» және оны үкімет «назарға алмай келе жатыр» деді. Ұлттық қосымша және баламалы медицина орталығының директорының орынбасары Джек Киллен гомеопатияның «химия мен физиканың қазіргі түсініктерінен асып түсетінін» айтады. Ол былай деп қосты: «Менің білуімше, гомеопатияның тиімді ем бола алатын ешқандай жағдай жоқ». Гомеопаттар көбінесе мета-талдауды елемеуге бейім, мысалы, нақты бір байқау зерттеуін (Голдакре оны «клиенттердің қанағаттануын зерттеуден аздап артық» деп сипаттайды) жақсы нәтижелер көрсеткендей көрсетуге тырысады, оны кездейсоқ бақыланатын сынақтар сериясынан гөрі маңыздырақ деп бағалайды. Бұл аксиомалар ғылыми фактілерге қайшы келеді, тіпті олармен тікелей қарама-қарсы келеді. Егер гомеопатия дұрыс болса, физика, химия және фармакологияның көп бөлігі дұрыс емес болуы керек».

Provings are claimed to have been important in the development of the clinical trial, due to their early use of simple control groups, systematic and quantitative procedures, and some of the first application of statistics in medicine. The lengthy records of self experimentation by homeopaths have occasionally proven useful in the development of modern drugs: For example, evidence that nitroglycerin might be useful as a treatment for angina was discovered by looking through homeopathic provings, though homeopaths themselves never used it for that purpose at that time. The first recorded provings were published by Hahnemann in his 1796 Essay on a New Principle. His Fragmenta de Viribus (1805) contained the results of 27 provings, and his 1810 Materia Medica Pura contained 65. For James Tyler Kent's 1905 Lectures on Homoeopathic Materia Medica, 217 preparations underwent provings and newer substances are continually added to contemporary versions. Though the proving process has superficial similarities with clinical trials, it is fundamentally different in that the process is subjective, not blinded, and modern provings are unlikely to use pharmacologically active levels of the substance under proving. As early as 1842, Oliver Holmes had noted that provings were impossibly vague, and the purported effect was not repeatable among different subjects. or a pseudoscience, and the medical community regards it as quackery. and its use of preparations without active ingredients have led to characterizations of homeopathy as pseudoscience and quackery, or, in the words of a 1998 medical review, "placebo therapy at best and quackery at worst". The Russian Academy of Sciences considers homeopathy a "dangerous 'pseudoscience' that does not work", and "urges people to treat homeopathy 'on a par with magic. In 2013, Mark Walport, the UK Government Chief Scientific Adviser and head of the Government Office for Science said "homeopathy is nonsense, it is non science." His predecessor, John Beddington, also said that homeopathy "has no underpinning of scientific basis" and is being "fundamentally ignored" by the Government. Jack Killen, acting deputy director of the National Center for Complementary and Alternative Medicine, says homeopathy "goes beyond current understanding of chemistry and physics". He adds: "There is, to my knowledge, no condition for which homeopathy has been proven to be an effective treatment." Homeopaths often prefer to ignore meta analyses in favour of cherry picked positive results, such as by promoting a particular observational study (one which Goldacre describes as "little more than a customer satisfaction survey") as if it were more informative than a series of randomized controlled trials. published in the American Journal of Medicine, Michael Baum and Edzard Ernstwriting to other physicianswrote that "Homeopathy is among the worst examples of faith based medicine These axioms [of homeopathy] are not only out of line with scientific facts but also directly opposed to them. If homeopathy is correct, much of physics, chemistry, and pharmacology must be incorrect ".

Этика және қауіпсіздік

Гомеопатиялық препараттарды қолдану этикалық емес деп есептеледі. Лондон университетінің колледжінде (UCL) хирургия профессоры, медицина гуманитарлық ғылымдарының қонақ профессоры Майкл Баум гомеопатияны "қатыгез алдау" деп сипаттады. Ұлыбританиядағы қосымша медицинаның алғашқы профессоры және бұрынғы гомеопат Эдзард Эрнст, фармацевттердің өздерінің этикалық кодексін бұзуына, яғни гомеопатиялық өнімдердің нақты табиғаты туралы "қажетті және маңызды ақпаратты" клиенттерге бермеуіне алаңдаушылық білдірді. 2013 жылы Ұлыбританияның жарнама стандарттары органы Гомеопаттар қоғамының осал науқастарды нысанаға алып, гомеопатиялық өнімдердің тиімділігі туралы жалған мәлімдемелер жасап, қажетті медициналық емді алудан бас тартуға ықпал еткенін анықтады. 2015 жылы Австралия Федералды соты гомеопатиялық компанияға жұқпалы безгек вакцинасының тиімділігі туралы жалған немесе бұрмалаушы ақпарат бергені үшін және гомеопатиялық емді балама ретінде ұсынғаны үшін айыппұл салды. 2000 жылы гомеопаттар жасаған шолуда гомеопатиялық препараттардың "ауыр жағымсыз әсерлерді тудыруы екіталай" екені көрсетілді. 2012 жылы гомеопатияның мүмкін болатын жағымсыз әсерлеріне қатысты жүргізілген жүйелі шолу "гомеопатия пациенттер мен тұтынушыларға тікелей және жанама түрде зиян келтіруі мүмкін" деген қорытындыға келді. 2016 жылғы жүйелі шолу және мета-талдау гомеопатиялық клиникалық сынақтарда гомеопатия алған пациенттерде плацебо немесе дәстүрлі медицина алған пациенттердегідей жағымсыз әсерлердің тіркелгенін көрсетті. Кейбір гомеопатиялық препараттарда белладонна, сынап және уытты лоза сияқты улы заттар бар. Сирек жағдайларда бастапқы ингредиенттер анықтамалы деңгейде кездеседі. Бұл дұрыс дайындалмауынан немесе уәжілі түрде азайтылмауынан болуы мүмкін. Кейбір гомеопатиялық препараттармен байланысты немесе тудырған ұстамалар және өлім сияқты ауыр жағымсыз әсерлер туралы хабарланған. 2016 жылы FDA тұтынушыларға гомеопатиялық тіс гельдері мен таблеткаларын пайдаланудан сақтандыратын қауіпсіздік туралы ескерту жариялады, себебі оларды қолданғаннан кейін жағымсыз оқиғалар туралы хабарламалар түскен. FDA-ның бұрынғы тексеруі бұл өнімдердің дұрыс азайтылмағанын және құрамында "белладоннаның қауіпсіз емес деңгейі" бар екенін анықтады, сондай-ақ бұл өнімді қолданған балалардағы ауыр жағымсыз оқиғалар туралы хабарламалар "белладоннаның уыттылығына сәйкес келеді". Гомеопатияны дәлелге негізделген медицинаның орнына таңдаған пациенттер уақтылы диагноз қоюдан және тиімді ем алудан қалып, қатерлі ісік сияқты ауыр жағдайлардың нәтижесін нашарлатады. Сынаушылар дәстүрлі медицинамен оңай емделетін ауруларды дұрыс емдемеген пациенттердің қайтыс болу жағдайларын келтірді. Олар сондай-ақ дәрі-дәрмектердің тиімділігін сынға алып, оны төмендетуші "маркетингтік тәжірибені" айыптады. 1978 жылы Лондондағы Корольдік гомеопатиялық аурухананың консультант-дәрігері Энтони Кэмпбелл Джордж Витулкастың сифилис антибиотиктермен емделгенде екінші және үшінші деңгейге жетіп, орталық нерв жүйесіне әсер ететіні туралы мәлімдемелерін сынады. Витулкастың мәлімдемесінде ауруды сырттан дәрімен емдеу симптомдарды тереңдетеді деген идея жатыр, бұл пенициллинмен емдеудің 90%-дан астам жағдайларда сифилисті толыққанды емдейтінін көрсететін ғылыми зерттеулерге қайшы келеді. Гомеопатияны ауыр жұқпалы аурулардың алдын алу үшін пайдалану, гомеопрофилактика деп аталады, әсіресе даулы мәселе. Кейбір гомеопаттар (әсіресе дәрігер емес) пациенттеріне егуден бас тартуға кеңес береді. Басқалары вакциналарды гомеопатиялық "нозодтармен" алмастыруды ұсынады. Ганнеман мұндай препараттарға қарсы болғанмен, қазіргі заманғы гомеопаттар оларды жиі қолданады, бірақ олардың пайдалы екенін көрсететін ешқандай дәлел жоқ. Вакциналарға гомеопатиялық баламаларды ұсыну қауіпті, орынсыз және жауапкершіліксіз деп сипатталды. 2014 жылдың желтоқсанында Австралиялық гомеопатия жеткізушісі Homeopathy Plus! вакциналарға гомеопатиялық баламаларды насихаттауда алдамшылық әрекеттер жасағаны анықталды. 2019 жылы Telegraph газетінің журналистік зерттеуі гомеопатия дәрігерлерінің пациенттерді балаларына вакцина салудан белсенді түрде бас тартуға ынталандырғанын көрсетті. Гомеопаттардың құрт ауруына қарсы препараттарды қолданудан бас тарту жағдайлары да анықталды. 2006 жылғы шолу фармацевтикалық колледждерге қауіпсіздігі мен тиімділігі дәлелденбеген өнімдерді ұсынудағы этикалық дилеммаларды талқылайтын міндетті курс енгізу және студенттерге дәлелге негізделген медицинадан қалысқан гомеопатия сияқты дәлелсіз жүйелер туралы білім беру ұсынылады.

The provision of homeopathic preparations has been described as unethical. Michael Baum, professor emeritus of surgery and visiting professor of medical humanities at University College London (UCL), has described homeopathy as a "cruel deception". Edzard Ernst, the first professor of complementary medicine in the United Kingdom and a former homeopathic practitioner, has expressed his concerns about pharmacists who violate their ethical code by failing to provide customers with "necessary and relevant information" about the true nature of the homeopathic products they advertise and sell. In 2013 the UK Advertising Standards Authority concluded that the Society of Homeopaths were targeting vulnerable ill people and discouraging the use of essential medical treatment while making misleading claims of efficacy for homeopathic products. In 2015 the Federal Court of Australia imposed penalties on a homeopathic company for making false or misleading statements about the efficacy of the whooping cough vaccine and recommending homeopathic remedies as an alternative. A 2000 review by homeopaths reported that homeopathic preparations are "unlikely to provoke severe adverse reactions". In 2012, a systematic review evaluating evidence of homeopathy's possible adverse effects concluded that "homeopathy has the potential to harm patients and consumers in both direct and indirect ways". A 2016 systematic review and meta analysis found that, in homeopathic clinical trials, adverse effects were reported among the patients who received homeopathy about as often as they were reported among patients who received placebo or conventional medicine. Some homeopathic preparations involve poisons such as Belladonna, arsenic, and poison ivy. In rare cases, the original ingredients are present at detectable levels. This may be due to improper preparation or intentional low dilution. Serious adverse effects such as seizures and death have been reported or associated with some homeopathic preparations. In 2016 the FDA issued a safety alert to consumers warning against the use of homeopathic teething gels and tablets following reports of adverse events after their use. A previous FDA investigation had found that these products were improperly diluted and contained "unsafe levels of belladonna" and that the reports of serious adverse events in children using this product were "consistent with belladonna toxicity". Patients who choose to use homeopathy rather than evidence based medicine risk missing timely diagnosis and effective treatment, thereby worsening the outcomes of serious conditions such as cancer. Critics have cited cases of patients failing to receive proper treatment for diseases that could have been easily managed with conventional medicine and who have died as a result. They have also condemned the "marketing practice" of criticizing and downplaying the effectiveness of medicine. In 1978, Anthony Campbell, a consultant physician at the Royal London Homeopathic Hospital, criticized statements by George Vithoulkas claiming that syphilis, when treated with antibiotics, would develop into secondary and tertiary syphilis with involvement of the central nervous system. Vithoulkas' claims echo the idea that treating a disease with external medication used to treat the symptoms would only drive it deeper into the body and conflict with scientific studies, which indicate that penicillin treatment produces a complete cure of syphilis in more than 90% of cases. The use of homeopathy as a preventive for serious infectious diseases, called homeoprophylaxis, is especially controversial. Some homeopaths (particularly those who are non physicians) advise their patients against immunization. Others have suggested that vaccines be replaced with homeopathic "nosodes". While Hahnemann was opposed to such preparations, modern homeopaths often use them although there is no evidence to indicate they have any beneficial effects. Promotion of homeopathic alternatives to vaccines has been characterized as dangerous, inappropriate and irresponsible. In December 2014, the Australian homeopathy supplier Homeopathy Plus! was found to have acted deceptively in promoting homeopathic alternatives to vaccines. In 2019, an investigative journalism piece by the Telegraph revealed that homeopathy practitioners were actively discouraging patients from vaccinating their children. Cases of homeopaths advising against the use of anti malarial drugs have also been identified,

A 2006 review recommends that pharmacy colleges include a required course where ethical dilemmas inherent in recommending products lacking proven safety and efficacy data be discussed and that students should be taught where unproven systems such as homeopathy depart from evidence based medicine.

Регламенттеу және таралу

Гомеопатия кейбір елдерде кең таралған, ал басқаларында сирек кездеседі; кейбір елдерде қатаң реттеледі, ал басқаларында көбінесе реттелмейді. Ол бүкіл әлемде қолданылады және көптеген елдерде кәсіби біліктілік пен лицензиялар қажет. 2019 жылғы Дүниежүзілік денсаулық сақтау ұйымының (ДДҰ) есебінде 2012 жылы сауалнама жүргізілген 133 мүше мемлекеттің 100-і өз халқының гомеопатия қолданғанын мойындады, 22-сі осы практика реттелгенін және 13-і медициналық сақтандыруды қамтамасыз ететінін мәлімдеді. Кейбір елдерде гомеопатияны қолдануға қатысты арнайы заңдық ережелер жоқ, ал басқаларында аккредиттелген университеттерден дәстүрлі медицина бойынша лицензия немесе диплом талап етіледі. 2001 жылы гомеопатия Үндістан, Мексика, Пәкістан, Шри-Ланка және Ұлыбритания сияқты көптеген елдердің ұлттық денсаулық сақтау жүйелеріне енгізілді, сондай-ақ Люксембургқа да. Францияда 2021 жылға дейін қолданыста болды, бірақ ерекшеліктер жасалуы мүмкін; жеке медициналық сақтандыру полистеріне кейде гомеопатиялық емдер кіреді. Швейцария үкіметі 2005 жылы гомеопатия мен тағы төрт қосымша емдеу әдісін алып тастады, олар тиімділік және экономикалық тиімділік критерийлеріне сәйкес келмейтінін мәлімдеді, бірақ 2009 жылы өткен референдумнан кейін бес терапия тағы 6 жылдық сынақ кезеңіне қайта енгізілді. Германияда гомеопатиялық емдер мемлекеттік медициналық сақтандырудың 70 пайызымен қамтылады және олар дерлік барлық дәріханаларда қол жетімді. 2017 жылы Англияның Ұлттық денсаулық сақтау қызметі (NHS) гомеопатиялық препараттарды тағайындамауға кеңес берді. 2016 жылы Ұлыбританияның жарнамалық практика комитетінің командасы Ұлыбританиядағы гомеопаттарға "олардың маркетингтік материалдарында не айта алатынын және айта алмайтынын реттейтін ережелерді еске түсіру үшін" хат жолдады. Хатта гомеопаттарға "гомеопатия медициналық жағдайларды емдей алады деген тікелей немесе жанама мәлімдеме жасамауға" және олардың маркетингтік хабарламаларын "веб-сайттар мен әлеуметтік желілер парақшаларын қоса алғанда" тексеруге шақырылды. Ұлыбританиядағы Бристоль гомеопатиялық ауруханасында ұсынылған гомеопатиялық қызметтер 2015 жылдың қазан айында тоқтатылды. Еуропалық Одақтың мүше мемлекеттері гомеопатиялық өнімдерді тіркеуді қамтамасыз етуі тиіс, бірақ бұл процесс тиімділігін дәлелдеуді талап етпейді. Испанияда науқастарды жалған ғылыми емдерден қорғау қауымдастығы гомеопатиялық дәрілерді тіркеудің оңай процедурасынан арылу үшін лоббилік жұмыс жүргізуде. Үндістан үкіметі гомеопатияны өзінің ұлттық медицина жүйесінің бірі ретінде таниды және олар медициналық талаптарымен сатылады. Оңтүстік Үндістанның Керала штатында да АЮШ департаменті бар. Гомеопатияның орталық кеңесі 1973 жылы гомеопатияның жоғары білімін бақылау үшін құрылды, ал 1975 жылы Гомеопатия ұлттық институты құрылды. Гомеопатиялық өнімдердің принциптері мен стандарттары Үндістанның гомеопатиялық фармакопеясында қамтылған. Пакистан, Үндістан және Бангладештегі кейбір медициналық мектептер гомеопатия бойынша бакалавриат бағдарламасын ұсынады. Оқуды аяқтағаннан кейін колледж гомеопатия медицинасы және хирургиясы бакалаврын (B.H.M.S.) беруі мүмкін. АҚШ-та әрбір штат гомеопатияға қатысты заңдар мен лицензиялық талаптарды бекітеді. 2015 жылы АҚШ-тың Азық-түлік және дәрі-дәрмек басқармасы (FDA) гомеопатиялық өнімдерді реттеу туралы тыңдау өткізді. Тыңдауда Тергеу орталығы мен Скептикалық тергеу комитетінің өкілдері гомеопатиялық препараттардың жалпы жұртшылыққа келтірген зиянын және ұсынылған реттеуші шараларды қорытындылады. 2016 жылы АҚШ Федералды сауда комиссиясы (FTC) "Қолданбалы гомеопатиялық дәрілерді маркетингтік талаптарға қатысты саясатты орындау туралы мәлімдеме" шығарды, онда FTC гомеопатиялық дәрілерге басқа ұқсас пайда әкелетін өнімдерге қолданатын стандарттарды қолданатыны айтылды. Байланысты есепте гомеопатияның тиімділігі туралы мәлімдемелер "көптеген қазіргі заманғы медицина мамандары тарапынан қабылданылмайды және бұл өнімдердің айтылған емдік әсерлеріне қатысты сенімді ғылыми дәлел бола алмайды" деген қорытынды жасалды. 2019 жылы FDA мақұлдалмаған гомеопатиялық препараттарды сатуға рұқсат берген құқық қорғау саясатын алып тастады. Қазіргі уақытта FDA гомеопатиялық препараттарды мақұлдаған жоқ. Канадада гомеопатиялық дәрілер табиғи денсаулық сақтау өнімдері ретінде реттеледі. Health Canada барлық өнімдерді сату алдында лицензия алуды талап етеді және өтініш берушілер "гомеопатиялық дәрі-дәрмектің қауіпсіздігі, тиімділігі және сапасына" дәлел келтіруі керек. 2015 жылы Канаданың телерадиокомпаниясы балаларды мақсат еткен дәрі-дәрмекті өндіру үшін мемлекеттік лицензияны сұрап, оны алды. Австралияда гомеопатиялық өнімдердің сатылымын Therapeutic Goods Administration реттейді. 2015 жылы Австралияның Ұлттық денсаулық және медициналық зерттеу кеңесі гомеопатияның тиімділігіне сенімді дәлелдер жоқ екенін және оны созылмалы, қауіпті немесе қауіпті болуы мүмкін денсаулық жағдайларын емдеу үшін қолдануға болмайтынын мәлімдеді. Олар гомеопатияны қолдануды қарастыратын кез келген адамға тіркелген денсаулық сақтау маманынан кеңес алуға кеңес берді, үкімет алаңдаушылықтарын ескергенімен ұсынысты қабылдамады. Жаңа Зеландияда гомеопатияға қатысты арнайы ережелер жоқ және Жаңа Зеландия медициналық қауымдастығы гомеопатияны қолдануға қарсы емес, бұл позиция кейбір дәрігерлер тарапынан этикалық емес деп айтылды.

Homeopathy is fairly common in some countries while being uncommon in others; is highly regulated in some countries and mostly unregulated in others. It is practiced worldwide and professional qualifications and licences are needed in most countries. A 2019 WHO report found that 100 out of 133 Member States surveyed in 2012 acknowledged that their population used homeopathy, with 22 saying the practice was regulated and 13 providing health insurance coverage. In some countries, there are no specific legal regulations concerning the use of homeopathy, while in others, licences or degrees in conventional medicine from accredited universities are required. In 2001 homeopathy had been integrated into the national health care systems of many countries, including India, Mexico, Pakistan, Sri Lanka, and the United Kingdom. and Luxembourg. It used to be covered in France until 2021. but exceptions can be made; private health insurance policies sometimes include homeopathic treatments. The Swiss government withdrew coverage of homeopathy and four other complementary treatments in 2005, stating that they did not meet efficacy and cost effectiveness criteria, but following a referendum in 2009 the five therapies were reinstated for a further 6 year trial period. In Germany, homeopathic treatments are covered by 70 percent of government medical plans, and available in almost every pharmacy. The English NHS recommended against prescribing homeopathic preparations in 2017. In 2016 the UK's Committee of Advertising Practice compliance team wrote to homeopaths in the UK to "remind them of the rules that govern what they can and can't say in their marketing materials". The letter told homeopaths to "ensure that they do not make any direct or implied claims that homeopathy can treat medical conditions" and asks them to review their marketing communications "including websites and social media pages" to ensure compliance. Homeopathic services offered at Bristol Homeopathic Hospital in the UK ceased in October 2015. Member states of the European Union are required to ensure that homeopathic products are registered, although this process does not require any proof of efficacy. In Spain, the Association for the protection of patients from pseudo scientific therapies is lobbying to get rid of the easy registration procedure for homeopathic remedies. The Indian government recognizes homeopathy as one of its national systems of medicine and they are sold with medical claims. The south Indian state of Kerala also has a cabinet level AYUSH department. The Central Council of Homoeopathy was established in 1973 to monitor higher education in homeopathy, and the National Institute of Homoeopathy in 1975. Principals and standards for homeopathic products are covered by the Homoeopathic pharmacopoeia of India. Some medical schools in Pakistan, India, and Bangladesh, offer an undergraduate degree programme in homeopathy. Upon completion the college may award a Bachelor of Homoeopathy Medicine and Surgery (B. H. M. S.). In the United States each state is responsible for the laws and licensing requirements for homeopathy. In 2015, the FDA held a hearing on homeopathic product regulation. At the hearing, representatives from the Center for Inquiry and the Committee for Skeptical Inquiry summarized the harm that is done to the general public from homeopathics and proposed regulatory actions: In 2016 the United States Federal Trade Commission (FTC) issued an "Enforcement Policy Statement Regarding Marketing Claims for Over the Counter Homeopathic Drugs" which specified that the FTC will apply the same standard to homeopathic drugs that it applies to other products claiming similar benefits. A related report concluded that claims of homeopathy effectiveness "are not accepted by most modern medical experts and do not constitute competent and reliable scientific evidence that these products have the claimed treatment effects." In 2019, the FDA removed an enforcement policy that permitted unapproved homeopathics to be sold. Currently no homeopathic products are approved by the FDA. Homeopathic remedies are regulated as natural health products in Canada. Health Canada requires all products to have a licence before being sold and applicants have to submit evidence on "the safety, efficacy and quality of a homeopathic medicine". In 2015 the Canadian Broadcasting Corporation tested the system by applying for and then receiving a government approved licence for a made up drug aimed at kids. In Australia, the sale of homeopathic products is regulated by the Therapeutic Goods Administration. In 2015, the National Health and Medical Research Council of Australia concluded that there is "no reliable evidence that homeopathy is effective and should not be used to treat health conditions that are chronic, serious, or could become serious". They recommended anyone considering using homeopathy should first get advice from a registered health practitioner. while noting the concerns the government did not adopt the recommendation. In New Zealand there are no regulations specific to homeopathy and the New Zealand Medical Association does not oppose the use of homeopathy, a stance that has been called unethical by some doctors.

Ауру таралуы

Гомеопатия – баламалы медицинаның ең көп қолданылатын түрлерінің бірі және оның бүкіл әлем бойынша үлкен нарығы бар. Walmart, CVS, Walgreens сияқты ірі сауда орындары дәстүрлі дәрілерге ұқсайтын гомеопатиялық өнімдерді сатады. 2007 жылы 2,9 миллиард доллар жұмсалды. Гомеопатия Қытайда қолданылады, бірақ ол көптеген басқа елдерге қарағанда әлдеқайда кеш келді, бұл ішінара он тоғызыншы ғасырдың соңына дейін сақталған шетелдіктерге қатысты шектеулерге байланысты. Африканың барлық аймақтарында дәстүрлі медицинаға жоғары сенім артылады, бұл қазіргі заманғы дәрі-дәрмектердің құнымен және дәрігерлердің салыстырмалы көптігімен байланысты болуы мүмкін. Африканың көптеген елінде ресми оқу орындары жоқ. Гомеопатияны органикалық егіншілік саласында қолдану белсенді түрде насихатталады. Гомеопатияның адамдарға тигізетін әсері плацебо әсеріне және консультация кезіндегі кеңес беруге байланысты екенін ескере отырып, мұндай емдеулер жануарларға тіпті аз тиімді. Зерттеулер көрсеткендей, жануарларға плацебо беру, емдеудің тиімділігіне иелерінің сенуіне белсенді әсер ете алады, тіпті оның жоқ болған жағдайда да. Тақырып бойынша жасалған ағымдағы зерттеулердің көбі тиімділік туралы сенімді деректер беруге жеткілікті ғылыми деңгейде емес. Германияның Кассель университетінің ғалымдары 1981 жылдан 2014 жылға дейінгі рецензияланған мақалаларды 2016 жылы қарап шығып, гомеопатияны мал шаруашылығындағы жұқпалы ауруларды емдеу үшін қолдауға жеткілікті дәлелдер жоқ деген қорытындыға келді. Ұлыбританияның Қоршаған орта, азық-түлік және ауыл шаруашылығы департаменті (Defra) гомеопатияны қоса алғанда, жануарларға арналған "баламалы" препараттарды қолдануға қатысты қатаң позицияны қабылдады. Британдық ветеринариялық қауымдастығының баламалы медицинаға қатысты мәлімдемесінде гомеопатияны "қолдамайтыны" айтылған, ал Австралиялық ветеринариялық қауымдастық оны "тиімсіз терапиялар" тізіміне енгізді.