Жак Бернар: Француз теологы және жазушысы (1658-1718)
Jacques Bernard (theologian)
Жак Бернар (1658-1718) – француздық теолог, Голландияда қызмет еткен. Реформалық ілімдерді уағыздаған, Франциядан қуылған дін қызметкері. Теология, тарих.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Француз теологы (1658–1718)
French theologian (1658–1718)
Жак Бернар (1 қыркүйек 1658 – 27 сәуір 1718), француз теологы және публицист, өзінің барлық академиялық өмірін Голландия Республикасында өткізді.
Jacques Bernard (1 September 1658 – 27 April 1718), French theologian and publicist, who lived his entire academic career in the Dutch Republic.
Өмір
Ол Дофиндегі Ньон қаласында дүниеге келген. Женевада білім алғаннан кейін, 1679 жылы Францияға оралды және Дофинедегі Вентеролдің пасторы болып тағайындалды. Кейін Винсобр шіркеуіне ауысты. Реформациялық ілімдерді уағыздауды жалғастырғандықтан (патшалық бұйрыққа қарсы), ол елден кетуге мәжбүр болды және Голландияға зейнеткерлікке шықты, онда Гуда қаласының зейнеткерлік пасторларының бірі болды. 1686 жылдың шілдесінде «Еуропаның қысқаша тарихы» атты еңбегін жариялай бастады, ол 1688 жылдың желтоқсанына дейін ай сайын жарық көрді. 1692 жылы Еуропадағы маңызды оқиғалар туралы «Тарихи хаттар» атты еңбегін жазды. Бұл жұмысын 1688 жылдың соңына дейін жалғастырды. 1691 жылы Ле Клерк «Әлемдік кітапханасын» тоқтатқаннан кейін, Бернард жиырмасыншы томның көп бөлігін және одан кейінгі бес томды жазды. 1698 жылы төрт томдық «Рысвик бейбіт келісімдерінің актілері мен естеліктері» жинағын жариялады. 1699 жылы Байльдің «Әдебиет республикасының жаңалықтары» еңбегін жалғастыра бастады, ол 1710 жылдың желтоқсанына дейін жарияланды. 1705 жылы Лейдендегі валлон шіркеуінің пасторларының бірі болып бірауыздан сайланды; сондай-ақ шамамен сол кезде Лейдендегі философия және математика кафедрасын де Вольдерден мұрагерлік етті. 1712 жылдан 1718 жылға дейін Лейден университетінде толық профессор болып жұмыс істеді. 1716 жылы Морери сөздігіне екі томдық қосымша жариялады. Сол жылы «Әдебиет республикасының жаңалықтарын» қайта жазды және өмірінің соңына дейін оны жариялай берді. Жоғарыда аталған еңбектерден басқа, ол екі практикалық трактаттың авторы болды: біреуі кешкі өкініш туралы (1712), екіншісі діннің артықшылығы туралы (1714).
He was born at Nyons in Dauphiné. Having studied at Geneva, he returned to France in 1679, and was chosen minister of Venterol in Dauphiné. He moved to the church of Vinsobres. As he continued to preach the reformed doctrines (in opposition to the royal ordinance) he was obliged to leave the country and retired to Holland, where he was appointed one of the pensionary ministers of Gouda. In July 1686 he began publishing the Histoire abregée de l'Europe which he continued, monthly, until December 1688. In 1692 he began his Lettres historiques, containing an account of the most important events in Europe. He carried on this work until the end of 1688. When Le Clerc discontinued his Bibliothèque universelle in 1691, Bernard wrote the greater part of the twentieth volume and the five following volumes. In 1698 he collected and published Actes et mémoires des négociations de la paix Ryswick, in four volumes. In 1699 he began a continuation of Bayle's Nouvelles de la republique des lettres, which continued until December 1710. In 1705 he was unanimously elected one of the ministers of the Walloon church at Leiden; and about the same time he succeeded de Volder in the chair of philosophy and mathematics at Leiden. From 1712 until 1718 he was a full professor at the University of Leiden. In 1716 he published a supplement to Moréri's dictionary, in two volumes folio. The same year he resumed his Nouvelles de la république des lettres, and continued it until his death. Besides the works above mentioned, he was the author of two practical treatises, one on late repentance (1712), the other on the excellence of religion (1714).