Уэльс қасиеті Джон Робертс және Англия-Уэльс 40 шейіті

Кіріспе

Уэльстік қасиетті Джон Робертс, OSB (1577 – 10 желтоқсан 1610) – Уэльстік бенедиктиндік монах және дін қызметкері, Францияның Дуай қаласындағы (қазіргі Даунсайд аббаттығы) Сент-Грегоридің алғашқы приоры. Рекузандық кезеңде Англияға миссионер дін қызметкері ретінде оралған ол Тибернде шейіт болды. Католик шіркеуі оны қасиетті деп есептейді және құрметтейді.

Балалық шағы және католиктік дінге айналуы

Робертс 1577 жылы Солтүстік Уэльстегі Сноудониядағы шағын Траусфайндрд ауылында Джон мен Анна Робертстің ұлы ретінде дүниеге келді. Оның әкесі фермер, Уэльс дворяндарынан тегі шыққан. Робертс жергілікті Сент-Мадрин шіркеуінде Англикан дінінде крещение алды, бірақ алғашқы білімін 1537 жылы Генрих VIII таратып жібергенге дейін Дольгелоудың жанындағы Систерциандық монах болған қарт кісіден алды. 1595 жылдың ақпанында ол Оксфордтағы Сент-Джон колледжіне қабылданды, екі жылдан кейін Лондондағы Фурнивалдың қонақүйінде заң оқу үшін кетіп қалды. Еуропаға саяхат барысында ол заңнан да, бұрынғы дінінен де бас тартып, Париждегі Нотр-Дам соборында болған кезде католик дініне ауысты. Ол Испанияға көшіп, Вальядолидтегі Сент-Бенедикт монастырына қосылды және 1598 жылы осы қауымның мүшесі болды. 13 мамырда тұтқындалып, елден қуылды. 24 мамырда Францияның солтүстігіндегі Дуайға жетті. Бірақ көп ұзамай Англияға оралды; ол Лондондағы оба ауруынан зардап шеккендерге көмектесті. 1604 жылы Уильям Скотт (кейін Маурус Скотт атанған) сияқты төрт жаңа монахпен бірге Испанияға жол тартқанда қайтадан тұтқындалды. Ол діни қызметкер ретінде танылмағандықтан босатылып, тағы да қуылды, бірақ бірден Англияға оралды. Оны киімімен бірге Ньюгейт түрмесіне алып кетті. 5 желтоқсанда сотталып, Англияда діни қызметкерлерге қызмет етуге тыйым салатын заң бойынша кінәлі деп танылды, ал 10 желтоқсанда отызда үш жасында асылып, кесіліп, төрт бөлікке бөлінді. Робертс Рим папасы Павел VI-ның Англия мен Уэльстің қырық шейітінің бірі ретінде қасиетті деп жарияланды. Рим-католик епископы Эдвин Риган: «Қазіргі таңда Әулие Джон Робертс есімі көпшілікке онша танымал болмаса да, ол біздің діни тарихымыздағы маңызды тұлға» деді. Ол протестанттық реформациядан кейін Ұлыбританияға оралған алғашқы монах болды; сол кезде католиктер мен протестанттар арасындағы алауыздық ең жоғары деңгейде болды, сондықтан католик діни қызметкері сол кезеңде Ұлыбританияда шамамен екі жыл ғана өмір сүре алатын еді. 2010 жылдың 17 шілдесінде Британдық православие шіркеуінің Гластонбери митрополиті Серафим, Диакон Теодор де Квинсимен бірге, Джон Робертс шейітінің 400 жылдығын мерекелеу үшін Вестминстер соборында өткен экуменикалық қызметке қатысты. Абба Серафим лондондық ретінде Робертстің лондондықтарға жасаған гуманитарлық және пасторлық қызметін құрметтегісі келетінін, және діни қызметті жүзеге асырудың қиындықтарын сезінетін барлық адам Робертстің нығайып тұрған бейімділігін бағалайтынын, сондай-ақ оның діни шақыруын орындау үшін жасаған ерекше құрбандығын түсінетінін айтты. Уэльстен келген көптеген өкілдер қатысты және қызмет екі тілде өтті.

Roberts was born in 1577 in Trawsfynydd, a small village in Snowdonia, north Wales, the son of John and Anna Roberts of Rhiw Goch Farm. His father, a farmer, was a member of the Welsh nobility and was descended from the Welsh Princes. Roberts was baptised into the Anglican faith inside the local parish church of St Madryn but is said to have received his early education from an elderly man who had been a Cistercian monk at Cymer Abbey just outside Dolgellau until its dissolution by Henry VIII in 1537. He attended St. John's College, Oxford in February, 1595 before leaving after two years to study law at Furnival's Inn, London. During his travels in Europe, he left behind both the law and his former faith as he converted to Catholicism on a visit to Notre Dame Cathedral in Paris. He moved on to Spain and joined St Benedict's Monastery, Valladolid, and became a member of this community in 1598, He was arrested and banished on 13 May. He reached Douai, in northern France, on 24 May. Soon he managed to return to England; he worked among the plague victims in London. In 1604, while embarking for Spain with four postulants, including William Scott (later known as Maurus Scott) he was again arrested. Not recognized as a priest, he was released and again banished, but he returned to England at once. He was taken to Newgate in his vestments. On 5 December he was tried and found guilty under the Act forbidding priests to minister in England, and on 10 December was hanged, drawn, and quartered, at the age of thirty three, Roberts was canonised by Pope Paul VI as one of the representative Forty Martyrs of England and Wales. Roman Catholic Bishop Edwin Regan said: "Although the name St John Roberts isn't as well known today, he is a major figure in our religious history." He was the first monk to return to Britain following the Protestant Reformation; the hostility between the Catholics and Protestants was at its height at this stage, when a Catholic priest could only expect to live for approximately two years in Britain during that period. On 17 July 2010, Metropolitan Seraphim of Glastonbury of the British Orthodox Church, accompanied by Deacon Theodore de Quincey, attended an Ecumenical Service at Westminster Cathedral in celebration of the 400th anniversary of the Martyrdom of John Roberts. Abba Seraphim noted that as a Londoner he wanted to honour the humanitarian and pastoral ministry of Roberts to Londoners; and that all those who are conscious of the problems of exercising Christian ministry in times of persecution would immediately value Roberts's determination as well as realising the extraordinary sacrifice he made to fulfil his priestly vocation. Large contingents from Wales were in attendance and the service was bi lingual.

Ескерткіштер

Робертстің денесі Маурус Скотт кіретін топ тарапынан табылып, Дуайдағы Сент-Грегорийге жеткізілді, бірақ Франция революциясы кезінде жоғалып кетті. Оның бір қолы Испания королінің отбасында табылғаннан кейін Сантьяго-де-Компостела соборына қайтарылды, онда ол жаңадан кіруші болып қызмет еткен. Реликвия ретінде сақталған саусақтары Даунсайд аббаттығына, Эрдингтон аббаттығына, Роберттің туған жеріне жақын Геллилидандағы Қасиетті Крест шіркеуіне, Тибёрн монастырына және Таутон қаласындағы Сент-Жозеф монастырына жіберілді.