Кіріспе
Американдық ақын Джесси Хилтон Стюарт (8 тамыз 1906 – 17 ақпан 1984) – американдық жазушы, мектеп мұғалімі және мектеп әкімшісі. Ол қысқа әңгімелерімен, өлеңдерімен, романдарымен және Орталық Аппалачия аймағындағы өмірге арналған автобиографиялық шығармаларымен белгілі. Кентукки штатының Гринуп округінде туып өскен Стюарт шығармаларында негізінен солтүстік-шығыс Кентуккидің ауылдық жерін бейнелеген. 1954 жылы Стюарт Кентуккидің ақын лауреаты атанды.
Jesse Hilton Stuart (August 8, 1906 – February 17, 1984) was an American writer, school teacher, and school administrator who is known for his short stories, poetry, and novels as well as non fiction autobiographical works set in central Appalachia. Born and raised in Greenup County, Kentucky, Stuart relied heavily on the rural locale of northeastern Kentucky for his writings. Stuart was named the poet laureate of Kentucky in 1954.
Ерте өмір
Джесси Стюарт 1906 жылдың 8 тамызында Кентукки штатының Гринуп округіндегі Ривертон қаласының жанында Митчелл мен Марта (Хилтон) Стюарттардың отбасында дүниеге келген. Стюарт Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ Әскери-теңіз күштерінде қызмет еткенімен, өміріндегі мақсаты соғысқа қатысу емес еді.
Наоми Дина Норрис
1939 жылы Стюарт мектеп мұғалімі Наоми Дина Нориске үйленді. Олар У-Холоуда қоныстанды және Джессика Джейн есімді бір қызы болды. Стюарттың "Шындыққа тартқан жіп" атты естеліктерінде ол Норриспен Қайғылы Аңғарда қалай танысқанын айтады. Ол колледж студенті болған кезде, ал Наоми орта мектептің оқушысы еді; тіпті Стюарт Наомиге мектептің соңғы курсында сабақ берген.
Білім
Үш колледжге қабылдамағанына қарамастан, Стюарт ақыры Теннесси штатының Харрогейт қаласында орналасқан Линкольн мемориалдық университетіне қабылданды және оқыды. Бітірген соң ол туған жеріне оралып, Кентукки штатының Гринуп қаласындағы Уорнок орта мектебінде сабақ берді. Кейіннен ол МакКелл орта мектебінің директоры болып тағайындалды, бірақ бір жылдан кейін Вандербильт университетінің аспирантурасына оқуға түсу үшін қызметтен кетті, онда Эдвин Мимс оның профессорларының бірі болды. Ол содан кейін Гринуп округі мектептерінің басшысы болып қызмет етті, ал карьерасын Огайо штатының Портсмут қаласындағы Портсмут орта мектебінде ағылшын тілі мұғалімі ретінде аяқтады.
Поэзия
Бір күні Стьюарт далада жыртып жатқанда тоқтап, сонеттің алғашқы жолын жазды: "Мен жырлайтын шаруамын", ол "Бұлқыр тілі бар адам" (1934) кітабына жинаған 703 сонеттің бірінші жолы болды. Бұл кітапты ирланд ақыны Джордж Уильям Рассел (AE псевдонімімен өлеңдер жазған) Уолт Уитманның "Шөп жапырақтары" жарық көргеннен кейін Америкадан шыққан ең ұлы поэзия туындысы деп атады. Стьюарт 1954 жылы Кентукки штатының ақыны лауреаты атанды, ал 1961 жылы Америка ақындар академиясының жылдық сыйлығын алды.
Романдар
Стюарттың алғашқы романы «Тәңір ағаштары» (1940) болды. Кентуккидің ауылдық аймағында өтетін роман, жерге құштар және одан да көп жерге ие болғысы келетін Ансе Бушманның тарихын айтады. Стюарттың стилі қарапайым және лаконикалық. «Тәссажға шақыру» (1943) романы, шынымен де, оның ең танымал туындысы болып есептеледі, ол тек екі жылдың ішінде миллионнан астам данада сатылды. Роман сыншылар тарапынан жоғары бағаланды және жылдың ең үздік оңтүстік кітабы үшін Томас Джефферсон ескерткіш сыйлығына ие болды. 1974 жылы Гейл зерттеу институты («Американдық көркем әдебиет, 1900-1950») Джесси Стюартты ХХ ғасырдың бірінші жартысындағы сыншылардың жоғары бағасын алған қырық төрт романисттің қатарында атады. Джесси Стюарт сол топтың екінші жас мүшесі еді (Уильям Сарояннан бір жас кіші).
Қысқа әңгімелері
Стюарт 460-қа жуық әңгіме жариялады. Ол өзінің алғашқы "Ұя жұмыртқасы" атты қысқа әңгімесін 1923 жылы орта мектепте екінші курста оқып жүргенде жазды. Әңгіме оның фермасындағы әтеш туралы, оның мінез-құлқы соншалықты үстем болғандықтан, ол басқа фермалардан тауықтарды тартып, көршілермен қақтығыс тудырды. Жиырма жылдан кейін ол әңгімені өзгертпей "Atlantic Monthly" журналына тапсырды, журнал әңгімені қабылдап, 1943 жылдың ақпан айында жариялады; кейіннен ол "Plum Grove Hills әңгімелері" жинағына енді. Оның ең көп антологияға енген әңгімелерінің бірі – "Жартылай шие ағашы", алғаш рет 1939 жылдың қаңтарында "Esquire" журналында жарияланды. Бұл әңгімеде бір бөлмелі мектеп мұғалімі баланың шие ағашына келтірген зиянды өтеу үшін оны мектептен кейін жұмыс істеуге қалдырады. Баланың білімі жоқ әкесі мұғаліммен дауласуға келеді, бірақ соңында жоғары білімнің маңыздылығын түсінеді.
Үздік классикалық автобиография
Стюарттың кітаптарында білім тақырыбы жиі кездеседі. Ол «Шындықке жол» (1949) атты кітабында өміріндегі оқытудың қандай рөл атқарғанын сипаттады, бірақ онда жерлер мен адамдардың аттарын өзгертіп жіберді. 16 жасында Кентуккидің ауылдық аймағындағы Cane Creek бастауыш мектебінде алғаш рет сабақ берді, ол оның кітабында Lonesome Valley болып суреттелді. «Шындықке жол» (1949) американдық білім беру классикасына айналды. Батыс Вирджиния университетінің профессоры Руэл Фостер 1968 жылы кітаптың жарық көрген алғашқы жылы жақсы сатылғанын айтты. Оның сөзіне қарағанда, сол кезде кітаптың сатылымы жыл сайын артып, кез келген кітап үшін керемет көрсеткіш болды. Кітап 50 жылдан бері үздіксіз басылып келеді.
Өлім
1982 жылдың мамыр айында Джесси Стюарт инсульт алғаннан кейін комаға түсті. Стюарт 1984 жылдың 17 ақпанында Огайо штатының Иронтон қаласындағы, бала кезінде өскен үйіне жақын орналасқан Джо Лин қарттар үйінде қайтыс болды. Ол 77 жасқа толыпты.
Джесси Стюарт мемлекеттік табиғи қорығы
Стюарттың жазбаларында У-Холоудың табиғи ортасы маңызды орын алды. Өмірінің соңында ол У-Холоудағы ормандық жерлерді Кентукки табиғатты сақтау кеңсесіне сыйға берді. Джесси Стюарт атындағы мемлекеттік табиғат қорығы Стюарттың мұрасын қорғауға және У-Холоудың маңызды бөлігінің мәңгілікке дейін дамытылмауын қамтамасыз етуге арналған. Саябақтағы жолдар жүйесі жыл бойы таңнан күн батқанға дейін ашық.