Виктор Чернов: Революционер, саясаткер және аграрлық реформаның жақтаушысы

Кіріспе

Виктор Михайлович Чернов (Ви́ктор Миха́йлович Черно́в; 7 желтоқсан [О. С. 25 қаңтар], 1873 - 15 сәуір, 1952) – орыс революционері және Ресей Социалистік революциялық партиясының негізін қалаушылардың бірі. Ол партияның бас идеологы немесе партияның "миы" болды, және саяси лидер емес, көбінесе талдаушы болды. 1917 жылғы ақпан революциясынан кейін Чернов Ресей Уақытша үкіметінде Ауыл шаруашылығы министрі болды және дереу жер реформасын жақтады. Кейіннен Ресей Конституциялық жиналысының төрағасы болды.

Алғашқы жылдар

Виктор Чернов Самара облысындағы Новоузенск қаласында, Саратовтың оңтүстік-шығысына қарай дүниеге келген. Ол бұрынғы крепостной шаруаның ұлы еді, ол жергілікті мемлекеттік қызметте төменгі лауазымды қызметкер болып көтерілген. Чернов Саратовтағы гимназияда оқыды, ол радикализм ошағы еді. Ол Николай Добролюбов пен Николай Михайловскийдің еңбектерін зерттеген халықшыл пікірсайыс үйірмесіне қосылды. Оның радикалдық бейімділігі жергілікті полицияның назарын аударды, және Чернов оқудың соңғы жылында Юрьев қаласындағы мектепке ауыстырылды. 1898 жылы Анастасия Слетовқа үйленгеннен кейін және Тамбов маңындағы шаруаларды ұйымдастырумен айналысқаннан кейін, 1899 жылы Цюрихке шетелге кетті. Ол 1901 жылы құрылған Социалистік-революциялық партияға қосылып, оның «Революциялық Ресей» газетінің редакторы болды. 1905 жылғы революциядан кейін Ресейге оралды. Бірінші Думаға сайлауды бойкоттағаннан кейін, ол Екінші Думаға сайланды және СР фракциясының жетекшісі болды. 1907 жылы Ричард Авенариус көзқарасын жақтаған «Философиялық және әлеуметтанулық зерттеулер» атты еңбегін жариялады. Осылайша, ол Лениннің «Материализм және эмпириокритицизм» (1909) еңбегінде сынаған ресейлік махистердің бірі болды. 1917 жылы Александр Керенскийдің уақытша үкіметінде Чернов Ауыл шаруашылығы министрі болды. 17 наурызда Уақытша үкімет шаруаларға алғашқы үндеуін жолдады. Онда жер мәселесін күшпен емес, халық өкілдері қабылдайтын заң арқылы шешу керектігі айтылды. Жазда Столыпиннің жер иелену заңдары тоқтатылды. Чернов князь Львов кеткеннен кейін көп ұзамай отставкаға кетті. Шілде күндерінде ол Таврид сарайының жанында теңізшілермен ұсталды және тек Троцкий араласып, көмектескеннен кейін ғана босатылды. Содан кейін 9 тамызда сайлау 12 қарашаға ауыстырылды. Чернов дереу аграрлық реформаны жүзеге асыру науқанын жалғастырды. Жер иелерінің одағы Черновты өзінің басты жауы деп санады. Чернов пен оның әйелі екеуі де Тамбовтан Ассамблеяға сайланды. 1918 жылдың қаңтарында ол Ресей Конституциялық Ассамблеясының төрағасы болды, ол жұмысын бастағаннан кейін көп ұзамай большевиктер таратып жіберді. Ол Еуропаға, содан кейін 1941 жылы АҚШ-қа қашып кетті, бұрын Самарадағы орташа социалистер-революционерлерді басқарған большевиктерге қарсы үкіметтің мүшесі болды. Ол онда «За свободу» («Азаттық үшін») мерзімді басылымын шығаруын жалғастырды. Чернов 1952 жылы Нью-Йоркте қайтыс болды.

Viktor Chernov was born in Novouzensk, a town southeast of Saratov in Samara guberniya. He was the son of a former serf peasant who had risen to become a low level functionary in the local civil service. Chernov attended gymnasium in Saratov, a hotbed of radicalism, where he joined a populist discussion circle in which he studied the works of Nikolay Dobrolyubov and Nikolay Mikhaylovsky. His radical proclivities attracted the attention of the local police and Chernov transferred to school in Iurev for his final year of study. After marrying Anastasia Sletova in 1898 and spending some time organizing the peasants around Tambov, he went abroad to Zürich in 1899. He joined the Socialist Revolutionary Party upon its founding in 1901 and became the editor of its newspaper Revolutionary Russia. He returned to Russia after the Revolution of 1905; after boycotting the elections for the First Duma, he won election to the Second Duma and became a leader of the SR faction. In 1907, he published Philosophical and Sociological Studies in which he espoused the viewpoint of Richard Avenarius. As such, he was one of the Russian Machists criticised by Lenin in Materialism and Empirio criticism (1909). Under Alexander Kerensky's provisional government in 1917, Chernov was the Minister for Agriculture. On 17 March the Provisional Government issued its first appeal to the peasant population. It stated that the land question must be solved not by force but by legislation to be passed by the people's representatives. In summer the Stolypin land tenure laws were suspended. Chernov resigned shortly after the departure of Prince Lvov. During the July days he was detained by the marines near the Tauride Palace and was released only after Trotsky himself interfered. Then on 9 August the elections were postponed until 12 November. Chernov continued his campaign for immediate agrarian reform. The Union of Landowners saw in Chernov its principal enemy. Chernov and his wife were both elected to the Assembly from Tambov. In January 1918 he was Chairman of the Russian Constituent Assembly, which was dissolved by the Bolsheviks shortly after it began meeting. He became a member of an anti Bolshevik government leading the more moderate Social Revolutionaries in Samara, before fleeing to Europe and then in 1941 to the United States. There he continued to publish his periodical 'Za svobodu' (For Liberty). Chernov died in New York City in 1952.