Вальтер Чаннинг: Американдық ағаш өңдеуші және шарапшы
Walter Channing Jr.
Уолтер Ченнинг (1940-2015) – америкалық ағаштан мүсін жасаушы, шарапшы және кәсіпкер. New York-тағы Channing Daughters Winery иесі, өнер және шарап өндірісімен айналысты.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық ағаш мүсіншісі және шарапшы (1940-2015)
American wood sculptor and vinter (1940 2015)
Уолтер Ченнинг кенже (1940 жылдың 23 қыркүйегі - 2015 жылдың 12 наурызы) – ағаш мүсіншісі, шарапшы және венчурлық капиталист болған. Ол Нью-Йорктің Бриджгемптон қаласындағы Channing Daughters Winery шарапханасының иесі болды, онда ол 1982 жылы алғашқы Шардоне өрімдерін отырғызды.
Walter Channing Jr. (September 23, 1940March 12, 2015) was a wood sculptor, winemaker, and venture capitalist. He owned the Channing Daughters Winery in Bridgehampton, New York, where he planted his first Chardonnay vines in 1982.
Ерте өмір және білім
Ченнинг Массачусетс штатының Довер қаласында дәрігер Уолтер Ченнинг пен суретші және киім дизайнері Элейн Тейлор Ченнингтің отбасында дүниеге келді. Оның үлкен әпкесі Корнелия "Нина" Ченнинг эндокринология және фертильділік саласындағы көрнекті зерттеуші болды. Орманды жерде өскен Ченнинг өмір бойы ағаштарға деген қызығушылықты дамытты. Бала кезінде ол ағаш күтімімен айналысатын кәсіпкерлікпен шұғылданды. Гарвардқа түсу үшін берген сұхбатында ол және бірінші курс деканы Фрэнсис Скидди фон Стад аға, моторлы ара сатып алуға асығып жатқан болатын, машиналар туралы ұзақ әңгімелесті. "Сұхбат жақсы өткенін білдім, себебі ол шынымен қызығушылық танытты", - деді Ченнинг. "Содан мен Гарвардқа түстім, себебі моторлы аралар туралы көп білдім."
Channing was born in Dover, Massachusetts, to Walter Channing, a physician, and Eleine Taylor Channing, a painter and clothing designer. His older sister, Cornelia "Nina" Channing, went on to become a prominent researcher in the field of endocrinology and fertility. Growing up in a wooded area, Channing developed a lifelong interest in trees. As a child, he ran a tree surgery business. When he interviewed for a place at Harvard, he and the Dean of Freshman, Francis Skiddy von Stade Sr., who was about to buy a chainsaw, talked at length about the machines. “I knew I had a good interview because he was really interested,” Channing said. “So I got into Harvard because I knew a lot about chainsaws.”
Ченнинг Милтон академиясын және Гарвард университетін бітірді, онда ол бакалавр (B.A.) және бизнес-администрация магистрі (M.B.A.) дәрежелерін алды. Екінші курста Ченнинг ерте кәсіпкерлік әрекеті үшін оқудан шығарылды: ол сыныптастарына презервативтер сатумен табысты бизнес жүргізген болатын. (Ол кезде Гарвардта әлі бірлескен білім беру жүйесі енгізілмеген еді.) Бір жылдан кейін ол оқуын аяқтау үшін оралды, бұл кезде бірнеше ай BMW мотоциклымен Еуропаны аралап келді.
Channing attended Milton Academy and Harvard University, where he earned a B. A. and an M. B. A. In his sophomore year, Channing was sent down for an early business venture: He had begun a rather profitable operation selling condoms to his classmates. (Harvard, at the time, had not yet coeducated.) He returned a year later to complete his studies, having spent some months traveling through Europe on a BMW motorcycle.
Өнер
Ченнингтің бала кезінде ағаштар мен ағаш өңдеуге деген қызығушылығы, төменгі Манхэттендегі Ректор көшесінде жұмыс істеп жатқанда, қаланың қиратылған пирс ағаштарын, ұзын жапырақты сары қарағайларды тастап жатқанын көргенде қайта оянды. Ол ағаштарды жинауға кірісіп, соңында олардан үлкен қарындаштар, кітаптар, орындықтар және басқа да өнер туындыларының үлкен көшірмелерін жасады. Бұл туындыларының соңғы пішіні көбінесе ағаш материалымен ойыншыл үйлесімде болды. Кейін ол Шығыс Хэмптондағы қоқыс орталығынан құлаған ағаштар мен түбірлерді жинап ала бастады. "Ешкім түбірмен ештеңе жасамайды", - деді ол бірде Джордж Плимптонға "Париж шолуына" берген сұхбатында, "бірақ түбір – өте қызықты нәрсе". Ол алғаш рет Фаулер Бич Лейнінің жағасында құлап жатқан телефон бағанасы сияқты үлкен ағаштан кескен. Одан үлкен гольф қарындашы жасап, қарындаштың жағына "THE MAIDSTONE CLUB" деп жазды – "дейсіз, қарындаш жағаға соңғы рет құлап келгендей", - деді ол. Бұл туынды жағажайда орнында жасалған, өте үлкен болғандықтан жылжыту мүмкін болмады. Бірақ оны алып кетуге үлкермес бұрын ұрлап кетті. 1977 жылы Ченнинг Бриджгемптоннан Скатлхолл жолынан картоп шаруашылығын сатып алды. Жерді тазалау кезінде тамырымен жұлынып қалған көптеген ағаштарды – көбінесе еменді – сақтап алып, оларды кері бұрып жерге қайта отырғызуға шешім қабылдады. "Мен ағашқа міндетті түрде тік тұруы керек нәрсе ретінде қарамаймын", - деді ол. Ченнинг 100 ағаштан тек біреуін ғана кері бұруға лайықты деп есептеді. Ал қалғандарын бағаналарға, пилястраларға және басқа да мүсіндерге айналдырды, соның ішінде trompe l'oeil әдісімен жасалған ағаштан ойылған гобелендер, жүздеген қарындаштар және "бірге жүрген ақ куйрықты айдаһар мен сфинкс", сондай-ақ көптеген басқа да пішіндер бар еді. 1994 жылы "Париж шолуына" берген сұхбатында Ченнинг медиумға деген құмарлығын былай түсіндірді: "Тарихи тұрғыдан алғанда, ағаш жақсы сақталмайды. Тіпті сақталған нәрселердің ішіндегі заттарға байланысты шіруі таңқаларлық. Ол сондай-ақ болжауға қиын, ал тас, алабастр және мәрмәр болжауға оңай және өте түзу сызықты. Жұмыс істеген кезде оларда ерекше нәрселерді байқамайсыз. Бірақ ағашпен жұмыс істейтін адам өте түзу сызықты болмауы керек. Кез келген жағдайға дайын болу керек. Мүсін бір нәрседен екіншісіне айналуы мүмкін. Мен үлкен ағашпен жұмыс істемес бұрын, одан не істейтінімді білмеймін. Үлкен ағашпен біраз уақыт өткеннен кейін идея келеді". Ченнингтің туындылары ОК Харрис галереясында, Вебб және Парсонс галереясында, Базельдегі Хандшин галереясында, Индианаполис көркемсурет мұражайында, Хамильтон колледжіндегі Root Art Center, Принстондағы Сквибб галереясында, Элейн Бенсон және Луиза Химмельфарб галереяларында, Луис К. Мейзель галереясында және Нью-Йорктегі Century Association's Sculpture Show-да көрсетілді. 1983 жылы "Нью-Йорк" журналында жарық көрген мақалада Ченнинг былай деді: "Кейде маған ақша табу, медицина ұнайды, маған табысты болу ұнайды. Бірақ мен үшін маңызды болып табылатын жалғыз нәрсе – өнер. Бұл тіпті жақын да емес. Мен маңызды мүсінші болудың қиындықтарын аңсаймын. Бизнесмен ретінде өлімсіздікке қол жеткізудің мүмкіндігі жоқ".
Channing's childhood interest in trees and woodworking was rekindled when, working on Rector Street in Lower Manhattan, he found that the city had dismantled a pier and was discarding its long leaf yellow pine timbers. He set about collecting the wood, eventually sculpting the timbers into large scale replicas of pencils, books, benches, and other objets d'art, the final forms of which often resonated playfully with their wooden materiality. Later, he began salvaging fallen trees and discarded stumps from a dump in East Hampton. "No one ever does anything with a stump," he once told George Plimpton during an interview for The Paris Review, "yet a stump is a fascinating thing." The first piece he carved was from a trunk the size of a telephone pole that had washed up on the shore near Fowler Beach Lane. He shaped it into a giant golf pencil and carved "THE MAIDSTONE CLUB" into the side – "as if the pencil had just washed up on the shore," he said. The piece, which was carved in place on the beach since it was too large to move, was stolen before he could carry it away. In 1977, Channing bought a potato farm in Bridgehampton, off Scuttlehole Road. While clearing the property, he saved a number of uprooted trees – mostly oak – and decided to plant them back into the earth upside down. "I don't look at a tree as an object that necessarily has to be rightside up," he said. Channing estimated that only one in one hundred trees was suitable to be turned upside down to any effect. The others he turned into pillars, pilasters, and a range of other sculptures, including trompe l'oeil wood carved tapestries, hundreds of pencils, and "an octopus and a sphinx in consort," among many other forms. In a 1994 interview with The Paris Review, Channing explained his fascination with the medium:Historically, wood doesn't survive as well. It's surprising that even something preserved can actually – depending on what's in the wood – decay. It's also unpredictable, whereas stone and alabaster and marble are predictable and very linear. You don't discover odd things in them as you work. But a wood person has to be very non linear. Ready for anything. A sculpture can change from one thing to another. I never scavenge a large piece of wood knowing what I'm going to do with it. After being with the big piece of wood for a while, the idea occurs. Channing's work has been shown at the OK Harris Gallery, the Webb and Parsons Gallery, the Handschin Gallery in Basel, the Indianapolis Museum of Fine Arts, the Root Art Center at Hamilton College, the Squibb Gallery in Princeton, the Elaine Benson and Louise Himmelfarb Galleries, the Louis K. Meisel Gallery at Outward Bound, and at the Century Association's Sculpture Show in New York City. In a 1983 profile in New York Magazine, Channing said: "At times, I like making money, I like medicine, I like being successful. But the only thing I really think is important is art. It's not even a close call. I thirst for the challenge of becoming an important sculptor. There's no chance for immortality as a businessman."
Бизнес
Ченнинг өзінің мансабын Honeywell және Raytheon компанияларында компьютерлік бағдарламалаудан бастады. 1968 жылы Барри Вайнбергпен бірлесіп, Ченнинг, Вайнберг және компаниясы атты акционерлік қоғамын құрды, ол фармацевтикалық, диагностикалық, медициналық құралдар және биотехнология компанияларына консалтингтік қызметтер көрсетті. Компания денсаулық сақтау жабдықтары индустриясының жетекші стратегиялық кеңесшісі болды. Сонымен қатар, ол бизнес және медицина тақырыбында екі айда бір шығатын In Vivo басылымын демеушілік етті. 1983 жылы Ченнинг пен Вайнберг жаңа медициналық технологияға маманданған жеке венчурлық капитал серіктестігін, C. W. Group құрды. Ол кезде бұл денсаулық сақтау компанияларына инвестициялар жасауға арналған ең ірі венчурлық капитал қоры болды. Ченнинг өзінің фирмасы құрған көптеген компаниялардың директорлар кеңесіне кірді, оның ішінде GMIS Inc., VelQuest Corporation, Plexxikon және Care Advantage компаниялары бар. Ол сонымен қатар Outward Bound кеңесінде де қызмет етті. Ченнинг Бостон қаласындағы Бригам және әйелдер ауруханасының Венчурлік кеңес комитетінің және Гарвард Т. Х. Чан халық денсаулығы мектебіндегі жүрек-қан тамырлары ауруларының себептері мен алдын алу бойынша Гарвард Чан зерттеу орталығының мүшесі болды.
Channing began his career in computer programming, working for Honeywell and Raytheon. In 1968, with a partner, Barry Weinberg, Channing founded Channing, Weinberg & Co., Inc., a management consulting firm for pharmaceutical, diagnostic, medical device and biotechnology companies. The company was the leading strategy consultant to the health equipment industry. It also sponsored In Vivo, a bi monthly publication on business and medicine. In 1983, Channing and Weinberg formed a separate venture capital partnership, C. W. Group, that specialized in new medical technology. At the time it was the largest venture capital fund devoted exclusively to investments in health care companies. Channing was a director of many of the companies launched by his firm, including GMIS Inc., VelQuest Corporation, Plexxikon, and Care Advantage. He also served on the board of Outward Bound. Channing was a member of the Venture Advisory Committee of the Brigham and Women's Hospital in Boston and the Harvard Chan Research Center on Causes and Prevention of Cardiovascular Disease at the Harvard T. H. Chan School of Public Health.
Жеке өмір
1963 жылы Гарвардта бакалавр оқып жүрген шағында Ченнинг жас, болашақ актриса Сьюзан Стокардқа үйленді, ол кезде ол Рэдклифф колледжінің студенті еді. 1967 жылы олар ажырасып, бірақ Стокард әлі де тегін сақтап, кейіннен есімін тастап, тек Стокард Ченнинг деп танылды. Оның екінші әйелі Розина Секко – уругвайлық графикалық дизайнер. Олар Франческа және Изабелла есімді екі қыз алғаннан кейін, Секко 1987 жылы қатерлі ісіктен қайтыс болды. Ченнинг 1990 жылдан 2015 жылы қайтыс болғанға дейін Молли Сигрейв Ченнингке үйленген. Олар төрт қызды тәрбиеледі: Франческа Ченнинг Секко, Изабелла Ченнинг Секко, Сильвия Ченнинг және Корнелия "Нина" Ченнинг. Ченнингтің шежіресінде Америкадағы унитариандық діннің уағыздаушысы және негізін қалаушы Уильям Эллери Ченнинг, сондай-ақ трансценденталист ақын Уильям Эллери Ченнинг (алғашқысының жүрегінен туған інісі) және АҚШ Тәуелсіздік декларациясына қол қойған Уильям Эллери бар. Оның бес буын бұрынғы атасы Уолтер Ченнинг бала туғанда анестезияны қолданған алғашқы дәрігерлердің бірі болды және кедей әйелдерге акушерлік көмек көрсеткен Бостон туу ауруханасын (қазір Бригхем және әйелдер ауруханасы) құрды.
In 1963, while an undergraduate at Harvard, Channing married a young aspiring actress named Susan Stockard, then a student at Radcliffe College. The two divorced in 1967, but Stockard kept the surname, eventually dropping her first name and going simply by Stockard Channing. His second wife, Rosina Secco, was a Uruguayan graphic designer. The couple had two daughters, Francesca and Isabella, before Secco died in 1987 from complications of cancer. Channing was married to Molly Seagrave Channing from 1990 until his death in 2015. The couple raised four daughters: Francesca Channing Secco, Isabella Channing Secco, Sylvia Channing, and Cornelia "Nina" Channing. Channing's ancestors include William Ellery Channing, the preacher and father of the Unitarian denomination in America; transcendentalist poet William Ellery Channing (the former's nephew); and William Ellery, a signer of the United States Declaration of Independence. His great, great, great grandfather, Walter Channing, was among the first doctors to use anesthesia during childbirth and co founded the Boston Lying In Hospital (now Brigham and Women's), which provided obstetric care to poor women.