Кіріспе

Хуан Эскоиквиз Мората (1762 27 қараша 1820) - испандық дін қызметкері, саясаткер және жазушы. 1762 жылы Оканьяда дүниеге келген. Оның әкесі генерал офицер болған, ол өмірін король Карл III-нің сарайында паж ретінде бастаған. Ол шіркеуге кірді және Сарагосадағы превендпен қамсыздандырылды. Өзінің естеліктерінде Мануэль де Годой Эскоиквиздің өзіне жағымды болуға ұмтылғандығын айтады. Бұл - оңайлықтың дәл айтылуы деп сенуге барлық негіз бар. Ол мұрагер Фердинандтың, кейіннен король Фердинанд VII-дің тәрбиешісі болып таңдалғандығы оның өзінің сүйікті патшасының жақсы ниетіне ие болу үшін күш салғандығын дәлелдейді. 1797 жылы ол "Янгтың түнгі ойлары" атты аудармасын басып шығарды, бұл оның ағылшын тілін жақсы білгенін білдірмейді, өйткені аударма француздардың көмегімен жасалған болуы мүмкін. 1798 жылы ол Мексиканы жаулап алу туралы ұзақ және пайдасыз эпос деп аталатын шығармасын жариялады. Шын мәнінде, Эскоиквиз - бұл Годёйді қамқоршы ретінде қараған әдеби топтың белсенді және белсенді мүшесі болды. Бірақ оның мұрагерге тәлімгер болу мәртебесі оның өркениеттілігін арттырды. Ол Испанияның билігіне белсенді қатысқан сол дін қызметкерлерінің рөлін атқаруға үміттенді. Фердинанд өскен сайын, неаполитандық ханшайыммен некелескеннен кейін, ол Годойға және оның Франциямен одақтасу саясатына қарсылық білдіретін соттың орталығы болды. Escoiquiz ми болды, барлық ми болған, интрига. Оның қызметі соншалықты атақты болды, ол соттың қасынан қуылды, бірақ Толедодағы канония оны жұбатты. Бұл жартылай шара күтілгендей тиімді болмады. Ескоиквиз ханзадамен үнемі байланыста болды. Толедо Мадридке жақын орналасқандықтан, хат алмасу оңай болды. Ол 1807 жылы 28 қазанда ашылған Эскориалдың заговорына үлкен үлес қосты. Ол тұтқындалып, басқа да қулықшылармен бірге сотталды. Бірақ олар Наполеонға жүгінгендіктен, оның есімін атауға рұқсат бермегендіктен, үкімет мәселені тыныштандыруға мүмкіндік берді және тұтқындар ақталды. 1808 жылы 17 наурызда Аранхуэсте болған оқиғадан кейін Фердинандтың ең сенімді кеңесшілерінің бірі болды. Жаңа патшаның Наполеонмен Байонға кездесу туралы шешімін негізінен ол шықты. 1814 жылы Эскоиквиз Мадридте өзінің Idea Sencilla de las razones que motivaron el viaje del Rey Fernando VII a Bayona ("Фердинанд VII патшаның Байонға сапарына ықпал еткен себептердің адал бейнесі") атты еңбегін жариялады. Бұл құнды тарихи құжат, онда Наполеонмен сұхбаттың ерекше жан-жақты баяндамасы бар. Эскоиквиз өзінің және оның серіктестерінің арам ойлары мен ақымақтығын жасыруға өзінің тапқырлығы мен қасиетіне тым сенімді болды. Ол өзінің бос асқақтығын, қарапайымдылығын және пайдасыз ақыл-ойының көптігін беймәлім әзілмен көрсетеді, бірақ, бұл тек әдеби шеберлікпен ғана әділ. Испания корольдік отбасын Наполеон тұтқындаған кезде Эскоиквиз Фердинандпен Валенсайда қалды. 1813 жылы ол Джон Милтонның "Жоғалған жұмақ" атты шығармасының аудармасын Буржеде басып шығарды. 1814 жылы Фердинанд босатылғаннан кейін, ол өзінің амбициясы енді қанағаттандырылады деген үмітте Мадридке оралды, бірақ патша одан шаршады, сонымен қатар ол ешқашан сүйіктіге бағынбауға шешім қабылдады. 1815 жылы қысқа мерзімдік билік жүргізгеннен кейін ол тұтқын ретінде Мурсияға жіберілді. Кейіннен ол қайта шақырылғанымен, ол қайтадан Рондаға жер аударылды, ол 1820 жылы 27 қарашада қайтыс болды.

Бұйрықтар

Карл III орденінің Ұлы крестінің кавалері. Эль-Эскориалдың Құрметті Кресті. Валенсайдың Құрметті Кресті. Толедо соборының қадір-қасиеті. Патшаның бас кітапханашысы.