Кіріспе
Американдық актриса (1895-1989) Айлин Прингл (туған аты Айлин Бисби; 23 шілде 1895 - 16 желтоқсан 1989) - үнсіз кино дәуіріндегі американдық сахна және кино актрисасы.
Aileen Pringle (born Aileen Bisbee; July 23, 1895 – December 16, 1989) was an American stage and film actress during the silent film era.
Ерте өмір
Сан-Францискодағы бай және танымал отбасында дүниеге келген және Еуропада білім алған Прингл өзінің актерлік мансабын 1916 жылы Чарльз Маккензи Принглге, бай британдық жер иеленушінің ұлы және Ямайканың құпия және заңнамалық кеңестерінің мүшесі болғаннан кейін көп ұзамай бастады.
Карьералық өрлеу
Принглдің алғашқы көптеген рөлдері сәл ғана табысты болды, ол 1920 жылдардың басына дейін мансабын жалғастырды. Принглдің алғашқы жоғары деңгейдегі рөлдерінің бірі Рудольф Валентиноның "Жоғалған сәттер" (1920) фильмінде болды. Ол досы және роман жазушысы Элинор Глиннің 1924 жылы өзінің "Үш апта" романының киноға бейімделуінде Конрад Найгелмен бірге ойнауға таңдалды. Бұл рөл Принглді әйгілі әйел мәртебесіне жеткізді және оның мансабы қарқынды дамыды.
Кейінгі мансап
Принглдің актерлік мансабы 1920 жылдардың басында жалғасты, алайда, оның көптеген әріптестері оның мақтаныш пен қарама-қайшылықты мінез-құлқы үшін ұнатпаған. Ол Голливуд пен оның актерлік әріптестеріне қатысты ақылға қонымды, кейде қаскөй пікірлер айтуға бейім еді. "Үш апта" фильміндегі романтикалық сахнада актер Конрад Нагель оны қолына алып, жатын бөлмесіне алып бара жатқанда, ерін оқырман оның: "Егер мені құлатсаң, сен, балағатта, мен сені мойныңнан сындырамын" дегенін көрді. Принглдің өз мамандығына деген қарама-қайшылығы оның мансабына зиян тигізе бастады және 1920-жылдардың аяғында оның рөлдері азая бастады. Тыныш фильмдер мен сөйлеу фильмдерінің алғашқы кезеңінде Прингл актер Лю Кодимен бірге жарық фильмдер сериясында, соның ішінде Адам мен Зұлым (1927), Үшке арналған шай (1927), Зұлымдық артықшылық (1928), Сәби циклон (1928), Бо Бродвей (1928), Жалғыз адам (1929) және Тек кездесу арқылы (1933) фильмдерінде ойнады. Принглдің Адам мен Зұлымдағы рөлі туралы Моурдант Холл Нью-Йорк Таймс газетінің 1927 жылғы 9 тамыздағы санында былай деп жазды: "Эвелин Тревелин, бұл ертегідегі Ева, Ральф Спенс оны "қосалқы қабырға" деп атаған. Оны Айлин Прингл кейіпкері етіп көрсетеді, сондықтан ол сахналарға пайдалы. Кейбір Голливуд инсайдерлері ұнатпаса да, Айлин Принглді баспасөз жиі "Интеллигенцияның сүйіктісі" деп атайды, өйткені ол Карл Ван Вехтен, Джозеф Гергештаймер, Руперт Хьюз және актрисаның өмір бойы досы болған Х. Л. Менкен сияқты әдеби тұлғалармен жақын достыққа ие болды. Ол Менкен мен Валентиноның кездесуіне делдалдық жасады, ол туралы Менкен Валентино қайтыс болғаннан кейін бірнеше аптадан кейін есеп жазды. Менкен оның атын атамайды, бірақ оны "жағымды болғандай ақылды" деп сипаттайды. Американдық суретші Ральф Бартон да Доротидің адал досы болды және оны Анита Лоустың Gentlemen Prefer Blondes атты суреттерінде Доротидің үлгісі ретінде қолданды. Тағы бір құрметті тұлға - Джордж Гершвин, ол оны Голливудта кездестірді және Екінші рапсодияның көп бөлігін оның Калифорниядағы Санта-Моникадағы үйінде жазды. Оның ақыл-парасаты, ақыл-ойы, қайнар мінезі жұрттың көңілінен шықты. 1940-жылдардың аяғында Прингл экраннан зейнеткерлікке шығып, Нью-Йоркте бай зейнеткерлік өмір сүрді, ол 1989 жылы 94 жасында қайтыс болды. Кино индустриясына қосқан үлесі үшін Айлин Прингл 6723 Голливуд бульварында орналасқан Голливуд атақ-даңқ аллеясында жұлдызмен марапатталды. Лос-Анджелесте, Калифорнияда.
Although disliked by some Hollywood insiders, Aileen Pringle often was dubbed by the press as the "Darling of the Intelligentsia" because of her close friendship with such literary figures as Carl Van Vechten, Joseph Hergesheimer, Rupert Hughes, and H. L. Mencken who became a lifelong friend of the actress. She brokered the meeting of Mencken and Valentino, of which Mencken wrote an account, some weeks after Valentino had died. Mencken does not name her but describes her as "discreet as she is charming." Ralph Barton, American artist, was also a devoted friend and used her as the model for Dorothy in his illustrations for Gentlemen Prefer Blondes by Anita Loos. Another admirer was George Gershwin who met her in Hollywood and wrote much of the Second Rhapsody at her Santa Monica, California, home. Her wit, keen intellect and sparkling personality made her a sought after companion. By the late 1940s, Pringle retired from the screen and lived a wealthy retirement in New York City, where she died in 1989 at the age of 94. For her contribution to the motion picture industry, Aileen Pringle was awarded a star on the Hollywood Walk of Fame at 6723 Hollywood Blvd. in Los Angeles, California.