Кіріспе

Вадим Георгийович Меллер (Вадим Георгийович Меллер; 26 сәуір 1884 - 4 мамыр 1962) - украин және совет суретшісі, авангардтық кубист, конструктивист және экспрессионист суретші, театр дизайнері, кітап иллюстраторы және сәулетші. 1925 жылы Парижде өткен Халықаралық сәндік-өндірістік өнер көрмесінде Березил театрының сахналық дизайны үшін алтын медальмен марапатталды.

Өмірбаян

Санкт-Петербургте дүниеге келген. Ол Ресей империясының Әділет министрлігінде жоғары лауазымды адамның екінші ұлы еді. Оның әкесі, Георгий Меллер, асыл тұқымды швед еді; анасы, Хелена Карузо, жартылай итальяндық және жартылай грек, сондай-ақ асыл тұқымды отбасынан шыққан. Ол өз әріптесі авангардтық суретші Нина Генкеге үйленді. 1962 жылы 4 мамырда Киевте қайтыс болды.

Білім

1903-1908 жылдары Меллер Киев университетінде оқыды. 1905 жылы ол Швейцарияның Женева қаласына барып, Франц Рубоның жеке мектебінде сурет сабақтарын оқыды. 1908 жылы Рубоның ұсынысымен ол білімін Германияның Мюнхен қаласында Генрих Книрдің жеке сурет салу және сурет салу мектебінде жалғастырды. Сол жерде Меллер өзінің оқушысы Пол Климен танысады. Киев университетінің заңгерлік мамандығын бітіргеннен кейін 1908-1912 жылдары Мюнхен көркемсурет академиясында көркемөнер білімін алған. В. Меллер Der Blaue Reiter тобымен тығыз байланыста болды. Осы уақыт аралығында ол Василий Кандинскиймен танысып, дос болды.

Жұмыс

Ол Парижге көшіп барғаннан кейін өз туындыларын көрмеге шығара бастады, онда ол Société des Artistes Indépendants-ке қосылды. Сонымен қатар ол Антуан Бурделдің оқушысы болды. 1912-1914 жылдары Казимир Малевич, Соня Делонай, Александр Архипенко және Александра Экстермен бірге Пабло Пикассо, Жорж Браке және Андре Деранмен бірге бірқатар көрмелерге (Салон де Индипендент, Көктемгі салон және Салон Д'Атомне) қатысты. 1915 жылы Киевке оралғаннан кейін, ол эстафеталық және монументалды сурет салу, графикалық дизайн және костюм дизайны саласында жұмыс істеді. Оның сахналық сурет салуға көшуі революциядан кейінгі жылдары болды. 1918-1921 жылдары сахналық режиссер және биші Бронислава Нижинскаямен (Васлав Нижинскийдің әпкесі) балет студиясында жұмыс істеді. Осы кезеңнің соңында ол Ұлттық көркем өнер және сәулет академиясының профессоры болды. 1922 жылы Лес Курбас В. Меллерді жаңадан құрылған Березил театрына шақырды. 1925 жылы В. Меллер Соня Терк, Александра Экстер және Натан Альтманмен бірге Париждегі Exposition Internationale des Modernes (Art Deco) көрмесіне қатысты. Меллер Березиль театрының көркемдік дизайны үшін алтын медальмен марапатталды. Сол жылы В. Меллер Нью-Йорктегі Халықаралық театр көрмесіне қатысты. В. Меллер украин театр дизайнында Конструктивизм қозғалысының көшбасшысы болды. 1945 жылға дейін Ұлттық театрда бас суретші болып жұмыс істеді. 1925 жылдан бастап Владимир Татлин және Александр Богомазовпен бірге Киев өнер институтында (КХИ) сабақ берді. 1925 жылы В. Меллер Украинаның Революциялық шеберлері қауымдастығының Дауыт Бурлюк (құрылтайшы), Александр Богомазов (құрылтайшы), Василь Ермылов, Виктор Палмов және Александр Хвостенко Хвостовпен бірге суретшілер одағының мүшесі болды. 1928 жылы Эл Лиссицкий, Александр Тишлер және Василь Ермыловпен бірге Pressa Cologne халықаралық баспасөз көрмесіне қатысты. В. Меллер Украина КСР Архитектура академиясының Монументальды сурет және мүсін институтының директоры (1946-1948), Киев музыкалық комедия театрының бас суретшісі (1948-1953) және IV. Франко Киев академиялық театры (1953-1959).