Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Мексикалық саясаткер (1946–2015)
футбол қақпашысы
Mexican politician (1946–2015)
the soccer goalkeeper
Виктор Мануэль Камачо Солис (30 наурыз 1946 – 5 маусым 2015) – Мексика президенттері Мигель де ла Мадрид және Карлос Салинастың үкіметтерінде қызмет еткен мексикалық саясаткер. Мексика қаласында Мануэль Камачо Лопес пен Луз Солистің ұлы болып дүниеге келген ол Frente Amplio Progresista мүшесі болды. Бастапқыда ол PRI партиясымен байланысты болды, кейін Демократиялық орталық партиясына, одан кейін Демократиялық революция партиясына қосылды.
Víctor Manuel Camacho Solís (March 30, 1946 – June 5, 2015) was a Mexican politician who served in the cabinets of presidents Miguel de la Madrid and Carlos Salinas. Born in Mexico City to Manuel Camacho López and Luz Solís, he belonged to the Frente Amplio Progresista. At first he was affiliated with the PRI, later with the Party of the Democratic Center and then with the Party of the Democratic Revolution.
Саяси мансап
Камачо Солис 1965 жылы Институционалдық революциялық партияға (ПРИ) қосылды, ал 1988 жылы осы партияның бас хатшысы болды. Камачо Карлос Салинаспен Мексиканың Ұлттық автономды университетінде (UNAM) танысып, жақын дос болды. Камачо Салинастың Мигель де ла Мадридтің басшылығымен жоспарлау министрлігіндегі жолын ұстанды. 1985 жылы ол Депутаттар палатасына сайланды, ал 1986 жылы қала құрылысын дамыту министрі болып тағайындалды. 1988 жылы Салинас президент болған кезде Камачо Федералды округтің үкімет басшысы (1988–1993) болып тағайындалды, бұл ел астанасымен байланысты маңызды саяси лауазым болды. 1997 жылы бұл лауазым сайлау арқылы берілетін болды. Ол ПРИ ішінде президенттікке үміткерлердің бірі болды, бірақ Салинас оның орнына Колосионы таңдады. Салинас Камачоға Федералды округтің үкімет басшысы лауазымын ұсынып, оның қуатты екенін айтты, бірақ Камачо Ішкі істер министрі болуды қалады. Тағайындауға келіспес бұрын, ол талаптар қойды: округтік прокурор кеңсесі мен полицияға толық бақылау, саяси реформаларға қатысу құқығы және қалаға толық билік, Салинас оған келісті. Саяси ғалым Хорхе Кастаньеданың айтуынша, "Салинас кенеттен тиімді Ішкі істер министрінсіз қалғанда және елдің басты қаласын басқаратын өте білікті мэрдің билігінде қалу қаупін сезбеген болуы керек". Ол 1992 жылы Мексика қаласындағы Зокало алаңындағы наразылықты тоқтату үшін Андрес Мануэль Лопес Обрадорға 9 миллиард (ескі песо) бергенімен танымал болды. Бұл ақшаның тағдырын Андрес Мануэль Лопес Обрадор ешқашан ашып көрсетпеді, ол осы ақшаның соңғы бағытын өзі анықтады.
Camacho Solís joined the Institutional Revolutionary Party (PRI) in 1965, and in 1988 he became that party's general secretary. Camacho met Carlos Salinas at the National Autonomous University of Mexico (UNAM), where they became close friends. Camacho followed Salinas's trajectory in the Planning Ministry under the administration of Miguel de la Madrid. In 1985 he was elected to the Chamber of Deputies, and in 1986 he was appointed to the cabinet as Minister of Urban Development. When Salinas took over the presidency in 1988, Camacho was appointed Head of Government of the Federal District (1988–1993), an important political post with jurisdiction over the nation's capital. In 1997, the post became elective. He was a contender within the PRI to be the presidential candidate, but Salinas chose Colosio instead. Salinas told Camacho that he would be appointed the Head of Government of the Federal District, a powerful post, but Camacho sought to be Minister of the Interior. Before he accepted the appointment, he made demands: complete control of the district attorney's office and the police, the right to participate in political reforms, and complete authority over the city, which Salinas acceded to. According to political scientist Jorge G. Castañeda, "Salinas perhaps did not realiz[e] the danger of being suddenly left without an effective minister of the interior and with an overqualified mayor in charge of the country's main city." He became famous because he delivered 9000 millions (old pesos ) to Andrés Manuel López Obrador in order to take away the protest on the zocalo in 1992 in Mexico City. This money never was clarified by Andrés Manuel López Obrador, he took the decision for the final destination for this money.
Сапатистердің көтерілісі
1993 жылғы 13 қарашада Камачо Сыртқы істер министрі болып тағайындалды. Сапатист көтерілісі, Луис Дональдо Колосионың 1994 жылғы наурыздағы қазасы және Камачоның партияның президенттікке кандидаттығын алуға жасаған сәтсіз әрекеттері салдарынан Камачо PRI-дан қол үзді. Камачо, Салинас, Колосио және Эрнесто Зедильо арасындағы күрделі қарым-қатынас (Колосионың орнына PRI президенттік кандидаттығына таңдалған) Колосионың қазасына байланысты көптеген қауесеттердің себебі болды. Салинас Камачоны үкімет атынан сапатистермен бейбіт келіссөздер жүргізуші ретінде тағайындады. 1994 жылғы 16 маусымда ол Чиапас бейбітшілік комиссары лауазымынан кетіп, ПРИ президенттік кандидаты Зедильо оның күш-жігерін саботаж жасады деп мәлімдеді.
On November 13, 1993, Camacho was designated Secretary of Foreign Affairs. Due to the Zapatista uprising, Luis Donaldo Colosio's assassination in March 1994, and Camacho's failed attempt to clinch the party's presidential nomination, Camacho broke with the PRI. The complicated relationship between Camacho, Salinas, Colosio and Ernesto Zedillo (who was selected to replace Colosio as the PRI's presidential candidate) was the source of many rumors surrounding Colosio's assassination. Salinas appointed Camacho as the negotiator for the government in peace talks with the Zapatistas. He resigned as Chiapas Peace Commissioner on 16 June 1994 claiming that the PRI presidential candidate, Zedillo, sabotaged his efforts.
Кейінгі мансап
Зедильо президент болған кезде Камачо 1999 жылға дейін саясаттан қалысқан болатын, содан кейін ол Марсело Эбрардпен бірге құрған Демократиялық орталық партиясынан президенттікке үміткерлігін жариялады. 2003 жылы ол Демократиялық революция партиясынан депутаттар палатасына депутат болып сайланды. Ол пропорционалды сайлау арқылы көпмандатты депутат ретінде таңдалды. 2012 жылы Сенатқа сайланды. 2004 жылы Андрес Мануэль Лопес Обрадордың сайлау штабына қосылды. Ол Мексика қаласының "Эль-Универсал" газетінде баған жазды. 2015 жылдың 5 маусымында мидың қатерлі ісігімен ұзақ күрестен кейін Мексика қаласында қайтыс болды.
During Zedillo's presidency, Camacho stayed away from politics until 1999 when he announced his candidacy for the presidency for the Party of the Democratic Center, a party that he had co founded with Marcelo Ebrard. In 2003 he became a federal deputy in the Chamber of Deputies representing the Party of the Democratic Revolution. He was selected to serve as a plurinominal deputy through an indirect election. In 2012 he was elected to the Senate. In 2004 he joined Andrés Manuel López Obrador's political campaign. He wrote a column in the Mexico City daily El Universal. He died in Mexico City on 5 June 2015, after a long battle with brain cancer.