Кіріспе

Джон Хаден Бэдли (1865 жылы 21 ақпан - 1967 жылы 6 наурыз) - ағылшын жазушысы, педагог және 1893 жылы Англиядағы алғашқы орта білім беретін мемлекеттік мектеп-интернаты болып табылатын Беделс мектебінің негізін қалаушы.

Өмір

Англияның Ворстершир, (қазіргі Вест-Мидлендс) Дадли қаласында, доктор Джеймс Пейтон Бэдли мен Лора Элизабет Бесттің ұлы болып дүниеге келді. Ол Корольдік хирургтар колледжінің алғашқы 300 мүшесінің бірі Джон Бэдлидің немересі болды. Ол өмірінің алғашқы жылдары Мидлендс аймағындағы жұмысшы таптың кедейлігі мен қарапайымдылығын көрді. Он бес жасында ол Регбидегі жоғарғы мектепке оқуға түсті. Бұл ертедегі тәжірибелер оның білім берудің қандай болмауы керектігі туралы ойларын қалыптастыруда ықпал етті. Кейбридждегі Тринити колледжінің студенті болған кезде ол музыка мен театрдың стандарттарын бағалады және ол Король шіркеуін "әдемілікке жақын сәулет ортасында жаттықтырылған дауыстардың әдемілігінің стандарты" деп сипаттады. Оның автобиографиясында Оскар Уайльдпен бірге ағылшын ақындары туралы әңгімелескен шай туралы баяндалады. Бұл жерде де оның Эдмунд Гарреттпен достығы оны әлеуметтік-саяси теңдік үшін әйелдер қозғалысын қолдаған ерлердің аз бөлігіне қосылуға талпындырды. Кембриджте Бэдли өмір бойы социалист болды, Уильям Морристің өнер мен қоғамдық өмір туралы идеалдарының әсерімен. Бірақ бұл идеялардың бағытына шешуші әсер етті Сесил Редди - Абботсхолм мектебінің негізін қалаушы және "заманауи" британдық прогрессивті мектептің негізін қалаушы. Кеймбриджді 1887 жылы бірінші сыныптық классика дәрежесімен бітірген Бэдли 1888 жылы келген кезде университет досы Голдсуорти Лоуес Дикинсон арқылы Редди мектебінің жоспарлары туралы естіді, сонда барып, таң қалды. Ол 4 жасында алғашқы ұстаздардың бірі болып тағайындалды, бірақ ол өз мектебін құруды жоспарлаған болуы мүмкін. Екі жарым жылдан кейін Реддидің үдемелі түрде автократиялық мінезі және Бэдлидің үйленгісі келгені және Реддидің онымен үйленгісі келмейтінін айтуы оған өз мектебін ашуға итермеледі. 1892 жылы ол Кембридждегі досы Эдмунд Гарреттің қарындасы Эми Гарретке үйленді, ал 1893 жылдың қаңтарында Освальд Пауэллдің көмегімен олар Хейвордс Хит маңындағы жалға алынған үйде Бедальс мектебін ашты. Эми 1956 жылы қайтыс болғанға дейін күшті серіктес болды және Бедальстің ең ірі жаңалықтарының бірі - ортақ білім берудің қозғаушы күші болды. Оның ойынша, мектеп тек қана бәсекелестікке негізделген емес, ортақ мақсаттар үшін дайындықпен ынтымақтастықпен отбасы сияқты ұйымдастырылуы керек. Ол әлеуметтік пайдалылық үшін оқыту жеке тұлғаның дамуымен бірдей маңызды деп санайды.

Бастауыш

Бадлидің барлық бастапқы идеялары - кейінірек олардың дамуы басқаша болса да - Реддиден алынған. Мысалы, оқу бағдарламасы ағылшын тіліне негізделген, классикалық емес, және кең - ғылым, өнер, музыка, француз, неміс, және пьесалар мен хоббилер үшін мүмкіндіктер бар. Дін догматикалық емес және сектанттық емес еді. Ешбір бала емтиханға қатыспайды, жүлде де жоқ, сабақ та таңертең ғана өтеді. Регби мен дәстүрлі мемлекеттік мектептің ойынға баса назар аударылуы айыпты болды; оның орнына көп уақыт дала мен бау-бақшаларда қол еңбегіне жұмсалды, сондай-ақ ұлдарға тігіншілікті, аяқкиім жасауды және тамақ дайындауды үйретті. Бадли сонымен қатар ертедегі көптеген ұйымдастырушылық мәліметтерді көшірді, жер шкафтарына дейін, бұл оған топыраққа одан алынғанды қайтаруға мүмкіндік берді. 1920 жылдары ол әртүрлі идеяларды, соның ішінде тапсырмаларға қатысты Дальтон жоспарын тәжірибеден өткізді. Ол өзінің қарапайымдылығымен Монтессориге, Песталоцциге, Фребель мен Дьюиге көп нәрсеге борышты екенін айтты. "Далтон жоспарының" Хелен Паркхерст Нью-Йорктегі жылдар өткеннен кейін оның тәжірибесіне сүйенеді. 1898 жылы Бедальс құрылғаннан кейін бес жыл өткен соң, әйелінің талап етуі бойынша, әйелдің құқығымен күресуші (ол Элизабет Гаррет Андерсон мен Миллисент Фосеттің туысы болды), ол "тақырыбы жоқ экспериментке" қатысудың қосымша тәуекелін қабылдады, бұл Бедальстің толықтай үйлесімді мектеп-интернатына айналуына әкелді. 1899 жылы мамыр айында ол жаңа кешенді салуды бастады, ол әлі күнге дейін мектепті қызмет етеді.

Операция

Бадли білім беру саласының қайраткері болды, ол үлгі-өнеге және зор билік арқылы басшылық жасады. Бұл тұлғаға ағылшын мемлекеттік мектеп жүйесінің жеке резервтері мен жыныстық репрессиясы тән болды, 1890 жылғы сандалдық социализм мен неміс Naturkultur: суық ванналарға, жер шкафтарына, үй маталарына және жасөспірім ұлдар мен қыздар арасындағы "ақылсыз" (яғни жыныстық емес) достыққа баса назар аударды. Ол қатаң болған және оған мойынсұнған; ол темекі тартпаған және ішімдік ішпеген: "Ол жылдам, үнсіз жүріп, сыныпқа кіргенде, бірден тыныштық орнады; егер еденде қағаз болса, ол бір сөз айтпастан оған меңзеп, жақын тұрған бала оны асығып алады". Ол мектептің дамуының үлгісін жасады. Оның білім беру жоспары ол үнемі өз үлесін қосып, сыртқы шектерін белгілейтін, бірақ содан кейін мектептің дамуына мүмкіндік беретін негізге айналды. Ол өмірінің соңына дейін студенттер мен қызметкерлердің арасында "басшы" деп аталса да, ол көптеген ұлы директорлар сияқты билік жүргізбеді. Ол 70 жасында 42 жыл мектеп директоры болғаннан кейін Трингке жақын Чолсбериге зейнеткерлікке кетті. Чолсбери Спенсерс Гриннен 2 1/2 миль жерде, Бэдлидің ұлы (Джон Эдмунд Бэдли, Джок ретінде белгілі, b 3.10.94) және келіні олардың фермасында болды.

Өлім және мұра

Бадли өмірінде бірнеше кітап жазды, соның ішінде Соғыстан кейін (1917), Бедаль: Пионерлік мектеп (1923), Форма және рух (1951) және оның автобиографиясы, естеліктер мен ойлар, 1955 жылы жарық көрді, он жыл бұрын жазылған және досы мен әріптесіне өлімнен кейін жариялау үшін берілген. Досы қайтыс болғаннан кейін ол оны босатуға келісті. Алайда бұл оның соңғы еңбегі болды, оны өзінің үлкен еңбегі деп қарастыруға болады: 1961 жылы қазіргі оқырмандар үшін Киелі кітап (Жаңа Келісім) және 1965 жылы Киелі кітап бүгінгі таңда (Ескі Келісім) 1000-нан астам бетті қамтиды. Әйелі қайтыс болғаннан кейін ол соңғы жылдары мектептің аумағында өмір сүру үшін қайтып келді. Ол 1967 жылы 6 наурызда қайтыс болды.