Жапониядағы Токей-дзи ғибадатханасы: Әйелдердің панасы және ажырасу тарихы
Tōkei-ji
Жапониядағы Камакура қаласындағы Мацугаока Тōкей-дзи будда ғибадханасы – күйеулерінен зорлық көрген әйелдерге пана берген «Ажырасу ғибадханасы» ретінде танымал.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Камакура қаласындағы ғибадатхана, Канагава префектурасы, Жапония.
Temple in Kamakura, Kanagawa Prefecture, Japan
Мацугаока Тōкей джи (松岡山東慶寺), сондай-ақ Какекоми дера (駆け込み寺) немесе Энкири дера (縁切り寺) деп те аталады, бұл будда ғибадатханасы және бұрынғы қатындар монастыры. Амагозан (尼五山) деп аталатын бес қатындар монастырының желісінен жалғыз сақталған орын. Ол Канагава префектурасының Камакура қаласында орналасқан. Бұл Дзеннің Ринзай мектебінің Энгаку джи тармағының бір бөлігі және 1285 жылы Ходжо Садатоки мен негізін қалаушы әйел монах Какусанни тарапынан ашылды. Бұл ғибадатхана күйеулерінен зорлық көрген әйелдер үшін тарихи пана ретінде белгілі. Сондықтан оны кейде "Ажырасу ғибадатханасы" деп атайды.
Matsugaoka Tōkei ji (松岡山東慶寺), also known as Kakekomi dera (駆け込み寺) or Enkiri dera (縁切り寺), is a Buddhist temple and a former nunnery, the only survivor of a network of five nunneries called Amagozan (尼五山), in the city of Kamakura in Kanagawa Prefecture, Japan. It is part of the Rinzai school of Zen's Engaku ji branch, and was opened by Hōjō Sadatoki and founding abbess Kakusan ni in 1285. It is best known as a historic refuge for women who were abused by their husbands. It is for this reason sometimes referred to as the "Divorce Temple".
Тарих
Ғибадатхана Коанның 8-ші жылы (1285) Ходзо Токимуне (1251–1284) әйелі, Садатокидің анасы Какусанни монах болғаннан кейін құрылған. Сол кезде күйеуі қайтыс болған әйелдің монах болуы дәстүрлі болғандықтан, ол ғибадатхананы ашып, күйеуінің жадына арнауға шешім қабылдады. Ол сонымен қатар, оны зорлық көрген әйелдерге пана ретінде де пайдаланды. Ерлер әйелдерінен оңай ажыраса алатын, бірақ әйелдердің күйеулерінен ажырасуы қиын болған дәуірде, Токей-дзи әйелдерге үш жыл діни қызмет өткергеннен кейін ресми түрде ажырасуға мүмкіндік берді. Ғибадатхананың жазбалары көрсеткендей, тек Токугава дәуірінде шамамен 2000 әйел осында пана іздеген. 1873 жылы жаңа заң қабылданғаннан кейін және Әділет сарай істерді қарауға кіріскеннен кейін ғибадатхана ажырасу құқығын жоғалтты. Ғибадатхана 600 жылдан астам уақыт бойы монахтар орны болып қалды және 1902 жылға дейін ер адамдарға кіруге рұқсат берілмеді, содан кейін абат лауазымына ер адам тағайындалды және Токей-дзи Энгаку-дзидің бақылауына өтті. Бұрынғы бас монах әрқашан маңызды тұлға болған, тіпті бірде ол император Го-Дайгоның қызы болған. Тенсюни, Хидэёсидің ұлы Тоётоми Хидэёридің қызы және жалғыз аман қалған баласы, Осака қоршауынан кейін Токей-дзиге келді. Монастырдың беделі соншалықты жоғары болған, оның елшілері даймёлардың процессиясын кездестіргенде, сәжде жасау қажеттілігі болмады. Кешеннің екі негізгі ғимараты – Бас зал және Суйгетсу-до, бірақ соңғысы келушілерге ашық емес. Ғибадатхананың ескі Буцудені, маңызды мәдени мүлік, Мейдзи дәуірінде бизнесмен Томитаро Хара сатып алып, қазір ол салған бақта, Йокогамадағы Санкей-энде орналасқан. 1923 жылы 1923 жылғы Ұлы Канто жер сілкінісінде ғибадатхананың барлық бөлігі, қоңырау мұнарасынан басқа, қирады және кейін он жыл ішінде ғибадатхана қайта жаңартылды.
The temple was founded in the 8th year of Koan (1285) by nun Kakusan ni, wife of Hōjō Tokimune (1251–1284) and mother of Sadatoki, after her husband's death. Because it was then customary for a wife to become a nun after her husband's death, she decided to open the temple and dedicate it to the memory of her husband. She also made it a refuge for battered wives. In an age when men could easily divorce their wives but wives had great difficulty divorcing their husbands, Tōkei ji allowed women to become officially divorced after three years of religious service, Temple records show that, during the Tokugawa period alone, an estimated 2,000 women sought shelter there. The temple lost its right to concede divorce in 1873, when a new law was approved and the Court of Justice started to handle the cases. The temple remained a nunnery for over 600 years and men could not enter until 1902, when a man took the post of abbot and Tōkei ji came under the supervision of Engaku ji. Before then, the chief nun was always an important figure, and once it even was a daughter of Emperor Go Daigo. Tenshū ni, the daughter and only survivor of Toyotomi Hideyori's family, son of Hideyoshi, entered Tōkei ji following the Siege of Osaka. Such was the nunnery's prestige that its couriers did not need to prostrate themselves when they met a daimyōs procession. The two main buildings of the complex are the Main Hall and the Suigetsu dō, but the latter is not open to visitors. The temple's old Butsuden, an Important Cultural Property, was bought during the Meiji period by businessman Tomitaro Hara and is now in the garden he built, Yokohama's Sankei en. In 1923, the entire temple, with the exception of the bell tower, was destroyed in the 1923 Great Kantō earthquake, and the temple was gradually rebuilt in the subsequent decade.
Зират
Ғибадатхананың артында көптеген мәшһүр адамдар жерленген зират бар, олардың ішінде, жанындағы қабірлерде Еуропалық Дзен және хайку жанкүйерлеріне таныс үш адам – Китаро Нишида, Дайсец Тейтаро Сузуки, Беатрис Эрскин Лейн Сузуки және Реджинальд Хорас Блайт жатыр.
Behind the temple there is a graveyard where many celebrities are buried, among them in adjacent graves are three men also famous among European Zen and haiku aficionados, Kitarō Nishida, Daisetz Teitaro Suzuki, Beatrice Erskine Lane Suzuki, and Reginald Horace Blyth.