Кіріспе
Италиялық мүсінші Пьетро Такка (16 қыркүйек 1577 - 26 қазан 1640) - итальян мүсіншісі, Гямболоньяның басты шәкірті және ізбасары. Такка манерлі стильден бастады және жетілген кезінде барокко стилімен жұмыс істеді.
Pietro Tacca (16 September 1577 – 26 October 1640) was an Italian sculptor, who was the chief pupil and follower of Giambologna. Tacca began in a Mannerist style and worked in the Baroque style during his maturity.
Өмірбаян
Каррарада (Тоскана) туған ол 1592 жылы Джанболоньяның ательесіне қосылды. 1608 жылы Такка аға мүсіншінің өліміне байланысты өзінің қожайынының шеберханасын қолға алды, Гиамболоньяның біртүрлі аяқталмаған жобаларын аяқтады және оны дереу Тоскананың Медичи ұлы княздарының сарай мүсіншісі ретінде алмастырды. Ол да қожайыны сияқты, сәнді қола мүсіндерді үстел үстінде кесу үшін сәнділердің арасында кең тараған сәнді толық пайдаланды. Людовик XIV-ге Геракл мен Эримантиялық шошқаның (және Геракл мен Керьин шерінің (қазіргі Лувр мұражайы) Гиамболоньск бронзасы тиесілі, олар қазір Таккаға тиесілі және 1620-шы жылдары. Такка Гиамболоньяның Фердинанд де Медичидің ат үстіндегі қоласын Пьяцца делла СС үшін аяқтап бастады. Annunziata, ол әр кезеңде, терракоталық модельдерден бастап 1602 жылдың күзінде құю процесіне және 1608 жылға дейін аяқтауға қатысқан жоба. Бұл жұмыс Сент-Стефан орденінің қолға түсірген Барбария мен Осман галереяларының оқ-дәрілерінен алынған қоладан құйылды, оның Ұлы Герцогы Фердинанд I де Медичи Ұлы ұстазы болды. Такканың Медичи үшін жасаған қоғамдық жұмыстарына оның шедеврлері, "Төрт мордваның монументі" кіреді. Бұл оның қолға түскен варварлық корсарь немесе Османдық қарақшыларды бейнелейді (1620 24), Джованни Бандинидің Фердинанд I де Медичи мүсіні аяғында, жоғарыда аталған жеңістерді атап өту үшін, Ливорнодағы Пьяцца делла Дарсена алаңында. Фогони бұрғыластырып, шағын масштабта жасалған, бұл 18-ғасырдағы зергерлер үшін репродукциялардың негізі болды. Керамикалық нұсқаларын Doccia және басқа өндірушілер жасаған. Такканың шәкірттерінің бірі Таддео ди Микеле тұтқындарды ертіп бара жатқан варварлық қару-жарақтардың трофейін жасады; оны 1799 жылы француз әскерлері тонаған, қазір ол Лувр мұражайында. Бастапқыда Ливорноға арналған екі қола фонтан (1629 ж. шамасында), әлі де фламандтық маннерист алтыншының жұмысына қарыз болған өте маннерист стиліне ие, олардың гротескті маскалары мен қабыршақ текстуралары үшін, оның орнына Пьяцца делла СС-те орнатылды. Анунциата, Флоренция. Гиамболоньяның Пиацца делла Синьориядағы Косимо де Медичидің ат мүсініне Такка оның негізіндегі бас рельефтік панельдерді қосты. Уффицтегі герцогтық коллекциядағы еллиндік мраморлы шошқаның (Иль Сингиал) әйгілі мраморлы көшірмесінен шабыт алып, Такка өзіне оны жеңу міндетін қойды: нәтижесінде Флоренциядағы Меркато Нуовоның Порцеллино (1612) болып табылады. Сидней ауруханасының алдында бір көшірме тұр. Мадрид үшін Такка Гиамболоньяның Филип III (1616 ж.) атты қоласын орындады, ол 19 ғасырда Плаза-Майорға көшірілді. Париж үшін Мари де Медичидің бұйрығымен ол Гиамболоньяның ат үстіндегі Генрих IV-ін аяқтады (асылу рәсімі 1613 жылы 23 тамызда болды), ол Понт-Нёфтің ортасында тұрды, бірақ 1792 жылы революция кезінде қиратылды, содан кейін қалпына келтіруде қазіргі мүсінмен алмастырылды. Такканың соңғы қоғамдық тапсырысы - Филипп IV-тің Веласкездің жобасына сәйкес жасалған үлкен ат үстіндегі қоласы. Сондай-ақ, ол Рубенстің жоғалған суреті иконографиясына негізделген деп айтылады; ол 1634 жылы басталды және 1640 жылы, оның қайтыс болған жылы Мадридке жеткізілді. Бұл мүсін күрделі фонтан композициясының үстінде орналасқан және Корольдік сарайдың қасбеті басты орын алады. Мүсіннің батыл тұрақтылығын Галилео Галилей есептеген: ат артқы жағына тұрды, ал мүсіннің барлық салмағы екі артқы аяғы - және, жасырын түрде, құйрығы - Леонардоның армандаған, ерлік масштабтағы фигурада ешқашан жасалмаған ерлік. Оның ұлы Фердинандо Такка оған ательеде көмектесті; оның өлімінен кейінгі инвентаризация (1687) Пьетро Такканың мүсіндерін қамтыды. Флоренцияда Фердинандо қайтыс болғаннан кейін студияны Джованни Баттиста Фоггини өз қолына алды.