Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
АҚШ Стратегиялық қызметтер кеңсесінің әскери операциялық бөлімшесі
Military operational unit of the US Office of Strategic Services
Стратегиялық қызметтер кеңсесінің 101-ші бөлімшесі (Ақпаратты үйлестіруші кеңсесі құрамында, ол OSS-ке айналуға бірнеше апта қалғанда құрылған) Екінші дүниежүзілік соғыстың Қытай-Бірма-Үндістан театрында әрекет етті. 1956 жылдың 17 қаңтарында президент Дуайт Эйзенхауэр оған Президенттік арнаулы бірлік танысымен марапаттады, ол былай деп жазды: «Оның офицерлері мен сарбаздарының басым күштерге қарсы шабуылда көрсеткен батылдығы мен күрестік рухы АҚШ қарулы күштерінің ең жоғары дәстүрін көрсетеді».
Detachment 101 of the Office of Strategic Services (formed under the Office of the Coordinator of Information just weeks before it evolved into the OSS) operated in the China Burma India Theater of World War II. On 17 January 1956, it was awarded a Presidential Distinguished Unit Citation by President Dwight Eisenhower, who wrote: "The courage and fighting spirit displayed by its officers and men in offensive action against overwhelming enemy strength reflect the highest tradition of the armed forces of the United States."
Тарих
1942 жылдың 14 сәуірінде Уильям Донован, Ақпарат координаторы (сол жылдың маусымында Стратегиялық қызмет кеңсесіне айналған), 101-ші жасақ бөлімін Бирмадағы жау тылындағы операцияларға жұмылдырды. АҚШ қарулы күштеріндегі осы сипаттағы алғашқы бөлімше ретінде, жасақ жапондықтарға қарсы партизандық әрекеттер арқылы қарсылық көрсету, Армия Әуе күштері үшін нысандарды анықтау және құлаған одақтас авиаторларын құтқарумен тапсырылды. 101-ші жасақта бірнеше жүз ғана американдық болғандықтан, ол Бирмадағы түрлі тайпалық топтардың қолдауына сүйенді. Атап айтқанда, жапондарға қарсы күресте белсенділік танытқан качин халқы жасақтың табысына зор үлес қосты. 1945 жылдың 12 шілдесінде таратылған кезде, 101-ші жасақ айтарлықтай нәтижелерге қол жеткізді. Ресми статистикаға сәйкес, 22 американдық қаза тапса, 101-ші жасақ 5428 жапондықты жойды және 574 одақтас қызметкерін құтқарып алды. 101-ші жасақтың күш-жігері Стилвеллдің қытай күштеріне, Уингейттің рейдтеріне, Мерриллдің мародерлеріне жол ашты және жапондықтардың өмірлік маңызы бар желісіне қарсы ірі қарсы шабуылға мүмкіндік берді. Көптеген жағдайларда жасақ солтүстік Бирманың качин халқынан құралған түрлі қарсылық топтарын қаржыландырып, үйлестірді. Ең танымал қарсылық күші – Качин рейнджерлері, олар Карл Ф. Эйфлердің басшылығында болды, бірақ «Качин рейнджерлері» термині соғыс кезінде американдықтар ұйымдастырған барлық качин күштерін сипаттау үшін де жиі қолданылды. 1942 жылдың шілдесінде жиырма ОСС офицері Үндістанның солтүстік-шығысындағы Ассам провинциясындағы Назира қаласына штаб-пәтерін орналастырып, көшті. 1942 жылдың соңына дейін маңызды операциялар жүргізілген жоқ. 1943 жылдан бастап шағын топтар немесе жеке тұлғалар жапондық тылға, алыс качин ауылдарына парашютпен жіберілді, одан кейін парашютпен жабдықтар тасталды. Американдықтар качин халқының тәуелсіз партизандық топтарын құра бастады, оларға қару-жарақ пен жабдықтарды жеткізді. 1943 жылдың желтоқсанында Стилвелл 101-ші жасақтың құрамын 3000 партизанға дейін жеткізу туралы директива берді. Олардың көптегені «қаһарлы качиндер» болды. Құрылғаннан кейін, топтар түрлі ерекше тапсырмаларды орындады. Олар жапондық патрульдерін тосқауылға түсірді, құлаған американдық ұшқыштарды құтқарып алды және орман ішіндегі шағын қону алаңдарын тазартты. Олар сондай-ақ Мерриллдің мародерлері сияқты одақтас күштердің алға жылжуын қамтамасыз етті. Эйфлер бас жарақатынан кейін полковник шенінен босатылды, ал командалық міндетті лейтенант-полковник Уильям Р. Пирс қабылдады. Соғыс аяқталғаннан кейін әрбір качин рейнджері CMA (Әскери көмек үшін мақтау) сыйлығын алды. Шындығында, бұл медаль қателіктің нәтижесінде берілді. ОСС офицері качин халқының батырлық әрекеттерін марапаттау туралы радиохабарламаны оқығанда, «үтір» дегенді білдіретін «CMA» аббревиатурасын медаль деп қате түсіндірді. Качиндерді қолдары бос қалдыруға ықыласты болмағандықтан, ОСС медальді жедел түрде жасап, оларға табыс етті.
"On April 14, 1942, William Donovan, as Coordinator of Information (which evolved into the Office of Strategic Services that June), activated Detachment 101 for action behind enemy lines in Burma. The first unit of its kind in US service, the Detachment was charged with gathering intelligence, harassing the Japanese through guerrilla actions, identifying targets for the Army Air Force to bomb, and rescuing downed Allied airmen. Because Detachment 101 was never larger than a few hundred Americans, it relied on support from various tribal groups in Burma. In particular, the vigorously anti Japanese Kachin people were vital to the unit's success. By the time of its deactivation on July 12, 1945, Detachment 101 had scored impressive results. According to official statistics, with a loss of some 22 Americans, Detachment 101 killed 5,428 Japanese and rescued 574 Allied personnel." 101's efforts opened the way for Stilwell's Chinese forces, Wingate's Raiders, Merrill's Marauders, and the great counter attack against the Japanese Imperial life line." During most of the unit's existence, it funded and coordinated various resistance groups made up of the Kachin people of northern Burma. The best known resistance force was known as the Kachin Rangers and was under the command of Carl F. Eifler, though often the term Kachin Rangers has been used to describe all Kachin Forces raised during the war by the Americans in Northern Burma. In July 1942, twenty OSS men moved in and set up headquarters at Nazira in the northeastern Indian province of Assam. No operations of any significance occurred until the end of 1942. Starting in 1943, small groups or individuals were parachuted behind Japanese lines to remote Kachin villages, followed by a parachute supply drop. The Americans then began to create independent guerrilla groups of the Kachin people, calling in weapons and equipment drops. In December 1943 Stilwell issued a directive that Detachment 101 increase its strength to 3,000 guerillas. They were recruited from within Burma, many of them "fierce Kachins". Once established, the groups undertook a variety of unconventional missions. They ambushed Japanese patrols, rescued downed American pilots, and cleared small landing strips in the jungle. They also screened the advances of larger Allied forces, including Merrill's Marauders. Eifler held the rank of colonel when he was relieved because of serious head injuries, Lt. Col. William R. Peers taking over command. At the end of the war, each Kachin Ranger received the CMA (Citation for Military Assistance) Award. Actually, the medal was the result of a mistake. An OSS officer, reading a radio message that advised him how to reward heroic Kachin action, misinterpreted the abbreviation for "comma" ("CMA") as signifying some sort of a medal. Reluctant to leave the Kachins empty handed, the OSS quickly created the medal and presented it to them.