Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз жазушысы және саясаткері Шарль Мишель, Виллет маркизі (4 желтоқсан 1736 – 7 шілде 1793) – француз жазушысы және саясаткері.
French writer and politician
Charles Michel, Marquis de Villette (4 December 1736 – 7 July 1793) was a French writer and politician.
Вольтердің шәкірті
Шарль Парижде, қаржыгердің мұрагері ретінде дүниеге келді, ол оған зор байлық пен маркиздік атақ қалдырды. Жеті жылдық соғысқа қатысқаннан кейін Виллет 1763 жылы туған қаласына оралды, онда ол Клермонттағы меншігінде болды. Маркиз өзінің әдепсіз мінез-құлқымен көп жауларын тапты. Дегенмен, ол анасын білген және оны ақынға айналдыруды қалаған Вольтермен жақындыққа қол жеткізді; қарт философ өзінің шәкірті Виллетті «француздық Тибулл» деп есептегені туралы жазбалар бар. 1765 жылы Вольтер маркизді Фернидегі өзінің меншігіне шақырды. Вольтер маркиздің ерлерге деген құмарлығы туралы ашық әзілдесе де, 1777 жылы оны Рейн Филибер де Варикурға үйленуге көндірді. Неке бақытсыз болды, ал оның әйелі кейін Вольтердің қызы Мари Луиза Миньотпен асырап алынды.
Charles was born in Paris as the heir of a financier who left him a large fortune and the nobility title of Marquis. After taking part in the Seven Years' War, Villette returned in 1763 to his native city, where he owned an estate in Clermont. The Marquis made many enemies by his perceived lack of manners. Nonetheless, he succeeded in gaining the intimacy of Voltaire, who had known his mother and who wished to turn him into a poet; the aging philosophe is even recorded to have viewed his protégé Villette as "the French Tibullus". In 1765, Voltaire invited the Marquis to his estate at Ferney. Although Voltaire joked quite freely about the Marquis' illegal attractions to men, he convinced the Marquis to marry Reine Philiberte de Varicourt in 1777. The marriage was unhappy, and his wife was subsequently adopted by Voltaire's niece, Marie Louise Mignot.
Революция
Француз революциясы кезінде Виллет өзінің абырой хаттарын жария түрде өртеп жіберді, Париж хроникасында революциялық мақалалар жазды және Франция королі Людовик XVI-ны биліктен айырып, бірақ мемлекет басшысы ретінде сақтап қалу туралы ұсыныс жасады. Осы кеңеске орай таратылған памфлеттерде Виллеттің ер адамдарға деген тартымдылығы көп талқыланды. Бір памфлетте ол барлық нәрседе "табиғи емес" адам деп қарапайымдатылды. Тағы біреуі, өзінің "Les Enfants de Sodome à l'Assemblée Nationale, ou Députation de l'Ordre de la Manchette aux représentants de tous les ordres" атты памфлетінің, гей құқықтарын қорғауға арналған осы әжуалық шақыруда ер адамдарға ғашықтардың орденінің бас қолбасшысы деп аталған Виллеттің үйінен шыққандығын мәлімдеді. Виллеттің қорғанына оның көрнекті досы Анахарсис Клутс, "Адамзаттың дауысы" деп аталатын голландиялық шықты. 1792 жылы Виллет Сена және Уаз департаментінен Ұлттық конвенцияға депутат болып сайланды. Ол қыркүйектегі қырғынды айыптауға және Луи XVI-ны өлім жазасына емес, тек түрмеге қамауға дауыс беруге батылдық танытты (1792 жылдың желтоқсаны). Келесі жылы ол Парижде қайтыс болды, ал оның конвенциядағы орнын Антуан Августин Огер иеленді.
During the French Revolution, Villette publicly burned his lettres de noblesse, wrote revolutionary articles in the Chronique de Paris, and put forth the proposal that Louis XVI of France should be stripped of most power but maintained as head of state. In the rain of pamphlets which followed this advice, much was made of Villette's attraction to men. One pamphleteer vulgarized him as a man "unnatural" in all things. Another claimed that his own pamphlet, Les Enfants de Sodome à l'Assemblée Nationale, ou Députation de l'Ordre de la Manchette aux représentants de tous les ordres, actually came from the house of Villette, who was named as Grand Commander of an order of male lovers in this mocking call for gay rights. The attacks were answered on Villette's behalf by his illustrious friend, Anacharsis Cloots, a Dutchman hailed as "the Spokesman for the Human Race". Villette was elected deputy to the National Convention by the département of Seine et Oise in 1792. He had the courage to condemn the September Massacres and to vote for the imprisonment only, and not for the death penalty, of Louis XVI (December 1792). He died in Paris the next year, and his seat in the Convention was taken by Antoine Augustin Auger.
Шығармалары
1784 жылы ол өзінің «Œuvres» еңбегін жариялады, ал 1792 жылы «Париж хроникасы» журналындағы мақалалары «Революцияның маңызды оқиғалары туралы таңдалған хаттар» деген атпен кітап болып басылды.
In 1784 he published his Œuvres, and in 1792 his articles in the Chronique de Paris appeared in book form under the title Lettres choisies sur les principaux événements de la Révolution.