Аустро-голландиялық келісімдер: Францияға қарсы қорғаныс бекіністері (1709-1715)
Barrier Treaty
1709-1715 жж. жасалған «Кедергі шарты» – Нидерланд пен Франция арасындағы қауіпсіздік аймағы. Бельгиядағы бекіністерді Нидерланд басқарды. Тарих, саясат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Үш австриялық-голландиялық келісімдер сериясы (1709–1715)
Series of three Austro Dutch agreements (1709 1715)
Кедергі келісімдері (Barrièretraktaat/Barrièreverdrag;) – 1709 және 1715 жылдар аралығында қол қойылған және ратификацияланған келісімдер сериясы. Бұл келісімдер Нидерланд Республикасы мен Франция арасында буферлік аймақ құрып, голландтарға Оңтүстік Нидерландтағы, испан немесе австриялықтар билеген бірқатар бекіністерді басып алуға мүмкіндік берді. 1781 жылы Австрия осы келісімдерді жойды.
The Barrier Treaties (Barrièretraktaat/Barrièreverdrag; ) were a series of agreements signed and ratified between 1709 and 1715 that created a buffer zone between the Dutch Republic and France by allowing the Dutch to occupy a number of fortresses in the Southern Netherlands, ruled by the Spanish or the Austrians. The treaties were cancelled by Austria in 1781.
Өмірбаян
1672 жылдан 1697 жылға дейін Франциямен болған соғыстар Нидерланд Республикасының испандық Нидерланды арқылы шабуылға осалдығын көрсетті, бұл Нидерландының жазық даласында тиімді бекіністерді қалай жобалау және қайда орналастыру керектігі туралы пікірталас тудырды. Нәтижесінде стратегиялық тереңдік үшін алдыңғы қатардағы қорғаныс немесе испандық Нидерландыдағы «Кедергі бекіністері» тұжырымдамасы пайда болды. Ешбір бекінілген қала шексіз уақыт бойы тұруға шамасы келмейтіні қабылданды. 1672 жылы республика француздардың Маастрихт сияқты маңызды бекіністерді басып алу жылдамдығынан құтыла алмай жаздады, және оны тек су тасқыны құтқарып қалды. «Кедергінің» мақсаты – голландтарға үлкен тұрақты армия шығындарына бармай, қорғанысын нығайтуға уақыт беру үшін шабуылдаушы әскерді баяулату болды. 1697 жылғы Рисвик шартынан кейін испандық Нидерландының губернаторы Бавариялық Максимилиан голландтарға Намур және Мон қалаларын қоса алғанда, сегіз қалаға гарнизон орналастыруға рұқсат берді. Бірақ 1701 жылдың ақпан айында француздар оларды жылдам басып алды. Испан мұрагерлік соғысы кезінде «Кедергіні» қайта құру – голландтардың басты мақсаты болды және Ұлы Одақты реформалаған Гаага шартының (1701) 5-бабында нақтыланды. «Кедергінің» экономикалық маңызы да болды, себебі 1648 жылғы Мюнстер бейбіт шарты голландтарға Шельда өзеніне монополия берді және оның аумағы туралы, әсіресе Ұлыбританиямен пікірталас тудырды. Шельданың уақыты Еуропаның импорт және экспорт тасымалы үшін маңызды нүкте болды. Оны бақылау құнды коммерциялық актив болды және Амстердам саудагерлеріне саудадағы бәсекелес Антверпеннің саудасын күрт әлсіретуге мүмкіндік берді.
From 1672 to 1697, a series of wars with France demonstrated the Dutch Republic's vulnerability to invasion via the Spanish Netherlands, which led to debate on how to design fortifications effective in the flat terrain of the Netherlands and where to locate them. That resulted in the concept of forward defence or so called Barrier Fortresses in the Spanish Netherlands to provide strategic depth. It was accepted that no fortified place could hold out indefinitely. The Republic was nearly overrun in 1672 by the speed that the French captured major fortresses like Maastricht, and it was saved only by flooding. The Barrier was intended to slow down an attacking army to allow the Dutch time to reinforce their defences without the expense of a large standing army. After the 1697 Treaty of Ryswick, the governor of the Spanish Netherlands, Maximilian of Bavaria, permitted the Dutch to garrison eight cities, including Namur and Mons. But in February 1701, the French quickly occupied them. Re establishing the Barrier was the primary Dutch objective during the War of the Spanish Succession and was specified in Article 5 of the Treaty of The Hague (1701), which reformed the Grand Alliance. The Barrier also had an economic element, since the 1648 Peace of Münster gave the Dutch a monopoly over the Scheldt and made its extent a matter of debate, particularly with Britain. The Scheldt estuary was a key transportation point for European import and export. Its control was a valuable commercial asset and allowed the merchants of Amsterdam to undermine the trade of the commercial rival, Antwerp, severely.
Бірінші келісім (1709)
Бірінші шарт 1709 жылғы 29 қазанда Ұлыбритания мен Штаттар Генералдары арасында қол қойылды және негізінен Нидерландыны Испания мұрагерлік соғысына қатыстыру қажеттілігімен туындады. Голландияның протестанттық мұрагерлікке қолдау көрсетуі және соғысты жалғастыруға міндеттенуіне жауап ретінде Ұлыбритания "Кедергі" шартына келісті, бұл голландиялықтарға Испаниялық Нидерландыны тұрақты түрде бақылауға беруге мүмкіндік берді. Оған Ньюпор, Ипр, Менен, Лилль, Турне, Валенсиен, Маубеж, Шарлеруа және Намюр қалалары кірді. Бұл шарттар британдық коммерциялық мүдделер үшін тым жомарт деп есептелді, себебі олар потенциалдық шабуыл жолдарын тоқтатудың орнына, Шелда өзені бойындағы сауданы бақылайтын Дендермонде және Гент сияқты Солтүстік Фландриядағы порттарды қамтыды.
The first Treaty was signed on 29 October 1709 between Great Britain and the States General and was primarily driven by the need to keep the Dutch in the War of the Spanish Succession. In return for Dutch support of the Protestant succession and a commitment to continuing the war, Britain agreed to the Barrier, which effectively gave the Dutch permanent control of the Spanish Netherlands. It included Nieuwpoort, Ypres, Menen, Lille, Tournai, Valenciennes, Maubeuge, Charleroi, and Namur. The terms were seen as overly generous by British commercial interests since they included ports in Northern Flanders like Dendermonde and Ghent, which controlled trade along the Scheldt, rather than blocking potential invasion routes.
Екінші келісім (1713)
1710 жылғы британдық жалпы сайлауда қолданыстағы виг үкіметі тори әкімшілігімен ауыстырылды, оның көп бөлігін ықпалды Лондон қаласы, саудагерлердің цехы қолдады. Британдық коммерциялық қол жеткізуді одан да қорғау және Остенд пен Дендермонде қалаларын тізімнен шығару талаптары болды. 1713 жылдың 29 қаңтарында түзетілген нұсқаға қол қойылды, ол кедергілі бекіністердің санын 15-ке дейін азайтты; Ұлыбритания Испан Нидерландысының болашақ билеушісінен осы шарттарды орындауға келісім берді.
The 1710 British general election replaced the existing Whig government with a Tory administration that derived much of its support from the powerful City of London, a merchants' guild. There were demands for the greater protection of British commercial access and the removal of Ostend and Dendermonde from the list. A revised version was signed on 29 January 1713, which reduced the number of Barrier fortresses to 15; Britain agreed to ensure compliance from the future ruler of the Spanish Netherlands.
Үшінші келісім (1715)
Үшінші және соңғы келісім Австрия мен Франция арасындағы 1714 жылғы Раштат келісімінде қамтылған шарттарды бекітті, Австриялық Нидерландыда орналасқан 30 000-35 000 сарбаздан тұратын тұрақты австро-голландиялық әскери күшін құру арқылы. Голландия шығындардың 40 пайызын, ал Австрия қалған 60 пайызын және кедергіні және оның жетіге дейін азайтылған гарнизондарын сақтау үшін біржолғы қосымша төлемді жүзеге асырады, оның ішінде Дендермондтағы аралас гарнизон да болды. Келісім сонымен қатар Схельдт өзені бойынша 1648 жылғы Мюнстер келісімін жаңартты, бірақ голландиялық және британдық саудаға "тең мүмкіндіктер" берді. Келісім 1715 жылдың 15 қарашасында қол қойылды және 1716 жылдың 30 және 31 қаңтарындағы екі австриялық-голландиялық келісімдермен толықтырылды.
The third and final treaty confirmed terms contained in the 1714 Treaty of Rastatt between Austria and France by establishing a permanent Austro Dutch military force of 30,000 to 35,000 men stationed in the Austrian Netherlands. The Dutch would pay 40% of the costs and Austria the other 60% and an additional lump sum to maintain the Barrier and its garrisons, which were reduced to seven, with a mixed garrison at Dendermond. The treaty also renewed the 1648 Münster Treaty over the Scheldt but promised 'equal treatment" for Dutch and British commerce. The treaty was signed on 15 November 1715 and further detailed by two Austrian Dutch agreements of 30 and 31 January 1716.
Салдары
Нидерланд Республикасы 1713 жылы дерлік банкрот күйінде соғысты аяқтады, бірақ голландтардың мақсатына қол жеткізілді. Барьердің мақсаты – Еуропадағы бейбітшілікке негіз салу, күштер тепе-теңдігін сақтап тұру және Австрия, Ұлыбритания мен Нидерланд Республикасы арасындағы одақты нығайту болатын. Оның орталық ролі 1713 жылдан кейін Нидерланд Республикасына еуропалық саясатқа қатысуға мүмкіндік берді. Замандастары оны жақсы бағалағанмен, кейін тарихшылар Барьердің қамқорлығы көрінеу ғана болғанын айтты. Австриялықтар бақыламайтын бекіністер үшін төлеуге құштар болмады, ал бекіністер Австрия мұрагерлік соғысы кезінде Францияға түсті. Дегенмен, барлық заманауи тарихшылар да оны тиімсіз деп есептемейді. Wijn және Van Nimwegen сияқты тарихшылар француздардың Австрия мұрагерлік соғысы кезінде Барьердің барлық бекіністерін жаулап алу үшін 3 жылдық науқан жүргізгенін, ал Барьердің мақсаты – голландтарға өздерінің шекараларын жұмылдыруға және нығайтуға жеткілікті уақыт беру болғанын атап көрсетеді. Олардың сөзіне қарағанда, Нидерланд Республикасында ешкім Барьердің өзі француз әскерлерін тоқтата алады деп ойламаған. Алайда, бұл бекіністер голландтардың қорғаныс жүйесінің бір бөлігі ғана болды; саяси және дипломатиялық келісімдер маңыздырақ болды, әсіресе Ұлыбритания Солтүстік Фландриядағы Остенд сияқты маңызды порттарды жаулап алуға қарсы күштерге мүмкіндік бермеуі керек еді. Ұлыбританияның келісімге кепілдік беруге және кез келген басқыншыға қарсы голландтарға әскери қолдау көрсетуге келісімі, ақырында Барьерден гөрі тиімдірек болды. 1756 жылы Австрия Франциямен одақтасқаннан кейін, француз қауіп-қатері Австрия Нидерландынан жоғалып, Барьердің маңызы болмады. 1781 жылы император Жозеф II бұл келісімді күштен шығарды. Француз революциялық соғыстары кезінде француз әскерлері Нидерланд Республикасына басып кіріп, Батавия Республикасын құрды. Нидерланды шамамен екі он жыл бойы Францияның тікелей немесе жанама бақылауында болды. 1815 жылы Наполеон жеңілгеннен кейін Нидерланды бұрынғы Австрия Нидерландымен және Лиеж князьдік епископтығымен бірігіп, Нидерланды Біріккен Корольдігін құрды. Жаңа Нидерланды-Франция шекарасында Веллингтон герцогының қадағалауымен күшейтілген және күрделі Барьер салынды, бұл бағдарлама 1820 жылға қарай көбінесе аяқталды, бірақ бекіністер 1830 жылы Бельгия тәуелсіздік алғаннан кейін Бельгияның құрамына кірді.
The Dutch Republic ended the war in 1713 effectively bankrupt, but the Dutch goal had been achieved. The Barrier was to provide a basis for peace in Europe by perpetuating the balance of power, and was to forge a foundation for the alliance between Austria, Great Britain and the Dutch Republic. Its central role enabled the Dutch Republic to participate in European power politics after 1713. Although judged favourably by contemporaries, it has later been argued by historians that the protection the Barrier offered proved illusory. The Austrians were reluctant to pay for fortresses they did not control, and the fortresses were conquered by France during the War of the Austrian Succession. However, not all modern historians consider the barrier ineffective. Historians like Wijn and Van Nimwegen emphasise that it took 3 years of campaigning for the French to conquer all barrier fortresses during the War of Austrian Succession and that the purpose of the barrier was to give the Dutch enough time to mobilize and fortify their own borders. According to them, nobody in the Dutch Republic was under the illusion that the barrier would itself stop French armies. However, the forts themselves were only part of the Dutch defence system; political and diplomatic treaties were more important, particularly since Britain could not allow a hostile power to control ports in Northern Flanders like Ostend. Britain's agreement to act as guarantor of the treaty and to provide the Dutch with military support against any aggressor ultimately proved to be far more effective than the Barrier itself. After Austria allied with France in 1756, the French threat to the Austrian Netherlands vanished and the Barrier became irrelevant. In 1781 the treaty was declared void by Emperor Joseph II. During the French Revolutionary Wars, French forces invaded and overran the Dutch Republic and established the Batavian Republic. The Netherlands remained directly or indirectly under French control for nearly two decades. After Napoleon I's defeat in 1815, the Netherlands united with the former Austrian Netherlands and Prince Bishopric of Liège to become the United Kingdom of the Netherlands. A stronger and more complex Barrier was constructed along the new Netherlands/France border, supervised by the Duke of Wellington, a program that was largely complete by 1820, but the fortresses became part of Belgium after its independence in 1830.