1919-1922 жылдардағы Ирландия Республикалық Полициясы
Irish Republican Police
Ирландия Республикалық Полициясы (IRP) 1919-1922 ж.ж. Dáil Éireann құрамында құрылған. Қарулы күштер министрінің басқаруында болды. Тарихы, құрылуы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ирландия полициясы 1919-1922 жылдары
Irish police in 1919 1922
Ирландия Республикалық Полициясы (IRP) 1919-1922 жылдар аралығындағы Ирландия Республикасының полиция күштері болды және оны сол үкіметтің Ішкі істер министрлігі басқарды.
The Irish Republican Police (IRP) was the police force of the 1919–1922 Irish Republic and was administered by the Department for Home Affairs of that government.
Қор
IRP 1920 жылдың сәуір және маусым айлары аралығында Dáil Éireann билігімен құрылды. Оны ИРА Бас штабының бастығы Ричард Малкахи және Қорғаныс министрі Катал Бруга бастамамен құрды. Кейіннен ол Ішкі істер министрі Артур Гриффитке, ал одан кейін оның орнын басушы Остин Стакқа берілді. ИРА штаб офицері Саймон Доннели GHQ-дан Ішкі істер департаментіне Полиция бастығы болып ауыстырылды. Осы кезде Дублин қаласында бар болғаны алты толық уақытты Республикалық полиция қызметкері болды. Доннели дереу 72 ИРА бригадасының әрқайсысына жалақы төленетін толық уақытты полиция қызметкерін тағайындауды бұйырды. Оларды бригадалар таңдады, және көпшілігі, бірақ барлығы емес, ИРА еріктілері болды. IRP-нің мақсаты – Республикалық соттардың қауіпсіздігін қамтамасыз ету, олардың үкімдерін орындау, Dáil-дің Декреттерін жүзеге асыру және жалпы тәртіпті сақтау болды. Сонымен қатар, ол лицензиялық ережелерді сақтау, ұрлықпен күресу және көшедегі патрульдеу сияқты күнделікті мәселелермен де айналысты. Пропагандалық тұрғыдан алғанда, Ирландия Республикасының барлық институттары сияқты, ол Ұлыбританиядан бөлінуді жүзеге асыруға ұмтылды. Нақтырақ айтқанда, IRP-нің болуы Корольдік Ирландия полициясының беделін түсіру кампаниясының маңызды бөлігі деп есептелді. 1920 жылы IRP Ирландияның 32 округінің 21-інде өкілдік етті. 1920 жылдың маусым айында Irish Bulletin басылымы 13 күн ішінде 24 округте 84 қылмыскерді ұстағанын хабарлады.
The IRP was founded between April and June 1920 under the authority of Dáil Éireann. It was initiated by Richard Mulcahy the IRA Chief of Staff, and Cathal Brugha, Minister for Defence. It was handed over to the Minister for Home Affairs Arthur Griffith and later to his successor Austin Stack. Simon Donnelly, an IRA Staff Officer at GHQ, was transferred to the Department of Home Affairs as Chief of Police. At this time there were only six full time Republican Police in Dublin city. Donnelly immediately instructed that a paid full time policeman be appointed to each of the seventy two IRA Brigade areas. They were chosen by the Brigades, and most though not all were IRA volunteers. The purpose of the IRP was to provide security for the Republican Courts, to enforce their judgements, to put into effect the Decrees of the Dáil and to maintain general order. It also occupied itself with such mundane matters as enforcing licensing regulations, dealing with theft and maintaining street patrols. From a propaganda perspective, as with all the institutions of the Irish Republic, it sought to put into effect secession from the United Kingdom. More specifically, the existence of the IRP was considered an important component in the campaign to undermine the authority of the Royal Irish Constabulary. In 1920, the IRP had a presence in 21 of Ireland's 32 counties. In June 1920, the Irish Bulletin claimed that the IRP had arrested 84 criminals in 24 counties within 13 days.
Жұмыс істеу
IRP өкілеттіктерін жүзеге асыруда елеулі қиындықтарға тап болды. Ол Дублин қамалының әкімшілігі тарапынан заңсыз және көтерісшіл ұйым ретінде қарастырылды, ал IRP мүшелері кейде Корольдік күштерімен қақтығысқа түсті. Бір жағдайда, IRP мүшелері Джеймс Коган мен Гарри Шеридан 1920 жылдың 22 шілдесінде Клонсиллада Джон Фаррелли деген мал ұрлығы күдіктісін қамауға алды. Олар Фарреллиді тасымалдауға қолданған көлігі британдық армияның бекетіне тап болғанда, қысқаша атыс болып, Коган қаза тауып, Шеридан мен Фаррелли жараланды. Ирландия Тәуелсіздік соғысы кезінде және одан кейін Корольдік Ирландия констеблері (RIC) Дэйл соттарына бірнеше рет қарсы шығып, судьяларын қудалаумен қорқытты. IRP-ның жұмысын Ирландия Тәуелсіздік соғысы кезінде азаматтық және әскери құрылымдарды бөлудегі кейбір түсініспеушіліктер де қиындатты. Жеке еріктілер үшін, Ирландия Республикалық армиясының әскери рөлі мен IRP-дағы полициялық функциясы әрдайым нақтырақ ажыратылмады, сондай-ақ бұл айырмашылық жалпы халыққа әрдайым анық болған жоқ. IRP-да күдіктілер мен қылмыскерлерді қамауға арналған тұрақты түрмелер болмады. Қылмыстық әділет жүйесіндегі осы айқын кемшілікке қарамастан, тұтқындарды ұстау үшін импровизацияланған шешімдер табылды. Республикалық соттармен сотталғандардың кейбіреулері аймақтан, тіпті елден де қуылды. Бір оқиғада, Республикалық жер соты үш қылмыскерді үш аптаға Клэр округіне жақын аралға жер аударды, олар RIC-тің құтқару әрекеттерінен бас тарды, өйткені Ирландия Республикасының азаматтары ретінде RIC-тің оларға билігі жоқ деп мәлімдеді. Оқшауланған жерлердегі тастап кетілген ғимараттар да, мысалы, Комера тауларының тереңдігіндегі Нире аңғарындағы бұрынғы казармалар, қамау үшін пайдаланылды. Полиция бастығының "өзгермейтін қылмыскерлерді" қамшымен жазалау туралы ұсынысын оның жоғары лауазымдағылары "жабайы жазалау түрі" деп қабылдамады.
The IRP faced considerable difficulties in enforcing its authority. It was viewed as an illegal and subversive body by the Dublin Castle administration and IRP members at times came into conflict with Crown forces. In one instance, IRP members James Cogan and Harry Sheridan arrested a suspected cattle thief named John Farrelly on 22 July 1920 in Clonsilla. When the commandeered motor vehicle they were using to transport Farrelly encountered a British Army checkpoint, a brief shootout occurred which killed Cogan and wounded Sheridan and Farrelly. During and briefly after the Irish War of Independence, the Royal Irish Constabulary (RIC) repeatedly challenged the Dáil Courts and threatened its judges with prosecution. The operation of the IRP was also made difficult by some confusion regarding the separation of civil and military structures during the Irish War of Independence. For individual volunteers, their military role as members of the Irish Republican Army and their police function in the IRP were not always clearly differentiated nor was this difference always obvious to the general public. The IRP had no permanent jails or prisons in which to confine suspects and offenders. Despite this obvious limitation in a system of criminal justice, improvised solutions were found to detain prisoners. Some of those convicted by the Republican Courts were expelled from the area and even from the country. In one incident, three offenders who had been banished by a Republican Land Court to an island off the coast of County Clare for three weeks refused to be rescued by the RIC declaring that as citizens of the Irish Republic, the RIC had no jurisdiction over them. Abandoned buildings in isolated areas were also used for detention, as in the case of a former barracks in the Nire Valley deep in the Comeragh Mountains. A suggestion by the Chief of Police that "incorrigible criminals" should be flogged was turned down by his superiors as "a barbarous form of punishment".
Көші-қонды бақылау
1920 жылдың 4 маусымында Катал Бруга Қорғаныс министрі ретінде соғыс кезінде эмиграциялағандарды «дезертирлер» және «дегенераттар» деп айыптаған манифест жариялады. Содан кейін Дэйл эмиграциялық рұқсат алу процедурасы туралы нұсқаулармен жарияланым жасады. Ұлыбританияға бармаған басқа елдерге заңды түрде саяхаттау үшін (оны үшін де ішкі сапар рұқсаты қажет болды) британдық паспорт және көбінесе виза алушы елдің визасы қажет болды. Республикалық полиция рұқсат алуға арналған өтініш нысандарын беруге, оларды бес шиллингтік белгіленген ақымен Ішкі істер министріне жіберуге және өтініш берушіге рұқсат немесе, көбінесе, бас тарту хатын жіберуге міндеттелді. IRP-ның бір жағынан жаза ретінде депортация бұйрықтарын орындауы, екінші жағынан, оларға жеке таныс адамдардың ерікті эмиграциясына кедергі келтіруі IRP-ның жергілікті мүшелеріне көңіл жағарды. Жергілікті шенеуніктерден эмиграциялық тыйымды жеңілдетуді сұрап, Департаментке көптеген хаттар түсті. Бұл тыйым қатаң түрде сақталғанымен, оны күшпен орындау перспективасы аз болғандықтан, көпшілік оны елемеген болуы мүмкін. Бұл жергілікті шенеуніктердің беделін одан әрі төмендетті. Департамент кеме компаниялары мен эмиграция агенттеріне рұқсатсыз болашақ иммигранттардан ақша алмауды бұйырды және олардың кеңселеріне шабуыл жасалып, өртелетінін ескертті. Дублиндегі Графтон көшесіндегі танымал саяхат агенттігі «Томас Кук» кеңсесінің басшысы осы бұйрықты үнемі орындамағаны үшін қаза болмай қалды. Саймон Доннели оны атуға бұйырған, бірақ Остин Стак кеңселерді жоюды жөн көрді. Операция 1921 жылдың 11 шілдесіне таңертеңге жоспарланған, бірақ сол күні түскі уақытта бейбіт келісім күшіне енгенге дейін орындалмады.
On 4 June 1920, Cathal Brugha as Minister for Defence, issued a manifesto condemning those who had emigrated during the war as 'deserters' and 'degenerates'. There quickly followed a proclamation from the Dáil with instructions regarding the procedure for obtaining an Emigration Permit. For legal travel other than to Britain, (which still required an internal Travel Permit) a British Passport was necessary and often a visa from the receiving state. The Republican Police were charged with the responsibility of issuing Permit application forms, forwarding them with the specified fee of five shillings to the Minister for Home Affairs, and transmitting to the applicant the permit or, more generally a letter of refusal. The irony of the IRP on the one hand enforcing deportation orders as a punishment, while on the other preventing voluntary emigration of people personally known to them, was not lost on local IRP members. There is considerable correspondence from local officials seeking a more lenient interpretation of the Emigration ban by the Department. It may be that because it was so rigidly applied with little apparent prospect of being enforced that it was widely ignored. This served to further undermine the authority of local officers. The Department responded by ordering shipping companies and Emigration Agents not to receive money from prospective migrants that did not possess a Permit under threat of their premises being raided or burned. The manager at the offices of Thomas Cook, a prominent travel company in Grafton Street, Dublin, narrowly avoided being killed for persistent non compliance with this instruction. Simon Donnelly had ordered him to be shot, however Austin Stack decided instead on the destruction of the offices. The operation was scheduled for the morning of 11 July 1921, but had not been carried out before the Truce took effect at noon that day.