Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Мақсатты сенім – бұл пайда алушылары жоқ, бірақ қандай да бір қайырымдылық емес мақсатты ілгерілету үшін құрылған сенім түрі. Көптеген заң жүйелерінде мұндай сенімдер белгілі бір шектеулі және ерекше жағдайларды қоспағанда, күшіне енбейді, бірақ кейбір елдер қайырымдылық емес мақсатты сенімдерді пайдалануды ынталандыру үшін арнайы заңдар қабылдады. Қайырымдылық мақсаттарға арналған сенімдер де техникалық тұрғыдан мақсатты сенімдер болып табылады, бірақ олар көбінесе жай ғана қайырымдылық сенімдері деп аталады. Мақсатты сенімдер туралы айтқанда, әдетте қайырымдылық емес мақсатты сенімдерді меңзеуі мүмкін. Қайырымдылық мәртебесіне ие болу талаптарын орындамаған сенімдер әдетте қайырымдылық емес мақсатты сенімдер ретінде танылмайды, бірақ бұл ережеге тарихи ерекшеліктер бар, сондай-ақ кейбір елдер заңнама арқылы осы мәселені реттеді. Сот әдетте жарамсыз мақсатты сенімдерді билік беру ретінде қарастырып, оларды жарамды деп танымайды. IRC v Broadway Cottages Trust [1955] Ch 20 ісінде Англияның апелляциялық соты былай мәлімдеді: "Мен бұл сенімді билік беру ретінде қарастырып, жарамсыз сенімнен жарамды билік құруға құқылы емеспін."
A purpose trust is a type of trust which has no beneficiaries, but instead exists for advancing some non charitable purpose of some kind. In most jurisdictions, such trusts are not enforceable outside of certain limited and anomalous exceptions, but some countries have enacted legislation specifically to promote the use of non charitable purpose trusts. Trusts for charitable purposes are also technically purpose trusts, but they are usually referred to simply as charitable trusts. People referring to purpose trusts are usually taken to be referring to non charitable purpose trusts. Trusts which fail the test of charitable status usually fail as non charitable purpose trusts, although there are certain historical exceptions to this, and some countries have modified the law in this regard by statute. The court will not usually validate non charitable purpose trusts which fail by treating them as a power. In IRC v Broadway Cottages Trust [1955] Ch 20 the English Court of Appeal held: "I am not at liberty to validate this trust by treating it as a power. A valid power is not to be spelled out of an invalid trust."
Тұжырымдамалық қарсылықтар
Қайырымдылық мақсаттарына арналмаған трасттарға қатысты жалпы тыйымның негізі әдетте бірнеше нақты себептердің бірі немесе бірнешеуімен түсіндіріледі.
The basis for the general prohibition against non charitable purpose trusts is usually phrased on one or more of several specific grounds.
Пайдаланушы принцип
Аманаттың түпкі мәні – міндеттеме болып табылады; сондықтан "әрбір [қайырымдылық емес] аманаттың нақты нысаны болуы керек. Сот орындауға мәжбүрлей алатын бір адам болуы тиіс". Қайырымдылық аманатында бұл мәжбүрлеу құқығы әдетте Бас прокурорға жүктеледі. Алайда, Лордтар Палатасының McPhail v Doulton [1971] AC 424 ісінде Лорд Уилберфорстың дискрециялық аманаттар класын кеңейтуге қарсылықтарды ескермеуі, соттың аманатты пайда алушылардың есебінен орындауын қиындататын жағдайлар тудырады деген негізде, мұндай ұғымдық қарсылықтардың күші әлсіреген сияқты. Егер аманаттың нысандары жеке тұлға немесе тұлғалар емес, мақсат болса, нақтылықтың жетіспеуіне байланысты аманаттың орындалмау қаупі әлдеқайда жоғары. Морис д. Дурхам епискобы (1804) 9 Ves Jr 399 және Re Astor [1952] Ch 534 істері соттың нақты және толық емес аманаттарды орындауға құлықсыз екенін растайды. Мақсатты аманаттарға қатысты жалпы тыйымға қатысты ортақ құқықтың ерекшеліктері, белгілі бір мазарды күтіп ұстау немесе нақты бір жануарға қамқорлық жасау сияқты нақты және егжей-тегжейлі мәселелерге қатысты екені атап өтіледі.
A trust is, at its root, an obligation; accordingly, "every [non charitable] trust must have a definite object. There must be someone in whose favour the court can decree performance." With a charitable trust, this power of enforcement is usually vested in the Attorney General. However, such conceptual objections seem less strong since the decision of the House of Lords in McPhail v Doulton [1971] AC 424 where Lord Wilberforce rode roughshod over objections to widening the class of valid discretionary trusts on the basis that there would be difficulty ascertaining beneficiaries for the court to enforce the trust in favour of. Where the objects of a trust are a purpose rather than an individual or individuals, there is much greater risk that a trust would not be enforceable due to lack of certainty. Cases such as Morice v Bishop of Durham (1804) 9 Ves Jr 399 and Re Astor [1952] Ch 534 re affirm the court's disinclination to enforce trusts that are not specific and detailed. It is noteworthy that the common law exceptions to the general prohibition on purposes trusts tend to relate to specific and detailed matters, such as maintenance of a specific tomb, or caring for a particular animal.
Өсиет етуші өкілеттігінің шамадан тыс берілуі
Мақсаттық трасттар концептуалды түрде өсиеттік өкілеттіктерді делегациялауға тең болады деген негізде сынға ұшырады, бірақ кейінгі сот істері осы пікірдің дұрыстығына күмән тудырды.
Purpose trusts have been attacked conceptually on the basis that it would amount to the delegation of a testamentary power, although subsequent cases have cast doubt on the correctness of that reasoning.
Мәңгілік
Қайырымдылық мақсатына арналған трасттар мәңгілікке қарсы ережеден босатылады. Жеке трасттар босатылмайды. Сәйкесінше, барлық қайырымдылық емес мақсатына арналған трасттардың жарамды болуы үшін, тиісті юрисдикциядағы мәңгілікке қатысты ережелерге сәйкес болуы қажет.
Charitable purpose trusts are exempt from the rule against perpetuities. Private trusts are not. Accordingly, all non charitable purposes trusts, to be valid, need to comply with the perpetuity rules in the relevant jurisdiction.
Жалпы құқық бойынша ерекшеліктер
Дегенмен, жалпы құқықта қайырымдылық емес мақсаттарға арналған трасттардың қолдау табатын бірнеше белгілі бір ерекшеліктері бар.
There are, nonetheless, several well recognised exceptions at common law where non charitable purposes trusts will be upheld.
Қабірлер мен ескерткіштер
Қабірлер мен ескерткіштерді салу немесе күтіп ұстау шаралары, ежелгі үлгілерге сүйенсе де, жалпы құқық бойынша қолдауға ие. "Re Hooper" ісінде [1932] 1 Ch 38 қабірлерді күтіп ұстауға арналған сенім қор қолдау тапты, бірақ сот "Pirbright v Salwey" [1896] WN 86 ісімен байланысты болмағанда, оны қолдамаған еді. Мұндай сенім қорлар әлі де нақтылық талабына сай болуы керек. Сондықтан, "өзімнің естелік ескерткішімді жасау үшін" деген мақсатта шіркеу кеңесіне жасалған қалдыру тоқтатылды.
Provisions for the building or maintenance of tombs or monuments have been upheld as a matter of common law, although solely on the basis of ancient precedent. In Re Hooper [1932] 1 Ch 38 a trust for the maintenance of graves was upheld, but the court indicated that it would not have done so had it not been bound by Pirbright v Salwey [1896] WN 86. Such trusts still need to comply with the requirement of certainty. Hence a bequest to a Parish council for "the purpose of providing some useful memorial to myself" was struck down.
Жануарлар
Белгілі бір жануарларға күтім көрсету үшін құрылған трасттар қолдау тапқан. "Re Dean" (1889) 41 Ch D 552 ісінде Норт судьясы 50 жылға жылқылар мен иттің күтімін қамтамасыз етуге арналған трастты қолдады, бұл шешім одан да көне заңдар мен ескерткіштерге қатысты істерге негізделген.
Trusts for the care of specific animals have been upheld. In Re Dean (1889) 41 Ch D 552, North J upheld a trust for maintenance of horses and hounds for 50 years relying upon much older authorities and the monument cases.
Қос жақты трестер
Тарихи тұрғыдан алғанда, Quistclose трасттары кейде мақсатты трасттар деп есептелген, бірақ қазіргі заманғы көзқарас бойынша, олар активтерді алдын ала белгіленген жолмен жұмсау құқығына ие тұлғаға шартты түрде тиесілі трасттар болып табылады.
Historically, Quistclose trusts have sometimes been considered to be purpose trusts, but the modern view is that they are resulting trusts to the settlor subject to a power to dispose of the assets in a predetermined fashion.
Жеке массалар
Жеке айындар, сондай-ақ жанға арналған дұғалар, сенім ретінде саналды.
Private masses, also known as prayers for the soul was upheld to amount to a trust.
Басқалар
Көптеген академиялық оқулықтарда әдетте "басқа" мақсаттағы сенімдердің немесе белгілі бір мақсатқа арналған сенімдердің кең ауқымы аномальды категория ретінде қарастырылады. Ең көп айтылатын мысал – Re Thompson [1934] 342 ісі, онда өсиет берушінің досына түлкі аулауды насихаттау және дамыту мақсатында сыйлық жасалған болатын. Академиялық пікір бойынша, бұл іс "ондай маңызға ие емес, артық көтерілген" деп есептеледі. Re Endacott [1960] Ch 232 ісінде ортақ құқықтағы қолданыстағы ерекшеліктер кеңейтілмейтіні нақты айтылды; олар "қиын, аномальды және бұрыс" деп сипатталды.
In most academic textbooks, there are usually a swath of "other" purpose trusts or purported purpose trusts that are held up as a residual anomalous category. The most commonly cited example is Re Thompson [1934] 342 where a gift to a friend of the testator for the promotion and furthering of fox hunting was upheld. It has been suggested academically that the case has "been elevated to a position of importance which it does not merit". In Re Endacott [1960] Ch 232 it was made clear that the existing exceptions at common law would not be extended; they were described as "troublesome, anomalous and aberrant".
Жалпы құқық туралы қателіктер
Пол Б.В. Чаплин "Мақсаттық сенімдер" (Баттервортс 1999) кітабында соттардың 20-ғасырдың ортасында қате бағытқа бұрылып, барлық түрдегі мақсаттық сенімдердің жарамды деп танылған жүздеген жылдық сот прецеденттерін назардан тыс қалдырғанын айтты. Ол "бенефициар принципінің" дұрыс түсінілмегенін contends. Оның пікірлерін профессор Джилл Мартин және басқалар қолдады.
Paul BW Chaplin has argued in the book "Purpose Trusts" (Butterworths 1999) that the courts took a wrong turn in the mid 20th century and ignored hundreds of previous years of judicial precedents in which purpose trusts of all kinds had been upheld as valid. He contends that the "beneficiary principle" has been misunderstood. His views have received support from Professor Jill Martin and others.
Заң бойынша ерекшеліктер
Көптеген оффшорлық юрисдикциялар жалпы құқықта танылған нақты ерекше жағдайлардың шектеулі тобынан тыс, қайырымдылық емес мақсаттағы трасттарды тікелей растайтын заңдарды қабылдады. Мұндай юрисдикциялардың ішінде Багам аралдары, Бермуда, Ұлыбританияның Виргин аралдары және Кайманаралдары бар. Әдетте, осы юрисдикцияларда қайырымдылық емес мақсаттағы трастқа жазбаша траст құжаты қажет, ал траст құжатында траст шартын сенімгерлерге қарсы орындауға құқығы бар қорғаушы немесе атқарушы көрсетілуі керек. Бұл рөл соттардың сенімгерлерді қадағалау өкілеттігіне қатысты алаңдаушылықты жою үшін құрылған. Дегенмен, осы юрисдикциялардың ешқайсысы траст қор құрамында болған кезде траст активтеріне иелік құқығы қайда жатады деген негізгі түсініктерді шешу үшін нақты қадамдар жасаған жоқ. Егер ешкім активтерге иелік құқығы бар деп танылмаса, олар тек сенімгерлерге тиесілі деп есептелуі мүмкін, бұл сенімгерлер үшін қатыгез салық салдарына әкелуі мүмкін. АҚШ-та 2015 жылы Невада штатының заң шығарушы органы «қоғамдық игілік трасты» рұхсат ететін заңды қабылдады, ол қайырымдылық трасты емес, бірақ «бір немесе бірнеше нақты жарияланған діни, ғылыми, әдеби, білім беру, қоғамдық даму, жеке өсу немесе қайырымдылық мақсаттарын ілгерілету үшін құрылған траст» деп анықталады. . . "
A number of offshore jurisdictions have enacted statutes which expressly validate non charitable purpose trusts outside of the small group of specific exceptions recognised at common law. Some of the jurisdictions which have done so include the Bahamas, Bermuda, the British Virgin Islands and the Cayman Islands. Characteristically, in those jurisdictions a non charitable purpose trust requires a written trust instrument and the trust instrument must specify a protector or enforcer who will have locus standi to enforce the terms of the trust against the trustees. This role is created to address the concerns expressed by the courts as to how the courts would have power to control the trustees. However, no real steps have been taken in any of those jurisdictions to address the fundamental conceptual issues of where the beneficial title to the trust assets should be regarded as residing whilst they form part of the trust fund. Arguably, if no other person is regarded as having a beneficial claim to the assets, they would be regarded as being owned solely by the trustees, which could have disastrous tax implications for the trustees. In the United States, in 2015, the Nevada Legislature adopted legislation that now permits a "public benefits trust", which is defined as a trust that is not a charitable trust but that is "established to further one or more specifically declared religious, scientific, literary, educational, community development, personal improvement or philanthropic purposes. . ."
Құқықтық тұлға болып табылмайтын бірлестіктер
Жеке тұлғалардың корпорацияланбаған бірлестіктерінің мүліктік құқығына қатысты ерекше мәселелер туындайды. Компанияның жеке заңды тұлғасы болады және белгілі бір заңдық ерекшеліктермен мүлікті иелене алады, бірақ корпорацияланбаған тұлғалар бірлестігінде мұндай мүмкіндік жоқ. Сәйкесінше, егер корпорацияланбаған бірлестік қайырымдылық мақсатында құрылмаса (әдетте осылай болады), онда корпорацияланбаған бірлестікке жасалған сыйлық жарамсыз мақсаттағы траст ретінде мойын соғуы мүмкін. Дегенмен, соттар мұндай нәтижеден әдетте аулақ болып, сыйлықты корпорацияланбаған бірлестіктің мүшелеріне жасалған сыйлық деп қарастыруға тырысады. Мұндағы қиындық – мұндай сыйлық жеке мүшелерге бөлу ретінде қарастырылуы керек, ал емес корпорацияланбаған бірлестіктің мақсаттарына арналған мақсатты сыйлық ретінде. Re Recher's Will Trust [1972] Ch 526 ісінде мақсатты тәсіл қолданылды, және Brightman J Лондон мен провинциялық антививисекция қоғамына жасалған сыйлық мүшелердің мүддесіне берілген сыйлық ретінде қарастырылуы керек деп шешті, оларға бірден үлестіруге құқық берілмейді, бірақ қоғам ережелерінде белгіленген мүшелердің шартына сәйкес қоғам қаражатына қосымша қаражат ретінде қарастырылады. Сонымен қатар, мұндай түсіндіру қоғамның ішкі бағытталған (яғни мүшелерінің мүдделерін ілгерілету үшін) немесе сыртқы бағытталған (яғни қандай да бір сыртқы себепті немесе мақсатты ілгерілету үшін) болуына қарамастан мүмкін екендігі айтылды.
Special problems arise in connection with the holding of property by unincorporated associations of persons. Whereas a company has separate legal personality and can hold property, with certain statutory exceptions, unincorporated associations of persons cannot. Accordingly, where an unincorporated association is formed for a non charitable purpose (which is most often the case), a gift to an unincorporated association can fail as an invalid purpose trust. However, the courts have usually tried to avoid such a result by construing the gift as a gift to the members of the unincorporated association. The difficulty is that such a gift would then have to be construed as a distributive gift to the individual members, rather than a purposive gift for the objects of the unincorporated association. In Re Recher's Will Trust [1972] Ch 526 a more purposive approach was taken, and Brightman J held that a gift to The London and Provincial Anti Vivisection Society was to be construed as a beneficial gift in favour of the members, not so as to entitle them to an immediate distributive share, but as an accretion to the funds of the society subject to the contract of the members as set out in the rules. Further, it was held that such a construction would be possible whether the society was inward looking (i. e. existed to promote the interests of its members) or outward looking (i. e. existed to promote some external cause or purpose).