Никанор: Македондық офицер, Аристотельдің күйеу баласы. Кассандрдың әскерінде болды, бірақ төңкерілген деп күдіктелген соң өлім жазасын алды. Тарихымен танысыңыз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Никанор (/n//aɪ/'/k//eɪ//n//ər/; Nικάνωρ Nīkā́nōr; б.з.д. 317 жылы өлім жазасына кесілді) – Диадох Кассандрге қызмет еткен және Аристотельдің күйеу баласы болған македондық офицер. Ол Диадохи соғыстарының басында Кассандрдың тапсыруымен Аттика және Геллеспонтта әскери науқандар жүргізді, бірақ Кассандр оның төңкеріс жоспарлап отыр деген күдікке ілігіп, оны өлім жазасына кесті.
Nicanor (/n//aɪ/'/k//eɪ//n//ər/; Nικάνωρ Nīkā́nōr; executed 317 BC) was a Macedonian officer who served the Diadochus Cassander and the son in law of Aristotle. He campaigned on Cassander's behalf in Attica and Hellespont during the early Wars of the Diadochi, but was executed by Cassander after the latter suspected him of plotting a coup.
Мансап
А. Б. Босворттың (Классика және ежелгі тарих профессоры, Батыс Австралия университеті) мәліметінше, Никанор Балакр мен Филаның ұлы болды, соның салдарынан Аристотельдің күйеу баласы және асырап алынған ұлы болды. б.з.д. 324 жылғы Олимпиада ойындарында Никанор Александр Македонскийдің өкілі ретінде грек қала-мемлекеттеріне бұрын қуылған адамдарды қайтаруға бұйрық беретін жарлықты оқыды. Диадохи соғыстары кезінде Никанор Кассандрдың офицері болды, ол Антипатрдың қайтысынан кейін б.з.д. 319 жылы Никанорды Мунихиядағы македондық гарнизонның командирі ретінде, Мениллді алмастыру үшін дереу жіберді. Ол Афинаға Македонияның регенті Полиперхон грек қалаларының проблемалары үшін Антипатрды кінәлап, оған қарсы шыққан қуылғандарды қайтаруға бұйрық бергеннен кейін келді. Бұл жарлық көптеген афиналықтарды Мунихиядағы македондық гарнизоннан құтылуға итермеледі, соның ішінде Никанордан да. Никанор Пирейдегі афиналықтардың жиналысына қатысқанда, афиналық генерал Деркил Никанорды тұтқындауды ұсынды, бірақ оның досы Фокион оның қорғанына тұрды. Экклесия Фокионға Никанорды Мунихиядан қууға бұйрық бергенде, ол ешқандай әрекет жасаған жоқ. Никанор бұл байланыстарды пайдаланып, Полиперхонның жарлығына сәйкес македондық гарнизонның Мунихиядан кетуін талап еткен афиналықтармен келіссөздер жүргізді. Никанор афиналықтарды жалған үміттермен алдады. Мунихияны тапсырудың орнына, ол Пирей тұрғындарын күтпеген шабуылға ұшыратып, оны күшті гарнизонмен басып алды. Никанор Кассандр үшін екі бекіністі де ұстауға ниеттенгенін мәлімдеді. Александр Македонскийдің анасы Олимпиа, бұл кезде регентпен жақсы қарым-қатынаста болып, Никанорға әскерін кері қайтаруға бұйрық берді, бірақ бұл сәтті болмады. Сол сияқты, келесі көктемде (б.з.д. 318 ж.) Атикаға үлкен әскермен келген Полиперхонның ұлы Александр Никанорды бекіністерден кетуге көндіруге тырысты, бірақ нәтижеге қол жеткізе алмады. Полиперхон Фокионды сатқын деп айыптады және ол 318 жылдың мамыр айында оның жақтастарымен бірге өлім жазасына кесілді. Полиперхонның Пирейге жасаған шабуылы сәтсіз аяқталды. Біраз уақыттан кейін Кассандр өзінің одақтасы Антигон берген кемелер флотымен келді, ал Никанор оған Пирей мен Мунихияны тапсырды. Кассандр Никанорды флотпен бірге Геллеспонтқа жіберді, онда оған Антигонның күштері қосылды, ал Полиперхон Пелопоннестегі науқанға қатысты. б.з.д. 317 жылдың шілдесінде Никанор Босфордағы теңіз шайқасында Полиперхонның адмиралы Клейттан жеңілді. Алайда, түнде Антигон теңізден Еуропаға өтіп, таңертең Клейттің әскеріне шабуыл жасап жойды, ал Никанор жау флотын күтпеген шабуылға ұшыратып, жау флотының көп бөлігін жойды немесе тұтқындады (Бизантия шайқасын қараңыз). Полиперхон Мегалополисте тағы бір ауыр жеңіліске ұшырады және оның одақтастары Кассандрға қарай бастады. Кассандр Эгинаны, Саламинаны және Панактос бекінісін басып алып, Афинаны біртіндеп қоршады. б.з.д. 317 жылдың жазында Фаларемнің Димитриі басшылығымен афиналықтар Кассандрмен одақтасты.
According to A. B. Bosworth (Professor of Classics and Ancient History, The University of Western Australia), Nicanor was a son of Balacrus and Phila, making him both the son in law and adopted son of Aristotle. During the Olympic Games of 324 BC, Nicanor acted as the representative of Alexander the Great reading a proclamation that ordered Greek city states to welcome back people they had sent into exile. During the Wars of the Diadochi, Nicanor served as an officer of Cassander who dispatched him immediately on the death of Antipater in 319 BC to replace Menyllus as commander of the Macedonian garrison at Munychia in Attica. He arrived to Athens shortly after the regent of the Macedon, Polyperchon, issued a decree blaming Antipater for the problems faced by the Greek city states and ordering the return of exiles who opposed him. The decree spurred many Athenians to get rid of the Macedonian garrison in Munychia and Nicanor. When Nicanor took part in an assembly of the Athenians in Piraeus, Athenian general Dercylus proposed arresting Nicanor but the latter's friend Phocion intervened on his behalf. When the Ecclesia ordered Phocion to dislodge Nicanor from Munychia he delayed taking any action. Nicanor used this connections to begin negotiations with the Athenians, who demanded the withdrawal of the Macedonian garrison from Munychia, in line with the decree that had been issued by Polyperchon. Nicanor deluded the Athenians with false hopes. Instead of surrendering Munychia, he took the opportunity to surprise the inhabitants of Piraeus, occupying it with a strong garrison. Nicanor declared his intention to hold both fortresses for Cassander. Alexander the Great's mother, Olympias, at this time on friendly terms with the regent, commanding Nicanor to withdraw his troops, but with no success. Similarly, Alexander, the son of Polyperchon, who arrived in Attica the following spring (318 BC), at the head of a considerable army, was ineffective in persuading Nicanor to withdraw from the fortresses. Polyperchon accused Phocion of being a traitor and he was sentenced to death along with his supporters in May 318 BC. An assault on Pireaus by Polyperchon was repelled. Shortly afterwards, Cassander arrived with a fleet of ships given to him by his ally Antigonus, and Nicanor gave him possession of Piraeus and Munychia. Nicanor was quickly dispatched by Cassander with the fleet to the Hellespont, where he was joined by the forces of Antigonus, while Polyperchon was campaigning in the Peloponnese. In July 317 BC, Nicanor was defeated by Cleitus, Polyperchon's admiral, in a naval battle in the Bosporus. However, during the night Antigonus crossed the straits into Europe and at dawn attacked and destroyed Cleitus' army while Nicanor surprised the enemy fleet and also gained a complete victory by destroying or capturing almost all of the enemy's fleet (see: Battle of Byzantium). Polyperchon suffered another devastating defeat at Megalopolis and his allies began defecting to Cassander. Cassander captured Aegina, Salamina and the Panaktos fort, gradually encircling Athens. In the summer of 317 BC, the Athenians now under Demetrius of Phalerum allied themselves with Cassander.
Өлім
Осы оқиғалардан кейін Никанордың ықпалы осыншалықты өсті ki, ол Кассандрдың күдігіне түсті, Никанор өкіметті өзіне тартып алуды көздеп отыр деген ойға келді. Осыдан кейін Кассандр Никанордан құтылуға шешім қабылдады. Кассандр Никанорды адалсыздық арқылы тұтқындауға қол жеткізді. Содан кейін Кассандр Никанорды Македония әскері алдында түрлі сауалдардан өткізгеннен кейін өлімге кесті.
After these events, Nicanor's influence grew to the extent that he incurred Cassander's suspicion that he was aiming to take power for himself. As a result, Cassander decided to rid himself of Nicanor. Cassander succeeded by treachery in capturing Nicanor. Cassander then arranged to have Nicanor put to death, after undergoing a form of trial before the Macedonian Army.