Мұрынның дәрілік қабынуы – мұрынға тамылатын дәрілердің ұзақ қолдануынан туындайтын салдар. Симптомдары: тығылу, ісіну. Емдемесе, хирургиялық араласу қажет болуы мүмкін.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Рингит медикаментоз (немесе РМ, сондай-ақ қайта туындайтын мұрын тұншығуы деп те аталады) – мұрынның қабықшасындағы қан тамырларын тарылтатын жергілікті деконгестанттарды (мысалы, оксиметазолин, фенилэфрин, ксилометазолин және нафазолин мұрынға шашыратылатын дәрілер) және кейбір ауызға қабылданатын препараттарды (мысалы, симпатомиметик аминдер мен әртүрлі 2-имидазолиндер) ұзақ қолдану нәтижесінде пайда болатын қайта туындайтын мұрын тұншығуының күдікті жағдайы, бірақ дәлелдер әртүрлі.
Rhinitis medicamentosa (or RM, also known as rebound congestion) is a condition of rebound nasal congestion suspected to be brought on by extended use of topical decongestants (e. g., oxymetazoline, phenylephrine, xylometazoline, and naphazoline nasal sprays) and certain oral medications (e. g., sympathomimetic amines and various 2 imidazolines) that constrict blood vessels in the lining of the nose, although evidence has been contradictory.
Презентация
РМ-нің ерекше көрінісі – бірнеше күнге деконгестант қолданғаннан кейін мұрынның бітілуі, бірақ мұрыннан судың ағуы, мұрыннан артқа тамшылау немесе түшкіру болмайды. Бұл жағдай әдетте жергілікті деконгестанттарды 5–7 күн қолданғаннан кейін пайда болады. Пациенттер көбінесе РМ пайда болғанда мұрынға шашыратылатын препараттың дозасын және қолдану жиілігін арттыруға тырысады, бұл жағдайды нашарлатады. Қайта туындаған бітелуден туындаған мұрын жолдарының ісінуі соңында мұрын қабыршақтарының үлкейіп өсуіне (гипертрофияға) әкелуі мүмкін, ол хирургиялық жолмен алынғанша мұрынмен тыныс алуды қиындатады.
The characteristic presentation of RM involves nasal congestion without rhinorrhea, postnasal drip, or sneezing following several days of decongestant use. This condition typically occurs after 5–7 days of use of topical decongestants. Patients often try increasing both the dose and the frequency of nasal sprays upon the onset of RM, worsening the condition. The swelling of the nasal passages caused by rebound congestion may eventually result in permanent turbinate hypertrophy, which may block nasal breathing until surgically removed.
Патофизиология
РМ патофизиологиясы нақты белгісіз, бірақ норэпинефрин сигналдауға қатысты бірнеше механизмдер ұсынылған. Бастапқыда альфа-рецепторлардың қан тамырларын тарылтатын әсері басым болады, бірақ альфа-агонисттерді қолдануды жалғастырғанда, бұл әсер бірінші кезекте әлсірейді, соның нәтижесінде бета-рецепторлардың стимуляциясынан туындайтын қан тамырларының кеңеюі көрінеді. 2 Оксиметазолин сияқты имидазолин туындылары эндогенді норадреналин өндірісіне теріс кері байланыс жасауы мүмкін. Сондықтан, ұзақ қолдану тоқтатылғаннан кейін, мұрын шырышы қабығында симпатикалық қан тамырларын тарылтатын әрекет жеткіліксіз болады, ал парасимпатикалық жүйенің басымдығы секрецияның жоғарылауына және мұрынның ісінуіне әкелуі мүмкін. Деректерге сәйкес, егер оксиметазолин аллергиялық ринитке тек түнде қолданылса (дәрінің нұсқауында көрсетілгендей жиірек дозалаудың орнына), онда оны бір аптадан астам қолдануға болады, әсіресе флутиказон фуроат сияқты интраназальды стероид қолданғанда, дәрілік ринит даму қаупі жоғары емес.
The pathophysiology of RM is unclear, although several mechanisms involving norepinephrine signaling have been proposed. At first, the vasoconstrictive effect of alpha receptors dominates, but with continued use of an alpha agonist, this effect fades first, allowing the vasodilation due to beta receptor stimulation to emerge. 2 Imidazoline derivatives, such as oxymetazoline, may participate in negative feedback on endogenous norepinephrine production. Therefore, after cessation of prolonged use, there will be inadequate sympathetic vasoconstriction in the nasal mucosa, and domination of parasympathetic activity can result in increased secretions and nasal edema. Evidence suggests that if oxymetazoline is used only nightly for allergic rhinitis (instead of more frequent dosage as may be directed on product label), it may be used longer than one week without high risk of rhinitis medicamentosa especially with use of intranasal steroid like fluticasone furoate.
Емдеу
РМ-ді емдеу – қоздырғыш мұрын спрейін немесе ауызға қабылданатын дәріні тоқтатуды білдіреді. "Түгел тоқтату" және "кезең-кезеңмен тоқтату" тәсілдерін қолдануға болады. Түгел тоқтату – ең тиімді емдеу әдісі, себебі ол жағдайдың себебін тікелей жояды, алайда дәріні тоқтату мен симптомдардың басылуы арасындағы уақыт кейбір адамдар үшін тым ұзақ және жағымсыз болуы мүмкін (әсіресе мұрыннан тыныс ала алмағанда ұйықтауға тырысқанда). Егер спрейде деконгестант болмаса, рецептсіз (OTC) тұзды мұрын спрейлері мұрынды РМ-ге шақырмастан ашуға көмектеседі.
The treatment of RM involves withdrawal of the offending nasal spray or oral medication. Both a "cold turkey" and a "weaning" approach can be used. Cold turkey is the most effective treatment method, as it directly removes the cause of the condition, yet the time period between the discontinuation of the drug and the relief of symptoms may be too long and uncomfortable for some individuals (particularly when trying to go to sleep when they are unable to breathe through their nose). The use of over the counter (OTC) saline nasal sprays may help open the nose without causing RM if the spray does not contain a decongestant.