Кіріспе

Француз заңгері, тарихшы және саясаткер Франсуа Андре Исамбер (30 қараша 1792 – 13 сәуір 1857) – француз заңгері, тарихшы және саясаткер. Исамбер «Gazette des Tribunaux» газетін құрған және ұзақ жылдар бойы оған материалдар жазған, сондай-ақ Луи Франсуа Воловскинің «Заңнама және сот тәжірибесі туралы шолу» журналының жұмысына белсенді қатысқан.

Бурбондар мен шілде революциясы кезінде

Аунь-су-Онео, Эур-э-Луар округінде туған Изамбер құқық білімін оқыды және 1818 жылы (Бурбондардың екінші қайта орналасу кезеңінде) Кассациялық сотта адвокат болды. Депутаттар палатасының мүшесі ретінде ол колониялардағы заңнамалық және әкімшілік реформаларға үлес қосты және Рим католик шіркеуіне қарсы сын айтқанымен көзге түсті. Ол 1830 жылғы жарлықтарға адвокаттық қауым атынан қарсылық білдірді, соның арқасында Революция мен шілде монархиясының тарапына қосылды. Ол алғашқылардың бірі болып қала әкімдігіне барып, уақытша үкімет тарапынан "Заңдар бюлетенінің" директоры болып тағайындалды. 27 тамызда Кассациялық соттың кеңесшісі қызметіне бекітіліп, Конституциялық хартаны өңдеді және сол жылдың қазан айында Депутаттар палатасына сайланды.

Құлдықтың жойылуы

1840 жылғы құлдыққа қарсы конвенцияның суретінде сол жақта "М. М. Изамберт" деп сипатталған тұлға бейнеленген, ал ортасында конвенцияны ұйымдастырған британдық құлдыққа қарсы топтың хатшысы Джон Скобл тұр. Франсуа Изамбер Скобльмен хат алмасып, француз құлдарын босатуға белсенді түрде атсалысқан.

Монархия және 1848 жыл

Изамбер Жак Лаффиттің үкіметін дауыс беріп қолдады, бірақ министр Казимир Периер басшылығымен оппозицияға қосылды. 1834 жылы ол құлдықты жою жөніндегі белсенді ұйым – Société pour l'abolition de l'esclavage-ды құрды. 1848 жылғы революциядан кейін ол Франция Ұлттық Ассамблеясына Эур-э-Луар департаментінен сайланды және Құрылтай жиналысында Оңшылдар тобына қосылды, бірақ заң шығарушы жиналысқа қайта сайланбады. 1854 жылы протестантизм дініне ауысты; Парижде қайтыс болды.