Джеймс Т. Мюррей: «Калың елдің» жұлдызының трагедиясы

Кіріспе

Американдық кино актері

Джеймс Т. Мюррей (9 ақпан 1901 – 11 шілде 1936) – 1928 жылғы «Көпшілік» фильміндегі басты рөлдерімен танымал американдық киноактер.

Ерте өмір

Бронкста туған Мюррей, Мэри (құрмет аты – Кассерли) мен Кристофер Мюррейдің жеті баласының екіншісі болды. Оның анасы да, әкесі де Ирландиядан келген, әкесі 1910 жылы Нью-Йоркте Metropolitan Life Insurance Company компаниясында сақтандыру инспекторы болып жұмыс істеген. 1924 жылы Мюррей актерлік мансабын жалғастыру ниетімен Голливудқа көшті. Келесі үш жылда Мюррей көбінесе эпизодтық рөлдерде киноға түсті. 1927 жылы Мюррей режиссер Кинг Видордың назарына ілікті, ол сол кезде келесі фильмі – "Көрермендер" фильмінің дайындық жұмыстарын жүргізіп жатқан болатын. Видор Мюррейді MGM студиясының кастинг алаңының жанынан өтіп бара жатқанын көріп, оның басты рөлге өте лайықты екенін ойлады. Бірақ Мюррей Видор ұйымдастырған кездесуге келмеді, себебі ол бұл ұсынысты әзіл деп қабылдады. Видор Мюррейді іздеп тауып, ақырында оны "қаһарман ретіндегі қарапайым адам" – Джон Симс рөліне бекітті. 1928 жылдың наурыз айында көрсетілгеннен кейін "Көрермендер" фильмі сыншылардың да, көрермендердің де жоғары бағасын алды, ал Мюррейдің ойынына екі жақ та ризашылық білдірді. Видордың фильмінде түсуге дейін Мюррей 1928 жылдың ақпанында шыққан "Роза Мари" фильмінде Джоан Кроуфордпен бірге ойнаған. "Көрермендерден" кейін Мюррей Warner Bros. компаниясының "Шағын Мысық" комедиясында түсті. Содан кейін ол сол жылы Лон Чейнимен бірге "Үлкен қала" фильмінде ойнады, ал 1929 жылы Чейнидің соңғы нұсқасыз фильмі – "Дауылда" қосалқы рөлде ойнады. "Дауыл" Мюррейдің MGM студиясы үшін түскен соңғы маңызды фильмі болды. 1929 жылы Мюррей нұсқасыз фильмдерден дыбысты фильмдерге Universal Pictures компаниясының "Қысым" фильмімен көшті. 1930 жылға қарай Мюррейдің бұрынғысынан жарқын болашағы алкоголизм мен алкогольге байланысты ұсталғандарының көбеюіне байланысты күңкіреп қалды. 1930 жылдың тамызында Мюррей мас күйінде сотқа келгені үшін алты айға түрмеге кесілді, бұрын мас күйінде көлік жүргізгені үшін айыпталған болатын. Төрт ай қатаң еңбекпен өткеннен кейін Мюррей босатылып, актерлік мансабын қайта жандандыруға тырысты. Ол бір кезде ішімдікті тоқтатты және 1933 жылдың ақпанында First National Pictures және Warner Bros. компанияларымен жеті жылдық келісімшартқа қол қойды. Сол жылы ол сұлулық конкурсының қатысушысы ("Мисс Флорида") және актриса Марион Сайерске үйленді. Бірақ неке де, Мюррейдің арақтан бас тартуы да ұзаққа соқпады; 1933 жылдың қараша айында Сайерс Мюррейдің шамадан тыс ішімдік ішіп, оны өзін асырау үшін жұмыс істеуге мәжбүрлегеніне байланысты ажырасуға қол жеткізді. 1934 жылға қарай Мюррей алкоголизмге байланысты актерлік жұмыс таба алмады және тіленшілікке көшті. Сол кезде режиссер Кинг Видор (жеті жыл бұрын Мюррейді "Көрермендер" фильміне түсірген) өзінің "Күнделікті нанымыз" (1934) фильміне актерлерді іздеп, Мюррейді басты рөлге қарастырды. Видор Мюррейдің қиын жағдайда екенін естіп, оны іздеуге кірісті. Көп ұзамай ол Мюррейді көшеде тіленшілік жасап жүргенін көріп, оған сусын ұсынды. Видор Мюррейге басты рөлді ұсынды, егер ол өзін жинаса. Мюррей ұсыныстан бас тарды және Видорға: "Мен сені көшеде тоқтатып, бір доллар қарыз сұрасам, сен маған не істеу керектігін айта аласың деп ойлайсың. Мен үшін сенің нашар рөлің не керек екенін білемін", – деді. Мюррей өзінің он екі жылдық кино мансабында барлығы отыз алты фильмде ойнады. Дыбысты фильмдер дәуіріндегі фильмдерінің көпшілігінде, әсіресе мансабының соңғы жылдары түсірілген фильмдерде, ол эпизодтық рөлдерде немесе аты көрсетілмеген қосымша ретінде ойнады. Мюррейдің соңғы экрандық көрінісі 1936 жылы Сан-Францискодағы апат драмасында "жер сілкінісінен аман қалған" ретінде болды.

Born in The Bronx, Murray was the second of seven children of Mary (née Casserly) and Christopher Murray. His mother was a native of Ireland, as was his father, who by 1910 was employed in New York as an insurance inspector for the Metropolitan Life Insurance Company. In 1924, Murray moved to Hollywood with hopes of continuing an acting career. Over the next three years, Murray found film work, mostly as an extra. In 1927, Murray got his break when he was "discovered" by director King Vidor who was then in pre production for his next film, The Crowd. Vidor saw Murray walking near the casting office on the M G M lot and thought Murray looked right for the lead role. Murray, however, failed to show up for a meeting arranged by Vidor, apparently thinking the prospective offer was a joke. Vidor tracked Murray down and eventually cast him as “the ordinary man as hero” John Sims. Upon its premiere in March 1928, The Crowd was a critical and financial success and Murray's performance was lauded by both the critics and the public. Shortly before working in Vidor's production, Murray also starred alongside Joan Crawford in Rose Marie, released in February 1928. Following The Crowd, Murray appeared in the Warner Bros. comedy The Little Wildcat. Later that year, he starred opposite Lon Chaney in The Big City, followed by a supporting role in Chaney's final silent film Thunder in 1929. Thunder would also be Murray's last film for M G M in which he had a significant role. In 1929, Murray made the transition from silent to sound films in the part talkie The Shakedown for Universal Pictures. By 1930, Murray's once promising career had begun to falter due to his increasing alcoholism and alcohol related arrests. In August 1930, Murray was sentenced to six months in jail for appearing in court drunk on a previous drunk driving charge. After serving four months of hard labor, Murray was released and attempted to reignite his acting career. He stopped drinking for a time and, in February 1933, he signed a seven year contract with First National Pictures and Warner Bros. The same year, he married beauty pageant contestant ("Miss Florida") and actress Marion Sayers. The marriage and Murray's sobriety proved to be short lived; Sayers was granted a divorce in November 1933 on the grounds that Murray drank excessively and forced her to work to support him. By 1934, Murray was unable to secure acting work due to his alcoholism and began panhandling. By that time, director King Vidor (who had cast Murray in The Crowd seven years earlier) was casting for his film Our Daily Bread (1934) and had Murray in mind for the lead role. Vidor had heard of Murray’s plight and immediately set about finding him. He soon found a much heavier and unkempt Murray panhandling on the street and offered to buy him a drink. Vidor then offered Murray the lead role, provided Murray pull himself together. Murray rejected the offer and reportedly told Vidor, "Just because I stop you on the street and try to borrow a buck you think you can tell me what to do. As far as I am concerned, you know what you can do with your lousy part." Murray appeared in a total of thirty six films over the course of his twelve year film career. In the majority of his films in the sound era, particularly those made during the last few years of his career, he was cast in bit parts or as an uncredited extra. Murray's final onscreen appearance was as an uncredited “earthquake survivor” in the 1936 disaster drama San Francisco.

Өлім

1936 жылы 11 шілдеде Мюррей Нью-Йорк қаласындағы Норт-Ривер пирсінен құлап немесе секіріп, суға батып қайтыс болды. Дәрігерлер оның өлімінің себебін "суға батып, тыныс алудың тоқтауы" деп анықтады, бірақ оның өлімі апат еді әлде өз-өзіне қол жұмсады ма деген мәселе бойынша шешім шығармады. Ол Нью-Йорк штатының Куинс округіндегі Вудсайд қаласындағы Кальварий зиратында жерленді.