Кіріспе

Италиялық су добы және баскетболшы Чезаре Рубини (2 қараша 1923 – 8 ақпан 2011) – итальяндық кәсіби баскетболшы және жаттықтырушы, сондай-ақ су добы ойыншысы. Ол барлық уақыттағы ең ұлы еуропалық баскетбол жаттықтырушыларының бірі саналды. 1994 жылы Рубини Баскетбол Даңқы залына енгізілді, бұл оны осындай құрметке ие болған алғашқы және бүгінгі күнге дейін үш итальяндық баскетбол өкілінің бірі етті, Дино Мененгин және Сандро Гамбамен бірге. 2000 жылы Халықаралық жүзу Даңқы залына енгізілді. 2002 жылы FIBA-ның Еңбегі үшін орденімен марапатталды. 2006 жылы Италияның баскетбол Даңқы залына, ал 2013 жылы FIBA Даңқы залына енгізілді.

Спорттық өмірбаян

Рубини өзінің туған қаласы Триесттегі орта мектеп командасында баскетбол ойнай бастады, және 1941 жылы бітірді. Сол жылы ол сол кездегі Италиядағы ең мәртебелі баскетбол клубы – Olimpia Milano-ның жастар командаларында ойнауын бастады. Дегенмен, ол су полосына ұзақ жылдар бойы құмар болды, соның нәтижесінде екі түрлі командалық спорт түрінде жоғары деңгейде бәсекелес болатын сирек кездесетін әлем спортшыларының біріне айналды.

Су полосы мансабы

Клуб ойыншысы-жаттықтырушы ретінде Рубини Società Canottieri Olona, Rari Nantes Napoli және Rari Nantes Camogli командаларымен су полосынан 6 итальяндық ұлттық лига титулын жеңіп алды (1947, 1949, 1950, 1952, 1953, 1955). Ол сондай-ақ Италияның су полосы құрамасы сапында 84 матч өткізді, оның 42-сі команда капитаны ретінде. 1947 жылы Италияның су полосы құрамасымен ол Еуропа чемпионатында алтын медаль жеңіп алды. Осы уақытта, 1948 жылы Италияның "Олимпия Милано" баскетбол клубының ойыншы-жаттықтырушысы лауазымын да атқарды; сонымен қатар, екі спорт түрінің (баскетбол және су полосы) ұлттық құрамалары оны қатарына шақырды. Рубини су полосын таңдады және 1948 жылғы Лондондағы жазғы Олимпиада ойындарында финалда Венгрияны жеңіп, осы спорт түрінен алтын медаль ұтты. Рубини толыққанды ойыншы болғандықтан, Италия "Алтын Сеттебелло" деп аталған, барлық уақыттағы ең құнды су полосы командаларының біріне ие болды, ол 1952 жылғы жазғы Олимпиадада және 1954 жылғы Туриндегі Еуропа чемпионатында қола медаль жеңіп алды. Екі жарыста да Италия дәстүрлі қарсыластары Югославия мен Венгриядан қалып қойды.

Баскетбол карьерасы

Клуб баскетболшысының жаттықтырушысы ретінде Рубини «Олимпия Милано» командасымен 6 итальяндық ұлттық лига титулын (1950, 1951, 1952, 1953, 1954, 1957) жеңіп алды. 1957 жылы ол өзін тек команданың бас бапкері қызметіне арнады, содан кейін «Олимпия» командасымен тағы 9 итальяндық ұлттық лига титулын жеңіп алды (1958, 1959, 1960, 1962, 1963, 1965, 1966, 1967, 1972). Сол жылдары ол 322 жеңіске жетіп, 28 жеңіліске ұшырады. Жалпы алғанда, Милан командасының бас бапкері ретінде Рубини 501 жеңіске жетті, оның ішінде 1966 жылы FIBA Еуропа чемпиондар кубогы (Еуролига) және екі (Еуропалық екінші деңгей) FIBA Еуропа кубогының жеңімпаздары кубогы (FIBA Saporta кубогы) – 1971 және 1972 жылдары; бұл итальяндық баскетбол клубтарының Еуропадағы алғашқы жеңістері болды. Сондай-ақ, ол 1972 жылы Италия кубогын жеңіп алды. Ойыншы ретінде Рубини 1946 жылғы Женевада өткен Еуробаскетте Италия құрамасымен күміс медаль жеңіп алды. Кейіннен Италия құрамасының делегация жетекшісі ретінде Рубини Италияның халықаралық аренадағы алғашқы жеңістеріне қатысты, оның ішінде 1980 жылғы Жазғы Олимпиада ойындарында күміс медаль. Еуробаскетте Италия 1983 жылы Нант қаласында өткен турнирде бірінші орынды, 1985 жылы Штутгартта үшінші орынды және 1991 жылы Римде екінші орынды иеленді.

Өлім

Рубини өмірінің соңына дейін сүйікті спортымен айналысты: ол жас спортшылар үшін су полосы мектебін дамытуға көмектесті және «Olimpia Milano» клубының құрметті президенті болды. Ол 2011 жылдың 8 ақпанында дүние салды.