Үнді әншісі Каника Банерджи: Рабиндра Сангит шебері
Kanika Banerjee
Каника Банерджи (1924-2000) – белгілі Рабиндра Сангит әншісі. Сантиникетан университетінде білім алған, классикалық музыка мен Рабиндра Сангит сарапшысы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Үндістандық әнші Каника Банерджи (12 қазан 1924 – 5 сәуір 2000) – бенгалдық Рабиндра Сангит орындаушысы.
Indian singer
Kanika Banerjee (12 October 1924 – 5 April 2000) was an Bengali Rabindra Sangeet singer.
Ерте өмір
1924 жылы 12 қазанда Банкура ауданындағы Сонамухи қаласында туған Каника Үндістанның Батыс Бенгалия штатындағы Сантиникетандағы Вишва-Бхарати университетінде оқыды. Ол Сантиникатанның Сангит Бхавана (Музыка мектебі) -де классикалық музыка мен Рабиндрасангиттен білім алды. Шантиникетан (мағынасы – «Тыныштық мекені») ашрам (білім беру ошағы) үлгісінде салынған. Сондықтан Каниканы кейде «Ашрам қызы» немесе Ашрам Қания деп те атайды. Ол өзі Рабиндранат Тагордан музыка сабақтарын алған. Тагор оның Анима есімін Каника деп өзгертті, бұл атау сонымен қатар оның поэзия туралы кітаптарының бірінің аты болды. Оның басқа ұстаздары Динендра Нат Тагор, Сайлажанжан Мажумдар, Индира Деви Чадхурани және Сантидев Гош болды. Каника Рабиндранатхтың қойған би-драмаларында өнер көрсетіп, оның мәдени труппасымен бүкіл Үндістанды гастрольдеді.
Born on 12 October 1924 at Sonamukhi in Bankura district, Kanika joined Visva Bharati University, Santiniketan in West Bengal, India. She was trained in both classical and Rabindrasangeet in Sangeet Bhavana (School of Music) at Santiniketan. Shantiniketan (which literally means Abode of Peace) was built on the model of an Ashram (educational hermitage). For this reason, Kanika is also occasionally referred to as Ashram Kanya or 'girl of the Ashram'. She was fortunate to take music lessons from none other than Rabindranath Tagore. It was Tagore who named her Kanika (her original name being Anima), also the name of one of his books on Poetry. Her other gurus were Dinendra Nath Tagore, Sailajaranjan Majumdar, Indira Devi Chaudhurani and Santidev Ghosh. She participated in dance dramas directed by Rabindranath and toured all over India as a member of his cultural troupe.
Мансап
Қаниқа Бандиопадхяяй Сангит Бхаванаға мұғалім ретінде қабылданды, және уақыт өте келе Рабиндрасангит кафедрасының меңгерушісі, кейіннен оның директоры болды. Ол "Вишва-Бхарати" университетінің құрметті профессоры атанды. 1943 жылдан бастап Қаниқа "Үндістан радиосының" Калькутта стансасының тұрақты әртісі болды және басқа стансалар ұйымдастырған ұлттық деңгейдегі музыкалық бағдарламаларда құрметті әртіс ретінде өнер көрсетті. Оның граммофондық пластинкалары Ақынның (Тагордың) тірі кезінде жарық көрді, және оның 300-ден астам граммофондық пластинкасы бар. Ол Бхаджан, Назрулгеети (Кази Назрул Исламның әндері) және Атулпрасадтың әндерін де орындады. Дегенмен, ол жазған алғашқы ән Тагордың не Назрулгеетисі емес, Нихарбинду Сен жазған бенгалдық заманауи ән болды. Қаниқаны Үндістанда ғана емес, Еуропа мен Америкада да бағдарлама ұйымдастырушылар шақырды, және ол Рабиндранатхтың лирикалық шығармаларындағы сезімдердің нәзік нюанстарын ерекше түсінуімен әр жерде мақтауға ие болды. Ол осы жанр бойынша үш кітап жазды. Оның өмірі белгілі кинорежиссерлермен фильмге түсіріліп, жақсы жазылған. Өмірінің соңғы жылдарында ол Елмхирст қоғамдық зерттеулер институтымен байланыста болды. Ол "Вишва-Бхарати" университетінің ең жоғары наградасы – Десикоттама орденімен марапатталды.
Kanika Bandyopadhyay joined Sangit Bhavana as a teacher and in due course became Head of the Department of Rabindrasangeet and later its Principal. She was made Professor Emeritus of Visva Bharati. Since 1943, Kanika had been a regular artiste of the Calcutta station of All India Radio and gave performances at the national level in the musical programmes arranged by other stations as honoured artiste. Her gramophone records came out even in the lifetime of the Poet (Tagore) and there are over 300 gramophone discs to her credit. She was also a singer of Bhajans, Nazrulgeeti (songs by Kazi Nazrul Islam) and Atulprasad's songs. However the first song recorded by her was neither a Tagore song nor a Nazrul Geeti but a Bengali Adhunik song composed by Niharbindu Sen.
Kanika was invited to sing by programme organizers not only in India but also in Europe and America and was acclaimed everywhere for her unique rendering of the subtle nuances of emotions expressed in Rabindranath's lyrical compositions. She has written three books on this genre. Her life has been well documented on film by noted film directors. She was associated with the Elmhirst Institute of Community Studies during the last years of her life. She received the highest accolade from Visva Bharati University, the Desikottama.
Сыйлықтар мен марапаттар
Рабиндра Сангит өнеріне қосқан еңбегі үшін 1980 жылы Үндістанның граммофон компаниясының алтын дискісімен марапатталды. 1973 жылы Бенгал киножурналистер қауымдастығынан ең үздік бенгалдық әнші сыйлығын алды. Қаника 1979 жылы «Сангит-Натак Академиясы» сыйлығына ие болды. 1986 жылы Үндістан үкіметінен «Падма Шри» сыйлығын алды. Оның білім алған орны (сонымен қатар туған жері) Вишва-Бхарати университеті 1997 жылы оған ең жоғары наградасы – «Десикоттама» сыйлығын табыс етті.
In appreciation of her outstanding contribution to Rabindra Sangeet she was awarded the Gold Disc of the Gramophone Company of India in 1980. She received the best Bengali playback singer award from the Bengal Film Journalists' Association in 1973. Kanika bagged the Sangeet Natak Akademi Award for the year of 1979. In 1986, she received Padma Shri award from the Government of India. Her alma mater (also home turf) Vishva Bharati University, bestowed upon her Desikottama, its highest award in 1997.
Өлім
Каника 2000 жылғы 5 сәуірде 76 жасында, ұзаққа созылған өкпе және жүрек ауруларынан кейін Калькуттадағы SSKM ауруханасында қайтыс болды. Ол өзінің ерекше Рабиндрасангит стилінің мұрасын жалғастырған, көптеген шәкірттері бар музыка мектебін мұра етіп қалдырды. Оның шәкірттерінің ішінде Бангладеш әншісі Резвана Чоудхури Банья, Каниканың ән айту стиліне ең жақын болғаны үшін ең танымал. Үндістан Премьер-министрі Атал Бихари Ваджпаи аза тұту сөзінде Каниканың "Рабиндра Сангиттің ең көрнекті өкілдерінің бірі болғанын және оның алтын дауысымен көптеген музыка жанкүйерлерінің жүрегін баурағандығын" айтты.
Kanika died at the age of 76, on Wednesday 5 April 2000, at SSKM Hospital in Calcutta after a prolonged illness involving lung and cardiac problems. She left behind her a school of music, with numerous students, who bore the legacy of her very own stylization of Rabindrasangeet. Of her students, Rezwana Chowdhury Banya, the singer from Bangladesh, is perhaps the most well known, for her striking similarity to Kanika's singing style. Indian Prime Minister Atal Bihari Vajpayee gave a condolence speech saying that Kanika "was among the best exponents of Rabindra Sangeet. Generations of music lovers were charmed by her golden voice."
Музыкалық стиль
Қаника Бандиопадхяй Рабиндрасангиттің басқа да көрнекті шеберлерімен – Хеманта Мухопадхяй, Чинмой Чаттопадхяй, Сухитра Митра, Дебабрата Бисвас, Сагар Сен, Сумитра Сен, Резвана Чоудхури Банья, Сантидев Гош және Субиной Роймен бір замандас болды. Әсіресе, оның музыкалық стилі көбінесе Сухитра Митраның стилімен салыстырылып, қарама-қарсы қойылады. Екеуі де махаббат және құдайға табыну әндерінде (пужа және прем) өте жақсы орындағанмен, Қаниканың туындылары әуенді, бірақ мұңды, қайғылы, бірақ жанды тебірентетін болса, Сухитра өз орындауында батыл және күшті болды.
Kanika Bandyopadhyay was a contemporary of other notable exponents of Rabindrasangeet, namely Hemanta Mukhopadhyay, Chinmoy Chattopadhyay, Suchitra Mitra, Debabrata Biswas, Sagar Sen, Sumitra Sen, Rezwana Choudhury Bannya, Santidev Ghosh and Subinoy Roy. In particular, her musical style has often been compared and contrasted with that of Suchitra Mitra. While both singers excelled in songs of love and worship (puja and prem), Kanika's oeuvre was melodious yet melancholy, plaintive yet soul stirring, whereas Suchitra was bold and strong in her renditions.
Жеке өмір
1945 жылы Висва-Бхарати университетінің бұрынғы кітапханашысының орынбасары, белгілі ақын Бирендра Чандра Бандипадьяйға үйленді. Олардың балалары болмады, бірақ кейіннен ол кіші қарындасының жалғыз ұлы Приомды (Мохор ди атаған Танажи есімімен) өршіп алды. Өмірінің соңғы жылдары Қаниқа уақытты шегініп, Сантиникатан ашрамында қарапайым өмір салған.
Kanika was married in 1945 to Birendra Chandra Bandypadhyay, former deputy librarian of Viswa Bharati University and a renowned poet. The couple had no children; but later she adopted her younger sister's only son Priyom (Tanaji, the name given by Mohor di). In her later life, Kanika receded to a reclusive lifestyle and led the simple life of an ashramite in Santiniketan.