Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Фикцияның субжанры
Subgenre of fiction
Жоғары фантастика немесе эпикалық фантастика – фантастиканың бір саласы, оның эпикалық сипатымен немесе кейіпкерлерінің, тақырыптарының немесе сюжетінің эпикалық мәнімен ерекшеленеді. Жоғары фантастика "нағыз" немесе "бірінші" әлем емес, балама, ойдан туған ("екінші") әлемде орын алады.
High fantasy, or epic fantasy, is a subgenre of fantasy defined by the epic nature of its setting or by the epic stature of its characters, themes, or plot. High fantasy is set in an alternative, fictional ("secondary") world, rather than the "real" or "primary" world.
Сипаттамалары
Уильям Морристің "Әлем соңындағы құдық" сияқты, ойдан шығарылған ортағасырлық әлемде өтетін романдары кейде жоғары фантастиканың алғашқы үлгілері деп есептеледі. Дж. Р. Р. Толкиннің еңбектері, әсіресе "Сақиналар Иесі" жоғары фантастиканың архетиптік туындылары саналады. Батыр көбінесе балағаттай жас тұлға ретінде басталып, бірақ оқиға барысында тез жетіліп, күресу және мәселелерді шешу қабілеттерін арттырады. Оқиғаның дамуы кейіпкерді оған қарсы тұратын белгісіз күштердің мәнін, олардың зор күшке және зұлымдыққа ие екенін түсінуге жеткізеді. Мұндай әңгімелердегі жаулар көбінесе толығымен жаман және түсініксіз болады. "Жоғары фантастика" жиі фантастика жанрының әртүрлі бағыттарын қамтитын кең термин ретінде қолданылады, оның ішінде батырлық фантастика, эпикалық фантастика, мифтік фантастика, қараңғы фантастика және уся. Әдетте ол қылыш пен сиқыр жанрын қамтымайды. "Жақсылыққа қарсы жамандық" жоғары фантастикада кең таралған тақырып, ал жамандықтың мәнін анықтау жоғары фантастика туындыларында маңызды орын алады, мысалы, "Сақиналар Иесі" романында. Жақсылық пен жамандық ұғымының маңыздылығы жоғары фантастика мен қылыш пен сиқыр жанрының арасындағы ерекшелену белгісі болып табылады. Көптеген жоғары фантастикалық туындыларда бұл қақтығыс моральдық мәселелерге қатты назар аударуды білдіреді, ал басқа туындыларда бұл қақтығыс билік үшін күрес болып табылады, мысалы, сиқыршылар "жақсы" немесе "жаман" болғандарына қарамастан, жауапкершіліксіз әрекет етеді.
The romances of William Morris, such as The Well at the World's End, set in an imaginary medieval world, are sometimes regarded as the first examples of high fantasy. The works of J. R. R. Tolkien—especially The Lord of the Rings—are regarded as archetypal works of high fantasy. The hero often begins as a childlike figure, but matures rapidly, experiencing a considerable gain in fighting/problem solving abilities along the way. The progress of the story leads to the character's learning the nature of the unknown forces against them, that they constitute a force with great power and malevolence. The villains in such stories are usually completely evil and unrelatable. "High fantasy" often serves as a broad term to include a number of different flavors of the fantasy genre, including heroic fantasy, epic fantasy, mythic fantasy, dark fantasy, and wuxia. It typically is not considered to include the sword and sorcery genre. "Good versus evil" is a common one in high fantasy, and defining the character of evil is often an important theme in a work of high fantasy, such as The Lord of the Rings. The importance of the concept of good and evil can be regarded as the distinguishing mark between high fantasy and sword and sorcery. In many works of high fantasy, this conflict marks a deep concern with moral issues; in other works, the conflict is a power struggle, with, for instance, wizards behaving irresponsibly whether they are "good" or "evil".
Ойын параметрлері
Dungeons & Dragons сияқты рөлдік ойындар, Трейси Хикман мен Маргарет Вайс жазған Dragonlance және Эд Гринвудтың Forgotten Realms сияқты кампаниялық орталары, көптеген фантастикалық кітаптар үшін кең таралған негіз болып табылады, сондай-ақ көптеген авторлар осы орталарды дамытуға үлесін қосуда.
Role playing games such as Dungeons & Dragons with campaign settings like Dragonlance by Tracy Hickman and Margaret Weis and Forgotten Realms by Ed Greenwood are a common basis for many fantasy books and many other authors continue to contribute to the settings.