Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық саясаткер Ноэль Эдвард Ноэль Бекстон, 1-ші барон Ноэль Бекстон, ПК (9 қаңтар 1869 – 12 қыркүйек 1948) – британдық либерал, кейін лейборист саясаткері. Ол 1924 жылы және 1929-1930 жылдар аралығында Рамзи Макдональд басқаруында Ауыл шаруашылығы және балық шаруашылығы министрі қызметін атқарды.
British politician
Noel Edward Noel Buxton, 1st Baron Noel Buxton, PC (9 January 1869 – 12 September 1948) was a British Liberal and later Labour politician. He served as Minister of Agriculture and Fisheries under Ramsay MacDonald in 1924 and between 1929 and 1930.
Өмірбаян және білім
Ноэль Эдвард Бакстон, сэр Томас Бакстонның екінші ұлы, 3-ші баронет және Чарльз Роден Бакстонның інісі, Харроу және Кембридж университетінің Тринити колледжінде білім алған.
Born Noel Edward Buxton, the second son of Sir Thomas Buxton, 3rd Baronet and brother of Charles Roden Buxton, he was educated at Harrow and at Trinity College, Cambridge.
Саяси мансап
1896 жылы Букстон Оңтүстік Австралияның губернаторы болған кезінде әкесінің лагерь көмекшісі қызметін атқарды. Ол Уайтчепельдегі Күзетшілер кеңесі мен Орталық жұмыссыздық комитетінде жұмыс істеді, сондай-ақ қорғасынмен улану мәселесі жөніндегі Ішкі істер министрлігінің департаменттік комитетінің мүшесі болды. 1910 жылғы қаңтардағы жалпы сайлауға дейін парламентке кірмеді, содан кейін Норфолк Солтүстік сайлау округінен депутат болып сайланды. 1919 жылы Еңбек партиясына қосылды және 1922 жылы Норфолк Солтүстік округінен Еңбек партиясының үміткері ретінде жеңіске жетті. Ол 1930 жылға дейін осы округтің өкілі болды. Кабинетте орын алып, Ұлыбританияның құпия кеңесіне енгізілді. 1924 жылғы желтоқсан айында үкімет құлағанға дейін Ауыл шаруашылығы және балық шаруашылығы министрі қызметін атқарды. 1929 жылы (тағы да кабинет мүшесі ретінде) Макдональд басшылығымен Еңбек партиясы қайтадан билікке келгенде бұл лауазымға қайта оралды және 1930 жылға дейін осы қызметте болды, содан кейін Норфолк графтығындағы Айлшам бароны Ноэль Букстон атанды. Ол осы кезде өзінің тегін 'Noel Buxton' деп өзгертті, осылайша оның титулы осы атаумен белгіленді.
In 1896, Buxton acted as Aide de Camp to his father during his time as Governor of South Australia. He served on the Whitechapel Board of Guardians and Central Unemployment Body, and was a Member of the Home Office Departmental Committee on Lead Poisoning. He was out of parliament until the January 1910 general election, when he was returned for Norfolk North. He joined the Labour Party in 1919 and in 1922 he successfully contested his Norfolk North seat as a Labour candidate. He continued to represent the constituency until 1930. with a seat in the cabinet, and sworn of the Privy Council. He remained as Minister of Agriculture and Fisheries until the government fell in December 1924. He resumed the post in 1929 (once again as a member of the cabinet) when Labour returned to office under MacDonald, and held it until 1930, when he was raised to the peerage as Baron Noel Buxton, of Aylsham in the County of Norfolk. He changed his surname at this point to 'Noel Buxton', so enabling that to be his title.
Балқан
Балқан аймағы Бекстонның мансабында өте маңызды рөл атқарды. 1912 жылы, Бекстон ескерткендей, жаңадан тәуелсіздік алған Балқан елдері – Болгария, Грекия, Черногория және Сербия Осман империясына қарсы соғыс бастады. Бекстон Балқан соғысы жәрдем комитетінің төрағасы болды. Соғыс басталғаннан кейін ол Мейбл Сент-Клэр Стобартпен бірге Болгарияға сапар шекті, ол Әйелдердің ауру және жараланғандар конвой корпусын құрған еді. Ол оған үкіметті әйелдерден тұратын медициналық бөлімді соғысқа жіберуге көндіруге көмектесті. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде (1914–1915) ол ағасы Чарльспен бірге Болгарияның бейтараптығын сақтау мақсатында саяси миссияға қатысты. 1914 жылдың қазан айында Румынияның Бухарест қаласында түрік белсендісі Хасан Тахсин оларға қастандық жасады. Бекстон жараланды, ал оның ағасы өкпесінен оқталды. Екеуі де жазылып, аймаққа деген қызығушылықтарын жалғастырды. Оралғаннан кейін олар аймақтың және оның жақындағы тарихын сипаттайтын «Соғыс және Балқан» (Лондон: Джордж Аллен және Унвин, 1915) атты кітап жариялады. Кітап былай басталады:
The Balkans became a very important part of Buxton's career. In 1912, as Buxton had been warning, war broke out between the newly independent Balkan countries of Bulgaria, Greece, Montenegro and Serbia and the Ottoman Empire. Buxton was Chairman of the Balkan War Relief Committee. Shortly after the war had broken out, he visited Bulgaria with Mabel St Clair Stobart, founder of the Women's Sick and Wounded Convoy Corps. He helped her convince the government to agree to send an all female medical unit to the war. During the First World War (1914–1915), he went on a political mission with his brother Charles with the object of securing the neutrality of Bulgaria. While in Bucharest, Romania in October 1914, an assassination attempt was made on them, by Turkish activist, Hasan Tahsin. Buxton was wounded and his brother was shot through the lung. They both recovered and continued to have an interest in the region. After their return, they published a book describing the region and its recent history, The War and the Balkans (London: George Allen and Unwin, 1915). It begins with these words:
Қазір ешкім Балқанның еуропалық соғыстағы маңызды факторы екенін жоққа шығармайды. Мүмкін, Ұлы державалар арасындағы терең даулар кез келген жағдайда еуропалық соғысқа әкелген болар еді, және Балқан осы мүмкіндікті ұсынбағанда, ол басқа жерде табылар еді. Бірақ шындық сол, Балқан осы мүмкіндікті ұсынды. Серб-хорваттардың көп бөлігі Австрия империясының билігінде болды, және ұлттық санасы артып, өз жағдайларына наразы болды. Ал тәуелсіз Сербия патшалығы өз бауырларын өз туының астында біріктіру идеясын тарату үшін белсенді қадамдар жасады. Австрияның мақсаты – осы қауіпті шағын мемлекетті, күшті және бекем халықтың біріккен орталығын жою еді. Бекстонның жарияланымдары: «Еуропа және түріктер» (1907), «Болгар штабымен» (1913), «Саяхаттар мен ойлар» (1929); сонымен қатар ол «Империяның жүрегі» (1902), «Армениядағы саяхат және саясат» (1914), «Соғыс және Балқан» (1915), «Балқан мәселелері және еуропалық бейбітшілік» (1919) және «Қысымға ұшыраған халықтар мен Ұлттар лигасы» (1922) кітаптарының бір авторы болды.
No one now denies the supreme importance of the Balkans as a factor in the European War. It may be that there were deep seated hostilities between the Great Powers which would have, in any case, produced a European War and that if the Balkans had not offered the occasion, the occasion would have been found elsewhere. The fact remains that the Balkans did provide the occasion. A great part of the Serbo Croat race found itself under the Austrian Empire, and with its increasing consciousness of nationality became more and more dissatisfied with its lot. The independent kingdom of Serbia for its part has taken active steps to spread abroad the idea of uniting its brothers under its own flag. It was Austria's ambition to crush this dangerous little State, the one rallying point of a vigorous and determined race. Buxton's publications include: Europe and the Turks (1907), With the Bulgarian Staff (1913), Travels and Reflections (1929); and he was part author of The Heart of the Empire (1902), Travel and Politics in Armenia (1914), The War and the Balkans (1915), Balkan Problems and European Peace (1919), and Oppressed Peoples and the League of Nations (1922).
Отбасы
Ноэл – құлдықты жоюшы, сэр Томас Фоуэлл Бакстонның шөбересінің немересі. 1914 жылы Люси Эдит Пелхам Бернге үйленді. 1930 жылы ол Норфолк-Норт округінен парламент депутаты болды. Олардың үш ұлы мен үш қызы болды. Ноэль Бакстон 1948 жылдың қыркүйегінде 79 жасында қайтыс болды, ал оның үлкен ұлы Руфус Александр (1917–1980) барондыққа ие болды. Леди Ноэль Бакстон 1960 жылдың желтоқсанында қайтыс болды.
Noel was the great grandson of the abolitionist, Sir Thomas Fowell Buxton he married Lucy Edith Pelham Burn in 1914. She succeeded him as Member of Parliament for Norfolk North in 1930. The couple had three sons and three daughters. Noel Buxton died in September 1948, aged 79, and was succeeded in the barony by his eldest son, Rufus Alexander(1917–1980). Lady Noel Buxton died in December 1960.
Ноэль Бакстонның қоры
Өзінің әкесінің әкесінің құлдықты жою қозғалысына деген ықыласымен шабыттандырылып, ол 1919 жылы Ноэль Бакстон Трастін құрды. Оның мақсаты – "адамзаттың әл-ауқатының жаһандық көзқарасы" болды. Алғашқы грант Еглантине Джебб пен оның жеңгесі Дороти Бакстон басқарған Аштыққа қарсы күрес кеңесіне берілді, кейіннен ол Save the Children қорына айналды. Бұл қайырымдылық қоры Отбасылық құқықтар тобын, экс-мәмілелермен жұмыс істейтін Қауымдық пасторлық қауымдастығын және Африкадағы шаруашылықпен айналысатын қауымдастықтардың тұрақты дамуын қолдайтын Excellent қайырымдылық ұйымын қаржыландырды.
Inspired by the abolitionism of his great grandfather, he established the Noel Buxton Trust in 1919. This had a commitment to "a worldwide view of human welfare". The initial grant was made to the Fight the Famine Council, led by Eglantyne Jebb and his sister in law, Dorothy Buxton, which later became the Save the Children Fund. The charity funded the Family Rights Group, the Community Chaplaincy Association (working with ex prisoners), and Excellent, a charity supporting sustainable development with subsistence communities in Africa.