Кіріспе

Уилтширдегі темір жол станциясы, Англия. Суиндон темір жол станциясы Оңтүстік-Батыс Англиядағы Ұлы Батыс магистраль желісінде орналасқан және Уилтширдегі Суиндон қаласына қызмет көрсетеді. Станция нөлдік нүктеден 77 миль (124 км) қашықтықта және арасында орналасқан. Оны Great Western Railway басқарады, сонымен қатар станциядан барлық пойыз қызметтерін де осы компания жүзеге асырады. Бұл Уилтширдегі ең жұмылды станция және Оңтүстік-Батыс Англиядағы бесінші ең жұмылды станция. Англия мен Уэльстің астаналары Лондон мен Кардиффтің шамамен ортасында орналасқандықтан, бұл маңызды торап болып табылады. Мұнда бұрынғы Ұлы Батыс темір жолының және , негізгі желісі және Оңтүстік Уэльс магистралі арқылы бөлінеді. Станция орталық автобус станциясынан және қала орталығынан шамамен қашықтықта орналасқан. Ол GWR қызметтері арқылы Паддингтоннан Бристоль Темпл Мидс; Челтенхэм Спа арқылы Глостер; , және Оңтүстік Уэльстің қалған бөлігіне; сондай-ақ дейін қатынайды.

Тарих

Ұлы Батыс темір жолының (GWR) негізгі желісі кезең-кезеңмен салынып, ашылды. Құрылыс 1835 жылдың соңында басталды, ал 1840 жылдың тамызының соңында желі Паддингтон мен Фарингдон жолы (кейін Чаллоу деп аталды) арасында, сондай-ақ Бристоль мен Бат арасында ашылды. 1840 жылы 17 желтоқсанда Фарингдон жолынан Хей-Лейндегі (Вуттон-Бассет маңындағы) уақытша аялдамаға дейінгі бөлім ашылды; бұл Суиндонның (қазіргі Ескі қала) нарық қалашығының солтүстігіне өтті; бірақ сол кезде ашылған жалғыз аралық станция Шривенхемде болды. Осы арада 1836 жылы Челтенхэм және Ұлы Батыс Одағы темір жолы ГВР-ді Глостермен және Челтенхэммен байланыстыруға рұқсат алды, ал бұл жол үшін Суиндондағы түйіспе туралы шешім қабылданды. GWR желісін Изамбард Кингдом Брунел Лондон мен Бристольден Суиндонға жақын саммитке көтеріліп, сол саммиттің шығысында оңай градиентке ие болуды және батысқа қарай тік градиентке ие болуды жоспарлаған. Брунел және оның әріптесі Дэниел Гуч 1840 жылы қазанда бір локомотив отынсыз барлық қашықтықты жүргізе алмайтынын және локомотивтерді жартылай ауыстыру қажет екенін шешті. Рединг қозғалтқышты ауыстыру үшін таңдалды, өйткені ол үлкен станция және 58 шақырымнан аз жерде, Паддингтоннан Бристольге дейінгі 190 шақырым аралықтың шамамен үштен бірі. Олар сондай-ақ, локомотивтерді Суиндонда ауыстыру ыңғайлы деп санады; бұл жолдың үштен екісінен астам (124 км-ден астам) және Челтенхэм желісінің түйісу орны ғана емес, сонымен қатар желінің шыңы болды; және Лондоннан келетін пойыздың жылдам локомотивін Бристольге дейінгі сапар үшін баяу, бірақ қуатты локомотивпен ауыстыруға болады. Осыған байланысты Суиндон қаласында локомотивтерді жөндеу үшін арнайы қондырғылар орнату қажет болды. Солтүстік Уилтс каналының жақын болуы да фактор болды, өйткені ол локомотивтер үшін коксты және цехтар үшін көмірді Сомерсет көмір кен орнынан қолайлы бағамен жеткізуге мүмкіндік береді. Кейін буындардың айналасында станция жоспарланды және ол Челтенхэм желісінің бірінші бөлігімен (Свиндоннан Кемблге және Сиренсестерге дейін) бірге ашылды; GWR негізгі желісі Хей-Лейннен Чиппенхэмге дейін сол күні, 31 мамырда 1841 жылы кеңейтілді. GWR-де Дж. & C. Ригби бірнеше стансаларды, соның ішінде Стивтон мен Коршам арасындағы барлық стансаларды салуға келісімшарт жасады; бұл фирмаға сонымен қатар Свиндондағы барлық ғимараттардың құрылыс келісімшарттары берілді, соның ішінде станция мен оның серуендеу бөлмелері, локомотивтерді жөндеу цехтары, 300 үй және жұмысшыларға қажетті басқа да ғимараттар. GWR-де ақша жетіспеді, ал 1841 жылдың соңында мердігерлер төлем талап етудің орнына Суиндон станциясын және оның тамақтану бөлмелерін GWR-ге тегін беруге және тамақтану бөлмелерін 99 жылға жылына бір (ескі) пенниге жалға беруге келісті. Келісімнің бір бөлігі – жолаушыларды тасымалдайтын барлық пойыздар (жүк пойыздары немесе экспресс немесе арнайы мақсаттар үшін жіберілетін пойыздар емес, және Ұлы Батыс темір жол компаниясының бақылауында емес пойыздарды қоспағанда), Суиндон станциясынан жоғары немесе төмен өтетін пойыздар, апаттан туындаған төтенше немесе ерекше кешіктіру жағдайларын қоспағанда, жолаушылардың сергітуі үшін шамамен он минут бойы тоқтатылуы керек. Осы "сараптамалық мерзімде" жолаушылар ғана емес, локомотив те ауыстырылатын еді. Осылайша Ригби мырзалар қонақ бөлмелерінің пайдасын қаржылық шығындарын өтеу үшін пайдалана алады. Келісімшарт аяқталғаннан кейін көп ұзамай Ригби құқықтарды С. Я. Гриффитске (Челтенхэм) жеті жылға жалға берді, ол үшін Гриффитс Ригбиге 6,000 фунт стерлинг алдымен, содан кейін жылына 1,100 фунт төледі. Бұл мерзім аяқталғанға дейін Ригби 1848 жылы тамыз айында жалға алу шартын Дж. Р. Филлипске 20 000 фунтқа сатты. 1841 жылдың басында қала арқылы темір жол жүріп өткеннен кейін, Олд Свиндондағы Годдард Армз қонақ үйі вокзалдың орнына темір жол билеттерін сату кеңсесі ретінде пайдаланылды. Билеттерге ат арбасына салатын жол ақысы да кіретін. Суиндон темір жол станциясы 1842 жылы ашылды, GWR инженерлік жұмыстарының құрылысы жалғасты. 1895 жылға дейін әрбір пойыз осы жерде кемінде 10 минут тоқтап, локомотивтерді ауыстыратын. Суиндон станциясында бірінші рет тіркелген теміржолдың сыныптарға сәйкес бөлінген тамақтану бөлмелері болды. Свиндондықтар бір кездері сол кездегі патша мен патшайымның да сол жерде тамақтанып, дәм татқандарына мақтанатын. Бұған дейін батысқа қарай жүретін пойыздар 3-ші платформаны, ал шығысқа қарай жүретін пойыздар 1-ші платформаны пайдаланатын. Чиппенхэм және басқа бағыттарға қарай жүретін пойыздар 2-ші платформаны пайдаланатын, ол батысқа қарай бұрылатын кіші платформа.

Панельдік қорап

Суиндон станциясының маңында және Дидкот, Бристоль, Оңтүстік Уэльс және Глостерге қарай әр бағытта шамамен бірнеше шақырымға дейінгі темір жол 4-ші платформаның артында орналасқан сигналдық посттан басқарылатын. Панельдік пост – Генри Уильямс (Дарлингтон) компаниясы жасаған, Батыс аймақтың "Интегра" үлгісі және 1968 жылдың наурыз айында қолданысқа енгізілді. Пост 2016 жылдың ақпан айында қызметтен шығарылды, ал панелі сақтау үшін Дидкот теміржол орталығына көшірілді.

Жоспарлар

2005 жылдың желтоқсан айында Темза өзені аймағындағы станциялар жаңартылатыны туралы хабарланды. 2014 жылдың тамызында Network Rail Лондон мен Челтенхэм/Глостер арасындағы пойыз қызметін жақсарту және Суонсиден пойыз Глостер арқылы бағытталған кезде Северн туннелінде техникалық қызмет көрсету жұмыстарын жүргізуге мүмкіндік беру үшін Суиндон мен Кембл арасындағы теміржол учаскесін қос жолға дейін қайта жарақтандыруды аяқтады. Бұл жол 1842 жылы салынған кезде толыққанды екі жолмен салынған, бірақ 1968/69 жылдары екінші жолдың бір бөлігі алынып тасталды. 2008 жылдан бастап Теміржол реттеу кеңсесі бұл жобаны (бұрынғысынан шығарылған) Network Rail-дің 2009–2014 жылдарға арналған жоспарларына қайта қосу бойынша өтініштерді қабылдады. Жобаның құны 50,2 миллион фунт стерлингке бағаланды және Оңтүстік-Батыс даму агенттігі және басқалар тарапынан қолдау алды, бірақ 2010 жылдың қазан айында жаңа коалициялық үкіметтің шығындарды тексеру барысында тоқтап қалды. Жұмыс 2013 жылдың қаңтар айында басталды және 2014 жылдың тамызында аяқталды. 2011 жылдың 1 наурызында Көлік министрі Филип Хаммонд Didcot-тан Swindon арқылы Бристоль мен Кардиффке дейінгі Great Western магистралін электрлендіру жоспарларының 704 миллион фунт стерлинг сомасында қайта басталғанын жариялады. Электрлендіру жобасын алғаш рет 2009 жылдың 23 шілдесінде бұрынғы үкіметтің Көлік министрі Эндрю Адонис жариялаған еді.