Кіріспе

Кеміргіштердің түрі

Еуропалық жер шатырлық бөрік (Spermophilus citellus), сонымен қатар Еуропалық соуслик деп те аталады, Sciuridae тұқымдасына жататын бөрік. Бұл Spermophilus тұқымдасына жататын Еуропадағы сирек түрлердің бірі. Барлық білгірлер сияқты, ол кеміргіштер отрядының мүшесі. Ол Украинаның оңтүстігінен бастап, Кіші Азияға дейін, сондай-ақ Австрия, Чехия, Словакия, Сербия, Грекия, Румыния, Болгария, Солтүстік Македония және Польшаның солтүстігіне дейін Шығыс және Орталық Еуропада кездеседі, бірақ ареалы Карпат тауларымен екіге бөлінеді. Еуропалық жер шатырлық бөрігінің ұзындығы шамамен 30-40 см, ал салмағы шамамен 300-800 грамм. Бұл күндізгі жануар, жайылымдарда немесе шөпті беткейлердегі жеке қуыстарда тіршілік етеді. Олар күндіз тұқымдармен, өсімдіктердің жапырақтары мен тамырларымен немесе ұшпайтын жәндіктермен қоректену үшін шығады. Колониялар күзетшілерді ұстайды, олар хищниктерді көргенде ескертеді, соның салдарынан топ қауіпсіздікке қарай шапқандай жүгіріп кетеді. Жаздың басында 5-8 баладан тұратын бір туыс пайда болады. Еуропалық жер шатырлық бөрік күзден наурызға дейін қыстайды, қыстау мерзімі климатқа байланысты. Олар жаздың соңында қоңыр май қорын жинақтайды.

Сипаттама

Еуропалық жер саяндысы шамамен қоңыр егеуқұйрықтың мөлшерінде болады, ересегінің ұзындығы 20-30 см, ал салмағы 300-500 грамм шамасында. Оның денесі жіңішке, құйрығы қысқа және қалың. Қысқа, тығыз жүні сарғыш-сұр түсті, қызыл реңі бар, арқасында көрінбейтін ақшыл және қара дақтар шашыраңқы орналасқан. Қарны ақшыл, құрсағы құм түсті. Ірі қара көздері басының жоғары жағында орналасқан, ал кішкентай, дөңгелек құлақтары жүнінің ішінде жасырылған. Тіс формуласы: 1/1, 0/0, 2/1, 3/3. Аяқтары күшті, өткір тырнақтары қазуға жақсы бейімделген. Еркектері ұрғашыларынан сәл ірі, ал қалғандары бірдей көрінеді. Еуропалық жер саяндысының өткір дабыл үні бар, ол жақын жердегі барлық саяндыларды жасырынуға шақырады. Одан басқа, ол әртүрлі жұмсақ шырылдау және өксіген дыбыстар шығарады.

Таралуы және мекендейтін ортасы

Еуропалық жер саяндысы Орталық және Оңтүстік-Шығыс Еуропаға тән, оның ареалы Карпат тауларымен бөлінеді. Оның таралған аймағы Украинаның оңтүстігінде, Кіші Азияда, Австрияда, Чехияда, Словакияда, Венгрияда, Грекияда, Румынияда, Болгарияда, Солтүстік Македонияда және солтүстікке қарай Польшаға дейін созылады. Германия мен Польшада жергілікті түрде жойылып кеткен, бірақ 2005 жылы Польшада жабайы табиғатқа сәтті қайта енгізілді. Кейбір жануарлар Будапешт Ференц Лист халықаралық әуежайынан алынған. Еуропалық жер саяндысының өмір сүру ортасына қатаң талаптары бар. Ол жер асты тоннельдерін қазу үшін қысқа шөпті жерді қажет етеді. Мұндай жағдайлар далалар мен жайылымдарда, құрғақ жағалауларда, спорт алаңдарында, саябақтар мен газонды жерлерде кездеседі. Ауыл шаруашылығы практикасының өзгеруі салдарынан жайылымдар егістік жерлерге және орманға айналғанда немесе жайылым тоқтатылып, шөп өсіп, бұталы жер пайда болғанда бұл жағдайлар жоғалады. Қыс айларында ол жер астына кіретін тесіктерін бітеп, құрғақ өсімдіктерден жасалған ұяда қыстайды. Әрбір жеке саяндыс жеке камерада болады, осы кезеңде дене температурасы 2,0 °C (36 °F) дейін төмендейді және жүрек соғуы минутына бірнеше рет баяулайды. Қысқы ұйқы кезінде саяндыс бірнеше күнге оянып, жазда жинаған май қорын пайдаланады, денесіндегі майдың шамамен 90% -ын жұмсайды. Болгарияда қыстау қыркүйектен наурызға дейін жалғасады.

Өсіру

Көктемде қыстамадан оянғаннан кейін, сәуір немесе мамыр айларында көбейеді. Жүктілік шамамен жиырма алты күнге созылады, ал 5-8 шаға ұяның терең жағында туылады. Олар мүжіксіз және көзі жоқ, көздері шамамен 4 аптада ашылады. Аналығы оларды алты апта бойы бағады, содан кейін ұядан шығуға дайын болады. Олар келесі көктемде жетеліп, 8-10 жылға дейін өмір сүреді.

Мәртебе

Еуропалық жер қаскыр IUCN-нің Қауіп астындағы түрлердің Қызыл тізімінде жойылуға жақын түр ретінде тіркелген. Бұл себебі, популяциясы төмендеп барады және соңғы он жылда популяциясы 30%-дан астам қысқарды деп саналады. Ең ауыр зардап шеккен аймақтар – ареалдың оңтүстік, солтүстік-батыс және солтүстік бөліктері. Басты қауіптер – шөптекті далалар мен жайылымдардың егістікке немесе орман шаруашылығына айналуы, сондай-ақ шөптекті далаларды тастап, олардың жануарларға қолайсыз биік шөптекті жайылымдар мен бұталы жерлерге айналуы. Қала құрылысы және жол салу кейде популяцияларды бөліп, бос жатқан жерлерді қайта мекендеуге кедеріл келтірді.