Кіріспе

1923 жылғы Curtiss жасаған истребитель-биплан отбасысы

P-1 Hawk (Curtiss Model 34) – 1920-жылдардағы АҚШ Әуе күштерінің ашық кабиналы биплан истребитель ұшағы. 1925 жылға дейін осы ұшақтың алдыңғы нұсқасы PW-8 деп белгіленген.

PW-8

Curtiss P-1 Hawk – АҚШ әуе күштерінің алғашқы ұшағы, "P" (Pursuit – ізденуші) белгісін алған, ол ізденуші ұшақтар үшін бұрын қолданылған жеті белгіні алмастырды, соның ішінде "PW" (Pursuit, Water cooled engine – ізденуші, сумен салқындатылатын қозғалтқыш). P-1 – Curtiss XPW-8B-нің өндірістік үлгісі, ол PW-8-дің жақсартылған нұсқасы болды, оның 25-і әуе күштерінің 17-ші ізденуші эскадрильясының құрамында қызмет етті. 1923 жылдың қыркүйегінде әскери ведомство PW-8 ұшақтарын өндіруге тапсырыс берді. PW-8 (Curtiss Model 33) R-6 жарыс машинасынан жасалған және Boeing Model 15 ұшағымен өткізілген бәсекеден кейін әуе күштеріне қабылданды, ол PW-9 деп аталды, бұл қазіргі әскери ұшақ Boeing MB-3A-ның орнын алмастыру үшін жасалған. PW-8, PW-9-дан жылдам болғанымен (екі ұшақтың да максималды жылдамдығы 165 миль/сағ-тан асты), Боинг ұшағынан кем түсетін еді, ал оның жоғарғы қанатының үстіңгі және төменгі бөліктеріне орнатылған радиаторлық салқындату жүйесі күтіп ұстауға қиын және жауынгерлік жағдайда осал болды. Дегенмен, әуе күштерінің бас штабының көмекшісі, бригадир генерал Билли Митчелл, Curtiss компаниясының АҚШ-тың бір жағынан екінші жағына күндіз-түнде ұшуға көмектесуі шартымен 25 PW-8 ұшағын сатып алуға келісті.

P-1

P 1 прототипі XPW 8B, PW 8-ді басты өндіріс истребителі ретінде PW 9-ға қарағанда артық деп таңдаған Әуе қызметі Curtiss-тен PW 9 қанаттарымен ұқсас үш түпнұсқа XPW 8 прототипінің соңғысын өзгертуді сұрады. Curtiss модификацияланған ұшақты 34A үлгісі деп атады және оны бағалау үшін Әуе қызметіне қайтарды, одан кейін қызмет оны P 1 ретінде өндіріске тапсырды. Бірінші өндірілген P 1, сериялық нөмірі 25 410, 1925 жылдың 17 тамызында жеткізілді, ал одан кейін бірнеше жыл бойы P 1B және P 1C түрлері жетілдірілген қозғалтқыштармен жасалды. Ең жаңа P 1 түрлері 1930 жылға дейін пайдалануда болды. 1925 жылдың 7 наурызында P 1 үшін тапсырыс берілді, сонымен қатар қуаты 500 а.к. (373 кВт) Curtiss V 1400 қозғалтқышы орнатылған бес ұшақ сұралды. Бұл жұмыстар 1926 жылдың қаңтарында аяқталды. Біріншісі (SN 25 420) кейін фюзеляждың оң жағына турбокомпрессормен жабдықталды, оның турбинасы қозғалтқыш газдарымен қозғалды; бұл ұшақ XP 2 деп аталды. Дегенмен, Curtiss V 1400 қозғалтқышы күтілгендей жұмыс істемеді, турбокомпрессормен немесе онсыз, сондықтан бір жыл қызметтен кейін үш стандартты P 2 Hawks ұшағының қозғалтқыштары Curtiss D 12-ге ауыстырылды және олар P 1 деп қайта аталды. Бесінші ұшақ (25 243) Curtiss V 1570 Conqueror қозғалтқышын алды және XP 6 болды. Екі XP 3A ұшағы 1929 және 1930 жылдары Pratt & Whitney R 985 1 Wasp Junior қозғалтқышымен қайта жабдықталды. Бұл ұшақ XP 21 деп аталды. Осы ұшақпен сынақтар жүргізілді, бірақ ол ешқашан өндіріс үлгісіне айналмады. 1928 жылы P 1C-ге ұқсас, бірақ турбокомпрессормен жабдықталған Curtiss D 12F қозғалтқышы бар бес P 5 Superhawks жеткізілді. Олардың максималды жылдамдығы 166 миль/сағ (267 км/сағ) 25 000 фут (7 620 м) биіктікте болды, бұл P 1A-ның максималды биіктігінен әлдеқайда жоғары, бірақ олардың төменгі биіктіктегі көрсеткіштері нашар болды.

AT-4 және AT-5 жаттықтырушылары

Екі бір орындық, күрделі жаттығушы ұшақтарының нұсқасы – AT 4 және AT 5A өндіріске түсті, олар Wright Hisso E / Wright Hisso V 720 V 8 қозғалтқыштарымен жабдықталған. Бұл аз қуатты қозғалтқыштардың салдарынан, олардың қасиеттері нашарлап, тіпті тәжірибелі ұшқыштар үшін де қауіпті болып саналды. Барлық ұшақтар Curtiss D 12D қозғалтқыштарымен қайта жабдықталды және P 1D және P 1F деп белгіленді. Бес AT 4/XAT 5 сынақ үлгілері P 1E ретінде қайта жіктелді.