Кіріспе
Кеміргіштер туысы. Жаңа әлемнің үш түрі ұшатын тілсіздіктер, Glaucomys туысы, Солтүстік Америкада табылған жалғыз ұшатын тілсіздік түрі. Олар Аляскадан Гондурасқа дейін тараған. Олар Pteromys туысына жататын Еуразиялық ұшатын тілсіздіктерге көп жағынан ұқсас. Жаңа әлемнің ұшатын тілсіздіктерінің екі түрін олардың мөлшері және құрсақ жүні бойынша оңай ажыратуға болады. Glaucomys sabrinus – солтүстік ұшатын тілсіздігі ірілеу келеді және құрсақ жүнінің түбі қара, ал ұшы ақ. Оңтүстік ұшатын тілсіздігі (Glaucomys volans) кішкентай және құрсақ жүні толығымен ақ. Гумбольдт ұшатын тілсіздігін солтүстік ұшатын тілсіздігінен ажырату олардың ареалдары қабаттасқан жерлерде қиынырақ. Шындығында, бұрын олар бір түр деп есептелген. Гумбольдт ұшатын тілсіздігі жасырын түр деп саналады. Олар, әдетте, солтүстік ұшатын тілсіздіктерден кішкентай және қараңғырақ болады.
The three species of New World flying squirrels, genus Glaucomys, are the only species of flying squirrel found in North America. They are distributed from Alaska to Honduras. They are similar in many ways to the Eurasian flying squirrels in the genus Pteromys. Two species of New World flying squirrels can be easily distinguished on the basis of size and ventral pelage. Northern flying squirrels, Glaucomys sabrinus are larger and have belly hair that is dark at the base and white at the tip. Southern flying squirrels, Glaucomys volans, are smaller and have belly hairs that are completely white. Humboldt's flying squirrel is more difficult to distinguish from the northern flying squirrel where their ranges overlap. In fact, they were once considered conspecific. Humboldt's flying squirrel is considered a cryptic species. They are generally smaller and darker than northern flying squirrels.
Ұшу
Ұшатын еліктер (бөріктер) шын мәнінде ұшпайды, бірақ оның орнына алдыңғы аяқтарының білезіктерінен басталып, денесінің екі жағына созылып, артқы аяқтарының тобуында аяқталатын, «патагиум» деп аталатын қанат тәрізді жарғақ арқылы сырғанап ұшады. Флуоресценцияның төмен жарықта еліктердің бір-бірін табуына көмектесетіні және жыртқыштардан қорғану үшін сұңқарлардың қауырсынына ұқсауы болжамдалады. Алайда, Toussaint және авторлар тобы (2022) бұл гипотезаны жоққа шығарды, олардың пікірінше, қызғылт түсті люминесценция – организмнің тастау процесінің бірқатар нәтижесі. Сонымен қатар, авторлар табиғатта кездесетін ультракөк сәулелердің көздері, қоршаған ортаның көрінетін жарығынан ажыратылатын люминесценцияны тудыруға жеткілікті екендігін дәлелдеу қиын деп санайды. Сондықтан, қызғылт люминесценцияның экологиялық қызметі күмәнді.