Құрама күресте қол кіріктіру (армлок) техникасы – бұл иық немесе шынтақ буынларын жоғары созу арқылы бағынуға мәжбүр ету. Армбар, армкойл түрлерімен танысыңыз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жауынгерлік өнер техникасы
Martial arts technique
Грэпплингтегі армлок – бұл шынтақ немесе иық буынын гиперкөтеру, гиперфлексияға салу немесе гиперротациялау арқылы бірінші немесе екінші буынды бұғаттау. Шынтақты гиперкөтеретін армлок армбар деп аталады, оған дәстүрлі армбар (шынтақты тізеге немесе жамбасқа басу), иық үшбұрышты армбар (аяқтармен «төртбұрыш» құрылып бұғаттау) және «дробовик» армбар (қарсыластың білегі қолтыққа орналастырылып, алқыш тірек ретінде пайдаланылады) кіреді. Қолды гиперротациялайтын армлок армкоил деп аталады, және оған американа, кимура және омаплата түрлері жатады. Адамның буын икемділігіне байланысты, армкоил иық буынын, шынтақ буынын немесе екеуін де гиперротациялай алады. Армлокты орындау үшін қарсыластың бұғаттан қашуына жол бермей, мақсатталған қолға бұғатты бастау және бекіту үшін дененің толық тиімділігін пайдалану қажет. Сондықтан, армлокты орындау жерде, мысалы, үстінен, бүйірден бақылау немесе қорғаныс позицияларында оңайырақ. Екі қарсыластың да тұрғанда армлок орындау қиынырақ, бірақ тұрған күйдегі нұсқалары Чин На сияқты кейбір жүйелерде маңызды орын алады. Буындарды бұғаттауға рұқсат беретін жарыс спортында салыстырмалы түрде қауіпсіз саналатын армлоктар – ең көп қолданылатын бұғаттау түрлері. Жатығу кезінде армлокты орындау әдісі әдетте баяу және бақыланады, қарсыластың жарақат алмас бұрын бас тартуына уақыт беру үшін. Дегенмен, өзін-өзі қорғау кезінде немесе дұрыс қолданылмағанда немесе артық күш қолданғанда, армлок бұлшықеттерге, сіңірлерге және байланыс тіндеріне зақым келтіруі, тіпті шығуға немесе сүйек сынуға әкелуі мүмкін.
An armlock in grappling is a single or double joint lock that hyperextends, hyperflexes or hyperrotates the elbow joint or shoulder joint. An armlock that hyper extends the elbow is known as an armbar, and it includes the traditional armbar (pressing the elbow against the thigh or hips), the shoulder triangle armbar (where a figure four is locked with the legs), and the shotgun armbar (where the opponent's wrist is placed in the armpit, using the forearm as a fulcrum). An armlock that hyper rotates the arm is known as an armcoil, and includes the americana, kimura, and omaplata. Depending on the joint flexibility of a person, armcoils can either hyper rotate only the shoulder joint, only the elbow joint, or both the elbow joint and shoulder joint. Obtaining an armlock requires effective use of full body leverage in order to initiate and secure a lock on the targeted arm, while preventing the opponent from escaping the lock. Therefore, performing an armlock is less problematic on the ground, from positions such as the mount, side control, or guard. Armlocks are more difficult to perform when both combatants are standing up, though the stand up variants are a focus in certain systems such as Chin Na. Armlocks, considered less dangerous techniques in combat sports allowing joint locks, are the most common joint locks used as submission holds. In training, the method of executing an armlock is generally slow and controlled to give the opponent time to submit prior to any infliction of injury. However, in self defense applications, or when applied improperly or with excessive force, armlocks can cause muscle, tendon and ligament damage, even dislocation, or bone fractures.
Армбар
Джуджи гатаме (十字固め, "Уде Хишиги Джуджи Гатаме" деп аударылады), "қайшы тірек" немесе "қайшы ұстау" деп аударылады, сондай-ақ кейде армбар, қайшы армбар немесе тік армбар терминдерімен айқындамалы түрде қолданылады. Бұл Джудзу, демек, Джудо техникасы, және Бразилиялық джиу-джитсу (BJJ) сияқты басқа күрес өнерлерінде де кеңінен қолданылады. Мұндағы ағылшын тіліндегі "bar" сөзі қарсыластың созылған қолын білдіреді, ал жапон тіліндегі "jūji" (十字) сөзі армбардың канжимен жазылған 10 санына (十) ұқсастығын көрсетеді. "Джуджи" сөзі "jūjika" (十字架) сөзінде де кездеседі, ол айқыш деген мағынаны білдіреді. Әдетте, орындаушы қарсыластың қолын білегінен ұстап, тізелерін қысып бекітеді. Қолдану үшін бір аяқ қарсыластың кеудесінің үстінен өтеді, екінші аяқтың тізесі қарсыластың бетіне қарап кесіп өтеді, жамбас қолтыққа тығыз жабысады, ал қол сандарының арасында болады, шынтақ тізеге немесе жамбасқа қарай бағытталған. Қарсыластың білегін орындаушының кеудесіне, шынтақ сүйегі кеуде шекісіне тиеп, бас бармағы жоғары қаратылған (қол жартылай пронацияланған немесе жартылай супинацияланған) күйде ұстау арқылы, қарсыластың қолын оңай созуға және шынтағын гиперэкстензияға түсіруге болады. Шабуылдаушы жамбасын шынтаққа қарсы иіп, шынтақ буынына қысымды күшейте алады. Бұл техника бразилиялық джиу-джитсу, кетч-күрес, дзюдо, джиу-джитсу, самбо және шут-күрес сияқты әртүрлі күрес өнерлерінде қолданылады және кем дегенде 200 жылдан бері қолданылып келеді.
The jūji gatame (十字固め, rendered as "Ude Hishigi Juji Gatame"), which translates to "cross pin" or "cross hold down" also sometimes used interchangeably with the terms armbar, cross armbar or straight armbar, is a Jujutsu, and thus a Judo, technique also widely used in other grappling martial arts such as Brazilian jiu jitsu (BJJ). The English word "bar" is used here to signify the opponent's extended arm, while the Japanese word "jūji" (十字) refers to the armbar's visual resemblance to the number 10 as written in kanji, 十. The word jūji is also found in "jūjika" (十字架), meaning a cross. In general, the practitioner secures an arm at the wrist of the opponent, trapping it by squeezing the knees together. To initiate the submission one of the legs will be across the chest of the opponent, the second leg's calf will cross face the opponent, with the hips tight into the armpit, with the arm held between the thighs, with the elbow pointing against the thigh or hips. By holding the opponent's wrist to the attacker's chest with the pinky finger on the sternum and the thumb facing up (arm semi supinated or semi pronated), the practitioner can easily extend the opponent's arm and hyperextend the opponent's elbow. The attacker can further increase the pressure on the elbow joint by arching his hips against the elbow. This technique is used in various grappling martial arts, including but not limited to Brazilian jiu jitsu, catch wrestling, judo, jujutsu, Sambo, and shoot wrestling, and is reportedly at least 200 years old.
Ұшатын қолдың арқасы
Ұшатын қолшатыр немесе тоби джуджи гатама (飛び十字固め) – джуджи гатаманың тік тұрған күйде орындалатын түрі. Гисіз жағдайда, қарсыластың жағасын ұстап, қолын бақылауға алғанда қолданылады. Орындаушы қарсыластың мойнын және қолын тығыз ұстап, өзінің бір тізесін қарсыластың денесіне жақын қойып, оған сүйенеді; сонымен бірге, шабуылдаушы қарсыластың жағасы бар жағындағы аяғын қарсыластың басының үстінен жүргізіп, әдеттегі джуджи гатама позициясына түседі. Бұл әрекеттің өзін сәл өзгертуге де болады. Қозғалысты бастау үшін тізесін қарсыластың денесіне қоюдың орнына, аяқтың төменгі бөлігін қарсыластың қолы мен денесі арасындағы бос кеңістікке бағыттап, тізесін қарсыластың қолқабына жақын орналастыруға болады. Бұл өзгертудің артықшылығы – шабуылдаушының жамбасы қарсыластың иығына жақын орналасып, қолды бұрауға көмектеседі. Дегенмен, бұл өзгертудің кемшілігі – шабуылдаушының жерден көтерілуі және тік бұрышпен төмен қарауы салдарынан жарақат алу қаупі артады. (Ги болғанда, мойынды ұстамай-ақ орындауға болады.) Егер техника дұрыс орындалмаса, қарсылас қашып кетуіне және қолайлы жағдайға ие болуына мүмкіндік туады. Ұшатын қолшатыр – ең әдемі әсер қалдыратын құлыптаулардың бірі саналады, бірақ нашар қалпына түсу қаупі болғандықтан сирек қолданылады.
The flying armbar or tobi jūji gatame (飛び十字固め) is a version of the jūji gatame that is performed from a stand up position. Without a gi, it is typically applied when the opponent has a collar tie and arm control. By tightly holding the opponent's neck and arm, the practitioner places one of his shins against the opponent's midsection, and leans up on the opponent; at the same time, the attacker swings the leg on the same side as the opponent's collar tie over the opponent's head, into the typical jūji gatame position. A slight modification of this maneuver can also be made. Instead of initiating the move by placing the shin against the opponent's midsection, the lower leg can be directed through the space between the arm and trunk of the opponent with the knee generally placed close to the opponent's armpit. The advantage of this modification is that the attacking practitioner's hips more closely engage with the defender's shoulders, making the forthcoming armbar submission easier to accomplish. However, the disadvantage of this modification is that the associated risk of injury is increased due to the attacker's increased height above the ground and near vertical upside down angle to the ground. (With a gi, it can be performed without needing to hold the neck.) If improperly performed, this technique can allow the opponent to escape, and gain an advantageous position. The flying armbar is considered to be one of the most visually spectacular joint locks, but it is uncommon because of the associated risk of falling into a poor position.
Тікұшақтың қолшатырлары
Вертолет армбары – армбардың біршама өзгеше түрі, армбар мен томоэ наге техникаларының үйлесімі. Бұл техника күрес, дзюдо және BJJ-де де қолданылады. Шабуылшы қарсыласының алдына тұрып, екі қолын ұстап, артқа қарай құлайды, осылайша қарсыластың алға еңілуіне себеп болады. Содан кейін шабуылшы қарсыластың құрсағына немесе жамбасына аяғын қойып, оны аяқтарымен көтереді. Қарсыластың бір қолын бақылап тұрғанда, шабуылшы сол жаққа (бақыланған қолдың жағына) бір аяғын түсіреді. Бұл қарсыластың бұрылып құлауына әкеледі, ол шабуылшының созылған бақыланған қолымен жерге түседі.
The helicopter armbar is a slightly different version of the armbar, a combination of an armbar and tomoe nage, which is also used by wrestling, Judo and BJJ. When the attacker stands in front of the opponent, he grabs both of his arms and falls backwards, causing the opponent to lean forward. Then the attacker puts his feet on the opponent's stomach or hips and lifts him up with his feet. While securing one of the opponents arms, the attacker will drop one foot (Same side as the secured arm). This will cause the opponent to twist and fall, landing with the secured arm extended by the attacker.
Санкаку-гатама
Санкаку гатама (三角固め) немесе үшбұрышты қол тұйығы – санкаку позициясынан орындалатын джуджи гатама. Ол көбінесе шиме (құлыптау) тиімсіз болғанда қолданылады. Бұл бәсекеде тиімді техника, себебі қарсылас санкаку жиме (құлыптау) шабуылынан қорғанып жатқанда қолы әшкере болып қалады және олардың назары құлыптауды тоқтатуға шоғырланады.
The sankaku gatame (三角固め) or triangle armlock is a jūji gatame performed from the sankaku position. It is normally used when the shime (strangle) is not working. It is an effective competition technique because the opponent's arm became exposed while defending the sankaku jime and their attention is focused in stopping the strangle.
Иық тұйықтауыштар
"Шолдер-локс" – жоғарғы денені бақылауға қолданылатын техника. Оны мойын қысымымен шатастыруға болмайды, себебі бұл құлып ауа мен оттегінің миға ағынын тоқтамайды немесе бұзбайды. Оны жүзеге асыру үшін шығанақ сүйегі мен иық арасына қысым қолданылады.
The "shoulder lock" is a technique used as a method of upper body restraint. It should not be confused with a choke because the lock does not block or interfere with the flow of air or oxygen to the brain. The application is executed by applying pressure between the radial bone and shoulder.
Жоғарғы иық бұғаттауы
Жоғарғы иық бұғаты (сондай-ақ төрт фигуралы қол бұғаты, иілген қол бұғаты, американа, кілт бұғаты, V1 қол бұғаты, бояу щеткасы немесе ude garami) – бұл қарсыластың иығына, шынтағына және аздап білегіне иілуді тудыратын, орындаушының екі қолымен оқшауланатын күрес техникасы. Әдетте, орындаушы бұл әдісті бастап, қарсыластың қолын (мысалы, оң қолын нысанаға алу үшін өзінің сол қолын пайдаланады) билегінен жерге бекітеді, сонда шынтақ тік бұрышпен, алақаны жоғары қарап орналасады. Содан кейін орындаушы қарсыластың бицепсінің астынан екінші қолын өткізіп, өзінің білегінен ұстайды. Осы әрекет "төрт фигура" пішінін жасап, техниканың атына себеп болды. Бұл орындаушыға қарсыласқа қарағанда механикалық артықшылықты да береді. Бағынуды аяқтау үшін орындаушы қарсыластың білегін төменгі жағына жылжытып, бір мезгілде шынтақ пен алқызыл бармақты көтереді, бұл бояу щеткасын қолдану сияқты қозғалыс жасап, буындарға қарсылық тудырады және иық пен шынтақта қажетті иілуді қамтамасыз етеді, егер қарсылас бағынбаса, қатты ауырсыну мен зақымдануға әкеледі. Бұл техниканы әртүрлі позициялардан орындауға болады, бірақ ең көп қолданылатыны – бүйірлік позиция. Бұл техниканың да өз аталымдары бар көптеген түрлері бар, мысалы, қолдың айналу бағытына байланысты, "кері" сөзі медиалды айналуды білдіреді, мысалы, кері кілт бұғаты немесе кері ude garami, ал "кілт" сөзі тек латералды айналуды білдіреді.
The top shoulder lock, (Also known as the figure four armlock, bent armlock, americana, keylock, V1 armlock, paintbrush, or ude garami) is a grappling keylock technique in which both of the practitioner's arms isolate and cause flexion to the shoulder, elbow, and to a lesser extent the wrist of the opponent. The technique is generally set in motion by the practitioner, using their opposite side hand (i. e. to target the opponents' right hand he uses his own left hand), pinning the opponent's arm to the ground at the wrist, so that the elbow falls at a right angle with the palm facing upwards. Subsequently, the practitioner will thread his opposite hand under the opponent's biceps, reach through and grasp his own wrist. Doing so creates the signature "figure four", from which one name for this technique was derived. This also gives the practitioner a mechanical advantage over the opponent. To finish the submission the practitioner slides the wrist of the opponent toward the lower body, while simultaneously elevating the elbow and forearm, in a motion resembling using a paintbrush, creating opposition to the joints and causing the necessary flexion in the shoulder and elbow to cause significant pain, and damage if the opponent fails to submit. While it is feasible to execute this technique from several different positions, the most commonly utilized is the side mount position. This technique also has numerous variations with their own nomenclature, for instance depending on the rotational direction the arm, the addition of the word "reverse" signifying medial rotation as in reverse keylock or reverse ude garami, in which case the usage of "keylock" indicates lateral rotation only.
Екі қос тұтқа (Gyaku ude-garami)
Қос қолғап / тауық қанаты (жапқыш күрес), кимура (Бразилиялық Джиу-Джитсу) немесе кері кілт – бұл дзюдода гиаку уде гарами (кері қолды араластыру) немесе жай ғана уде гарами деп аталатын медиалдық кілтті белгілеу үшін қолданылатын терминдер. Қолданба жоғарғы қолғап құлыпқа ұқсас, бірақ кері бұрылады. Тиімді болу үшін қарсыластың артында біраз орын қажет, және оны бүйірлік басқару немесе күзеттен қолдануға болады. Жоғарғы қолғапқа қарсы, қарсыластың қолғапқа қолды сол жақта ұстап, қарсыластың қолы шабуылшының қолынан кейін қойылады, қайтадан шабуылшының қолғапқа тұтқынылып, төртбұрыш құрайды. Қарсыластың денесін басқару және қолды шабуылшыдан алыстату арқылы иық буынына қысым жасалады, ал бұрышына байланысты, сонымен қатар шынтақ буынына (кейбір нұсқаларда қарсыластың қолы артқы жағына әкелінеді, нәтижесінде аяқталу орны төмендегі қақпаққа ұқсас). "Кимура" атауы Бразилияда жүдока және кәсіби күрескер Масахико Кимура Бразилиялық Джиу-Джитсудың негізін қалаушылардың бірі Хелио Грейсиді жеңгеннен кейін тарай бастады. Атаудың бұл нұсқасы UFC-нің енгізілгеннен кейін және оның алғашқы тарихында Грейсидің рөлі болғаннан кейін MMA-да көбірек танымал болды. Жоғары тұтқаның бұғаттауы техникалық жағынан кері қос тұтқа болса да, UFC дикторы Брюс Баффер әлі де жоғары тұтқаның жеңген жекпе-жегін "кимураның арқасында" деп жариялайды. Қос қолғапты тұтқа күресте олардың стилінің негізгі бөлігі болып саналады. Кәсіби күрескер Терри Фанк Лориго "Тони" Мореллиді "20-шы жылдары" күреске ұстап тұруды енгізген деп есептейді және "кимура" термині "қос қолғап" орнын біртіндеп алмастыра бастағанына көңілі толмайтынын білдірді. Оның айтуынша, Морелли өзінің отыз жылдық мансабында қарсыластарына (қалыптасқан матчтарда немесе заңды сынақтарда) артын бұрып, тұрып-тұра берді. The Spokesman Review журналының репортері 1925 жылы маусым айында Идахо штатының Уорли қаласындағы шерифтің орынбасары туралы Джим "Циклон Томпсон" Корриганның тапсырмасын сипаттау үшін бұл терминді қолданды. Уичита бүркіті де осылай істеді, Дик Дэвискорттың бірінші құлдырауы күшті адам Генри "Мило" Стейнборнға. 1928 жылы Ұлттық колледждер спорттық қауымдастығының ережелері бойынша: "Егер қос қолғаптың бұрмалаушы қақпағы бұрмалаушы қақпаққа келтірілсе, ол заңсыз ұстауға айналады және оны төреші тоқтатуы керек". Басқа жерде, қарсыластың бодилокпен қашып кетуіне кедергі жасауға тыйым салынады, сапасы төмен фотосуреттермен. Сондай-ақ, ол қос қолғапты тұтқаның заңды түрде қолданылуының қауіптілігіне алаңдаушылық білдірді. Робин Рид бұл әрекетті 1924 жылы Олимпиада ойындарында алтын медальға жету жолында шыналарды қағып алу үшін қолданған.
Double wristlock/chicken wing (catch wrestling), kimura (Brazilian Jiu Jitsu), or reverse keylock are terms used to specify a medial keylock known in judo as gyaku ude garami (reverse arm entanglement) or simply as ude garami. The application is similar to the top wristlock, except that it is reversed. It needs some space behind the opponent to be effective, and can be applied from the side control or guard. Contrary to the top wristlock, the opponent's wrist is grabbed with the hand on the same side, and the opposite arm is put behind the opponent's arm, again grabbing the attacker's wrist and forming a figure four. By controlling the opponent's body and cranking the arm away from the attacker, pressure is put on the shoulder joint, and depending on the angle, also the elbow joint (in some variations the opponent's arm is brought behind their back, resulting in a finishing position resembling that of the hammerlock outlined below). The name "kimura" started circulating in Brazil after a judoka and a professional wrestler Masahiko Kimura used it to defeat one of the founders of Brazilian Jiu Jitsu, Hélio Gracie. This variation of the name gained more prominence in MMA after the introduction of UFC, and the role Gracie had in its early history. Although a top wristlock is technically a reverse double wristlock, UFC announcer Bruce Buffer still announces fights won by top wristlock as "by tap out due to a kimura". The double wristlock is considered in catch wrestling to be the bread and butter part of their style. Professional wrestler Terry Funk credits Lorigo "Tony" Morelli with introducing the hold to wrestling "in the '20s", and expressed light frustration with the term "kimura" gradually replacing "double wristlock". He says Morelli set it up by giving opponents (either in fixed matches or legitimate challenges) his back, while standing, throughout his thirty year career. A reporter for The Spokesman Review used the term in June 1925 to describe a submission by Jim "Cyclone Thompson" Corrigan over the deputy sheriff of Worley, Idaho, without elaborating on the mechanics. The Wichita Eagle did likewise that April, for Dick Daviscourt's first fall on strongman Henry "Milo" Steinborn. The 1928 National Collegiate Athletic Association rulebook noted, "Attention is called to the fact that if the double wristlock is brought up to a twisting hammerlock, it becomes an illegal hold and must be stopped by the Referee ". Elsewhere, it prohibits preventing an opponent from escaping with a bodylock, with low quality photographic illustration. It also noted concern for the danger of a legally applied double wristlock. Robin Reed had used the move to force pins on his way to an Olympic gold medal in 1924.
Омоплата (санкаку-гарами)
Омоплата (жүдода аши санкаку гарами, 三角絡み, "үшбұрышты түйісу" және катушка күресінде айналмалы құлып) – тағы бір бүгілген қол-иық құлып. Құлыптау механизмі кимураның бүгілген қол құлыптарына ұқсас, бірақ "төрттік" пішін пайдаланудың орнына, оны аяқпен қолдануға болады. Омоплатаны қорғаныстан қарсыластың қолтығының астына бір аяқты қойып, сол аяқ бағытында 180 градусқа бұра отырып қолдануға болады, сонда аяқ қарсыластың арқасынан өтіп, оның қолын түйіп алады. Қарсыластың денесін бақылап, қолын қарсыластың арқасынан тік бұру арқылы оның иығына қысым жасауға болады. Сондай-ақ, қолды түйіп тұрған аяқты бүгіп, белгілі бір тәсілмен бұра отырып, шынашақ буынына да қысым жасауға болады. Қарсыласты бекіту үшін және оның құлыптан шығып кетуіне жол бермеу үшін, ішкі қолды қарсыластың белдігінен "қауіпсіздік белбеуі" ретінде лақтырып, оны бекітуге болады. Бұл тиімді құлып болғанымен, оны басқа қол құлыптарына қарағанда сәтті қолдану қиынырақ. Моноплата деп аталатын техника – бұл джуджи гатамеге немесе өрмек торына ұқсас, бірақ омоплата сияқты механизмге ие қол құлып. 1955 жылы қайтыс болған жүдоның жердегі күреске маманы Цунетанэ Ода осы техниканы бейнежазбада көрсеткен.
The omoplata (referred to in judo as ashi sankaku garami, 三角絡み, "triangular entanglement" and in catch wrestling as coil lock) is another bent arm shoulder lock. The locking mechanism is similar to the kimura bent arm lock, but instead of using a figure four, it is applied using a leg. The omoplata can be applied from the guard, by placing one leg under the opponent's armpit and turning 180 degrees in the direction of that leg, so that the leg moves over the back of the opponent and entangles the opponent's arm. By controlling the opponent's body and pushing the arm perpendicularly away from the opponent's back, pressure can be put on the opponent's shoulder. It is also possible to put pressure on the elbow joint by bending the leg entangling the arm, and twisting it in a specific manner. In order to secure the opponent and prevent him from rolling out of the lock, the inner arm can be thrown over the opponent's waist as a "seatbelt" securing the opponent. Though an effective lock, it is more difficult than other armlocks to successfully apply. The technique called a monoplata is a similar armlock that resembles jūji gatame or spiderweb position yet has a mechanism like an omoplata. Tsunetane Oda, a judo groundwork specialist who died in 1955, was shown on video to have demonstrated the technique.
Құрбық
Білдектеп ұстау – қарсыластың қолын арқасына қарай бүктеп, қолының манжетін мойынға қарай итеріп, иық буынына қысым түсіретін иықтан ұстаудың бір түрі. Бұл айналмалы қолғаптың нұсқасы күрес ортасында ғасырлар бойы қолданылып келеді, ал оның ең алғашқы нұсқасы 16 ғасырдағы неміс кітабында еуропалық күрес техникалары туралы сипатталған. BJJ (Бразилиялық Жуда) шеңберінде бұл кейде "тауық қанаты" деп аталады. Соңғы жылдары Хабиб Нұрмагомедов сияқты Солтүстік Кавказ күрескерлерінің арасындағы танымалдылығы осы ұстауға "Дағстан қолқысы" деген лақап ат берді.
A hammerlock is a shoulder lock similar to the double wristlock where the opponent's arm is held bent against their back, and their hand forced upwards towards the neck, thereby applying pressure to the shoulder joint. This version of the rotational armlock has been present in wrestling circles for centuries and its earliest appearance is in a 16th century German book detailing techniques for European Wrestling. In BJJ circles, this is sometimes referred to as chicken wing. In recent years, its popularity with North Caucasian wrestlers like Khabib Nurmagomedov has garnered the lock the nickname Dagestani Handcuffs.