Кіріспе

Сульфосалт минералы: қорғасын антимон сульфиді

Булангерит немесе антимонблеблинде – сирек кездесетін моноклиндік немесе орторомбтық сульфосалт минералы, қорғасын антимон сульфиді, формуласы Pb5Sb4S11. Ол 1837 жылы француз тау-кен инженері Шарль Булангердің (1810–1849) құрметіне аталған және Халықаралық минералогиялық ассоциация (IMA) құрылғанға дейін жарамды түр ретінде танылған. Ол 1959 жылға дейін алғаш рет сипатталған және қазіргі таңда классификациялық ережелерге сәйкес сақталған.

Қасиеттері

Болангерит бұрын өте сирек кездесетін минерал саналды, бірақ кейін оның көптеген кен орындары табылды. Қазіргі кезде ол салыстырмалы түрде арзан, ашық көк, қара және сұр түсті сирек кездесетін минерал ретінде қарастырылады. Минералдың ұнтағы қара түсті. Бұл минералға псевдогексагонды пішін тән. Ол сирек сақина тәрізді құрылымдар түзеді. Бұл лопаткаиттың гомотипі. Берік субклеткасы орторомбты, c параметрі жартылай. Ол ұсақ, созылған призмалық немесе жіңішке, ине тәрізді кристалдар түзеді. Әрбір кристалл бірнеше сантиметрге дейін өсе алады, кристалдарды ажырату үшін үлкейтілген фотосурет немесе микроскоп қажет, себебі олар шаштай жұқа және жіңішке. Оның ерекше қасиеттерінің бірі – созылу бағытына параллель талшықтардың болуы, бірақ талшықты радиалды, қауырсын тәрізді массалар да кездеседі. Басқаша айтқанда, ол плюмоза, яғни агрегаттар қауырсын тәрізді пішіндер құрайды. Соңғысы – минералдың плюмозит варианты, атауы агрегаттардың қауырсынды болуынан шыққан, бірақ ол мата сияқты талшықты немесе қалың дәнды кластерлер түрінде де кездесе алады. Оның жылтырлығы көкшіл сұр немесе металл қорғасын сұр түсті болады. Бұл өте ауыр, бірақ жұмсақ минерал, оны тырнақпен сызып алу мүмкін емес, себебі оның қаттылығы 2.5–3-ке тең. Минералдың жұмсақ болғанымен ауыр болуы оның тығыз құрамына байланысты. Жарылуы жақсы. Талшықты түрінде талшықтар иілгіш. Бұл мөлдір емес минерал. Оның балқу температурасы өте төмен, Кобелл балқу шкаласы бойынша 1, шамамен 525°C. Бұл температурада минерал оңай балқиды немесе еруге бастайды. Ол хлорсутек қышқылында толығымен ериді. Хлорсутек қышқылымен әрекеттескенде, сутек сульфиді пайда болады. Азот қышқылында жартылай ериді. Оның анық анизотропизмі бар және әлсіз плеохроизм қасиеттерін көрсетеді. Темір, мыс, қалайы және мырыш сияқты қоспалар жиі кездеседі. Оның құрамында негізінен қорғасын (54.88%) бар, сондықтан оны қорғасын кені ретінде пайдалануға болады, бірақ басқа негізгі компоненттері – антимон (26.44%) (соның салдарынан минерал әдетте антимон кен орындарында қалыптасады) және күкірт (18.68%).

Құрылу

Ол әдетте қорғасын, мырыш немесе сурьма кен орындарымен байланысты, лодеикалық ортада қалыптасады. Ол метаморфтық тау жыныстарымен де кездесе алады, мысалы, Апуан Альптерінде. Бұл метаморфтық жыныстарда пайда болатын үлгілер жұқа кристалдық инелер түрінде болады. Ол әдетте арсенопирит, пирротит, галена немесе сфалерит сияқты басқа сульфидтермен бірге табылады, сонымен қатар сидерит, доломит және кварцтарда да кездеседі. Ол джемезонит және менегинит, кварц немесе сфалеритпен бірігіп өсуі мүмкін. Көбінесе Германия, Швейцария, Канада, Чехия, бұрынғы Югославия, Ресейдегі Урал аймағы және Юта штатындағы британдық Парк-Сити кен орындарында табылған. Ең белгілі табылған жерлері – Гутин таулары, атап айтқанда Геря, Бая-Маре, Бая-Сприе, бірақ Словакияның Кен тауларында (Spišsko-gemerské rudohorie), әсіресе Чучма және Злата Идкада көптеп кездеседі. Венгрияда, Гьёнгоссорози кен орнында, Францияда Прованс аймағында және жоғарыда айтылғандай, Италияда Тоскана Апуан Альптерінде, Боттино кенішінде өте сирек үлгілер табылады, бірақ Каррара мраморында да кездесуі мүмкін.

Анықтау және пайдалану

Бірінші көзқараспен, булангеритті цинкенит немесе джемесониттен ажырату қиын, сондықтан дұрыс жабдықтар идентификация үшін өте маңызды. Құрылымында цинкенит, джемесонит және робинсониттегідей байланысқан SbS3 топтары бар. Шағын, әдемі ине тәрізді кристалдар көптеген коллекционерлердің назарын аударады. Булангериттің экономикалық тұрғыдан пайдалануына қатысты, оны қорғасын кені ретінде қолдануға болады. Бұл минералды пайдалану тек оның жеткілікті мөлшерде, қазбаға жарамды кен орындарында кездескенде ғана мақұл.