Кіріспе

Неміс кинорежиссері және жазушысы Хельке Сандер (31 қаңтар 1937 жылы Берлинде туған) - неміс феминисттік кинорежиссері, жазушысы, актрисасы, белсендісі және педагог. Ол негізінен өзінің деректі жұмысы және жетпісінші және сексенінші жылдардағы әйелдер қозғалысына қосқан үлесімен танымал. Сандердің шығармашылығына эксперименттік жанрдың баяндау бағытына басымдық беруі тән. Сандер Германияда "жаңа" феминисттік қозғалысты өзінің Социалистік неміс студенттер конференциясындағы құлшынысты сөзімен бастады деп саналады. Сандердің көптеген шығармалары әйелдердің көзқарасын бейнелеумен және олардың өмір сүру үшін күнделікті күрестерін көрсетумен байланысты. "Феминистер және кино" (1977) атты эссесінде Сандр өз жұмысының мотивациясын былай деп айтады: "Бірақ басқаша айтқанда: әйелдердің қазіргі уақыттағы барлық салаларда, соның ішінде өнерде, әдістерді стандарттау мен үйлестіруден емес, керісінше оларды жоюдан тұрады. Әйелдер шындықты айтса, олар заттарды бұзады". Сандердің шығармашылығы дәстүрлі идеялар мен формаларды бұзумен байланысты".

Ерте өмір және білім

Берлинде туған Сандр Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Дрезденді бомбалау кезінде Дрезденде өмір сүрді. Ол мектепті бітірген кезде Германияның 15 мектебінде оқыған. Ол 1957 жылы Ремшайдте Abitur курсын бітіріп, Гамбургтегі Ида Эре мектебінде актерлік өнерді оқыды. 1959 жылы Сандер фин жазушысы Маркку Лахтелаға үйленді, олардың Сильвио Лахтела деген ұлы болды. Сильвио туылғаннан кейін Сандр отбасымен Хельсинкиге көшіп барды, ол Хельсинки университетінде германистика мен психологияны оқыды. Сандер сонымен қатар Эрнст Толлердің "Der deutsche Hinkemann and Grass" "Noch zehn Minuten bis Buffalo" пьесасында режиссерлік және сахналық қызмет атқарды. Сонымен қатар, драма және импровизация сабақтарын да өткізді. 1966-1969 жылдары ол жаңадан құрылған "Deutsche Film und Fernsehakademie" кино мектебінде оқыды. Сандердің кинодағы жұмысы оның феминист ретінде саяси қатысуымен тығыз байланысты. 1965 жылы Сандр Германияның кино және теледидар академиясында репортер және аудармашы болып жұмыс істеді. Ол өзі сияқты көп жұмыс істейтін әйелдің өмір сүру үшін күресіп, Социалистік неміс студенттер ұйымына (СДС) белсенділік танытқанын көңіліне тигізді. Мұнда ол 1968 жылдың қаңтарында "Aktionsrat zur Befreiung der Frauen" (Әйелдерді азат ету жөніндегі іс-қимыл кеңесі) табады, ол дүкендерді бала күтімі орталықтарына айналдырған Kinderläden қозғалысын бастады.

Карьерасы мен белсенділігі

Сандр өзінің білімін Берлиндегі Deutsche Film und Fernsehakademie (Берлин кино және теледидар академиясы) -да жалғастыруға шешім қабылдады, онда ол ең алғашқы түлектердің бірі болды. Сандр осы уақытта Студенттік қозғалыста белсенді болды және 1968 жылы "Aktionsrat zur Befreiung der Frau" (Әйелдерді азат ету жөніндегі іс-қимыл кеңесі) бастады. 1968 жылы ол Франкфуртта өткен SDS (Социалистік неміс студенттері) конференциясында әсерлі сөз сөйлеп, әйелдердің қоғамға тек "оңғасқанда" ғана шынымен қабылданғанын атап өтті. Ол СДС-тің әйелдер саяси күн тәртібін қолдауын сұрады. Ер әріптестері бұл өтінішті елемеуге тырысқанда және әдеттегідей бизнеске оралғанда, Сигрид Рюгер өзінің әйгілі қызанағын лақтырып жіберді, және неміс әйелдер қозғалысының екінші толқыны пайда болды. Оның алғашқы толық метражды "Die allseitig reduzierte Persönlichkeit REDUPERS" (Барлық жағынан азайтылған тұлға) 1970-ші жылдардың ең маңызды неміс феминисттік фильмдерінің бірі болып табылады. Фильмде деректі және көркем фильмнің әдістері біріктірілген. Бұл оқиға Берлиндегі талантты әйел суретшінің қоғамның барлық салаларынан талаптарға тап болып, әйелдердің кәсіби, қаржылық, саяси және жеке өмірінде кездесетін күресін көрсетеді. Бұл фильм "жаңа кино тілін" жасауға көмектесті, онда оның эксперименталды стилі мен сүзгілерді қолдану кино түсірудің жаңа толқынын бағындыра бастады. [1] [2] Сандердің соғыстан кейінгі неміс мәдениетіне деген сын көзқарасы 1984 жылы жыныстық саясатқа арналған "Der Beginn aller Schrecken ist Liebe" (Махаббат - барлық террордың бастамасы) атқылаған сатирасында кеңейтілді. Бұл ер адамның екі әйелдің арасында тұрғаны туралы әңгіме, бұл әйелдің көзқарасы, ол тапқырлық пен иронияға толы. 1985 жылы сайлау процесі арқылы Хелке Сандер Батыс Берлин өнер академиясына оқуға түсті. Кейіннен Сандр "хатын-келіншекті жек көру, туысқандық қатынас пен сыбайлас жемқорлық" деп атап, академиядан отставкаға кетті. 1989 жылы Сандер, Маргарет фон Тротта, Кристал Бушман және Хельма Сандерс Брамс "Феликс" атты фильмді шығарды. Bericht aus Bonn (Немістер мен олардың еркектері Бонннан баяндама) 1989 жылы түсірілген деректі көркем фильм болды, онда Сандр жиырма жыл бойы әйелдер белсенділігінан кейін феминисттік ойдың әсерін зерттейді; еркек парламентарийлер, министрлік шенеуніктер, федералды канцлер және көшедегі ер адам тергеуде. [1] 1981 жылдан бастап Сандр Гамбургтегі Hochschule für bildende Künste көркемсурет академиясының профессоры болды. Ол 2001 жылы мекемеден кетті. [3] 2003 жылы Хельке Сандер Берлиндегі Institut für Film und Videokunst сыйлығын алды. Арсенал кинотеатрында оның жинақталған фильмдерінен ретроспектива көрсетілді. Сандер сонымен қатар "Die Geschichten der drei Damen K" (Үш әйел К) атты кітаптың авторы және публицисті, онда гетеросексуалдық қарым-қатынастардағы ирония туралы әңгімелер әйелдер көзқарасынан айтылады. 2005 жылы Сандр Mitten im Malestream (Мальстрим ортасында) фильмін түсірді, онда ол 1968 жылы бастауға көмектескен неміс феминизмінің екінші толқынын қарастырып, зерттейді. Бұл фильмде негізгі қайшылықтар мен жауапсыз қалған сұрақтар қарастырылады. Сандердің бүкіл белсенділік мансабы осы фильмде жинақталады, бірақ ол тек қана қорытындыдан гөрі көбірек ұсынады және эксперименталды фильмнің шекараларын ашады.

Редуперлер: жан-жақты қысқартылған тұлға (1977)

Redupers - Берлин қабырғасы, Шығыс және Батыс Берлин арасындағы шекара және орталық кейіпкердің Берлинмен қарым-қатынасы туралы деректі фильм. Авторлық жазу арқылы Хельке Сандер фильмнің орталық кейіпкерін бейнелейді, ол саяси және жеке аямен келісуі керек.

Субъективті фактор (1980)

Субъективті фактор әйелдер қозғалысы мен Берлин студенттік қозғалысының шығу тегі туралы баяндап, коммунаның аясына қойылады және анархизм, терроризм және фалоцентризм мәселелерін қарастырады. Сандердің суреті солшыл еркектер коммунаны басқаратынын, ал әйелдер үй шаруасына тартылып, өз пікірін білдіру құқығынан айырылғанын көрсетеді. Бұл деректі фильм 1993 жылы Адам құқықтары фестивалінде Нестор Альмендрос сыйлығын жеңіп алды. Фильм Сандерді тарихқа үлес қосатын зерттеуші тарихшы ретінде орналастырды, өйткені Сандер бұрын көрмеген оқиғаларды ашып, каталогтады. Бұл деректі фильмде сұхбаттар арқылы жалпы тақырыптық хабар жасалады. Сандердің осы деректі фильмде сүзгілерді қолдануына қатысты сұрақтар туындады, әсіресе ол сұхбаттарда тым көп баса айтылған этникалық қасиеттерді бейнелеуге қатысты.

Марапаттар мен ұсыныстар

1985 Сандр "No. 1 Aus Berichten der Wach und Patrouillendienste" атты халықаралық кинофестивальдің тұсаукесері өтті. 2003 жылы Хелке Сандер Арсенал кино және бейне өнері институтының (Берлин) құрметін алды. Арсенал кинотеатрында оның жинақталған фильмдерінен ретроспектива көрсетілді.

Жазбалар

Үш әйелдің тарихы К., Мюнхен: Frauenbuchverlag, О Люси: Erzählung, 2. Ауфл., Мюнхен: Кунстманн, 1991 жыл