Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Станислас Мари Аделаида, граф де Клермонт Тоннер (10 қазан 1747 - 10 тамыз 1792) - француз революциясы кезінде француз дворяны, әскери офицері және саясаткер.
Stanislas Marie Adélaïde, comte de Clermont Tonnerre (October 10, 1747 – August 10, 1792) was a French nobleman, military officer, and politician during the French Revolution.
Ерте өмір және мансап
Бар герцогтігіндегі Мандрес-о-Кватр-Турс қаласында туған Станислав Франсуа Жозеф, маркиз де Клермонт Тоннер (1726 - 1809) мен оның бірінші әйелі Мэри-Анн де Лентильак де Гимельдің үлкен ұлы және Францияның маршалы Гаспардың немересі. Отбасылық дәстүрге сәйкес, ол 1-ші Куирсайер полкінің полковнигі болды. 1782 жылы ол Мэри Луиза Жозефина Дельфин де Розиер де Сорансқа (1766 жылдың желтоқсаны, 1832 жылдың 26 қазаны, Париж) үйленді. Олардың үш баласы болды, олардың ішінен тек үлкен қызы ересек жасқа дейін аман қалды, 1803 жылы Эспит Луи Шарль Александр Савари де Ланкосмеге (1784 1853) үйленді. Француз төңкерісі басталғанға дейін ол масон, белгілі оратор (масондық ложада сөйлеу тәжірибесін алған) және либерал болды. Ол Антуан Пьер Жозеф Мари Барнаве және Жак Пьер Бриссо сияқты реформашылармен Ассамблеядан тыс уақыт өткізді, өйткені олардың барлығы монархияны сақтап қалудың ортақ мүддесін бөлісті.
Born in Mandres aux Quatre Tours in the Duchy of Bar, Stanislas was the eldest son of François Joseph, marquis de Clermont Tonnerre (1726 1809) and his first wife, Mary Anne de Lentilhac de Gimel, and the grandson of Gaspard, duc de Clermont Tonnerre (1688 1781), marshal of France. Following in the family tradition, he became colonel of the 1st Cuirassier Regiment. In 1782, he married Mary Louise Josephine Delphine de Rosières de Sorans (December 1766 October 26, 1832, Paris), lady in waiting to Princess Élisabeth of France; the sister of Louis XVI. They had three children, of whom only the eldest daughter survived into adulthood, marrying Esprit Louis Charles Alexandre Savary de Lancosme (1784 1853) in 1803. Prior to the beginning of the French Revolution he was a Freemason, a noted orator (having acquired practice in speaking in the Masonic Lodge), and a Liberal. He spent time with reformists such as Antoine Pierre Joseph Marie Barnave and Jacques Pierre Brissot outside of the Assembly as they all shared the common interest of keeping the monarchy in place.
Француз төңкерісі
Ол 1789 жылы Париждің екінші мемлекетімен жалпыға сайланды және 25 маусымда Үшінші мемлекетке қосылған Либералды дворяндардың азшылығының (оның ішінде Орлеан герцогы мен маркиз де Лафайет) өкілі болды. 1789 жылдың шілдесінде Станислас Ассамблеяның әртүрлі кітапшаларына негізделген екі ұсынысты жазып, бөлісті, олардың бірі Rapport du Comité de Constitution деп аталады. Либералдылар да, консервативтілер де бұл ұсыныстар екі топтың да мүддесіне сай емес деп есептеді. Ол негізінен патшалықты сақтап қалумен айналысты, бірақ ол 1789 жылы 4-5 тамызда Францияда феодализмді жою туралы виконт де Ноальдің ұсынысына дауыс берді. Клермонт Тоннер Франция конституциясының жаңа үлгісін Англияның органикалық заңдарына негіздеуді қалаған. Ол Конституциялық комитеттің алғашқы инкарнациясында (қалыптастырылған 17 шілде 1789 ж.) қызмет етті. Ұлттық Ассамблея екі палаталы заң шығарушы орган мен Таққа абсолютті вето қою ұсыныстарын қабылдамағанда (1789, 10-11 қыркүйек), ол бес консервативті әріптесімен бірге (оның ішінде Жан Жозеф Мунье) отставкаға кетті. Ұлттық Ассамблеядағы қалған қызметінде ол Пьер Виктор барон Малуэ бастаған монархи генс деп аталатын монархисттердің партиясына қосылды. Ол екі рет Ұлттық құрылтайшы жиналыстың президенті болып сайланды (1731 тамыз 1789; 928 қыркүйек 1789).
He was elected to the Estates General of 1789 by the Second Estate of Paris, and was the spokesman of the minority of Liberal nobles (including the duc d'Orléans and the marquis de Lafayette) who joined the Third Estate on the 25th of June. In July 1789, Stanislas wrote and shared two propositions based on varying cahiers from across the Assembly, one known as the Rapport du Comité de Constitution. Both liberals and conservatives alike felt the proposals were not rooted in the best interest of either faction. He was chiefly concerned with keeping the kingdom intact, yet he voted for the motion of the vicomte de Noailles to abolish feudalism in France 4–5 August 1789. Clermont Tonnerre desired to model the new constitution of France on the organic laws of England. He served on the first incarnation (established 17 July 1789) of the eight member Constitutional Committee. When the National Assembly rejected its proposals for a bicameral legislature and an absolute veto for the Crown (10–11 September 1789), he resigned along with five fellow conservatives (including Jean Joseph Mounier). For the remainder of his tenure in the National Assembly he attached himself to the party of moderate Royalists, known as monarchi gens, led by Pierre Victor, baron Malouet. He was twice elected president of the National Constituent Assembly in rapid succession (17–31 August 1789; 9–28 September 1789).
Якобиндермен қақтығыс
Оның саяси көзқарастары оған Корольдік сарайдың радикалды саясаткерлерінің қасқырлығын әкелді; бірақ ол қауіп-қатерлерге және қорлауларға қарамастан, мейірімді либералды саясатты, әсіресе яһудилер мен протестанттарға қатысты шектеулерді алып тастау және қазылар алқасы арқылы сот жүйесін кеңейту мәселесінде қолдауын жалғастырды. 1790 жылдың қаңтар айында ол Пьер Виктор, барон Малуэмен бірлесіп, Club des Impartiaux және Journal des Impartiaux-ты құрды, олардың есімдері қараша айында Société des Amis de la Constitution Monarchique және Journal de la Société деп өзгертілді, Якобиндер клубына қарсылық білдіру үшін. Олардың Société des Amis-ті Антуан Пьер Жозеф Мари Барнаве Ассамблеяда (қаңтар 21, 1791) айыптап, 28 наурызда оған бұқаралық топ шабуыл жасады, содан кейін ол Ұлттық Ассамблеяның бұйрығымен жабылды. Станиславтың Ассамблеяда заң шығаруға тырысуы ақырында сәтсіз аяқталды, өйткені ол тәртіпсіздіктер кезінде қаза тапты. Барнаве мен Бриссо сияқты көптеген асыл ағайындары ақырында революционерлер әкелген 40 жасқа дейінгі тағдырмен кездесті.
His political views earned him the animosity of radical politicians of the Palais Royal; yet in spite of threats and abuse he continued to advocate a moderate liberal policy, especially in the matter of removing restrictions for the Jews and Protestants and extending the system of trial by jury. In January 1790, he collaborated with Pierre Victor, baron Malouet in founding the Club des Impartiaux and the Journal des Impartiaux, the names of which were changed in November to the Société des Amis de la Constitution Monarchique and Journal de la Société, in order to emphasize their opposition to the Jacobin Club. Their Société des Amis was denounced by Antoine Pierre Joseph Marie Barnave in the Assembly (January 21, 1791), and on March 28 it was attacked by a mob, whereupon it was closed by order of the National Assembly. Stanislas's efforts to pass legislation in the Assembly ultimately failed as he would end up dead at the hands of the riots. Many of his fellow nobles such as Barnave and Brissot would ultimately meet the same fates under 40 brought upon them by the revolutionaries.
Соңғы күндер
Клермонт Тоннер Варенске қашудан кейін тұтқындалды (21 маусым 1791). 1792 жылы 10 тамызда босатылған ол Тюйлеридің штурмы кезінде Париж халқының қолынан қаза тапты. Ол төңкеріс кезінде патша Людовик XVI-мен байланысуға тырысты, бірақ мадам де Брассактың үйінде жасырынған кезде Робеспьердің бір тобыры оны ұстады. Олардың патшаға жан-жақты қолдау білдіргендерге деген жеккөрушілігі оны бірден өлімге кесу керек дегенге итермеледі. Содан соң Станиславты төртінші қабаттағы терезеден құлатып, өлтірді.
Clermont Tonnerre was arrested after the Flight to Varennes (21 June 1791). He was released on 10 August 1792, only to be murdered by the people of Paris during the storming of the Tuileries. He attempted to contact King Louis XVI through the rioting but was apprehended by one of Robespierre's mobs while hiding in Madame de Brassac's home. Their animosity toward any sympathizer of the King led them to believe he should be executed immediately. Stanislas was then forced through a fourth floor window and fell to his death.