Кіріспе
Үндістан джайнистік монах Кунда-кунда - Дигамбара джайнистік монах және философ, бәлкім, біздің заманымыздың екінші ғасырында немесе одан кейін өмір сүрген. Оның туған күні - Магха Маса, Скукла Пакша, Панчами Тити, Васант Панчами күні. Ол көптеген джайнистік мәтіндердің авторы болды: Самайсара, Ниямасара, Панкастикаясара, Правачанасара, Астапахуда және Барасанувекха. Дигамбара джайнистік ачарьялар дәстүрінде ол ең жоғары орын алады. Дигамбара джайнасы дінін оқығаннан кейін оның есімін айтады. Ол өмірінің көп бөлігін Тамил Надудағы Понур төбелерінде өткізді, ал кейінірек өмірінің бір бөлігін Кундадри, Шимога, Карнатака,
Kunda kunda was a Digambara Jain monk and philosopher, who likely lived in the second century CE or later. His date of birth is māgha māsa, śukla pakṣa, pañcamī tithi, on the day of Vasant Panchami. He authored many Jain texts such as: Samayasara, Niyamasara, Pancastikayasara, Pravachanasara, Astapahuda and Barasanuvekkha. He occupies the highest place in the tradition of the Digambara Jain acharyas. All Digambara Jains say his name before starting to read the scripture. He spent most of his time at Ponnur Hills, Tamil Nadu and later part of life at Kundadri, Shimoga, Karnataka,
Аттар
Оның нақты аты Падманнандин болған, оны көпшілік Кундакунда деп атайды, мүмкін, оның туған жері Андхра-Прадештің Анантапур ауданындағы Конакондла ауылының қазіргі заманғы атауынан. Сондай-ақ, ол Елачарья, Вакрагрива, Градрапичка немесе Махамати сияқты есімдермен аталады деп болжанады. Ол сондай-ақ, тамил классикалық "Тірукуралдың" авторы, джайна әдебиетіндегі көптеген басқа да қақпақтармен қатар, Тируваллувар деп аталады.
Өмірбаян
Күндакунда Дигамбара сектасына қарасты. Натубхай Шах оны біздің заманымыздың екінші ғасырына жатқызған. Жаяндра Сони оны біздің заманымыздың 2 немесе 3 ғасырына жатқызып отыр. Алайда батыс ғалымдары оны көбіне кейіннен, негізінен, ол сілтеме жасаған идеялар мен оның агиографиясы мен оның ықпалды және маңызды еңбегінен үзінділер біздің заманымыздың 8-ші ғасырында пайда бола бастағандықтан орналастырады. Мысалы, Пол Дандас оны шамамен 8 ғасырдың ортасына дейін санап шығады. Дигамбара дәстүрінде Кундакунданың жазбалары ең маңызды және құнды болып табылады. Оның білімін құрметтеу соншалық, кейінірек жазылған Правачанасара сияқты мәтіндер оны Махавира мен Махавираның шәкірті Индрабути Гаутамадан кейін маңыздылығы жағынан үшінші орынға қояды. А. Н. Упадье өзінің "Правачансара" сын басылымында Кундакунда біздің заманымыздың 2-ші ғасырының ортасында өмір сүрген деп болжайды.
Шығармалары
Кундукундаға тиесілі шығармалар, олардың барлығы пракритте, үш топқа бөлінеді. Бірінші топта "Жасшылдық" (сара) деп сипатталған төрт түпнұсқалық шығарма бар, атап айтқанда Ниямасара (Қойманың мәні, 187 тармақта), Панькастикаясара (Бесті бардың мәні, 153 тармақта), Самаясара (Өз-өзіңнің мәні, 439 тармақта) және Праваканассара (Тәрбиенің мәні, 275 тармақта). Екінші топ - он бхакти (ия шынайы дұғалар), ачарьяны (Ачарьябхакти), жазбаларды (Срутабхакти), қайыршы мінез-құлықты (Чаритрабхакти) және т.б. мадақтау үшін қысқа композициялар. Олар Дигамбараның күнделікті рәсімдерінде қолданылатын стандартты литургиялық мәтіндерді құрайды және олардың қауымның бөлінуінен бұрынғы каноникалық кезеңде пайда болуы мүмкіндігін білдіретін Святамбарада қолданылатын ұқсас мәтіндерге өте ұқсас. Соңғы топта Прабхрта (Pkt. Пахуда, яғни сыйлық немесе трактат), мүмкін, кейбір ескі көзқарастардан жиналған, дұрыс көзқарас (Дарсанапрабхрта, 36 тармақта), дұрыс мінез - құлық (Харитрапрабхрта, 44 тармақта), жазба (Сутрапрабхрта, 27 тармақта) және т. б.