Кіріспе

Ирландиялық журналист және саясаткер Джозеф Девлин (13 ақпан 1871 – 18 қаңтар 1934) – ирландиялық журналист және ықпалды ұлтшыл саясаткер. Ол Ұлыбритания парламентінің Төменгі палатасында Ирландия парламенттік партиясының депутаты болды (1902–1922 және 1929–1934). Кейін Девлин Солтүстік Ирландия парламентінің депутаты және Ұлттық партияның жетекшісі болды. Ирландиялық саясаткер Тим Хили оны «дуодецимо Демосфен» деп атады, бұл Девлинге мақтау ретінде қабылданды. Он екі жасқа дейін ол Дивис көшесіндегі жақын маңдағы Сент-Мэри христиан бауырлары мектебінде білім алды, онда ирланд тарихы мен мәдениетіне епархиялық мектептер мен мемлекеттік жүйе ұсынғаннан гөрі «ұлттық» көзқараспен тәрбиеленді. 1902 жылғы ақпан айында Килкенни Солтүстік округінен Ирландия парламенттік партиясының (IPP) депутаты болып сайланды. Оның алғашқы саяси тапсырмасы сол жылы партия оны бірнеше сәтті қаржы жинау миссиясының біріншісіне Ирландиялық Америкаға жіберген кезде келді. АҚШ-тағы алғашқы төрт айлық сапарында ол 160 жиынға қатысып сөз сөйледі, 3000 фунт стерлинг жинады және Американың Біріккен Ирландия лигасының 184 бөлімшесін құрды. Ол сол жерде Гиберниялық ордендердің күшін байқады және оралғаннан кейін конституциялық ұлтшылдық үшін оны қолға алуға кірісті, 1904 жылы Ирландиядағы AOH-тың өмір бойына Ұлы шебері болды. Оның орденінің мүшелері, көбінесе Молли Магуайрлардың бұрынғы мүшелері, сонымен қатар Молли деп белгілі жауынгерлік құпия қоғам, Ирландия партиясына терең еніп, оның құрамына кірді. Лондондық Ұлыбританияның Біріккен Ирландия лигасының хатшысы болған Девлин, IPP жетекшісінің орынбасары Джон Диллонның бастамасымен Джон О'Доннеллді алмастырып, О'Брайеннің UIL бас хатшысы болды, олармен тығыз одақтас болды және оның ықпалына түсті. Бұл «төңкеріс» оларға IPP-нің ұйымдық негізін құрайтын 1200 UIL филиалына бүкіл ел бойынша бақылауды ұсынды, О'Брайенді барлық биліктен айырды. Девлин Лига қатарында Белфасттағы жергілікті ұлтшыл ұйымдастырушыдан парламенттік партияға қабылданған жалғыз жаңа мүше ретінде көтерілді. Ол Дилонға адал болды, ол оның танымал болуына үлкен көмек көрсетті, ал Дилон өз кезегінде оған көп сенді, UIL мен AOH-ты басқару үшін ғана емес, сонымен қатар ол Ольстер ұлтшылдығының көрнекті өкілі болғандықтан.

Үлкен ықпал

Ол көрнекті парламентарий болды және екі ерекше қабілетін шебер пайдалану арқылы билікке жетті: біріншіден, оның убедительный және өте күшті сөйлеу өнері, екіншіден, ол Ұлы Ирландия Лигасының Бас хатшысы ғана емес, сонымен қатар Гиберниялықтардың Ежелгі Орденіне де жетекшілік еткендіктен, ұйымдастырушылық қабілеті жоғары адам болды. Ол IPP басшылығының ең жақын шеңберіне кірген жас буын өкілінің жалғыз мүшесі еді және болашақ мұрагер деп кеңінен танылды. Бірнеше жыл бойы Девлин католиктердің құқықтарына негізделген саясатты қалаған епископтардың католик қауымдастығымен қатаң қақтығыста болды, олардың пікірінше, саясат ұлтшылдық емес, католиктердің құқықтарына негізделген болу керек еді. Қазір үш ұлтшыл саяси ұйымды бақылап отырған Девлиннің ықпалына барлық тарап мойын бұйырды. AOH католицизм мен ұлтшылдық арасындағы О'Коннеллик байланысын сақтап қалды, бірақ енді бұл ұйым діни емес басшылыққа бағынды. Ирландия партиясының қарсыластары үшін AOH католик сектанттығы, жемқорлық және қамқорлықпен байланысты болды, осы мүмкіндікті Редмонд пен оның партиясы жиі пайдаланды. AOH-қа Мунстердегі "Ирландия үшін Барлығы" лигасы (AFIL) қарсылық көрсетті, бұл Уильям О'Брайен құрған тәуелсіз партия еді, ол Девлиннің AOH-ын діни қорқыту мен сектанттықтың кең таралған себебі деп санайтын. Ол және оның жақтастары 1909 жылғы ақпанда Дублинде өткен UIL съезінде Девлиннің ұйымдастырған 400 соғысшыл "Молли" шабуылға ұшырады, олар оны және оның жақтастарын үнсіз қалдыру мақсатымен келді, бұл оқиға "Қамыт Съезі" деп аталды.

Өзін-өзі басқарудың қауіп-қатері

1914 жылдың тамызында Бірінші дүниежүзілік соғысқа Ирландияның араласуымен Девлин Редмондтың Британия мен одақтастардың соғыс күшін қолдау және Ұлттық еріктілерді Жаңа Армияның ирландиялық полктеріне қатыстыру туралы шешімін қабылдады. Редмондтың жоспары соғыстан кейін «Ирландия бригадасы» мен Ұлттық еріктілердің ирландиялық армияның негізін құруы, ол қарсыластарына Үйдегі басқаруды жүзеге асыруға қабілетті болуы еді. Девлин империяға адалдықты өз билігі үшін келісімнің бір бөлігі ретінде қарастырды. Ол рекруттық митингте былай деді: «Біз британдықтарға егер олар Ирландияға өз колонияларының адалдыққа шақыратын автономиясын берсе, Ирландия өзінің қанының қазынасын және сол империяға адалдығын сыйға тартады, ол еркіндік бергенде адамзат бостандығының прогресі үшін ең күшті фактор болып табылады». Ол мандаттың Синн Фейнге өткенін қабылдап, Бүкіл Ирландия саясатына араласудан аулақ болды. Вестминстерде қанды жексенбіде болған Крок Парк қазасын көтеруге тырысқанда, консервативті депутат Джон Элсдейл Молсон оны айқайлап, физикалық шабуылға ұшыратты; Спикер отырысты тоқтатуға мәжбүр болды. 1920 жылдың ақпан айында Девлин Ольстердің алты округі үшін парламент құрылатынына сенімді болды: «Бұл бөлінудің ең нашар түрі және, әрине, тұрақты бөліну. Біз, католиктер мен ұлтшылдар, ешқандай жағдайда тұрақты азшылыққа айналып, біздің мүмкіндігімізді жоққа шығаратын, өте шебер құрылған парламенттің үстемдігіне келісе алмаймыз. Қазіргі азаптар мен зұлымдықтар одан да нашар түрінде жалғасады». 1920 жылғы Ирландия үкіметі туралы заң қабылданған күні британдық Парламентте сөйлеген сөзінде Девлин көптеген ұлтшылдардың бөлінуге және Солтүстік Ирландия парламентінің құрылуына қатысты сезімдерін анық білдірді.

Солтүстік Ирландияның Парламентіне (1921) алғашқы сайлауда Ольстер одағының «жеңіске» жетпеуіне жол бермеу үшін Девлин де Валерамен келісімге келді: ұлтшылдар Синн Фейнге қарсы сайлауға қатыспайды. Екі партия да сайлау кезінде ынтымақтастықпен жұмыс істеді және әрқайсысы 6 орын жеңіп алды, ал одақтастар 40 орын алды. Девлин, умеренный ұлтшыл көзқарасты білдірген, Антрим мен Белфаст Батысынан сайланды. Ол Белфаст Батысынан сайлануды жөн көрді, бірақ жеті мүшелі Антрим сайлау округінің орны парламенттің қалған бөлігіне бос қалды. Ол Солтүстік Ирландияның Ұлттық партиясының басшысы ретінде Вестминстерде отыруын жалғастырды, өйткені екі кішкентай партия да Стормонт Парламентін мойындамады. Оның Белфаст Фолс мандаты 1922 жылы жойылды, Девлин Ливерпуль биржасына қарсы сәтсіз күрескеннен кейін ол 1929 жылы Вестминстерге оралды. Девлин 1925 жылы Белфаст Батысында қайта сайланды, ол өзінің кішкентай партиясын дауыс беруден бас тартудан шығарып, Солтүстік Ирландия Парламентіне алғаш рет биліксіз оппозицияның басшысы ретінде отырды, бірақ католиктердің наразылықтарын, әсіресе білім беру саласындағы мәселелерді көрсету үшін. Ол төрт мүшелі сайлау округінен пропорционалды өкілдік жүйесі аумақтық сайлау округтері үшін жойылғанға дейін және 1929 жылғы сайлауда бір мандаттық округтер енгізілгенге дейін қайта сайланды. 1927 жылы Альфи Берн Девлинге Ирландияның жалпы сайлауына (Дублин Парламентіне орынға) қатысуға шақырды, бірақ ол: «Егер мен мұны жасасам, соңғы отыз жыл бойы маған адалдықпен қолдау көрсеткен және қасіретті азапқа ұшыраған Белфасттың кедей халқы, мен қорқамын, мен қиын жағдайдан құтылудың осы мүмкіндігін пайдаланып отырмын деп ойлайды» деп бас тартты.

Жеке өмірбаяны

"Wee Joe", оны көпшілік осылай білді, Ардбоу, Тайрон округіндегі АОХ залы оның құрметіне аталған. Ол үйленбеген.