Erasmo Escala

Кіріспе

Эрасмо Эскала Арриагада (1826 жылы 2 маусым - 1884 жылы 3 наурыз) - Тынық мұхит соғысы кезінде армияның бас қолбасшысы болған чилилік сарбаз. Ол Вальпараисода дүниеге келді, сол жерде алғашқы оқуын да аяқтады. 1837 жылы әскери академияға оқуға түседі. Ол Перу Боливия Конфедерациясына қарсы соғыс кезінде Юнгай шайқасына, кейіннен Арауканияны бейбіт етуге қатысты. 1851 жылы революция кезінде Лонкомилла шайқасында ол жарақат алып, бір қолынан айырылды. Генерал Эскала 1879 жылы 18 шілдеде Тынық мұхиты соғысы кезінде президент Анибал Пинтоның басты министрі Доминго Санта Мария оны соғыста саяси себептермен отставкаға кеткен генерал Юсто Артеаганың орнына армияның командалығын алуға шақырған. Санта-Мария оны әскердің басшысы ретінде танымал сарбаздың қажет екендігіне байланысты таңдады. Оның үстіне, Санта-Мария өзінің басшылығына мойынсұнатын, иілгіш адам іздеді. Қысқасы, оның болашақ президенттік кандидатурасына кедергі келтірмейтін адам. Бірақ күтпегендей, генерал Эскала өзінің тез мінез-құлқына байланысты көп ұзамай ағайынды Сотомайорлармен қақтығысқа түсті: Рафаэль Сотомайор Соғыс және теңіз министрі және армияны ұйымдастырушы болды, ал оның ағасы полковник Эмилио Сотомайор штаб басшыларының бірлескен төрағасы болды. Конфликт генерал Эскаланың әскери мәселелерге "азаматтық" араласуды мақұлдамауынан күшейді. Ол сондай-ақ армияны Араукодағы қақтығыста қолданылғандай қайта ұйымдастырмақшы болды. Министр, керісінше, оны дивизиялар мен бригадаларға бөлуге тырысты. Саяси қақтығыстарға қарамастан, оның қолбасшылығы кезінде Чили әскерлері Перудің Писагуа, Долорес және Лос-Анджелесте жеңіске жетті. Ақырында, соғыс министрімен болған жанжал 1880 жылы 28 наурызда генерал Эскаланың отставкасына байланысты шешілді. Ол өзінің отставкаға кетуі туралы хатында "Рафаэль Сотомайор мырзаның өзінің құқықтары мен қадір-қасиетіне жасаған қылмысты қорлауын" атап өтті. Генерал Эскаланың отставкасы әскерді өте қауіпті жағдайға қалдырды. Сол кезде сарбаздардың рухы төмендеп, олар дау-дамай, уәде-шарғы, ішкі бәсекелестікке ұшырады. Мәселені шешу үшін министр Рафаэль Сотомайор генерал Мануэль Бакеданоны "Бакедано қайда барса, уәде еткендер сонда бармайды" деп, бас қолбасшы етіп тағайындады. Генерал Эскала Чилиге оралды, ол 1884 жылы Сантьягода қайтыс болды.

Erasmo Escala Arriagada (June 2, 1826 – March 3, 1884) was a Chilean soldier who served as commander in chief of the army during part of the War of the Pacific. He was born in Valparaíso, where he also completed his first studies. He joined the Military Academy in 1837. He participated in the battle of Yungay, during the war against the Peru Bolivian Confederacy, and later in the Pacification of the Araucanía. During the battle of Loncomilla, in the 1851 revolution, he was injured and lost one of his arms. General Escala was already a veteran when on July 18, 1879, during the War of the Pacific, was called by Domingo Santa María, principal minister of President Aníbal Pinto, to assume command of the army in replacement of General Justo Arteaga, who had just resigned due to political in fighting. Santa Maria chose him because a popular soldier was wanted at the head of the army. More to the point, Santa Maria also wanted someone who would be malleable and pliant to his direction. Someone, in brief, that would not hinder his future presidential candidacy. But contrary to expectations, General Escala, due to his quick temperament, soon got into a feud with the brothers Sotomayor: Rafael Sotomayor was Minister of War and Marine and organizer of the Army, and his brother, Colonel Emilio Sotomayor, was chairman of the joint chiefs of staff. The conflict intensified because General Escala did not approve of any "civilian" interference in what he saw as purely army matters. He also wanted to reorganize the army along the lines of the one used on the Arauco conflict. The minister, on the other hand, wanted to structure it in divisions and brigades. In spite of the political collisions, during his command the Chilean forces defeated the Peruvians at Pisagua, Dolores and Los Angeles. Finally, the conflict with the minister of war was resolved by the resignation of General Escala on March 28, 1880. In his letter of resignation, he mentioned " the criminal insults inflicted by Mr. Rafael Sotomayor to his rights and his dignity". General Escala's resignation left the army in a very vulnerable situation. The soldiers' morale was at a low ebb, being engaged in disputes, gossip and internal rivalries. To solve the problem, the minister Rafael Sotomayor appointed General Manuel Baquedano as commander in chief, saying " where Baquedano goes, gossip does not follow". General Escala returned to Chile, where he died in Santiago, in 1884, in relative obscurity.