Кіріспе

Австралиялық саясаткер және дипломат. Бекітілген лауазым иегері. Құрметті префикс = Құрметті. Аты = Норман Макин. Құрметті жұрнағы = AO. Туған аты = Норман Джон Освальд Макин. jpg туған күні = туған жері = Питершам, Жаңа Оңтүстік Уэльс қайтыс болған күні = қайтыс болған жері = Аделаида, Оңтүстік Австралия ұлты = Австралия жұбайы = Руби Флоренс не Дженингс қатынастары = балалары = Ллойд Джон Макин ата-анасы = Джон Хулм Макин және Элизабет, тумасы Яйтс

Ерте өмір

Макин Питершемде, Жаңа Оңтүстік Уэльсте, көшпелі жұмысшының ұлы болып дүниеге келді. Оның отбасы 1891 жылы Мельбурнға, ал 1898 жылы Брокен Хиллге көшіп барды, онда ол Брокен Хилл жоғары мемлекеттік мектебінде оқыды. Ол мектепті 13 жасында тастап, "Боан Брос" фирмасының пакеттік жұмысшысы болды. Ол он төрт жасында дүкен көмекшілерінің одағының мүшесі болды; ол екі кеңсе қызметкерлері мен газет сатушыларында жұмыс істеді, Брокен Хилл көшелерінде "Барьер-минерді" сатып, он сегіз жасында C Day & Co кітап дүкенінде бас көмекші болды. Ол көбінесе өзін-өзі оқытты және оқырманға айналды, жергілікті пікірталас пен әдеби қоғамдарға қатысты. 1909 жылы, әлі де дүкен көмекшісі болған кезде, ол кәсіподақ мүшесі Том Маннның қастандық ісі бойынша сотта қорғаныстың куәсі болды. Он сегіз жасында Макин үлгі жасау және инженерлік іс бойынша шәкірттікке түсті және әртүрлі шахталарда жұмыс істеді; ол Инженерлердің біріккен қоғамына қосылды. 1911 жылы Аделаидаға көшіп келіп, 1912 жылы 10 тамызда Руби Флоренс Дженнингске үйленді. Ол Капунда құю зауытында және Джеймс Мартин және компанияда жұмыс істеді. Саяси қызметіне байланысты ол кейде жұмыс табуда қиындықтарға тап болды және Брокен Хиллге бір уақытқа оралды, бірақ 1914 жылы Аделаидаға Порт-Аделаидадағы Грей Брос-та жұмыс істеуге, содан кейін Ислингтон теміржол цехтарында жұмыс істеуге оралды. Еңбек қозғалысына ерте кезден қатысқан Макин 1914 жылы Инженерлер бірлестігінің Солтүстік Аделаида аудандық филиалының президенті және 1917 жылы оның саяси комитетінің хатшысы болды. Ол 1915 жылғы штаттық сайлауда Баросса үшін жеңіліссіз лейбористтік кандидат болды, ол науқан кезінде 2000 мильден астам жол жүрді және 1917 жылғы федералды сайлауда Уэйкфилд үшін қайтадан. Ол Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде әскери міндеттілікке қарсы науқан жүргізді және 1916 жылғы Еңбек партиясының осы мәселеге байланысты бөлінуінен кейін 1918 жылдан 1919 жылға дейін Еңбек партиясының Оңтүстік Австралия филиалының президенті болды. 1918 жылы ол Оңтүстік Австралиядағы еңбек қозғалысының прогрессі туралы "Прогрессивті демократия" атты кітап жариялады. Макин өмір бойы методист болды, ал 1977 жылы шіркеуден оны жетпіс жыл бойы дінсіз уағыздаушы болғандығы үшін мақтаған куәлік алды. Ол 1922, 1925 және 1928 жылдары қиындықсыз қайта сайланды, Хиндмаршты қауіпсіз Еңбек орны ретінде дәстүрлі мәртебесіне қайтарып берді. 1929 жылы Скулиндік лейбористік үкімет сайланғанға дейін он жыл оппозицияда болды. Скуллин үкіметінің сайлануымен Макин Өкілдер палатасының спикері болып сайланды, ол лейбористердің таңдау дауысында төрт үміткерді жеңді. Өзінің бұрынғы лейборист Чарльз Макдональд сияқты, ол салтанатты парик пен көйлекке бас тартты. Ол "қадірлі" спикер ретінде сипатталды және 1931 жылғы Еңбек партиясының бөлінуіне байланысты спикер ретінде "қадір-қасиет пен әділдік" үшін мақталды. 1931 жылы Скуллин үкіметінің жеңілісінен кейін, Макин ресми Еңбек партиясының ашық адамы болды, оны партиядан кету үшін пара алуға тырысты деп айыптап, Премьер-министрдің жоспарын және Ланг Еңбек партиясының дезертирлерін айыптап, премьер-министр Лионель Хиллмен бірнеше рет қақтығысты. Оның премьер-министрдің жоспарына қарсылық білдіруі оның федералды Еңбек партиясының басшылығына Скуллиннің әлеуетті қарсыласы ретінде айтылуына әкелді, бірақ ол қызығушылық танытпады және ешқандай қарсылық туындамады. 1931 жылғы федералды сайлауда Макин Оңтүстік Австралиядан сайланған жалғыз лейборист болды. 1930 жылдары оппозицияда болған екінші кезеңінде ол қайтадан Еңбек партиясының хатшысы болды және 1936 жылдан 1938 жылға дейін Еңбек партиясының федералды президенті болды. Макин 1940 жылдың қазан айынан бастап Кеңес беру соғыс кеңесінің үш Еңбек мүшесінің бірі болды. 1941 жылы, Джон Кертиннің басшылығымен Еңбек партиясы билікке оралғанда, Макиннің жақын қолдаушысы болды, Макиннің лауазымға талассыз дәуірі болды және ол әскери-теңіз және оқ-дәрі министрі болды, ол бүкіл елдегі кіші қару-жарақ фабрикаларын бақылаған оқ-дәрі департаментіне жауапты болды. Бұл соғыс уақытындағы үкіметтегі негізгі лауазымдар еді. 1945 жылы ол сондай-ақ Әуе кемесінің өндірісі министрі болды. Ол әскери басшылармен жақсы қарым-қатынас орнатып, Австралияның соғыс экономикасына табысты көшуінде маңызды рөл атқарды. Кейіннен ол оқ-дәрі зауыттарын үкімет бақылауында ұстап, соғыстан кейінгі өндірісті арттыру үшін азаматтық мақсатқа бейімделгенін ұсынды. 1945 жылы Куртин қайтыс болғанда, Макин Б...

Дипломат

Макин 1944 жылы дипломатиялық лауазымға орналасуға тырысқан және Канададағы және Ұлыбританиядағы жоғары комиссар лауазымына қараған, бірақ оны Кертин құтқаруға болмайтынына сендірген. Ол 1946 жылдың қаңтарына дейін Герберт Эваттың шетелде болмаған кезінде төрт ай бойы Сыртқы істер министрінің міндетін атқарушы болды, ал Австралия-Тайландық бейбітшілік туралы келісімге келіссөздер жүргізілді және Австралия Сингапурда комиссарды қайта құрды. 1946 жылдың қаңтарында ол Чифлидің австралиялық делегацияны Біріккен Ұлттар Ұйымының бірінші Бас Ассамблеясына баруға таңдады. Ол бұған дейін 1945 жылдың басында Лондон конференциясында Австралияны білдірген болатын. Үкімет бастапқыда Біріккен Ұлттар Ұйымына ресми делегацияны жіберуді жоспарлаған болатын, бірақ министрлердің қатысуының болмауы оқиғаның маңыздылығына сәйкес келмейтіндігі туралы айтарлықтай сын-пікірден кейін Макинді жіберу туралы шешімді кешіктірді. Алайда, Макинді таңдау оппозиция мен кейбір БАҚ-тың сын-пікірлеріне ұшырады, өйткені ол сыртқы істердегі тәжірибесі жоқ және Еват сияқты тұлғаға ие емес. 1946 жылы 14 қаңтарда, Макин Лондонға келген күні, Австралия Біріккен Ұлттар Ұйымының Қауіпсіздік Кеңесіне тұрақты емес орын алды. Уақытша ережелер мүшелер арасында әліпбилік ретімен айналым бойынша органның президенті тағайындалғандықтан, Макин сол жылдың 17 қаңтарынан 16 ақпанына дейін Біріккен Ұлттар Ұйымының Қауіпсіздік Кеңесінің бірінші президенті болды және оның алғашқы отырысына төрағалық етті. Ол бұл күнді "өмірімдегі ең керемет күн" деп атады. Оның президенттік қызметі 1946 жылғы Иран дағдарысына, Индонезия ұлттық революциясына және Грекиядағы британ әскерлерінің болуына жауап беруді және бірінші Бас хатшыны тағайындауды қамтиды. Канадалық журналист Росс Мунро Австралия баспасөзінде кеңінен тараған пікірлерде Макиннің Қауіпсіздік Кеңесінің президенті ретінде қызмет етуін қатты сынға алды. Ол оның жеткілікті күшті немесе шешімді емес екенін, Макиннің "процедуралық мәселелерге қатысты сенімді емес" екенін және Біріккен Ұлттар Ұйымының Жарғысын қолдану мен түсіндіруде елеулі болғанын айтты. Мунро бір делегаттан Макиннің "көрініп тұрғандай" екенін, ал басқа да тілшілердің "жақсылық жасау үшін тым құлшыныссыз" екенін айтты. Сиднейдің Morning Herald газетінде Макиннің төрағалық етуі Англияда "лоббилерде қатты сынға алынды", ал The Daily Mirror журналы Макинді қорғап, ол "жұмыстарды адал әділдікпен, үлкен қамқорлықпен, айқын шыншылдықпен және аз да болса шеберлікпен жүргізді" деп мәлімдеді және олар оны "жасалғанды кемсіту және кемсіту" деп атады. Ол 1947 жылы қаңтарда президенттік Австралияға қайтып оралғанда Қауіпсіздік Кеңесінің президенті болып қайтадан қызмет етті. 1946 жылдың маусым айында Чифли Макинді Австралияның АҚШ-тағы елшісі етіп тағайындалатынын жариялады, бұл шешім 1945 жылдың желтоқсанынан бері күтіліп келген, сонымен қатар резидент министрдің дәрежесін көтеру. Ол Вашингтонға келіп, қыркүйек айында өзінің куәлігін тапсырды. Ол 1946 жылғы сайлауға дейін министрлік лауазымдарын сақтады, өйткені Чифли өзінің қалаған мұрагері Макиннің орнын алмастыра алатынына сенімді емес еді. АҚШ елшісі соғыстан кейінгі жылдардағы суық соғыс атмосферасында өте маңызды орын алды, Вашингтондағы Австралияның тез кеңейіп келе жатқан болуы. Тететальдік Макин коктейльдік партиялар схемасын "қатыгез" деп тапты және ол бейресми дипломатияның мүмкіндіктерін мойындаса да, үйдегі өміріндегі әлеуметтік күн тәртібінің шектеулеріне наразы болды. Оның мұндай оқиғаларда тек апельсин шырынын ішу әдеті "жоғары деңгейдегі дипломаттар арасында ерекше" деп сипатталды. 1947 жылы ол Біріккен Ұлттар Ұйымында Палестинаны бөлу жоспарына қолдау көрсетуді сұрап, Австралияны Халықаралық валюта қорына әкелген құжаттарға қол қойды. Ол 1949 жылы лейбористер Роберт Мензиске үкіметтен айырылғаннан кейін осы лауазымда қалды және 1951 жылға дейін қызмет етті. Оның елші ретінде соңғы ресми әрекеті - АҚШ Сенатының алдындағы дұғаларды оқу болды.

Саясатка оралу және кейінгі өмір

Дипломатиялық қызметінен кеткеннен кейін Макин Австралияға оралды. 1951 жылы қазанда, қайтып келгеннен бірнеше ай өткен соң, ол 1951 жылғы коммунистік партияны тыйым салу туралы референдумда "жоқ" дауысын беру үшін үгіт-насихат жүргізді. 1954 жылы 65 жасқа толғанға қарамастан, сайлау саясатына қайта оралуға шешім қабылдады. 1954 жылғы сайлауда ол либералдылардың шеткі орынды иеленді, ол жұмысшы Кейт Уилсонды 53 пайыздық біріншілік пен екі партиялық дауыспен 5,4 пайыздық ауытқумен жеңді. Стурт 1955 жылғы сайлау алдында айтарлықтай қайта бөлінді. Стурттағы лейбористерге қолайлы аумақтың көпшілігі жаңадан құрылған Бонитонға ауыстырылды. Бұл қайта бөлу Стуртты либералды деп танытса, Бонитон лабёрлық партияның қауіпсіз орындығына айналды. Макин Бонитонға ауысуды таңдады, бұл қадам алдын ала болжалды; Макин Бонитонды оңай жеңсе, Уилсон Стуртты либералдар үшін оңай жеңді. 1961 жылы парламенттің мүшесі болған кезде ол Федералды парламенттік Еңбек партиясының барлық басшыларының қысқаша өмірбаяндары бар кітап жазды. Ол 1963 жылғы сайлауда зейнеткерлікке шықты, лейбористік партияның ережелеріне енгізілген түзетулер бойынша міндетті зейнеткерлік жасқа жетпіс жасқа дейін, бірақ Макин бұл шешімді федералды атқарушы органға шағымдады. Ол зейнетке шыққаннан кейін де еңбек істерінде белсенді болды.

Құрметтер

Ол 1980 жылы Австралия күніне орай Австралия орденінің офицері (АО) атағын алды. 1984 жылы Аделаиданың солтүстік-шығыс маңындағы Макиннің сайлаушылар палатасы оның есімімен аталған.