Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Джордж Борн (1780–1845) – 19 ғасырдағы американдық аболиционист, пресвитериандық пастор және редактор, американдық құлдардың "тезірек, өтемақысыз босатылуын" алғаш рет жариялаған адам. Ол әйелімен бірге Англиядан Америка Құрама Штаттарына көшіп келіп, Вирджинияда қоныстанды. Оның бірнеше ұлы да белгілі болды. 1780 жылдың 13 маусымында Англияның Уилтшир округіндегі Вестбери қаласында дүниеге келген ол 1804 жылы Нью-Йоркке көшіп, 1806 жылы Балтимор Daily Gazette газетінің редакторы және тең иесі болды. 1810 жылы Вирджинияға көшіп, пресвитериандық пастор болды. 1816 жылы ол үйде "Кітап пен құлдық ұғымдары үйлеспейді" атты кітапты жазып, басып шығарды, кітап авторы – Вирджиния азаматы. Журналистік қызметі барысында ол жиырма екіден астам кітап жазды, оның ішінде Джон Уэсли мен Наполеон Бонапарттың өмірбаяндары бар. Томас Джефферсон және оның президенттік кезеңі туралы кітабы жоғалып кеткен. Ол Америкалық құлдыққа қарсы қоғамның негіс қалаушыларының бірі болды және американдық протестанттық шіркеулердің одағын құру үшін белсенді жұмыс істеді. Оның "Америка Құрама Штаттарындағы құлдықтың картинасы" атты кітабы 1834 жылы жарық көрді және қамшылау мен аукцион суреттерін қамтыды. Сондай-ақ ол құлдыққа қарсы және папствоға қарсы бағытталған түрлі басылымдардың редакторы болды, ең белгілісі – "Christian Intelligencer", ол 1845 жылдың 20 қарашасында Нью-Йорк қаласында қайтыс болған кездегі редакторы еді.
George Bourne (1780–1845) was a 19th century abolitionist Presbyterian minister and editor in the United States, credited as the first public proclaimer of "immediate emancipation without compensation" of American slaves. He and his wife immigrated to the United States from England and settled in Virginia. Several of his sons were also prominent. Born June 13, 1780 in Westbury, Wiltshire, England, he migrated to New York in 1804 and became the editor and co owner of the Baltimore Daily Gazette in 1806. In 1810 he moved to Virginia and became a Presbyterian minister. In 1816, he wrote and printed at home The Book and Slavery Irreconcilable by a citizen of Virginia. In his journalistic career, he wrote over twenty two books including biographies of Rev John Wesley and Napoleon Bonaparte. His book on Thomas Jefferson and his presidency has been lost. He was one of the founders of the American Anti Slavery Society and worked fervently at developing an American Protestant alliance of churches. His Picture of Slavery in the United States of America was published in 1834 and included illustrations of whippings and an auction. He also was the editor of various publications dealing with anti slavery and poperism, most notably the Christian Intelligencer at the time of his death in New York City on November 20, 1845.
Шығу тегі
Джордж Борн реформацияның алғашқы жылнамаларында және одан кейінгі дәуірде шейіттер мен адал жандар ретінде танымал болған атақты есімдерді қамтыған ата-тегіннен тараған. Ол ерте жасынан-ақ күшті діни әсерге түсіп, қолайлы діни ортада өсті. Оның әкесі, Сэмюэл Борн, отыз жыл бойы Вестберидегі конгрегациялық шіркеудің дьяконы болды. Оның анасы Мэри Роджерс, Джон Роджерстің тікелей ұрпағы, Мария патшаның кезінде қудалауға ұшыраған және "Томас Мэтьюс" псевдонимімен шығарған Киелі кітаптың дарынды аудармашысы және редакторы болды. Ол Тиндаль мен Ковердейлдің еңбектерін аяқтады және толықтырды. Оның анасының әжесі Мэри Коттон, Уорминстердегі дәрігер және Хорнингшемде уағыз айтқан Роуленд Коттонның қызы, ал ол Сейборн Коттон мен Пруденс Уэйдтің ұлы, Бостонның алғашқы пуритандық пасторы Джон Коттонның ұлы еді. Әкесінің тарапынан ол 1684 жылы Глазго крестінде Шотландия пресвитериандарына қарсы болған қанды англикандық қуғын-сүргін кезінде "Союз бен реформация ісін" қорғаған шейіт Джеймс Джонстонды санады.
George Bourne descended from an ancestral line embracing some of the names illustrious as martyrs and confessors in the first annals of the Reformation and the era succeeding, and to be early placed under decided religious influences, and among favorable religious associations. His father, Samuel Bourne, was for thirty years a deacon of the Congregational Church at Westbury. His mother was Mary Rogers, a lineal descendant of John Rogers, the Proto martyr in the reign of persecuting Queen Mary, and who was the gifted translator and editor of the Bible which he published under the nom de plume of "Thomas Matthews", supplementing and completing the work of Tyndale and Coverdale. His maternal grandmother was Mary Cotton, daughter of Rowland Cotton, physical doctor of Warminster and preacher at Horningsham, son of Seaborn Cotton and Prudence Wade, who was son of Rev John Cotton, the first Puritan minister of Boston. On his father's side, he reckoned the martyr James Johnston, who suffered death at the Cross of Glasgow, in 1684, in defense of "Covenant and work of Reformation", at the time of the bloody Anglican persecution against the Presbyterians of Scotland.
Ерте өмір
Ол Лондонның Хомертон қаласындағы семинарияда оқыды. Өзінің бекем наразылық көзқарастары мен республикалық үкімет нысанына ұмтылысынан, ол сол кездегі министрлер кабинетінің назарын аударған мақалалар жазды. Ол Вилберфорстар, Кларксондар, Бакстондар және олармен бірге жұмыс істегендермен бірге құлдық және құл саудасы туралы кеңейіп келе жатқан пікірталасқа қатысты.
He studied at the seminary at Homerton, London. Being a staunch nonconformist, and inclined in favor of a republican form of government, he wrote articles which attracted attention, even of the cabinet ministry of that day. He took part in the growing discussions regarding slavery and slave trade, along with the Wilberforces, Clarksons, Buxtons, and their compeers.
Неке
1802 жылы ол АҚШ-қа сапар шегіп, оны қызметтік жұмыстары үшін мекендеуге лайықты екенін бағалады. Ол "Америка Құрама Штаттарына қысқаша шолу" атты еңбек жазды, ол Конгресс кітапханасында сақтаулы. Англияға қарағанда АҚШ-та сана еркіндігі мен бостандыққа көбірек қол жеткізе алатынына сеніп, ол қайта оралып, қоныс танды. Сол кезде Диссиденттер әлі де Англия шіркеуінің дін қызметкерлерін кейбір рәсімдер үшін пайдалануға міндетті болды. Англияға оралғаннан кейін ол Сомерсет қаласының Бат қаласынан Мэри Стиббсқа үйленді. Ол пастор Уильям Джейдің қауымының мүшесі болды. Олар 1804 жылдың 6 қыркүйегінде Бристольдегі Сент-Джеймс шіркеуінде үйленді және көп ұзамай Нью-Йоркке аттанды. 1805 жылы ол Мейден-Лейндегі кітап дүкенінің иесінің үйінде танымал сынаушы Томас Пэйнмен кездесті. Пэйн христиан дініне қарсы шабуылдарының себептерін айтты, олар жақында "Christian Advocate" басылымында қайта жарияланды. Борнның алғашқы қонысы Балтимор болды, онда ол бірнеше жыл "Baltimore Daily Gazette" газетін басқарды.
In 1802 he paid a visit to the United States to assess the propriety of making it his home for ministerial labors. He wrote "Cursory Remarks of the United States of America" which is in the Library of Congress. He determined to return and settle, believing that greater freedom of conscience and liberty could be enjoyed in the United States than in England. At that time Dissenters were still compelled to use the clergy of the Church of England for certain services. After his return to England, he married Mary Stibbs of Bath, Somerset. She to belong to the congregation of the Rev William Jay. They were married in St James' Church, Bristol, September 6, 1804, and shortly after sailed for New York. In 1805 he met the notorious scoffer Thomas Paine at the house of a bookseller in Maiden Lane. Paine confessed his motives for his infamous attacks on Christianity, recently republished in the Christian Advocate. Bourne's first settlement was at Baltimore, where also for some years he edited the Baltimore Daily Gazette.
Вирджинияның азаматы, қызмет бастауы
1809 жылы ол Нью-Глазго, Вирджинияға, содан кейін Порт-Республикаға, Вирджинияға көшіп барды, және сол жерде қаланың алғашқы пресвитериан шіркеуі салынды. Кейін ол Вирджиния штатының Рокингем округіндегі Харрисонбургке көшіп барды, онда ол Діни трактат қоғамын құрып, хатшысы болды және американдық құлдық жүйесінің куәсі болды. Өзін шындықты уағыздауға шақырылған деп сенген ол, жүйенің зұлымдықтарын ашық және жеке түрде айыптады. Құлдық жүйесіне қарсы тұруы құл иелеріне үнемі өшпенділік тудырды, олар оны Вирджиниядан шығарып жіберуді көздеді. Ол үздіксіз қудалаудың нысаны болды.
About the year 1809, he removed to New Glasgow, Virginia, and thence to Port Republic, Virginia, where the first Presbyterian church built in that town was erected. He afterward removed to Harrisonburg in Rockingham County, Virginia, where he originated and became Secretary of the Religious Tract Society, and witnessed the system of American slavery. Believing himself ordained to preach the truth, he denounced the evils of the system publicly and privately. His steadfast opposition to the system of slavery was a constant offense to the slave owners, who determined to get him away from Virginia. He was the object of persistent persecution.
Пресвитериан шіркеуінің цензурасы
1815 жылы ол Бас Ассамблеяға құл иеленген пресвитериандардың христиан бола алатыны туралы мәселе көтерді. Ассамблея әрекеттен бас тартты. Гаррисонбургқа үйіне оралғаннан кейін, оның пресвитериясы оны қызметтен шеттетуге, яғни, дін қызметінен айыруға дауыс берді – бұл кейде «қауымдастықтың оң жақ аяқ киімі» деп аталады. 1816 жылы ол «Жазба және құлдыққа қанағаттанбау» атты кітап жариялады, ол сол кездегі Америкадағы құлдыққа қарсы ең өткір сынға ұшыраған кітап болды. Кітаптың теологиялық маңызы Борнның құлдықты күнә деп санағанында болды. 1815 жылғы наразылығында ол 1 Тімотеге 1:10-ды сілтеме ретінде келтірді, онда бәдкенттер мен адам ұрлаушылар бірге айтылған. «Вестминстердің Үлкен катехизисі» (1647) осы аятты (А. 142) он буырыққа қарсы жасалған қылмыстарды тізімдегенде келтіреді. Бұл құжат 1720 жылы құрылғаннан бері американдық пресвитериандық діннің үш ресми стандартының бірі болып табылады. 1816 жылғы Бас Ассамблея процедуралық негіздермен оның наразылығынан бұл сілтемені кері күшімен алып тастады. Бұған себеп – Шіркеу Конституциясына (1806) енгізілген түзетуде адам ұрлау туралы толыққанды сын айтылған, бірақ шіркеу заңдарында талап етілгендей, бұл үзінді пресвитериялардың үштен екісімен бекітілмеген. Бұл үзіндінің пресвитериандық сотта заңды күші болмағанын білдірді. Бас Ассамблея, егер ол нақты бір істі қарау үшін сот ретінде жиналса, шіркеудің жоғарғы соты болып табылады. Үзіндінің бір бөлігінде былай делінген: «Ол [Пауыл] қолданған сөздің бастапқы мағынасы, адамзаттың кез келген бөлігін құлдыққа салу немесе оны онда ұстаумен айналысатын барлық адамдарды қамтиды. Адам ұрлаушылар – құлдарды немесе бостандықтарын ұрлап, оларды ұстап, сату немесе сатып алушылар. Гроций бостандықты ұрлауды ең жоғары деңгейдегі ұрлық деп атайды». Бұл түсіндірме 1816 жылдан кейін жарияланған Конституцияның басылымдарынан алынып тасталды. Бұл Борнның наразылығын әлсіретті, өйткені Киелі кітаптағы адам ұрлау туралы аят және 1806 жылғы мәлімдеме оның ресми наразылығы мен кітабының негізгі тіректері болған. Ол 1817 жылы қайтадан шағымданды. Бас Ассамблея шешім қабылдауды кейінге қалдырды. 1818 жылы Бас Ассамблея оның пресвитериясының оны дін қызметінен шеттету туралы шешімін қолдады. Бұл шешім 1866 жылға дейін ең ірі пресвитериандық дінбасының құл мәселесінде ресми теологиялық бейтараптықта қалуын қамтамасыз етті.
In 1815, he presented an overture to the General Assembly raising the question of whether Presbyterians who owned slaves could be Christians. The Assembly refused to act. Upon his return home to Harrisonburg, his presbytery voted his deposition from the ministry, i. e., de frocking: removal from the ministry, sometimes known as "the right boot of fellowship." In 1816, he published The Book and Slavery Irreconcilable, the most critical American anti slavery book of its day. The theological importance of the book was that Bourne identified slaveholding as a sin. In his protest in 1815, he cited I Timothy 1:10, which links whoremongers and man stealers. The Westminster Larger Catechism (1647) cites this verse (A. 142) in listing crimes against the Ten Commandments. This document has been one of the three official standards of American Presbyterianism from its formation in 1720. The 1816 General Assembly retroactively removed this reference from his protest on procedural grounds. The reason for this was that the revision in the Church's Constitution (1806) had added a detailed critique of man stealing, but this passage had never been affirmed by two thirds of the presbyteries, as required by church law. This meant that the passage was not legally binding in a Presbyterian court. The General Assembly, whenever it specifically convenes as a court to hear a case, is the church's supreme court. Part of the passage read: "The word he [Paul] uses in its original import, comprehends all who are concerned in bringing any of the human race into slavery, or in detaining them in it. . Stealers of men are all those who bring off slaves or freemen, and keep, sell, or buy them. To steal a freeman, says Grotius, is the highest kind of theft." This note was eliminated in editions of the Constitution published after 1816. This undercut Bourne's protest, for the Bible's man stealing passage and the 1806 statement had been the central pillars of his formal protest and his book. He appealed again in 1817. The General Assembly delayed making a decision. In 1818, the General Assembly upheld his presbytery's decision to de frock him. This decision locked the largest Presbyterian denomination into official theological neutrality on the slave issue until 1866.
Кітап пен құлдықтың өзара келіспеушілігі
Оның айыптаулары соншалықты өткір әрі теріс күйлі болғандықтан, Гаррисон мен оның досы Уэнделл Филлипс және басқалар кейіннен құлдықтың зұлматын айыптау стилінде қолданған қару-жарақтарының үлгісіне айналды.
Its invectives are so keen and so pungent as to have formed the model for that style of denouncing the evils of slavery which became afterward so noted in the armory of Garrison and his friend, Wendell Phillips, and others."
Қауымдық шіркеу және Төменгі Канада
1824 жылы шамамен ол Маунт Плезант немесе Синг Синг академиясынан Квебек қаласында (Канада) құрылысы жаңа басталған қауымдық шіркеуге басшылық ету үшін шақырылды, және ол осы шіркеудің алғашқы пасторы болды.
About the year 1824 he was called from Mount Pleasant or Sing Sing Academy to take charge of the Congregational Church just commenced at Quebec, Canada, of which he was the first pastor.
Қызмет пен тәлім
Америкада құлдыққа қарсы күрестің қалыптасуы, дамуы және тарихы туралы бірнеше сапалы жазылған еңбектер жарық көрді, бірақ "компенсациясыз жою" немесе "бірден жою" деп аталатын құлдыққа қарсы күрестің алғашқы көріністерін қамтитын деректердің жетіспеуіне байланысты, олар оның бастауын толыққанды түсіндіре алмады. Олар революциядан кейінгі дәуірдегі азаттыққа ұмтылушылардың рухы мен әдістерінен неліктен мұндай үлкен өзгеріс болғанын ашып көрсетпеді. Сондықтан, "компенсациясыз бірден жою" доктринасының тұрақты жақтасы, Америкалық құлдыққа қарсы қоғамның және қақтығыстың бастамашысы, оған тиісінше назар аудару қажет, әсіресе бұл шіркеулерді жекпе-жектің христиандыққа қарсы болғандардан бастау алғанын қауаптаудан құтқарады.
"Several ably written accounts of the rise, progress and history of antislavery conflict in America have been published, but for lack of data covering the earlier presentations of that form of Antislavery known as "abolition without compensation," or "immediate abolition," they have failed to account for its origin. They have not explained why there was so great a change from the spirit and method of the advocates of emancipation of the era following the Revolution. It is fully time, therefore, that the persistent advocate of the doctrine of "immediate abolition without compensation," the originator of the American Antislavery Society and conflict, should be duly noticed, more especially as it will relieve the Churches from the apprehension that the contest originated with opponents of Christianity."
Қасиеттері мен қабілеттері
Борн өз заманының ең аянбай еңбек еткен студенттері мен жұмысшыларының бірі болды. Ол тіпті тамақтану кезінде де қалам мен қағазды немесе кітапты қолынан тастамайтын, одан айрылмайтын. Газеті үшін материалдарға деген үнемі сұранысқа қоса, ол мақалалар дайындап, Харперлер, Апплтон және басқа да баспагерлер үшін кітаптарды баспаға дайындап отырды. Оның әдеби білімінің көлемі мен алуан түрлілігімен тең келген адамдар санаулы болды. Ол терең математикалық білімге ие болғанмен, филология саласында да зор жетістіктерге қол жеткізді, сондай-ақ тіл білуші ретінде жоғары деңгейде саналды. Оның иврит тілін меңгергені Ройдің иврит сөздігінің ағылшын тіліндегі бөлімін дайындауынан көрінеді. Оның жады өте жақсы дамыған еді. Ол туралы "тірі конкорданс", "гезит", "библиялық сөздік" сияқты айтылған. Оның уағыздау стилі импровизациялық және өткір болды. Ол қай тақырыпта сөйлесе де, оны тыңдау үшін көпшілік жиналатын. Пастор доктор В.К. Браунли былай деуші еді: "Оның уағыздарын әрдайым қуанышпен тыңдайтін екі адам бар: доктор Александр және Джордж Борн". Оның авторлық кітаптарының арасында мыналар бар: «Квебектің суреті», «Ескі достар», «Реформаторлар», «Лоретта, канадалық монахшаның тарихы», «Америкалық паптық оқулығы» және «Паптықтың иллюстрациялары». Бұл – қырық жылдық зерттеудің нәтижесі. Бұл Рим антишіркеуінің, грек, шығыс және ағылшын шіркеулерінің, сондай-ақ алғашқы төрт ғасырдың «әкелері» мен тарихшыларының жеті жүзден астам томдық еңбектерінен алынған жинақталған ақпарат. Онда хронологиялық кесте де бар.
Bourne was one of the most indefatigable students and workers of his day. He was scarcely ever without pen and paper, or book, in hand, even at his meals. In addition to the constant demand on him for matter for his paper, he was incessantly preparing articles, and preparing books for the press, for the Harpers, the Appletons, and other publishers. Very few men surpassed him in the variety and extent of his literary acquirements. To great mathematical knowledge he added large attainments in philological lore, and as a linguist he ranked high. His proficiency in the Hebrew language was shown in his preparation of the English Hebrew portion of Roy's Hebrew Lexicon. His memory was exceedingly retentive. It was said of him that he was a living concordance, gazetteer, Bible dictionary, etc. His general style of preaching was extempore and incisive. Multitudes thronged to hear him wherever he was announced to speak upon these topics. Rev Dr W C Brownlee was wont to say, "There are two men to whose preaching he always listened to with delight Rev Dr Alexander and George Bourne." Among the books of which he was the author are the following, in addition to those referred to: Picture of Quebec, Old Friends, The Reformers, Lorette, the History of a Canadian Nun; American Textbook of Popery, and Illustrations of Popery. It was the result of forty years of study. It is the concentrated information derived from over seven hundred volumes of writings of the most noted doctors, bishops, deans, cardinals, saints, and popes of the Romish Antichurch, and of the Greek, Oriental, and English Church, and of the "Fathers" and historians of the first four centuries. It contains a chronological table
Оның «Құлдық туралы суреті» және Солтүстік методист шіркеулеріндегі еңбегі арқасында ол Солтүстік уағыздаушыларының көпшілігін еркіндікке деген құлшынысқа жетелеп, нәтижесінде МЕ шіркеуінің бөлінуіне себеп болды. Оңтүстік шіркеулері Борнды агитатор, қоздырғыш, олардың бейбітшілігін бұзушы деп қарады, ал Солтүстіктегі құлдыққа қолдау көрсеткен дін қызметкерлері мен баспасөз оған қарсы күресіп, жамандады. Ол бірнеше жыл Голландия реформатор шіркеуінің органы – «Christian Intelligencer» басылымының редакторы болып жұмыс істеді. 1845 жылдың 20 қарашасында түстен кейін ол дүние салды.
By his Picture of Slavery, and by his labors among the Methodist Churches, North, he aroused many of the Northern preachers to that enthusiasm for liberty which culminated in the division of the M E Church. The Southern Churches regarded Bourne as an agitator, a firebrand, a disturber of their peace, and the Northern proslavery ministers and presses opposed and calumniated him with much vigor. He was for some years acting editor of the Christian Intelligencer, the organ of the Reformed Dutch Church. On the afternoon of November 20, 1845, he died.
Жерлеу қызметі
Жерлеу рәсімі 23 қарашада Орта Голландия шіркеуінде өтті. Пастор Томас де Витт сөзінде оның туралы, шотланд реформаторы Джон Ноксқа қатысты айтылғандай, "Онда ешқашан адамнан қорқып көрмеген адам жатыр" деді. Өзін шын жүректен жақсы көрген Льюис Таппанның сөзін келтірейін:
The funeral services were held in the Middle Dutch Church, 23 November. Rev Thomas De Witt, in the course of his remarks, said of him, that like as was said of John Knox, the Scottish Reformer, "There lies one who never feared the face of man." To use the language of another, who ardently loved him—Lewis Tappan:
"Осылай, адам құқықтарының батыл жақтасы, қартайған шағында, денсаулығы, қызметі және пайдалылығы ерекше болған өмірінен кейін, міндетін орындап жүріп көз жұмды. Оның қазасы – құлдыққа қарсы күрес үшін, протестанттық христиандық үшін және әдебиет республикасы үшін ауыр қайғы."
"Thus has fallen an intrepid advocate of human rights, with his harness on, in a vigorous old age, after a life of singular health, activity, and usefulness. His death is a severe loss to the Antislavery cause, the cause of Protestant Christianity, and the Republic of Letter."
Уильям Ллойд Гаррисонның куәлігі
Гаррисонның құлдыққа қарсы күрес бастамашысы және оның басты жетекшісі ретінде танылуы көптен бері қалыптасқандықтан, мен «Америкадағы құлдыққа қарсы күрес» атты еңбектің жобасын ұсына алмас бұрын, 1858 жылы Гаррисонның жазушыға жолдаған хатының көшірмесін жұртшылық назарына жеткіземін. Бұл хат «African Civilization Society» қоғамының жазушысына, «Африканың христиандық өркениетін дамыту» және «еркін еңбекпен мақта өсіруді ілгерілету» мақсатымен жазылған жауап хат ретінде, асығыс жазылған. Осы көркем мақтауда Гаррисон өз досы мен ұстазына, оның ілімдеріне, ынтасына және өмір бойы құлдықты жоюға батылдық бергеніне мол куәлік береді. «Бостон, 1858 жылдың 18 қарашасы. Мен оған ертеден және үлкен қарыздымын, себебі ол маған христиандық рухы мен қағидаларына қайшы келетін нәрсені түсінуге көмектесті. Мен оның арыстан жүректі жанының күшін сезіндім және одан шабыттандым, ол қорқыныш дегенді білмейтін, қысыммен келген барлық келісімдерді мойындамайтын, бірақ әйелге тән мейірімділік пен сезімталдыққа толы еді. Ол құлдыққа қарсы күрестің бастапқы кезеңдерінде дереу және шартсыз бостандық доктринасын қолдауымен, отарлау жобасының риякорлығын ашып көрсетуімен және «негрге қарсы, құлдық ұстайтын дінді» айыптауымен зор көмек көрсетті. Ол – «көктегі күн» де, «құтқарушы» да еді. Құлдықтың одан батыл қарсыласы болған емес, ал еркіндіктің одан адал досы жоқ.
As it has been so long taken for granted that Mr. Garrison was the originator and prime leader of the Antislavery conflict, I will, before giving a sketch of The Pioneer of "Antislavery" in America, present to the public a copy of a letter addressed to the writer by Mr. Garrison in 1858. It was written currente calamo, in answer to the writer of the African Civilization Society, "to promote the Christian civilization of Africa," and "the cultivation of cotton there by free labor." In this beautiful panegyric Mr. Garrison renders ample testimony to the friend and preceptor from whom he derived his doctrines, his enthusiasm, and who animated his courage for his lifelong work of abolition. "Boston, Nov. 18, 1858. I confess my early and large indebtedness to him for enabling me to apprehend, with irresistible clearness, the inherent patibility with the spirit and precepts of Christianity. I felt and was inspired by the magnetism of his lion hearted soul, which knew nothing of fear, and trampled upon all compromises with oppression, yet was full of womanly gentleness and susceptibility; and mightily did he aid the Antislavery cause in its earliest states by his advocacy of the doctrine of immediate and unconditional emancipation, his exposure of the hypocrisy of the Colonization Scheme, and his reprobation of a "Negro hating, slaving holding religion." He was both a "sun of thunder," and "a son of consolation." Never has slavery had a more indomitable foe or freedom a truer friend.
Нью-Йорк пен "Протестанттық" журналының жарық көруі
Римге қарсы Христиан шіркеуінің қорғанында ерлікпен күрескен басқа да батырлар болғанмен, АҚШ-та Папалыққа қарсы күрес бастағанда алғашқы жетекшілік оған тиесілі. Канададағы жүйені жан-жақты зерттеген соң, ол 1828 жылдан бастап күшейе бастаған еуропалық көші-қон арқасында АҚШ-та оның өсу мүмкіндігіне алаңдады. Ол Нью-Йоркке қайтып оралып, Римдіктердің шабуылына тойтарыс беруді және американдық христиандардың назарын Папалықтың нағыз мәнісі мен мақсатына, сондай-ақ Папизм үстемдікке жетсе, Республикаға төнетін қауіптерге аударуды өзінің басты міндеті деп белдеді. Осы мақсатпен ол 1828 жылдың қазан айында Нью-Йоркке көшіп, 1830 жылдың 1 қаңтарында «The Protestant» журналын шығаруға кірісті – бұл Америкадағы антипаптық пікір-таластарға арналған тұңғыш басылым болды.
While other champions have arisen who have done valiantly for the Church of Christ against Rome, to him belongs the credit of taking the early lead in the conflict against the Papacy in the United States. Having thoroughly investigated the system in Canada, he beheld with alarm the prospect of its growth in the United States, from the European immigration which commenced to increase in volume about the year 1828. He determined to return to New York and make it his special duty to withstand the inroads of Romanism, and arouse the attention of American Christians to the true character and design of the Papacy, and to the dangers which would environ the Republic should Popism gain ascendancy. With this design he removed to New York in October 1828, and on the first day of January 1830, he commenced the publication of The Protestant, the first Journal published in America devoted to the antipapal controversy.
1830 жылы протестантизмнің дәрежесін көтеру
1830 жылы Нью-Йоркте протестантизмнің туын көтергенде, оны қолдап, ынталандыратын "Протестант қоғамы", "Христиан альянсы" немесе "Христиан одағы" болған жоқ.
When he raised the standard of Protestantism, in 1830 in New York, there was no "Protestant Society", no "Christian Alliance" or "Christian Union", to stand behind and encourage him.
Протестанттық реформация қоғамы
Ол протестанттық реформация қоғамын құрды, бұл басқа да бірлестіктерге жол ашты, соның ішінде христиандық одақ та болды; олар кейін бірігіп, американдық және шетелдік христиан одағына қосылды. Доктор В.К. Браунлес оның ең жақын серігі болды, ал "Протестант қорғаушысы" газеті "Протестант" газетінің орнына келді, ол бірнеше жыл бойы дауды жалғастырды. Бірақ ол құлдыққа деген қарсылығын ешқашан ұмытпады; ол осы әділетсіз жүйені жоюға дайын болды, және оның еңбегінің нәтижесінде, Гаррисонмен бірлесіп, ол 1831 жылы Бостонда "Азат етуші" газетін құрғаннан кейін, Америка құлдыққа қарсы қоғамы құрылды. Осыдан кейін оның назары Республиканың және таза христиан дінінің екі дұшпаны арасында бөлінді.
He was the originator of the Protestant Reformation Society, which led to other associations, the Christian Alliance being one of them; these after a time united, and were merged into the American and Foreign Christian Union. Dr W C Brownless became his principal coadjutor, and the Protestant Vindicator succeeded to the Protestant, which maintained the controversy for some years longer. But he did not forget his animosity to slavery; he was equally devoted to the destruction of that iniquitous system, and as a result of his labors, coupled with those of Garrison, who had established the Liberator in Boston, in 1831, the American Antislavery Society was formed. Thereafter his attention was divided between the two foes of the Republic and of a pure Christianity.
Құлшылыққа қарсылық шіркеулердің ішінен шықты
"АҚШ-тағы құлдықтың суреті" деген тақырып астында, ол бұрын Вирджинияда жарық көрген еңбегін қайта жариялады. "Кітап пен құлдық ұғымдары үйлеспейді" дегенді қосып, жүйе мен оның зұлымдықтары туралы жеке естеліктерін кеңейтіп, сол жерде оның назарына іліккен оқиғалардың суреттерін қосты. Ол сондай-ақ "Құлдық әйелге тигізетін әсері" атты еңбегін жариялады, онда Оңтүстік қоғамының күрделі ерекшеліктері мен құлдықты реттейтін заңдардың салдарынан туындаған қорқынышты әлеуметтік жағдайлар суреттелген.
Under the title of "Picture of Slavery in the United States", he published his former work originally printed in Virginia. "The Book and Slavery Irreconcilable," adding largely to it from his personal recollections of the system and its evils, and illustrated with pictures of scenes that had occurred under his notice there. He also published "Slavery Illustrated in its Effect upon Woman," depicting the terrible social evils resulting from the complex features of Southern society, and the laws regulating slavery.
Ұлттық құлдыққа қарсы қоғам
1833 жылғы 4 желтоқсанда Филадельфияда Ұлттық құлдыққа қарсы қоғам құру үшін шақырылған делегаттардың мәжілісінде «Джордж Борн, Уильям Ллойд Гаррисон және Чарльз Деннисон Веслидің құлдық туралы ойларының, АҚШ Пресвитериан шіркеуінің катехизисінде бұрын болған құлдыққа қарсы материалдардың және осы сияқты басқа да куәліктердің мазмұндамасын дайындау үшін комитет ретінде тағайындалсын. Осы тағайындамаға сәйкес комитет Пресвитериан шіркеуінің мұрағаттарынан осы маңызды мәселеге қатысты барлық маңызды материалдарды іріктеді. Олар бұл материалдарды «Пресвитериандық және құлдық» деген атпен жариялады. Сонымен қатар, олар Джон Уэслидің құлдыққа қатысты трактатындағы барлық маңызды мәліметтерді «Методистік тәртіп» деген атпен жариялады. Бұл және басқа да құнды материалдар «Құлдық суреті» кітабының қосымшасында келтірілген және осы тақырыптар бойынша ақпарат іздеушілерге маңызды көмек көрсетеді.
At a meeting of delegates to form a National Antislavery Society convened at Philadelphia, December 4, 1833, it was resolved "That George Bourne, William Lloyd Garrison, and Charles W Dennison, be a committee to prepare a synopsis of Wesley's Thoughts on Slavery, and of the Antislavery items in the note formerly existing in the Catechism of the Presbyterian Church of the United States; and of such other similar testimony as they can obtain, to be addressed to Methodists, Presbyterians, and all professed Christians in this country, and published under the sanction of this convention." In conformity with that appointment the committee selected from the records of the Presbyterian Church every article of general interest which adverts to this momentous subject. This they published under the title of Presbyterianism and Slavery. They also published, under the title of Methodist Discipline, with every thing material in the tract of John Wesley respecting slavery. These, with other valuable articles, appear as an "Appendix" to the Picture of Slavery, and afford important aid to those who seek for information upon those topics.
1834 жылы Нью-Йоркте құлдыққа қарсы көтерілістер
Нью-Йоркте және басқа жерлерде құлдыққа қарсы пікір қақтығыстары көтерілістер мен зорлық-зомбылыққа әкелді. "Компенсациялық босату" доктринасы мүмкіндік ретінде ұсынылды. Кейбіреулер ешқандай моральдық ықпал немесе ұсынылған өтемақы құлдықтың қарғысын жоя алмайды деп сенді, және "не болар еді" деген ойларға түсіп, уақытты кетірудің қажеті жоқ – біз не болғанын және не болғандарын білеміз, – және мүмкін, Құдайдың әділеттілігі қанға қан жазасын талап етеді. Осы көзқарас бойынша, Оның таңғажайып қызметшісі өзіне жүктелген міндетті сезінген, одан қашып құтыла алмайтын, және оның батылдығы, адалдығы мен ерліктері оған осы міндетті орындауға көмектесу үшін берілген сияқты. Оның батылдығының керемет мысалын марқұм Томас Даунинг және доктор Генри Хайленд Гарнет 1834 жыл шамасында Нью-Йоркте құлдыққа қарсы көтерілістер кезінде болған оқиға арқылы әдемі тілмен баяндады:
The antislavery controversy in New York and elsewhere occasioned riots and violence. A doctrine of "compensated emancipation" was presented as an option. Some believed that no moral suasion or offered compensation could have removed the curse of slavery, and that it was useless to speculate on "what might have been" —we know what was, and what has been— and that perhaps Divine Justice required the awful retribution of blood for blood. In this view it would seem that his eminent servant of God was conscious of a mission, that he could not avoid the duty allotted to him, and that his courage, fidelity, and intrepidity were bestowed upon him to enable him to discharge the task. A striking instance of his courage was admiringly related by the late Thomas Downing and by Dr Henry Highland Garnet, as occurring during the Antislavery riots in New York about the year 1834:
Бродвейдегі Говард көшесінен жоғары, әйгілі Таттерсоллдың жанында Бродвей залында құлдыққа қарсы жиын өткізілді. Бұл үлкен, ескі ғимарат көшеге қабырғасымен қарап тұрды, ал оның еңіс шатыры жиын залының терезелерінен сәл төмен түсетін. Басқа да белгілі спикерлердің арасында мырза Гаррисон да болды; шаралар өрбуде болғанда, "бұзақылар" және басқа да қарақшылар, құлдыраушылардың фанатиктерін жоюға ант бергендер, жиынға шабуыл жасады. Олар таяқтармен және таяқшалармен қаруланып, қатты дауыспен үрейленген тыңдаушыларға шабуыл жасады, бірақ ең бастысы, трибуна мен спикерлерге бағытталды. Мырза Гаррисон бір терезе арқылы қауіпсіз жерге шығарылды. Джордж Борн "Таммани Батырларына" қарсы тұрып, қолын созып, таяғын алдына қойып былай деді: "Тоқтаңдар, сендер зұлымдар! Сіздерге не керек? Тоқтаңдар, деймін!" Жеке басшылар мен алға жылжыған топ бір сәт ойшаң тоқтап, "доминидің" батылдығына таң қалды, оның мықты дене бітімі мен қорқынышсыз көзі оларға мойынсынуға дайын қарсыласты көрсетті. Соңында олардың бірі шляпасын желпіп, "Домини үшін үш шұғыла!" деп айқайлады, олар оны қуана дауыстап айтты, оны мазаламастан, қалған тыңдаушыларды қуды, олар жеке басымен зиян келтірмей құтылуға қуанды. Ызаның арнайы нысаны болған Гаррисон зардап көрмей аман қалды.
An Antislavery meeting was held at Broadway Hall, in Broadway, above Howard Street, next to the famous Tattersalls. That large, quaint building stood gable end to the street, and its sloping roof descended just below the side windows of the hall of the meeting. Among other noted speakers Mr Garrison was present; while the exercises were progressing, an onslaught was made upon the meeting by the "plug uglies," and other ruffians, sworn to exterminate the Abolition fanatics. Armed with sticks and clubs, and with a furious noise, they rushed upon the terrified audience, aiming particularly, however, at the rostrum and the speakers. Mr Garrison was safely got away through one of the side windows. George Bourne stood forth to receive the "Tammany Braves," and placing his cane before him with hands extended he said, "Stand back, ye villains! What do you want here? Stand back I say!" The leaders and the advancing band stood still for a moment in astonishment and mute admiration of the courage of the burly looking "dominie," whose splendid physique and fearless eye showed them an undaunted foe. At last one of them swung his hat and cried out "Three cheers for the dominie!" which they gave with a will, and leaving him unmolested, they chased out the remainder of the audience, who were glad to escape without personal violence. Garrison, the special object of their venom, escaped unharmed.
Нью-Йорк голланд реформатор шіркеуі
Канададан Нью-Йоркке оралғаннан кейін көп ұзамай Борн Нью-Йорктің реформацияланған (голланд) Классисімен бірікті және өліміне дейін оның мүшесі болды. Нью-Йорктегі оның алғашқы пасторлық қызметі Провост көшесінде (қазір Франклин), кейін Хьюстон және Форсайт көшелерінде, содан кейін Батыс фермаларында болды, бірақ оның көп уақыты папизм мен құлдыққа қарсы күреске арналды. Ол XVI ғасыр мен одан кейінгі ғасырлардағы көптеген даулы еңбектерді редакциялап, қайта жариялады. Олардың ішінде Уильям Фулктің «Реймс Библиясын жоққа шығаруы» (Confutation of the Rheims Bible); Ричард Бакстердің «Католиктерге арналған кілт» (Key for Catholics or Jesuit Juggling); Сципио Дериччидің «Әйелдер монастырлары» (Female Convents); иезуиттердің «Жасырын нұсқаулары» (Secreta Monita); «Папалық салықтары» (Taxatio Papalis); «Валденстер тарихы» (History of the Waldenses); Конирс Миддлтонның «Римнен хаты» (Conyers Middleton's Letter from Rome); Мартин Лютердің «Галатиялықтарға» (On the Galatians); Джон Давененттің «Колосалықтарға» (On Colossians) еңбектері; Арчибальд Бауэрдің «Папалар тарихы» (History of the Popes) және басқа да еңбектер бар. 20-ғасырдың басындағы АҚШ-тың соғысқа қарсы социалистік Гринвич Виллидж радикалы Рэндольф Борнның әртүрлі өмірбаяндары оның әкесі Чарльз Борннің әкесінің атақты аболиционист, Слипи-Холлоудағы пастор және жазушы болғанын көрсетеді. Рэндольф Борнның ұлы әкесі Джордж Борн болды. Оның әкесі – жоғарыда келтірілген үзінділердің авторы, преподобный Теодор Борн. Джордж Борн Теодор Борнның туған жері – Нью-Йорк штатының Слипи-Холлоу округіндегі Маунт-Плезанттағы Синг-Синг академиясында пастор болған. Құлдықтан құтылу үшін жұмыс істеген Бурн отбасының басқа да мүшелері: Стивен Бурн, Ямайканың арнайы судьясы, Стивеннің ұлы Генри Ричард Фокс Бурн, Антигуадан Самуэль Бурн, Кристофер С. Бурн, доктор Джордж М. Бурн; преподобный Роуленд Хилл Бурн және преподобный Теодор Бурн.
Shortly after his return to New York from Canada, Bourne united with the Reformed (Dutch) Classis of New York, of which he continued a member until his death. His first pastoral charge in New York was in Provost street, (now Franklin,) afterward at Huston and Forsyth Streets, and subsequently at West Farms, but most of his time was devoted to the controversy against Popism and slavery. He edited and had republished many of the controversial works of the sixteenth and following centuries. Among others William Fulke's Confutation of the Rheims Bible; Richard Baxter's Key for Catholics or Jesuit Juggling; Scipio DeRicci's Female Convents; the Secreta Monita of the Jesuits; Taxatio Papalis; History of the Waldenses; Conyers Middleton's Letter from Rome; Martin Luther On the Galatians; John Davenant on Colossians; Archibald Bower's History of the Popes; and other works. Various biographies of the early 20th century U. S. antiwar socialist Greenwich Village radical Randolph Bourne, mention a grandfather on his father, Charles Bourne's side, who was a famous abolitionist, a pastor at Sleepy Hollow, and a writer. Randolph Bourne's great grandfather was Rev George Bourne. His grandfather was Rev Theodore Bourne, the writer of the above extracts. George Bourne was a pastor at Sing Sing Academy in Mount Pleasant, Sleepy Hollow County, New York, where Theodore Bourne was born. Other family members of the Bourne family that worked for the abolition of slavery were Stephen Bourne, Special Magistrate to Jamaica, Stephen's son, Henry Richard Fox Bourne, Samuel Bourne of Antiqua, Christopher S Bourne, Dr George M Bourne; Rev Rowland Hill Bourne, and Rev Theodore Bourne.