Кіріспе

Ағылшын суретшісі Даррен Джеймс Алмонд (1971 жылдың тамызында туған, Аппли-Бридж, Ланкашир) – Лондонда тұратын ағылшын суретшісі. Ол 2005 жылғы Тернер сыйлығының иегері болуға үміткер ретінде ұсынылған.

Өмір және мансап

Алмонд 1993 жылы Винчестер өнер мектебін бітірді, көркем өнер саласында бакалавр дәрежесін алды. Ол фотосурет және фильмді қоса алғанда, түрлі медиада жұмыс істейді, оларды уақыттың жеке тұлғаға тигізетін әсерін зерттеу үшін пайдаланады. Ол "объектілердің, орындар мен жағдайлардың символдық және эмоционалдық әлеуетін пайдаланатын, жалпыға ортақ және жеке резонанс тудыратын" мүсіндер, фильмдер және фотосуреттер жасау үшін қолданады. "A Real Time Piece" (1995) – студиясын көрсеткен тікелей бейне байланысы, бірақ қабырғадағы индустриалды сағаттың секунд тілі әр минуттың өтуін күшейте түседі. Алмондтың ерте туындыларының бірі – британдық 125 қалааралық пойыз вагондарының тақташаларын имитациялап жасалған, құйма алюминийден жасалған атау тақталары. "Schwebebahn" (1995) фильмінде Вупперталь қаласының қоғамдық көлігі – Sky Train бейнеленген. Үш күн бойы Альмонд желінің басынан соңына, содан кейін кері сапар шегіп, пойыздың ішінде және сыртында монтаждалмаған бірнеше минуттық түсірілім жасады. 1998 жылдан бері ол толық айда түнгі уақытта фотосуреттер сериясын түсіріп келеді, он бес минут немесе одан да ұзақ экспозиция уақытын пайдаланады. "Толық Ай" сериясы дәстүрлі пейзаж суретшілерінің жерлерін зерттеуден бастау алды, мысалы, Сезаннның көптеген картиналарының нысаны болған Прованстағы Сен-Виктор тауы, бірақ уақыт өте келе басқа шалғай орналасқан жерлерді де қамтыды. "Алты айдан кейін" (1999) үшін Альмонд белгілі бір уақыт аралығында студиясының бірдей орнын әлдебір уақытта бірнеше рет суретке түсірді. Әрбір суретте Альмондтың үстелі мен креслосы, терезе, екі желдеткіш және қабырғаға орнатылған сағат бейнеленген. Әрбір сурет бір-біріне ұқсас, айырмашылық тек кеңістікке енетін жарық мөлшері мен сағатта көрсетілген уақыт. "Meantime" (2000) – суретшінің жұмыс істейтін цифрлық сағатына айналған кеме контейнері, Атлантика мұхиты арқылы саяхаттап жатқанда түсірілген. Бұл уақыт шеңберіндегі инсталляциядағы ерекше орындау (дайын нысандардан жасалған) ерекше мүсін деп есептеледі. "Шахта" (2001) фильмі Қарағандыда, Қазақстанда түсірілді. Бұл екі бөлімнен тұратын жұмыстың бірінші проекциясы түсті түсірілген және шахтадағы жұмысшылардың жұмысқа дайындалу үшін киім ауыстыратын бөлмедегі көрінісін көрсетеді. Камера қозғалмайды, жұмысшылар келіп-кетеді. Екінші проекция шахтаға түсетін пойыз ішінде түсірілген қара-ақ түсті туннель көрінісін көрсетеді, бұл жұмысқа дайындалғаннан кейін шахташыларды күтіп тұрған нәрсе. Оның "Бейкіл аралар" сериясы Тибетте түсірілген фотосуреттерден тұрады, онда тау жоталары арқылы дәстүрлі дұға байрақтары ілінеді, бұл – алғыс айту және дұға жасаудың тәсілі. Байрақтар жиналып, жер бетіндегі ең биік және ашық жерлердің біріне шашырап кетеді. "Толық Ай" фотосуреттері сияқты, Альмонд "Бейкіл аралар" суреттерін түсіру үшін ай жарығы мен ұзақ экспозицияны пайдаланды, байрақтардың қозғалысын сақтап, көрерменге мүмкін емес перспективалар, әртүрлі фокус нүктелері мен суреттің ішінде болу сезімін ұсынуда. Бұл фотосуреттер Альмондтың "Ортада" (2006) фильмінен өркендеді, бұл 3 арналы HD бейне, аудиомен бірге Қытай мен Тибетті байланыстыратын жаңа жылдам пойыздың пайда болуын зерттейді, бұл Қытайдың үстемдігін күшейтуге бағытталған. Бұл туындылардың атауы буддалық көзқарасқа сілтеме жасайды, барлық нәрсенің салыстырмалылығы туралы идея, біз әрқашан аяқталмайтын және шексіз "ортадағы" күйде боламыз. "Sometimes Still" (2010) фильмінде Альмонд Тендай монахының Кайхогё буддалық процесімен айналысатын кезін көрсетеді, бұл монахтардың Буддалық күйге жету үшін жасаған дене және рух күшіне сынап бағдарлаудың еңбегі.

Таңдалған көрмелер

Алмондтың алғашқы жеке көрмесі 1995 жылы Лондонның Great Western Studios-та өтті. 1997 жылы ол Лондонның Қазіргі заманғы өнер институтында көрме ұйымдастырды. Одан кейінгі жеке көрмелері: Чикагодағы The Renaissance Society (1999); Амстердамдағы De Appel (2001); Цюрихтегі Kunsthalle (2001); Лондонның Tate Britain (2001); Дюссельдорфтың K21 (2005); Эссендегі Folkwang мұражайы (2006); Санта-Фе, Нью-Мексико (2007); Лондонның Parasol Unit (2008); Даррен Алмонд: Сәттер қағидасы, Лондонның White Cube галереясы (2010). 1997 жылы, 26 жасында, ол Чарльз Саатчидің Sensation көрмесіндегі ең жас YBA болды, онда ол екі туындысын ұсынды: «Үлкен сағат» және «Желдеткіш» – заттардан құралған, алып қабырғаға ілінетін флип-сағат және соған сай үлкен төбелік желдеткіш. Ол сонымен қатар Берлин биенналесі, Германия (2001); Венеция биенналесі, Италия (2003); Пусан биенналесі, Оңтүстік Корея (2004); Тернер сыйлығы, Tate Britain, Лондон (2005); Мәскеу биенналесі, Ресей (2007); және Tate Triennial, Tate Britain, Лондон (2009) іс-шараларына қатысты.

Мемлекеттік комиссиялар

2011 жылы Алмондқа Бартс және Лондон медицина және стоматология мектебі үшін фотосуреттік инсталляция және жарық қорапшаларынан тұратын паннолар жасау тапсырылды.

Монографиялар

Мадден, Кэтлин. Терминус, Галерея Макс Хетцлер / White Cube / Holzwarth Publications, 2008
Век, Зиба де. Индекс, Парасол Юнит / Koenig Books, Лондон, 2008
Хейнан, Джулиан. Даррен Алмонд. Бір уақытта 50 ай, K21 Kunstsammlung Nordrhein Westfalen, Verlag der Buchhandlung Walther König, Кёльн 2004
Барнс, Брэд. Даррен Алмонд. 11 Майл қауіпсіздіктен, Jay Jopling / White Cube, Лондон 2003
Уолкер, Хамза және Мартин Герберт. Даррен Алмонд, Цюрихтің Кунстхаллесі, Цюрих 2001

Пікірлер

Адриан Сёрлдің шолуы, guardian.co.uk; 9 желтоқсан 2016 ж. қол жетімді. Сьюзи Раштонның шолуы, independent.co.uk; 9 желтоқсан 2016 ж. қол жетімді. Эрика Макартур, 4art.com "Fire Under Snow" (Эрика Макартурдың шолуы), ArtReview, 21 наурыз 2008 ж. Гарет Скурлоктың шолуы, timesonline.co.uk; 9 желтоқсан 2016 ж. қол жетімді.