Кіріспе
Британдық суретшіге жыл сайын табыс етілетін сыйлық. Ағылшын суретшісі Дж. М. У. Тернердің есімімен аталатын Тернер сыйлығы – британдық суретшіге жыл сайын табыс етілетін сыйлық. 1991 және 2016 жылдар аралығында тек 50 жасқа толмаған суретшілер ғана қатыса алатын (бұл шектеу 2017 жылғы сыйлық үшін жойылды). Сыйлық екі жылда бір рет Tate Britain-де тапсырылады, ал қалған жылдары Лондоннан тыс жерлерде әртүрлі алаңдар пайдаланылады. 1984 жылы құрылғаннан бері ол Ұлыбританиядағы ең көп талқыланған өнер сыйлығына айналды. Сыйлықтың өзі барлық өнер саласын қамтиды. 2004 жылдан бастап ақшалай сыйлықтың көлемі 40 000 фунт стерлингке белгіленді. Channel 4 телеарнасы және Gordon's Gin сияқты түрлі демеушілер болды. Британ мәдениетіндегі маңызды оқиға саналатын бұл сыйлықты әртүрлі танымал тұлғалар тапсырды: 2006 жылы Йоко Оно, ал 2012 жылы Джуд Лоу. Сыйлық көбінесе көрмелерінің өзінен туындаған дау-дамайларға ұшырайды, мысалы, Дэмиен Хирстің формальдегидте сақталған акуласы – «Тірі адам санасындағы өлімнің физикалық мүмкін еместігі» және Трейси Эминнің шашыраңқы төсегі – «Менікі». Мәдениет министрі Ким Хауэллстің көрмелерге сын айтуы, құрметті қонақ Мадоннаның сөздері, сыйлық төрешісі Линн Барбердің баспасөзде жариялаған жазбалары және сэр Николас Серотаның сенімді тұлғаның жұмысын сатып алу туралы сөйлеген сөздері де дау тудырды.
The Turner Prize, named after the English painter J. M. W. Turner, is an annual prize presented to a British visual artist. Between 1991 and 2016, only artists under the age of 50 were eligible (this restriction was removed for the 2017 award). The prize is awarded at Tate Britain every other year, with various venues outside of London being used in alternate years. Since its beginnings in 1984 it has become the UK's most publicised art award. The award represents all media. As of 2004, the monetary award was established at £40,000. There have been different sponsors, including Channel 4 television and Gordon's Gin. A prominent event in British culture, the prize has been awarded by various distinguished celebrities: in 2006 this was Yoko Ono, and in 2012 it was presented by Jude Law. It is a controversial event, mainly for the exhibits, such as The Physical Impossibility of Death in the Mind of Someone Living – a shark in formaldehyde by Damien Hirst – and My Bed, a dishevelled bed by Tracey Emin. Controversy has also come from other directions, including Culture Minister Kim Howells criticising exhibits, a guest of honour (Madonna) swearing, prize judge Lynn Barber writing in the press, and a speech by Sir Nicholas Serota about the purchase of a trustee's work.
Өмірбаян
Бұл сыйлық Тернердің есімімен аталып, оның қазір елдің ең ұлы суретшілерінің бірі саналғанымен, өнермен айналысқан кезінде туындылары көп дау тудырғанымен байланысты. Бүгінде ол дәстүршіл суретші ретінде танылса да, пейзаж суретіне жаңа көзқарас ұсынғандығы өнер тарихының бағытын өзгертіп, Тернер сыйлығының иегерлері де сондай жетістікке ұмтылады. Жеңімпаздар мен финалға ілескен суретшілер жюри мүшелері алдыңғы жылы өткізген көрмелерінің нәтижесіне сүйене отырып таңдалады. Сыйлыққа үміткерлерді көпшілік ұсынады, бірақ Линн Барбердің (2006 жылғы төрешілердің бірі) айтуынша, бұл ұсыныстар іріктеу процесінде маңызды рөл атқармайды. 2020 және 2021 жылдары карантин шектеулеріне байланысты қоғамдық ұсыныстар белсенді түрде қабылданбады. Финалдық тізім (әдетте төрт немесе бес суретші) шілде айында жарияланады, номинацияланғандардың туындыларынан тұратын көрме қазан айының соңында Tate Britain-де ашылады, ал сыйлықтың иегері желтоқсан айының басында таныстырылады. Көрме қаңтар айына дейін ашық болады. Ресми түрде сыйлық Тейттегі көрмеге емес, суретшінің номинацияға түскен алдыңғы көрмесіне сәйкес бағаланады. Көрме мен сыйлық коммерциялық демеушілікке қатысты. 1987 жылға дейін сыйлықты қаржыландырған Drexel Burnham Lambert компаниясы банкрот болғаннан кейін 1990 жылғы сыйлық тоқтатылды. 1991 жылы тәуелсіз телеарна Channel 4 сыйлық сомасын 20 000 фунт стерлингке дейін екі есеге арттырып, сыйлық беру салтанатын тікелей эфирде көрсетіп, деректі фильмдермен қолдады. Ол кезде Channel 4 өнер бөлімінің басшысы Вальдемар Янушчак сыйлық форматын қалыптастыруға үлкен үлес қосты, мысалы 1991 жылдан 2017 жылға дейін сақталған 50 жас шегін ұсынды. 2004 жылы Gordon's Gin компаниясы демеушілікті өз мойнына алып, сыйлық сомасын 40 000 фунт стерлингке дейін арттырды, финалға ілескен әртістердің әрқайсысына 5 000 фунт, ал жеңімпазға 25 000 фунт берілді. 2019 жылғы сыйлықтың баспасөз конференциясында Stagecoach автобус операторы сол жылғы сыйлықтың бас демеушісі болып жарияланды, бірақ компания төрағасы Брайн Соутердің 28-ші заңдарды қолдауы мен бір жынысты некелерді заңдастыруға қарсы науқан жүргізуіне байланысты журналистер компанияның лайықты демеуші екендігіне күмән білдірді. Келесі күні Тейт пен Тернер Contemporary (сол жылғы сыйлықты өткізетін галерея) Stagecoach компаниясымен демеушілік келісімін бұзуға өзара келісті. Суретшілердің финалдық тізімі британдық өнердің қалып-күйін көрсеткенімен, кураторлар мен сыншыларды қамтитын төрешілер алқасының құрамы институционалдық және халықаралық деңгейде кімнің ықпалды екенін, сондай-ақ кімдердің жұлдызы жоғарылай бастағанын көрсетеді. Тейт мұражайының бұрынғы директоры сэр Николас Серота 1988 жылдан 2006 жылға дейін жюри төрағасы қызметін атқарды. Оның шешімдерге қаншалықты ықпал еткені туралы әртүрлі пікірлер бар. Тернер сыйлығының бұқаралық ақпарат құралдарындағы сәттілігі 1990 жылдардың соңындағы "Жас британдық суретшілер" (олардың бірнешеуі номинацияланған және жеңімпаз болған), "Cool Britannia" және Чарльз Саатчи демеушілігімен өткен "Сенсация" көрмесі сияқты құбылыстардың табысына үлкен үлес қосты (сондай-ақ оларға көмектесті). Сыйлыққа ұсынылған суретшілердің көпшілігі алғаш рет осылайша көпшілік назарына ілікті. Кейбіреулер бұқаралық ақпарат құралдарының күрт назарының қиындықтары туралы айтты. Жеңімпаздардың туындыларының бағасы көбінесе өседі. Крис Офили, Аниш Капур және Джереми Деллер кейін Тейт мұражайының қамқоршылары болды. Сара Лукас және Джулиан Опи сияқты кейбір суретшілер номинацияға түсуден бас тартты.
Тарих
Тернер сыйлығының ерекшелігі тұжырымдамалық өнермен тығыз байланысты. Оның алғашқы екі шақырылымында 1986 жылы «Өнер және тіл» тобы ұсынылған, ал 1985 жылы «Өнер және тіл» тобының негізін қалаушылардың бірі және тарихи мүшесі Терри Аткинсон ұсынылған. 2000 жылы Тиллманс тұңғыш рет фотограф және британдық емес суретші ретінде Тернер сыйлығын жеңіп алды.
1984 жыл
Малкольм Морли Грекияға саяхатынан шабыттанған екі майлы бояу картинасынан жасалған инсталляциясы үшін алғашқы Тернер сыйлығымен марапатталды. Морлидің жеңісі дау тудырды, себебі ол соңғы 20 жылдан бері Нью-Йоркте тұрып жатқан еді. Басқа үміткерлердің ішінде Ричард Лонг, Ричард Дикон және Гилберт пен Джордж болды, олардың барлығы кейіннен өзі Тернер сыйлығын жеңіп алды. Сыйлықты сол кездегі өнер министрі Лорд Гоури табыс етті.
1985 жыл
Говард Ходжкин "Кішкентай ғана нәрсе, бірақ менікі" туындысы үшін Тернер сыйлығымен марапатталды. Басқа үміткерлер қатарында Терри Аткинсон, мүсінші Тони Крагг, Иан Гамильтон Финлей, Милена Калиновска және суретші/график Джон Уокер болды. Сыйлықты танымал тележүргізуші сэр Ричард Аттенбороу тапсырды.
1986 жыл
Гилберт және Джордж есімді даулы суретшілер дуеті 1984 жылы бұрын ұсынылғаннан кейін марапатқа ие болды. Басқа үміткерлердің ішінде Майкл Болдуин мен Мел Рамсденненнен құралған «Art & Language» ынтымақтастық тобы, мүсінші және графикамен айналысатын Виктор Бургин, суретші Дерек Джарман, суретші Стивен МакКенна және мүсінші Билл Вудроу болды.
1987 жыл
Бұл сыйлықты мүсінші Ричард Дикон алды. Басқа үміткерлердің арасында графикалық стильде сурет салатын және гравюра жасайтын Патрик Коульфелд, Хелен Чадвик, Ричард Лонг, Деклан Макгонагл және Тереза Оултон болды. Жүлдені Джордж Мелли табыс етті.
1988 жыл
Тони Крэггке Алан Йентоб сыйлық табыс етті. Басқа үміткерлердің ішінде бейнелеуші/портрет суретшісі Люциан Фрейд, поп-суретші Ричард Гамильтон, Ричард Лонг, Дэвид Мах (Дунканның Джорданстон өнер колледжінің түлегі), гравер Бойд Уэбб, мүсінші Элисон Уайлидинг және Ричард Уилсон болды. Тейт мұражайының директоры Николас Серотаның тағайындалуы Жинақтың жыл сайынғы жаңаруы сияқты көптеген өзгерістерге алып келді, сондай-ақ заманауи және қазіргі заманғы өнерге басымдық берілді. Осы кезеңде сыйлықтың тағдыры күмәнді болды. Тернер сыйлығы тек суретшілерге берілетін сыйлық ретінде өзгертілді, жарияланған үміткерлер тізімі алынып тасталды және жеңімпаз Тони Крэггке жеке көрме ұсынылды.
1989 жыл
Мүсінші және инсталляция суретшісі Ричард Лонг бұған дейін үш рет номинацияланғаннан кейін сыйлыққа ие болды. Даулы түрде, Лонг 1989 жылғы көрмесі үшін емес, өмірі бойындағы еңбектері үшін марапатталды. Басқа номинацияларға суретші Джиллиан Айрес, бейнелі суретші Люциан Фрейд, мүсінші Джузеппе Пенон, суретші Паула Рего, абстрактілі суретші Шон Скалли және Ричард Уилсон кірді. Италияда туған Джузеппе Пенон Ұлыбританиядағы көрмелерінің күшімен алғаш рет номинацияланған шетелдік суретші атанды.
1990 жыл
Демеушілік болмағандықтан жүлде тағайындалған жоқ. Тейт директоры және Тернер сыйлығының төрағасы Николас Серота басшылығымен, кандидат суретшілерді тамашалауға халықтың қатысуын қамтамасыз ету үшін өзгерістер енгізілді, мысалы, іріктеу тізімінің жариялануы, төрт финалистің ұсынылуы және Тейтте кандидаттардың жұмыстарының жеке көрмесі.
1991 жыл
Аниш Капур құмтас пен пигменттен жасалған атаусыз туындысы үшін жүлде алды. Басқа үміткерлердің ішінде абстрактілі суретшілер Иан Давенпорт, Фиона Рей және мүсінші Рейчел Уайтерд болды.
1992 жыл
Гренвилл Дейви HAL үшін жүлде алды, бұл екі абстрактілі болат заттан тұратын туынды, олардың әрқайсысының өлшемдері 244 x 122 см (96 x 48 дюйм). Басқа үміткерлердің ішінде жас британдық суретші (yBA) Дэмиен Хирст, оның инсталляциялары, фотограф Дэвид Тремлетт және мүсінші Элисон Уайлинг болды.
1993 жыл
Рейчел Уайтерд "Үй" жұмысы үшін жеңімпаз атанды, ол Лондонның E3 ауданындағы Роман жолына жақын, Гроув-роудтағы үйдің ішкі кеңістігінің бетоннан құйылған көшірмесі еді. Джимми Коти мен Билл Драммонд K Foundation атынан "Тернер сыйлығына қарсы" сыйлықты таныстырды, ол "Британиядағы ең нашар суретші" деп танылғанға 40 000 фунт стерлинг мөлшерінде беріледі, ал кандидаттар тізімі нақты Тернер сыйлығының финалистерінен жасалған болатын. Рейчел Уайтерд осы сыйлықтың иегері атанды. Ол бастапқыда ақшаны қабылдаудан бас тартты, бірақ ақшаны күйдіретінін естіген соң ойын өзгертті, 30 000 фунт стерлингті қаржылық қиындыққа тап болған суретшілерге, ал қалған 10 000 фунт стерлингті "Shelter" тұрғын үй қайырымдылық қорына берді. K Foundation өздерінің 1 миллион фунт стерлингін өртеген фильм жасады ("K Foundation Burn a Million Quid"). Басқа үміткерлердің арасында суретші Шон Скалли, Лаос тумасы Вонг Фаофанит және график Ханна Коллинз болды.
1994 жыл
1994 жылы танымал мүсінші Антони Гормли Тернер сыйлығымен марапатталды. Сол жылы номинацияға ие болғандардың қатарында Солтүстік Ирландияда туған бейнеөнерші Уилли Доэрти болды, оның "The Only Good One Is A Dead One" атты туындысы бұл сыйлыққа ұсынылған алғашқы видеожұмыс еді, сондай-ақ суретші Питер Доиг және мультимедиа өнерімен айналысатын Ширазех Хушиари да бар еді.
1995 жыл
Дэмиен Хирст 1995 жылы Тернер сыйлығымен марапатталды, оған оның әйгілі мүсіні "Бөлінген ана мен бала" да кірді. Басқа үміткерлердің арасында Ливан туған инсталляция және бейне суретшісі Мона Хатум, абстракциялық суретші Каллум Иннес және көп түрлі медиа суретшісі Марк Уоллинджер болды.
1996 жыл
Дуглас Гордон Тернер сыйлығын жеңіп алған алғашқы бейне өнерші болды. Басқа үміткерлердің ішінде фотограф Крейги Хорсфилд, суретші Гэри Хьюм және инсталляция жасаушы Саймон Паттерсон болды.
1997 жыл
Жеңімпаз Джиллиан Уэринг 1996 жылғы "60 минут үнсіздік" видеосын көрсетті, онда актерлер тобы полиция формасын киіп, бір сағат бойы қозғалмай тұруға міндеттелді (кейде жасырын қысынуларын байқауға болады). Мас Трейси Эмин сыйлықты жариялау шарасының бөлігі ретінде көрсетілген Channel 4 телеарнасының тікелей эфирдегі пікірсайыс бағдарламасынан шығып кетті. Пікірсайысты Тим Марлоу жүргізді, сондай-ақ Роджер Скрутон, Вальдемар Янушчак, Ричард Корк, Дэвид Сильвестр және Норман Розенталь қатысты. Эмин осы оқиға туралы 2005 жылғы "Strangeland" кітабында жазып, келесі күні The Guardian газетінде жарияланған мақаланы оқып қатты таң қалғанын айтты. Бұл тарихтағы мүсінші Кристин Борланд, Анжела Буллох және мүсінші Корнелия Паркерді қамтитын, тек әйелдерден тұратын кандидаттардың тізіміне енген жалғыз жағдай болды.
1998 жыл
Сөз Крис Офилидің суреттеріне фил зәрiн шарлар түрінде қосатыны және оларды еденге тіреп, тұрғызу үшін қолданатыны туралы болды. Бір суретші оның туындыларына қарсылық ретінде баспалдаққа зәр тастады. Офили жүлдені жеңіп алды, және он екі жылдан бері суретшінің осылай жеңіске жеткені алғашқы рет болды; жүлде француз сәнгері Агнес б. табыс етті. Офили әзілдеп: "Ух, жарайды! Құдайға шүкір! Менің чегім қайда?" деді және былай қосты: "Не айтарымды білмеймін. Мен қатты қуаныштымын. Оған сенбеймін. Бұл кино сияқты, мен үйге келген соң кассетті көремін."
1999 жыл
Стив Маккуинге Бастер Китон фильміне негізделген видеоролігі үшін сыйлық берілді. Трейси Эминнің "Менің төсегім" көрмесіне бұқаралық ақпарат құралдарында қызығушылық танылды. Бұл – дақылған жамылғылары бар, шашыраңқы күйдегі екі орындық төсек, төңірегінде кір іш киім, презервативтер, тақ кепкен аяқ киім және бос сусын бөтелкелері сияқты қоқыстар жиналған. Екі суретші, Юань Чай және Цзянь Цзюнь Си, төсекке секіріп, іш киімдерін шешіп, жастықпен соғысып қалды. Полиция оларды ұстады, ал олар өз акцияларын "Трейсидің төсегіне екі жалаңаш ер адам секірді" деп атады. Стивен Пиппин және Джейн мен Луиза Уилсон сияқты ағайындылар да номинацияға түсті.
2000 жыл
Бұл сыйлықты Вольфганг Тильманс жеңіп алды. Басқа жұмыстардың ішінде Глен Браунның бірнеше жыл бұрын жарияланған ғылыми-фантастикалық иллюстрацияға өте ұқсас үлкен картинасы да болды. Майкл Раедекер мен Томоко Такахаси да кандидаттардың арасында болды. Стукист өнер тобы сыйлыққа қарсы алғашқы наразылық акциясын өткізді, олар клоун киімдерін киіп, оны "ұлттық әзілге айналған жағдай" және "Шарльз Саатчидің мемлекеттік қаржымен ұсталатын жарнама агенттігі" деп сипаттады. Сонымен қатар, "Тернер сыйлығын жеңіп алу қаупі жоқ жалғыз суретші – Тернер" екенін айтты және "оның атауы суретшілік адалдықты жойғаны үшін Душан сыйлығы болуы керек" деген қорытындыға келді. "The Guardian" газеті "Тернер сыйлығының жеңімпазы Стукистерді ашуландырды" деген тақырыппен сыйлықтың жеңімпазын жариялады.
2001 жыл
Жеңімпаз Мартин Кридтің 227 нөміріндегі «Жарық қосылып-өшуі» инсталляциясы дау тудырды. Бұл – мезгіл-мезгіл жарығы қосылып, өшетін бос бөлмеден тұратын жұмыс. Суретші Жаклин Крофтон Кридтің жұмысы орналасқан бөлменің қабырғасына наразылық білдіріп жұмыртқа лақтырды. Сыйлық табыстау салтанатында Мадонна оған сыйлықты табыстап, «Саяси дұрыстық адалдықтан бағалырақ саналатын кезде мен де «Дұрыс айтасыңдар, есіңдер кетсін!» дегім келеді» деді. Бұл тікелей эфирде, кешкі сағат 9-дан бұрын көрсетілді және оны «сүзіп» етуге тырысудың өзі кеш болды. Содан кейін Channel 4 арнасына тәуелсіз теледидар комиссиясы ресми ескерту жасады. Басқа үміткерлердің арасында фотограф Ричард Биллингэм, бейне/инсталляция суретшісі (қазір кинорежиссер) Исаак Джулиен және инсталляция суретшісі Майк Нельсон болды.
2002 жыл
БАҚ Фиона Баннердің үлкен көрмесіне назар аударды, оның қабырғадай үлкен мәтіндік жұмысы "Арсевумен в Стране чудес" порнографиялық фильмді толыққанды сипаттады. "The Guardian" газеті: "Бұл өнер. Бірақ ол порнография ма?" деп сұрақ қойып, "Британиядағы ең танымал порноактер" Бен Доверді пікір білдіру үшін шақырды. Мәдениет министрі Ким Хауэллз көрмелерді "мағынасыз концепциялық әуесқойлық" деп қатты сынады. Принц Чарльз оған: "Құрметті Тернер сыйлығына қатысты салмақты ойларыңызды білуге қуаныштымын. Ол өнер ортасын ұзақ жылдар бойы улап келді" деп хат жазды. Граффити суретшісі Бэнкси Тейт мұражайының сатысына "Құрғаққа назар" деген жазуды сызып салды, оны жою үшін шұғыл тазалау қызметкерлері шақырылды. Басқа үміткерлердің арасында Вилли Доэрти (1994 жылдан бері екінші рет ұсынылған) және Аня Галлаччо болды.
2004 жыл
БАҚ Бен Лэнглендс пен Никки Беллдің Осама бен Ладеннің бұрынғы тығынының үлкен компьютерлік симуляциясына, сондай-ақ олардың көрмелерінің бірі – Кабулдағы сот залында түсірілген фильмнің, күдікті Ауғанстан әскербасының сот процесіне байланысты алынып тасталғанына баса назар бөлді.
2008 жыл
Марк Лекки 2008 жылғы Тернер сыйлығының иегері атанды. Екінші жыл қатарынан сэр Николас Серота Тернер сыйлығы төрешілер алқасының төрағасы болған жоқ; оның орнына Tate Britain директоры Стивен Дьючар төрағалық етті. Алқа мүшелерінің арасында «frieze» журналының редакторы Дженнифер Хигги, Франкфурт қаласындағы Städelschule халықаралық өнер академиясының ректоры Дэниел Бирнбаум, архитектор Дэвид Аджай және Оксфорд қазіргі заманғы өнерінің аға кураторы Сюзанна Коттер болды. Жеңімпаз 25 000 фунт стерлинг, ал қалған үш үміткер әрқайсысы 5 000 фунт стерлинг сыйлық алды. Соңғы жылдары сыйлыққа коммерциялық демеушілік тартылып келгенімен, 2008 жылғы шараларда мұндай демеушілік болған жоқ.
2009 жыл
25 000 фунт стерлингтік жүлде жеңімпазы Ричард Райт атанды. Стивен Дюхар қазылар алқасының төрағасы қызметін тағы да атқарды. Ал финалға іліккен өнершілер – Энрико Дэвид, Роджер Хайорнс және Люси Скаер болды.
2010 жыл
Жеңімпаз Сьюзан Филипсз болды, ол Дандидегі Дункан-оф-Джорданстоун өнер және дизайн колледжін бітірген. Ол таза дыбыстық туындысымен жеңіске жеткен алғашқы суретші болды, Глазгодағы үш көпірдің астында "Lowlands Away" теңіз жыршылығының халыққа тараған нұсқаларын орындаған инсталляция жасады. Тернер сыйлығы үшін жұмыс галерея бөлмесінің қабырғалары бойында орнатылған динамиктерден ғана тұрды. Номинацияланған басқа суретшілер Декстер Далвуд, Анжела де ла Круз және Otolith Group болды.
2011 жыл
2011 жылғы Тернер сыйлығы 2007 жылдан бері алғаш рет Лондонның Тейт мұражайынан тыс, Гейтсхедтегі Балтық заманауи өнер орталығында өтті. Жеңімпаз – Мартин Бойс. Басқа үміткерлер: Карла Блэк, Хилари Ллойд және Джордж Шоу. Сыйлық табыстау рәсімін халықаралық жалаңаяқтаушы Марк Робертс бұзып, оны суретші Бенедикт Дихганс жалдаған еді. Гейтсхедтегі көрмені 149 770 адам қарады, бұл Тернер сыйлығының ең көп келуші көрмесі болды.
2012 жыл
2012 жылғы сыйлыққа ие болуға үміткерлер: Спартак Четвинд, Люк Фаулер (Дункан Джорданстон өнер колледжінің түлегі), Пол Нобл және Элизабет Прайс. Бұрынғы «Талала Гош» тобының мүшесі Элизабет Прайс 25 мың фунт стерлинг көлеміндегі сыйлыққа ие болды.
2013 жыл
2013 жылғы Тернер сыйлығы Дерридегі Эбрингтон алаңында өтті, бұл сыйлықтың Англиядан тыс жерде алғаш рет табыс етілуі және Ұлыбританияның Мәдениет қаласы тойлауларының бір бөлігі болды. Жюри төрағасы – Tate Britain мұражайының директоры Пенелопа Кертис. 2013 жылғы сыйлыққа Лаур Провост, Тино Сеггал, Дэвид Шригли және Линетт Иадом Боаке үміткер болды. 2013 жылғы сыйлықтың жеңімпазы – Лаур Провост.
2014 жыл
2014 жылғы марапатқа Дункан Кэмпбелл, Сиара Филлипс, Джеймс Ричардс және Трис Вонна Мишелл үміткер болып табылды. 2014 жылғы жүлденің иегері Дункан Кэмпбелл атанды.
2015 жыл
2015 жылғы сыйлыққа Бонни Кэмплин, Дженис Кербел, Николь Вермерс және Assemble үміткерлер болды. 2015 жылғы жүлде Assemble-ге берілді. Көрме Шотландияның Глазго қаласындағы, қазіргі заманғы өнер, театр және би орталығы – Tramway-де өтті.
2016 жыл
2016 жылғы сыйлыққа Майкл Дин, Антеа Хамильтон, Хелен Мартен және Жозефин Прайд үміткер болып тіркелді. Жеңімпаз Хелен Мартен атанды.
2017 жыл
2017 жылғы сыйлыққа Лубаина Химид, Розалинд Нашашиби, Хурвин Андерсон және Андреа Бюттнер үміткер болып тіркелді. Көрме Халл қаласында, Ференс өнер галереясында, «Халл Ұлыбританияның Мәдениет қаласы 2017» шарасы аясында өткізілді. Жеңімпаз – Лубаина Химид.
2018 жыл
2018 жылғы сыйлыққа үміткерлер: Forensic Architecture, Naeem Mohaiemen, Charlotte Prodger және Luke Willis Thompson. Бәрі де бейне өнер шеберлері еді. Тізімді жазушы және сыншы Оливер Басканио, Базельдегі Кунстхалле директоры Елена Филипович, Холт/Смитсон қорының атқарушы директоры Лиза Ле Фёвр және романист Том Маккарти жасады. Жеңімпаз – Шарлотта Продгер.
2019 жыл
2019 жылғы марапаттау рәсімі Кент қаласының Маргейт ауданындағы Тернер замандас өнер галереясында өтті. Тізімге енген суретшілер – Лауренс Абу Хамдан, Хелен Каммок, Оскар Мурильо және Тай Шани болды. Олар бірлесіп қарастырылуды сұрағандықтан, жүлде бірлесіп, топ ретінде оларға берілді.
2020 жыл
Мамыр айында, қазылар алқасының жұмысы аяқталған кезде, биылғы сыйлықтың орнына Ұлыбританиядағы COVID-19 пандемиясының салдарынан шілде айында жарияланатын 10 суретшіге стипендия берілетіні хабарланды. Стипендия алған 10 суретші: Ореет Ашери, Лиз Джонсон Артур, Шаванда Корбет, Джейми Крю, Шон Эдвардс, Сидсел Майнехе Хансен, Има Абаси Окон, Имран Перретта, Альберта Уиттл және «Арика» саяси өнер ұйымы.
2021 жыл
2021 жылғы номинанттар Array Collective, Black Obsidian Sound System, Cooking Sections, Gentle/Radical және Project Art Works тобы болды. Array Collective 2021 жылдың 1 желтоқсанында жеңімпаз атанды.
2022 жыл
2022 жылдың 12 сәуірінде жүлдеге үміткерлер Хизер Филипсон, Ингрид Поллард, Вероника Райан және Син Вай Кин екені жарияланды. Вероника Райан жеңімпаз деп танылды.
2024 жыл
2024 жылдың 24 сәуірінде сыйлықтың үміткерлері болып Жаслин Каур, Пио Абад, Клодетт Джонсон және Делейн Ле Бас жарияланды.
Жақсы
Ричард Корк: "Жаңа өнерге ашық көзбен қарауға, ескі, жағымсыз клишелермен жүрмей, таза ниетпен қараудың орны ешқашан болмайды. Тернер сыйлығы осындай қатысуға мүмкіндік беріп тұрса, оның айналасындағы қыжыл-құбылыс ұсақ-түйек бөгет болып қалады". 2006 жылы газеттің тілшісі Джанет Стрит Портер Стуккистердің сыйлыққа жасаған "әлсіз, ойсыраған реакциясын" сынап, "Тернер сыйлығы мен Бекс Фьючерс жыл сайын мыңдаған жастарды алғаш рет өнер галереяларына шақырады. Олар маңызды міндетті атқарады" деді. Сара Торнтон Тернер сыйлығының "суретшінің ұзақ мерзімді, жандағы өнермен айналысу қабілетін анықтаудағы сенімді көрсеткіш ретінде танылғанын, бірақ бұл өзі-өзін орындалатын болжам болуы мүмкін екенін" айтты. Номинациядан алған жеке сенім суретшінің амбицияларын күшейтеді, ал мұражайдың жария қолдауы одан әрі көрмелерге қатысуға мүмкіндік береді. "Фриз" журналының редакторы Дэн Фокс Тернер сыйлығын ұлттың көңіл-күйін бағалайтын барометр деп қарастыру керек дейді.
Қарсылық
Evening Standard сыншысы Брайан Сеуэлл: «Тернер сыйлығының жыл сайынғы әжуасы қараша айындағы Рождестволық пантомима сияқты енді сөзсіз болып кетті» деп жазды. Сыншы Мэттью Коллингс: «Тернер сыйлығының туындылары алдымен таң қалдыратын, кейін қарапайым идеяны білдіретін формулаға негізделген. Ол туралы әлдекім міндетті түрде айтып береді. Бұл идеялар маңызды емес, тіпті идеялар да емес, жарнамадағы сияқты ұғымдар. Оларды ешкім іздемейді, себебі іздеуге ештеңе жоқ» деді. Көркемсурет сыншысы Дэвид Ли 1991 жылы сыйлықтың қайта ұйымдастырылуынан бері тізімге лондондық галереялардың аз ғана саны, атап айтқанда Лисон галереясының Николас Логсдейл және коллекционер Чарльз Саатчимен тығыз байланысты суретшілер басым екенін айтты: Джей Джоплинг, Морин Пейли және Виктория Миро. Лисон галереясы 1991 жылдан 2004 жылға дейін Тернер сыйлығы бойынша ең көп жетістікке жетті. 2002 жылы Мәдениет министрі және бұрынғы суретші Ким Хауэллс келушілердің пікірлерін білдіруге арналған бөлмедегі тақтаға мынадай хабарлама жазды: «Егер британдық суретшілер осыдан артығын жасай алмаса, британдық өнер жоғалады. Бұл суық, механикалық, тұжырымдамалық әуесқойлық. Ким Хауэллз. P.S. Тұжырымдамалық ізденістердің талпынысы ерекше өкінішті және сенімсіздіктің белгісі».
Балама және қалжың сыйлықтар
Тернер сыйлығы оған қарсылық ретінде немесе оны ұнатпаушылықпен қабылдап, басқа да сыйлықтардың пайда болуына себеп болды. 1993 жылы K Foundation "Британиядағы ең нашар суретші" деп танылған кісіге £40,000 көлемінде "Тернерге қарсы сыйлық" табыстады, бұл сыйлықтың үміткерлер тізімі ресми сыйлықтың тізімімен бірдей болды: екі сыйлықтың да жеңімпазы Рейчел Уайтерред атанды. 1999 жылы Тревор Придос "Шалғам сыйлығын" ұйымдастырды, ол "қалай қаласаң солай өнер туындысын ұсына аласың, бірақ ол сапасыз болуы керек" деген қағидаға негізделген; бағалау критерийлеріне "Еңбек азарттылығының болмауы" және "Бұл жаман туынды ма?" сияқты сұрақтар кірді. 2000 жылы Stuckists суретшілер үшін "Нағыз Тернер сыйлығын" және "көркем өнердегі ерекше ақымақтық" үшін "Жылдың өнер клоуны сыйлығын" тағайындады, екеуі де келесі жылдары жалғасты (клоун сыйлығы 2002 жылы Серотаға берілді).