Мишель Кальвокоресси: Музыкалық сыншы және зерттеуші өмірі мен қызметі
Michel-Dimitri Calvocoressi
Мишель Кальвокоресси (1877-1944) – французский музыкальный критик греческого происхождения, эксперт по русской классической музыке, особенно Мусоргскому.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Музыка сыншысы және музыкатанушы (1877–1944)
Music critic and musicologist (1877–1944)
Мишель Димитри Кальвокоресси (2 қазан 1877 – 1 ақпан 1944) – грек тегіндес француз музыка сыншысы және музыкатанушы, 1914 жылдан бастап Ұлыбритания азаматы және Англияда тұрған. Ол ерекше атақты орыс классикалық музыкасы, әсіресе Модест Мусоргскийдің өмірі мен шығармалары туралы жазбаларымен және француз музыкалық ортасымен тығыз байланысымен белгілі. Марсельде туған Кальвокоресси жастық шағында көптеген тілдерді үйреніп, музыка сыншысы болуға дейін түрлі мамандықтарды сынап көрді. Оның мансабының басында Париждегі беделді музыка сыншысы ретінде өтті, онда ол Gil Blas, Comoedia Illustré, The Morning Post және The Musical Times сияқты ағылшын және француз газеттеріне мақалалар жариялады. Ол қаланың музыкалық тұлғаларымен, әсіресе Морис Равелмен жақсы таныс болды. Равел және пианист Рикардо Виньеспен бірге Кальвокоресси «Апачи» музыкалық қоғамын құрды. Бірінші дүниежүзілік соғыста Англияда шифрлеуші болып қызмет еткеннен кейін, ол өмірінің соңына дейін сын және музыкатану саласындағы еңбектерін жалғастыру үшін Лондонда қалды. Ол кейінгі кітаптарын ағылшын тілінде жазса да және Арнольд Беннетт, Ральф Вон Уильямс сияқты ағылшын мәдениет өкілдерін білгенімен, оның әріптесі Джеральд Абрахам «ол Лондонда Париждегідей беделге ие болған емес» деп мәлімдеді. Орыс музыкасы және Мусоргский туралы жазған еңбектерінен бөлек, ол Лист, Глинка, Шуман, Кохлин және Дебюссидің музыкасы туралы да жазды.
Michel Dimitri Calvocoressi (2 October 1877 – 1 February 1944) was a French born music critic and musicologist of Greek descent who was a British citizen and resident in England from 1914 onwards. He is especially noted for his writings on Russian classical music, particularly on the life and works of Modest Mussorgsky, and his close association with the French musical establishment. Born in Marseille, Calvocoressi learned numerous languages in his youth and attempted various careers before settling on music criticism. His early career was spent as an influential music critic in Paris, where he contributed to English and French newspapers: Gil Blas, the Comoedia Illustré, The Morning Post and The Musical Times, among others. He was well acquainted with the city's musical figures, particularly Maurice Ravel. Alongside Ravel and the pianist Ricardo Viñes, Calvocoressi founded the Apaches musical society. After serving as a cryptographer in England for World War I, he remained in London to continue criticism and musicological writing for the rest of his life. Although he wrote his later books in English and came to know English cultural figures such as Arnold Bennett and Ralph Vaughan Williams, his colleague Gerald Abraham remarked that "he never enjoyed the influence and authority in London that he had exercised in Paris". In addition to his writings on Russian music and Mussorgsky, he wrote on the music of Liszt, Glinka, Schumann, Koechlin and Debussy.
Ерте өмір және білім
Мишель Димитри Кальвокоресси 1877 жылғы 2 қазанда Францияның Марсель қаласында грек ата-аналарының отбасында дүниеге келді. Ол кішкентай кезінде грек, итальян, ағылшын тілдерін, кейін неміс тілін үйренді және "мен француз кітаптарынан гөрі ағылшын кітаптарын көбірек оқыдым" деп жазды. Париждегі Эколь Монге орта мектебінде ол геология мен минералогияға өмір бойы қызығушылық танытты. Музыка зерттеушісі Джеральд Абрахам Кальвокорессидің "заңгерлік, банк ісі және биржа брокері ретінде басқа мансаптарда бірнеше сәтсіз қадамдар жасағанын" айтады. Алғашында ол Париждегі Жансон де Сайли лицейінде оқыды, бірақ Рихард Вагнердің шығармаларынан оркестр берген концерт оның музыкаға деген қызығушылығын оятып, күшейтті. Евгений Клауадан фортепиано сабақтарын алған Кальвокоресси Париж концерттеріне жиі қатысты, әсіресе Бах, Лист, Д’Инди, Вагнер және романтикалық орыс композиторларының шығармалары оған үлкен әсер етті. Ол Париж консерваториясында Ксавье Лерумен гармонияны оқыды, онда композитор Морис Равелмен достық қарым-қатынас орнатты; Равел кейіннен Кальвокорессиге фортепиано сюитасы "Miroirs" ішіндегі "Alborada del gracioso" шығармасын арнады. Равел сондай-ақ Кальвокоресси аударған грек халық әндерін гармониялады, олар фр деп белгіленген, және бұл композитордың фортепиано сонатинасына түрткі болған болуы мүмкін. Равел сияқты Кальвокоресси де "Апачи" музыкалық қоғамының мүшесі болды.
Michel Dimitri Calvocoressi was born in Marseille, France on 2 October 1877 to Greek parents. In his earliest years he learned Greek, Italian, English and later German; he noted that "I read far more English books than French." At the École Monge high school of Paris, he developed a lifelong interest in geology and mineralogy. The musicologist Gerald Abraham notes that Calvocoressi had "a number of false starts at other careers: law, banking and stockbroking". At first, he studied at the Lycée Janson de Sailly, Paris, but inspiration from an Orchestre Lamoureux concert of Richard Wagner's works galvanized his interest in music. Alongside his piano lessons with Eugène Claveau, Calvocoressi frequented the Parisian concert scene, with works by Bach, Liszt, d'Indy, Wagner, and the Romantic Russian composers in particular leaving a lasting impression. He began harmony study at the Conservatoire de Paris with Xavier Leroux, where he became friends with the composer Maurice Ravel; Ravel later dedicated "Alborada del gracioso" from the piano suite Miroirs to Calvocoressi. Ravel also harmonized a set of Greek folk songs which Calvocoressi translated, known as fr, and may have inspired the composer's piano Sonatine. Like Ravel, Calvocoressi was a member of the Apaches music society.
Еңбек жолы және кейінгі өмірі
Кальвокорессидің музыка сыншысы мансабы екі кезеңге бөлінеді: француз (1902–1914) және ағылшын (1921–1944). Абрахам оны "тамаша полиглот" деп сипаттағандай, Кальвокорессидің мансабы 1902 жылы бірнеше ағылшын, американдық, неміс және орыс мерзімді басылымдарында музыка сыншысы және тілші ретінде басталды. Романшы Бине Вальмер оны қолдап, ай сайын жарық көретін L'Art Moderne журналының редакторы Октав Мауспен таныстырды. Кальвокоресси L'Art Moderne журналының Париждегі музыкалық тілшісі, ал Бине Вальмердің La Renaissance latine журналының музыка сыншысы болды; сол кезде ол Anglo French Weekly Critical Review журналында да музыка сыншысы болды. Бұл басылымдардың кейбіреуі келесі жылдары қолданыстан шыққанымен, Кальвокоресси оған әсер етпейтіндей беделді болды. Ол басқа да басылымдарға үлес қосты, мысалы, күнделікті Gil Blas, екі апталық Comoedia Illustré (Comœdia құрамында), күнделікті The Morning Post және ай сайынғы Musical Times. Кальвокоресси 1905 жылы Франц Лист туралы алғашқы кітабын жариялады, сонымен қатар ағылшын Monthly Musical Record журналына жазуды бастады, орыс композиторы Милий Балакиревпен хат алмасып, орыс музыкасына, әсіресе Модест Мусоргскийдің шығармаларына қызығушылық танытты. 1907 жылдан 1910 жылға дейін ол Парижде орыс музыкасы мен балетін ұйымдастырған импресарио Сергей Дягилевтің кеңесшісі болды. Осы еңбегі үшін Ресей үкіметі оған Әйіпті Анна орденін берді, ал Кеңес үкіметі кейіннен оны КСРО Ғылым академиясының мүшесі етіп сайлады. 1914 жылы ол Ресейге алғашқы және жалғыз рет сапар шекті, онда Александр Глазунов сияқты музыкалық қайраткерлермен кездесті. Кальвокоресси 1905 жылдан 1914 жылға дейін École des Hautes Études Sociales мекемесінде заманауи музыка бойынша дәріс берді. Ол сонымен қатар ән мәтіндерін, опера либреттоларын және кітаптарды орыс және венгр тілдерінен француз және ағылшын тілдеріне аударды. Оның келесі кітаптарында Мусоргский (1908), Глинка (1911) және Шуман (1912) туралы зерттеулер жарық көрді. Кальвокоресси 1914 жылы Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанда музыка сыншылығын тоқтатты, бірақ грек тегіне байланысты француз әскеріне қатыса алмады. Сол жылы ол Лондонға көшіп, криптограф болып жұмыс істеді. Өмірінің соңына дейін Англияда тұрды, азаматтыққа қабылданды және өзінің көптеген келешек кітаптарына арналған Этель Грей атты британдық азаматқа үйленді. Оның кейінгі зерттеулері ағылшын тілінде жазылды, оларға Кёчлин (1923), музыка сыншылығы (1923), музыкалық талғам (1925), музыкалық тәжірибелері туралы естеліктер (1933), Дебюсси (1944), сондай-ақ орыс музыкасы (1936 және 1944) және Мусоргский (1946 және 1956) туралы екі зерттеу кірді. 1921 жылдан бастап Лондонда музыка сыншылығымен айналысса да, Абрахам "оның Лондонда Парижде болған ықпалы мен беделіне жете алмағанын" атап өтті. Кальвокоресси "көптеген көрнекті ағылшынмен" танысты, олардың ішінде жазушы Арнольд Беннетт және композитор Ральф Вон Уильямс бар. Ол 1944 жылдың 1 ақпанында Лондонда қайтыс болды.
Calvocoressi's music criticism career can be divided into two: a French (1902–1914) and English (1921–1944) period. Described by Abraham as "a remarkable polyglot", Calvocoressi's career beginning in 1902 was as a music critic and correspondent for several English, American, German and Russian periodicals. Encouraged by the novelist Binet Valmer, the latter introduced him to Octave Maus, an editor of the monthly L'Art Moderne magazine. Calvocoressi became the Paris musical correspondent for L'Art Moderne and music critic for Binet Valmer's La Renaissance latine magazine; around then he also was music critic for the Anglo French Weekly Critical Review. Although some of these publications became obsolete in the next few years, Calvocoressi was well established enough to be unaffected. He contributed to other publications and various time: the daily Gil Blas, the fortnightly Comoedia Illustré (part of Comœdia), the daily The Morning Post and particularly monthly Musical Times. Calvocoressi published his first book—a study on Franz Liszt—in 1905, the year when he began writing for the English Monthly Musical Record, began both a correspondence with the Russian composer Mily Balakirev and developed a general interest in Russian music, particularly the work of Modest Mussorgsky. From 1907 to 1910 he served as an advisor for the impresario Sergei Diaghilev, who organized Russian music and ballet concerts in Paris. For his efforts, the Russian government granted him the Order of Saint Anna, while the Soviets later elected him a member of the Academy of Sciences of the Soviet Union. He visited Russia for the first and only time in 1914, meeting with musical figures such as Alexander Glazunov. Calvocoressi lectured at the École des Hautes Études Sociales from 1905 to 1914, teaching about contemporary music. He also translated song texts, opera librettos and books from Russian and Hungarian into French and English. His next books included studies on Mussorgsky (1908), Glinka (1911) and Schumann (1912). Calvocoressi paused music criticism at the onset of World War I in 1914, but found himself unable to serve the French due to his Greek ancestry. Later that year he moved to London and served as a cryptographer. He spent the rest of his life in England; he was naturalized and married Ethel Grey, a British citizen who was the dedicatee of many of his future books. These later studies were all in English, and included studies on Koechlin (1923), music criticism (1923), musical taste (1925), recollections of his musical experiences (1933), Debussy (1944) as well on two studies each on Russian music (1936 & 1944) and Mussorgsky specifically (1946 & 1956). Although he continued music criticism in London from 1921 onwards, Abraham remarked that "he never enjoyed the influence and authority in London that he had exercised in Paris". Calvocoressi became well acquainted with "many distinguished Englishmen", including the author Arnold Bennett and the composer Ralph Vaughan Williams. He died in London on 1 February 1944.