Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Нагасаки теңіз оқу орталығы (長崎海軍伝習所) – Токугава сёгунаты үкіметімен 1855 жылы құрылғаннан бастап, 1859 жылға дейін Эдодағы Цукидзиге көшірілгенге дейін теңіз оқу институты болды. Бакумацу дәуірінде Жапон үкіметі елдің екі ғасырлық оқшауланған сыртқы саясатын аяқтауға ниеттенген Батыс елдерінің кемелерінің күшейген шабуылдарымен бетпе-бет келді. Бұл күш-жігер 1854 жылы АҚШ коммодоры Мэтью Перридің Жапонияға қонған кезінде жемісті болды, нәтижесінде Канагава шарты жасалды және Жапония шетелдік саудаға есіктерін ашты. Токугава үкіметі заманауи бу кемелерін тапсырыс беруге және Батыс елдерінің теңіз күштерінен туындаған әскери қауіп-қатерге қарсы тұру үшін модернизацияның бір бөлігі ретінде теңіз оқу орталығын салуға шешім қабылдады.
The Nagasaki Naval Training Center (長崎海軍伝習所) was a naval training institute, between 1855 when it was established by the government of the Tokugawa shogunate, until 1859, when it was transferred to Tsukiji in Edo. During the Bakumatsu period, the Japanese government faced increasing incursions by ships from the Western world, intent on ending the country's two centuries of isolationist foreign policy. These efforts cumulated in the landing of United States commodore Matthew Perry in 1854, resulting in the Treaty of Kanagawa and the opening of Japan to foreign trade. The Tokugawa government decided to order modern steam warships and to build a naval training center as part of its modernization efforts to meet the perceived military threat posed by the more advanced Western navies.
Тарих
Оқу орталығы Нагасакиде, голландтық қонысының жанында, жасанды Деджима аралында құрылды, бұл голланд технологиясымен максималды байланысқа мүмкіндік беретін жер еді. Нагай Наоюки бірінші директор болып тағайындалды, ал бірінші курсқа әртүрлі хатамотодан 37 курсант, түрлі феодалдық ханнан 128 курсант қабылданды (Сацума доменінен 16, Фукуока доменінен 28, Чошу доменінен 15, Сага доменінен 47, Кумамото доменінен 5, Цу доменінен 12, Фукуяма доменінен 4 және Какегава доменінен 1). Кацу Кайшу 1855 жылдан бастап Нагайдың басшылығымен оқу директоры қызметін атқарды, 1859 жылға дейін, ал келесі жылы Шогун әскери-теңіз флотының офицері болып тағайындалды. Білім беруді Нидерланд Корольдік Әскери-теңіз флотының офицерлері басқарды, алғашқысы Пелс Рийкен (1855-1857 жж.), екіншісі Виллем Гюйсен ван Каттендидже (1857-1859 жж.). Батыс медицинасын Ж. Л. С. Помпе ван Меердерворт оқытты. Оқу бағдарламасы негізінен навигация және батыс ғылымына бағытталған. Оқу-жаттығу институты сонымен қатар 1855 жылы Нидерланд королі сыйлаған Жапонияның алғашқы бу кемесі Канко Марумен жабдықталды. Кейіннен оған Канрин Мару және Чойо қосылды. Нагасакидегі Әскери-теңіз оқу орталығы самурай студенттеріне ғана емес, жергілікті домендерден келген студенттерге де батыс үлгісіндегі әскери-теңіз білімін жүйелі түрде алуға мүмкіндік берді. Студенттер тілдік және басқа да кедергілерді жеңіп, түрлі заманауи теңіз дағдыларын, теңіз технологиясын және ұйымдастыруын үйренді. Голланд нұсқаушыларының басшылығымен, Шогунат мектептің қосалқы құрылыстарының бірі ретінде теңіз кемелерін жөндеу жөніндегі фабрика салды. Бұл Еуропадан импортталған машиналарын пайдаланған Жапониядағы алғашқы заманауи фабрика болды. Әртүрлі домендерден келген курсанттардың саны көп болғандықтан, 1856 жылғы екінші курс тек 12 курсанттан, барлығы Эдодағы хатамотодан тұрды. 1857 жылы Эдодағы Цукидзиде тағы бір әскери-теңіз академиясы ашылды. Орталық директоры Нагай жаңа орталыққа көшіп кетті, ал Кимура Кайшу Нагасаки орталығының директоры болып тағайындалды. 1857 жылғы үшінші курста 26 курсант болды. Болашақ адмирал Эномото Такеаки Нагасаки оқу орталығының студенттерінің бірі болды. 1859 жылы оқу орталығы жабылып, барлық білім беру Цукидзи Әскери-теңіз оқу орталығына көшірілді, онда Канко Мару да жапондық экипажбен жүзіп өтті. Мектепті жабу туралы шешім саяси себептермен қабылданды, ол жапондық және голланд тараптарынан туындады. Нидерланд басқа батыс державалары жапондықтарға батыстықтарды қайтару үшін әскери-теңіз күшін жинауға көмектесіп жатқанына күдік келтіретінінен қорқыды, ал Шогунат дәстүрлі түрде Токугаваға қарсы домендерден келген самурайларға заманауи әскери технологияны үйрену мүмкіндігін беруге ықылассız болды. Нагасакидегі Әскери-теңіз оқу орталығының қызметі қысқа болғанымен, ол болашақ жапон қоғамына елеулі тікелей және жанама әсер етті. Нагасакидегі Әскери-теңіз оқу орталығы көптеген әскери-теңіз офицерлерін және инженерлерін тәрбиеледі, олар кейіннен Жапон императорлық әскери-теңіз флотының негізін қалаушылар ғана емес, сонымен қатар Жапонияның кеме жасау және басқа да салаларын дамытушылар болды.
The training center was established near the Dutch settlement on the artificial island Dejima in Nagasaki, where maximum interaction with Dutch naval technology would be possible. Nagai Naoyuki was appointed the first director with a first class of 37 cadets from the various hatamoto with fealty directly to the Shōgun, and 128 cadets sent from the various feudal han (16 from Satsuma Domain, 28 from Fukuoka Domain, 15 from Chōshū Domain, 47 from Saga Domain, 5 from Kumamoto Domain, 12 from Tsu Domain, 4 from Fukuyama Domain and one from Kakegawa Domain). Katsu Kaishū was director of training under Nagai starting from 1855, until 1859, when he was commissioned as an officer in the Shogunal navy the following year. Officers of the Royal Netherlands Navy were in charge of education, the first being Pels Rijcken (from 1855 to 1857), and the second Willem Huyssen van Kattendijke (from 1857 to 1859). Western medical science was taught by J. L. C. Pompe van Meerdervoort. The curriculum was weighed towards navigation and Western science. The training institute was also equipped with Japan's first steamship, Kankō Maru given by the King of the Netherlands in 1855. It was later joined by the Kanrin Maru and the Chōyō. The Nagasaki Naval Training Center provided not only samurai students but also local domain students with opportunities to pursue systematic Western style naval training. The students gradually overcame language and other barriers and learned various modern naval skills and marine technology and organization Under the guidance of Dutch instructors, the Shogunate built a factory for the repair of naval ships as a part of the School's supporting facilities. This was the first modern factory in Japan utilizing imported European machinery. The number of cadets from various domains proved unwieldy, and the second class of 1856 was reduced to only 12 cadets, all from the hatamoto in Edo. In 1857 another naval training academy was opened at Tsukiji in Edo. The director of the center Nagai moved to the new center, and Kimura Kaishū was promoted to director of the Nagasaki center. The third class of 1857 has 26 cadets. The future Admiral Enomoto Takeaki was one of the students of the Nagasaki Training Center. The Training Center was closed in 1859, and all education transferred to the Tsukiji Naval Training Center, where the Kankō Maru was also sailed by a Japanese only crew. The decision to terminate the School was made for political reasons, arising from the Japanese side as well as from the Dutch side. While the Netherlands feared that the other Western powers would suspect that they were helping the Japanese accumulate naval power to repulse Westerners, the Shogunate became reluctant to give samurai from traditionally anti Tokugawa domains opportunities to learn modern naval technology. Although the Nagasaki Naval Training Center was short lived, it had considerable direct and indirect influence on future Japanese society. The Nagasaki Naval Training Center educated many naval officers and engineers who would later become not only founders of the Imperial Japanese Navy but also promoters of Japan's shipbuilding and other industries.