Онтарионың 15-ші лейтенант-губернаторы: Герберт Александр Брюс

Кіріспе

Онтарионың 15-ші вице-губернаторы Герберт Александр Брюс (1868 жылдың 28 қыркүйегі – 1963 жылдың 23 маусымы) 1932 жылдан 1937 жылға дейін Онтарионың 15-ші вице-губернаторы қызметін атқарды.

Өмірбаян

Блэкстокта, Онтарио провинциясы, Порт-Перри қаласына жақын жерде дүниеге келген Брюс Торонто университетінде, сондай-ақ Париж және Вена қалаларында хирург мамандығын меңгерді. Ол Корольдік хирургтар колледжінің мүшесі болды. 1911 жылы Торонтода Уэлсли ауруханасын құрды және Торонто университетінде хирургия профессоры қызметін атқарды. 1916 жылы, Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде, Сэр Сэм Хьюз оны Канада армиясының медициналық корпусының бас инспекторы етіп тағайындады және Канада армиясында полковник шеніне жетті. Брюс армиядағы медициналық тәжірибені зерттеді және медициналық корпусты толыққанды қайта ұйымдастыруды ұсынған «Канада армиясының медициналық қызметі» атты есеп дайындады. Оның ұсынған жалпы қайта ұйымдастыру шараларының көп бөлігі әскери және экономикалық тұрғыдан бірден іске асыруға мүмкін болмады, ал оның тағайындалуына сэр Уильям Ослер наразылық білдіріп, оны медициналық қауымдастыққа жасалған құрметсіздік деп есептеді. Брюстің есебі сол кездегі үкімет тарапынан қабылданбады және ол қызметінен босатылды, ал оның консервативті қолдаушысы Хьюз отставкаға кетуге мәжбүр болды. 1919 жылы Брюс «Саясат және Канада армиясының медициналық корпусы» атты кітабын жариялап, үкіметтің әрекеттерін сынады, бірақ Хьюзді нақты айыптаудан аулақ болды. Соғыстың аяқталған кезеңінде, британдық әскерлердің хирургиялық консультанты ретінде Брюс хирургиялық басқаруда бірқатар пайдалы реформаларды жүзеге асыруға қол жеткізді, оның ішінде медбике-анестезиологтар мен операциялық бөлме техниктеріне көбірек сенуді ұсынды. 1920 жылы Брюс Дон өзеніне көрінетін Бейвью даңғылындағы ферманы сатып алып, Аннандаль деп атаған Тюдор стиліндегі сарай салды. 1932 жылы Р.Б. Беннет оны Онтарионың лейтенант-губернаторы етіп тағайындады, оның қызметі 1937 жылға дейін жалғасты. Ол жиі Ұлы депрессия кезінде вице-корольдік кеңсесінің жосықсыздықтарын шектеуге тырысқан Онтарионың жаңа премьер-министрі Митч Хепбернмен пікір келіспеді. Лейтенант-губернатордың ресми резиденциясы – Хорли Парк, Брюстің өкілеттігі аяқталғаннан кейін Хепберн үкіметі шығындарды қысқарту мақсатымен жабылды. Көптеген лейтенант-губернаторлар бұрынғы саясаткерлер болғанымен, Брюс патшаның өкілі болғаннан кейін саясатқа қадам басудың ерекше жолын таңдады. 1940 жылғы федералды сайлау кампаниясының ортасында консервативті депутат Дэвид Спенс кенеттен қайтыс болғаннан кейін Брюс 1940 жылғы федералды сайлауда Канаданың Төменгі палатасындағы Спенстің мандатын жеңіп алды. Паркдейл округінен консервативті парламент мүшесі ретінде Брюс әскери қызметке шақыруды белсенді түрде қолдады. Ол 1945 жылғы федералды сайлауда екінші мерзімге қайта сайланды, бірақ 1946 жылы қызметтен кетті. Оның «Әртүрлі операциялар» атты автобиографиясы 1958 жылы жарық көрді. 1963 жылдың 23 маусымында Торонтода қайтыс болды. Ол Торонтодағы Маунт-Плезант зиратындағы Q143 учаскесіне жерленген.

Born in Blackstock, Ontario near Port Perry, Bruce was educated as a surgeon at the University of Toronto and in Paris and Vienna. He was a member of the Royal College of Surgeons. He owned Wellesley Hospital in Toronto which he founded in 1911, and was a professor of surgery at the University of Toronto. In 1916, during World War I, he was appointed inspector general of the Canadian Army Medical Corps by Sir Sam Hughes, and attained the rank of colonel in the Canadian Army (Permanent Active Militia). Bruce investigated medical practices in the army and issued a Report on the Canadian Army Medical Service which urged a complete reorganization of the medical corps. Few of his recommendations for general reorganization were immediately feasible from the military and economic points of view, and the manner of his appointment was protested by Sir William Osler as an affront to the medical profession. Bruce's report was disowned by the government at the time and he was dismissed from his duties, while his conservative patron, Hughes, was obliged to resign. In 1919, Bruce published Politics and the Canadian Army Medical Corps, criticizing the government for its actions but avoiding any specific denunciation of Hughes. Later in the war, as surgical consultant to the British forces, Bruce was able to advance some useful reforms in surgical management, including greater reliance on nurse anesthetists and operating room technicians. In 1920, Bruce purchased a farm on Bayview Avenue overlooking the Don Valley and built a Tudor style mansion which he named Annandale. In 1932, he was appointed Lieutenant Governor of Ontario by R. B. Bennett for a term that lasted until 1937. He often verbally clashed with new Ontario Premier Mitch Hepburn who attempted to curtail the extravagance of the vice regal office in the face of the Great Depression. The lieutenant governor's official residence, Chorley Park, was closed by the Hepburn government at the end of Bruce's term on the pretext of cutting costs. While most lieutenant governors are former politicians, Bruce took the unusual step of entering politics following his term as the King's representative. Following the sudden death of Conservative MP David Spence in the middle of the 1940 federal election campaign, Bruce contested and won Spence's seat in the House of Commons of Canada in the 1940 federal election. Sitting as the Conservative Member of Parliament for Parkdale, Bruce was an outspoken advocate of conscription. He was re elected to a second term in the 1945 federal election, but retired from office in 1946. His autobiography, Varied Operations, was published in 1958. He died in Toronto on June 23, 1963. He is buried in section Q 143 in Mount Pleasant Cemetery, Toronto.