Макдональд критерийлері: Көп склероз диагностикасының стандарты
McDonald criteria
Макдональд критерийлері – көп склероз (MS) диагностикасы үшін қолданылады. Бұл критерийлер кеңістік және уақыт бойынша сабақтарды анықтауға көмектеседі, МРТ нәтижелері де маңызды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Макдональд критерийлері – көп қабатты склероздың (МҚС) диагностикалық критерийлері. Бұл критерийлер невролог У. Иан Макдональдтың есімімен аталады, ол Американың Ұлттық көп қабатты склероз қоғамымен (ҰМҚСҚ) бірлесіп халықаралық комиссияны басқарды және 2001 жылдың сәуірінде МҚС диагностикасы үшін жаңартылған критерийлерді ұсынды. Бұл жаңа критерийлер Позер критерийлері мен ескі Шумахер критерийлерін алмастыру мақсатында жасалған. Олар 2005, 2010 және 2017 жылдары қайта қарастырылды. Олар "кеңістікте және уақытта зақымданудың таралуын" (КЗТ және УЗТ) көрсету қажеттілігін Позердің талабына сәйкес сақтайды.
The McDonald criteria are diagnostic criteria for multiple sclerosis (MS). These criteria are named after neurologist W. Ian McDonald who directed an international panel in association with the National Multiple Sclerosis Society (NMSS) of America and recommended revised diagnostic criteria for MS in April 2001. These new criteria intended to replace the Poser criteria and the older Schumacher criteria. They have undergone revisions in 2005, 2010 and 2017. They maintain the Poser requirement to demonstrate "dissemination of lesions in space and time" (DIS and DIT)
Макдональд критерийлері МҚС диагнозын тек клиникалық негізде қою схемасын ұстанып қана қоймай, сонымен қатар алғаш рет клиникалық деректер жетіспеген жағдайда, магниттік-резонанстық томография (МРТ) нәтижелері кеңістікте (КЗТ) және/немесе уақытта (УЗТ) таралудың орынбасары ретінде МҚС диагнозын қоюға мүмкіндік беретінін ұсынды. Критерийлер демиелинизациялық зақымданулардың болуын бейнелеу арқылы немесе олардың әсері арқылы дәлелдеуге тырысады, олардың жүйке жүйесінің әртүрлі аймақтарында (КЗТ) пайда болатынын және уақыт өте келе жинақталатынын (УЗТ) көрсетеді. Макдональд критерийлері бірінші демиелинизациялық шабуылмен келген науқастарда МҚС диагнозын қоюды жеңілдетеді және спецификалық көрсеткіштерге зиян келтірмей, МҚС диагнозының сезімталдығын едәуір арттырады. Макдональд критерийлері – МҚС-тың стандартты клиникалық жағдай анықтамасы, ал 2010 жылғы нұсқасы МҚС диагнозын қоюдың алтын стандарты болып саналады.
The McDonald criteria maintained a scheme for diagnosing MS based solely on clinical grounds but also proposed for the first time that when clinical evidence is lacking, magnetic resonance imaging (MRI) findings can serve as surrogates for dissemination in space (DIS) and/or time (DIT) to diagnose MS. The criteria try to prove the existence of demyelinating lesions, by image or by their effects, showing that they occur in different areas of the nervous system (DIS) and that they accumulate over time (DIT). The McDonald criteria facilitate the diagnosis of MS in patients who present with their first demyelinating attack and significantly increase the sensitivity for diagnosing MS without compromising the specificity. McDonald criteria are the standard clinical case definition for MS and the 2010 version is regarded as the gold standard test for MS diagnosis.
Сын
Патология әдетте қабынулы демиелинизациялық аурулардың әртүрлі формаларын анықтаудың алтын стандарты ретінде қарастырылады. Макдональд критерийлерінің спецификалықтығы төмен, себебі зақымданулардың табиғаты ескерілмейді, тек олардың таралуы ғана қарастырылады. Бұл критерийлердің ешқайсысы да тек қана MS-қа тән емес. Қате оң нәтижелерді азайту үшін Макдональд және авторлар олардың критерийлерін тек басқа аурулар жоққа шығарылғаннан кейін ғана қолдануды ұсынады. Макдональд критерийлеріне тағы бір сын – «MS-қа тән зақымданулар» анықтамасының нақты еместігі; 2013 жылғы шолуда мына сипаттамалар анықталды: гематоксилинмен көрсетілген нақты жасуша морфологиясы, Luxol fast blue бояуымен көрсетілген демиелинизация, KiM1P немесе CD68 арқылы анықталатын макрофагтардың пайда болуы, Bielschowsky бояуымен көрсетілген аксондардың зақымдануы, глиальды фибрилляциялық ақуызбен көрсетілген астроцитопатия және CD3, CD4, CD8, CD20 және CD138-ге реакция жасайтын әртүрлі лимфоциттердің түрлері. Макдональд критерийлерінің сезімталдығы патологиялық анықталған MS-қа қатысты төмен, себебі MS жағдайларының шамамен 25% «тыныш» MS болып табылады. Макдональд критерийлерінің төмен сезімталдығы және спецификалықтығы (зақымданулардың патологиялық болуына қатысты) азиялық популяцияларда байқалады. Олар іріктелмеген популяцияларда бағаланғанда КЛОС [клиникалық оқшауланған синдром] – КМС [клиникалық анықталған көптік склероз] трансформациясына қатысты жақсы болжамдық сапаға ие.
Pathology is generally regarded as the gold standard in defining different forms of inflammatory demyelinating diseases. Specificity of the McDonald criteria is low due to the fact that the nature of the lesions is not considered, but only their dissemination. None of the criteria are MS specific. In order to reduce false positives, McDonald et al. propose that their criteria should be applied only after any other disease has been ruled out. Another criticism of the McDonald criteria is that the definition of "lesions typical of MS" is unclear; a 2013 review identified the following characteristics: specific cell morphology shown by hematoxylin, demyelination shown by Luxol fast blue, macrophage appearance by KiM1P or CD68, damage to the axons shown by Bielschowsky stain, astrocytopathy shown by glial fibrillary acidic protein, and different lymphocyte subtypes, reacting to CD3, CD4, CD8, CD20 and CD138. The sensitivity of McDonald criteria is low with regard to pathologically defined MS because around 25% of MS cases are silent MS cases. McDonald criteria have been shown to have a low sensitivity and specificity (with respect to the pathological presence of lesions) in Asiatic populations. They have good predictive quality (with respect to CIS [clinically isolated syndrome] to CDMS [Clinically Definite Multiple Sclerosis] conversion) when evaluated in non selected populations.
Макдональд нұсқаларын салыстыру
Қазіргі уақытта McDonald-тың әртүрлі нұсқаларының сезімталдығы мен ерекшелігін аутопсиямен салыстыратын ақпарат көп емес. Кейбір есептерде осы параметрлерді бағалау үшін Poser "CDMS" кешіктірілген диагнозы (екі жылдық бақылау кезінде) белгі ретінде қолданылды. 2017 жылғы түзетудің сезімталдығы (2010 жылғы түзетуге және Poser CDMS-ке қарағанда) жоғары (85%-ке қарсы 30% және 85%-ке қарсы 41%) және ерекшелігі төмен (33%-ке қарсы 63% және 63%-ке қарсы 85%) болып көрінеді, екі жылдық бақылауда.
Currently there is not too much information comparing the sensibility and specificity of different McDonald versions against autopsy. Some reports have used Poser "CDMS" delayed diagnosis (during a two year follow up) as milestone to evaluate these parameters. It seems that 2017 revision has higher sensitivity (85 vs. 30% and 85 vs. 41%) and lower specificity (33 vs. 63% and 63 vs. 85%) compared to the 2010 revisions and Poser CDMS, at two years follow up.
2010 жылғы қайта қаралған нұсқалар
2010 жылы көп склерозды диагностикалау жөніндегі халықаралық комиссия үшінші рет Ирландияның Дублин қаласында Макдональд диагностикалық критерийлерін талқылау және жаңарту мақсатымен жиналды.
In 2010, the International Panel on Diagnosis of MS met in Dublin, Ireland for a third time to discuss and revise the McDonald diagnostic criteria.
2017 жылғы қайта қарау
Соңғы қайта қарау (2018 жылғы жағдай бойынша) 2017 жылғы қайта қарау болып табылады. Спецификалықтығының төмендеуі туралы ешқандай хабарлама түспеген. 2017 жылғы қайта қарау спецификалықтығына қауіп тудырмай, диагноз қоюды үдетуге бағытталған. Жаңа ұсыныстар мыналарды қамтиды: Еуропалық MAGNIMS тобы МРТ-ны склерозға қарсы диагноз қоюда қолдану жөніндегі нұсқауларды жүйелі түрде жариялайды, және бұл нұсқаулар МРТ технологиясының дамуымен жаңартылып отырады. Сонымен қатар, қос инверсиялық қалпына келтіру немесе фазалық сезімтал инверсиялық қалпына келтіру сияқты жаңа МРТ техникаларын пайдалану арқылы склерозға қарсы ауруда көбірек зақымдануларды анықтауға болады, және бұл техникалар одан әрі расталса, болашақ критерийлерге енгізілуі мүмкін. Тағы бір перспективті МРТ техникасы – магниттік трансферлік бейнелеу, ол ошақтық зақымданулардан тыс, мидың қалыпты көрінетін тіндеріндегі зақымдануды анықтауға мүмкіндік береді. Соңында, жоғары ажыратымдылық спектрлік доменді оптикалық когерентті томография болашақта оптикалық невритті анықтаудың өте перспективті және сезімтал әдісі болуы мүмкін. Сондай-ақ, қандағы зерттеулердің ішінде циркуляциялық нейрофиламент жеңіл тізбегі (NFL), РНК профилі және MRZ реакциясы сияқты сынамалар ұсынылған.
The last revision (as of 2018) is the 2017 revision. No reduction in specificity was reported. The 2017 revision tries to accelerate the diagnosis without risking specificity. The new recommendations include: The European group MAGNIMS periodically publishes guidelines for using MRI in the diagnosis of MS that are updated as MRI technology evolves. Moreover, new MRI techniques, such as double inversion recovery imaging or phase sensitive inversion recovery, can be used to identify more lesions in MS which, if further validated, could be included in future criteria. Another promising MRI technique is magnetic transfer imaging, which will allow the detection of damage in normal appearing brain tissue away from focal lesions. Finally, high resolution spectral domain optical coherence tomography could prove to be a very promising and sensitive way of identifying optic neuritis in the future. the serum anti GAGA4 and protein signatures and finally the circulating microRNA Some blood tests have been proposed based in circulating neurofilament light chain (NFL), in RNA profiling or in the MRZ reaction.
Клиникалық емес ауруды емдеу
2010 жылғы Макдональд критерийлерінде қарастырылмаған, үлкен клиникалық маңызы бар тағы бір мәселе – субклиникалық ауру. Кейбір пациенттерде МС-қа тән белгілерге ие ми зақымданулары кездейсоқ анықталды және олар қазір радиологиялық оқшауланған синдром (РОС) ретінде жіктеледі. Осы пациенттердің кейбіреулері бірнеше жыл өткен соң да МС-ты дамытуы мүмкін. МС-тың ауруды модификациялайтын терапиясын ертерек бастау жақсы клиникалық нәтижелермен байланысты болғандықтан, аурудың субклиникалық сатысындағы адамдарды анықтау және осы сатыда емді бастаудың пайдалылығын анықтау маңызды. Қазіргі уақытта осы мәселені анықтау және РОС-і бар пациенттердің қайсысы анықталған МС-қа прогрессиялайтынын анықтау үшін қосымша зерттеулер жүргізілуде. Осы зерттеулердің нәтижелеріне байланысты болашақ критерийлер МС күтіміндегі осы даулы, бірақ өте маңызды мәселені қарастыруы мүмкін.
Another issue of great clinical significance that is not addressed by 2010 McDonald criteria is subclinical disease. There are some patients who were incidentally found to have brain lesions with appearance and location consistent with MS who are now classified as having a radiologically isolated syndrome (RIS). Some of these people will develop MS even after several years. Because early initiation of MS disease modifying therapy is associated with better clinical outcomes, it is important to identify individuals in the subclinical stage of disease and determine if initiation of treatment at this stage is beneficial. More research is currently being conducted to clarify this issue and address which RIS patients will progress to definite MS. Depending on the findings of this research, future criteria might address this controversial but highly important issue of MS care.