Британдық дипломат және ақсүйек Әшли Эденнің өмірі мен қызметі

Кіріспе

Британдық дипломат және ақсүйек сэр Эшли Иден (13 қараша 1831 – 8 шілде 1887) – Британдық Үндістандағы лауазымды тұлға және дипломат.

Өмірбаян және білім

Эден Гертфордширдегі Гертингфордбериде дүниеге келді, Роберт Эденнің үшінші ұлы, 3-ші Барон Окленд, Бат және Уэллс епископы, Мэри Херттің қызы, Фрэнсис Эдвард Херттің Алдервасли, Дербиширдегі туысы. Оның інісі Джордж Эден, Оклендтің 1-ші графы болды. Ол алдымен Регбиде, содан кейін 1849 жылға дейін Винчестерде білім алды, сол жылы Үндістанның мемлекеттік қызметіне жіберілді.

Қоғамдық өмір

Еден 1850 және 1851 жылдары Шығыс Үндістан компаниясының Хейлиберидегі колледжінде білім алды, бірақ 1851 жылдың желтоқсанына дейін курсын бітіре алмады. 1852 жылы ол Үндістанға жетіп, алғашқыда Раджшахи округінің әкімшісінің көмекшісі және жинаушысы болып тағайындалды. 1854 жылы ол Жангипурдің кіші бөлімшесінің офицері қызметіне алынды. 1856 жылы ол Муршидабадтың судьясы болып тағайындалды, ал Үндістан көтерілісі кезінде ол сол қаладағы көтерілісшілдерге деген қолдауды тоқтатты. 1860 жылы ол Бенгал үкіметінің хатшысы және Бенгал заң шығару кеңесінің экс-официал мүшесі болып тағайындалды. Ол бұл лауазымды он бір жыл бойы, сэр Джон Питер Гранттың лейтенант-губернаторлығының соңғы кезеңінде, сондай-ақ сэр Сесил Бидон мен сэр Уильям Грейдің өкілеттілік мерзімінде атқарды. 1860 жылы Эден Гималайдағы Сикким таулы мемлекетіне шабуыл жасауға жіберілген күштермен бірге саяси агент ретінде болды. 1861 жылдың наурыз айында ол раджа Сидкеонг Намгьялмен Тумлонг шартына қол қойды, ол саяхатшыларға қорғау және еркін сауданы қамтамасыз етті. Бұл жетістік 1863 жылы оны Бутан таулы мемлекетіне арнайы елші етіп тағайындауға әкелді. Ол қарулы күштермен сүйемелденбеді және оның талаптары қабылданбады. Ол бутандықтарға қолайлы келісімге қол қойды, оның шашы тартылып, беті ылғал қамырмен сүртілді. Бұл келісім жоғарғы үкімет тарапынан ратификацияланбады, нәтижесінде Бутан соғысы болды. 1871 жылы Эден Британдық Бирманың алғашқы азаматтық губернаторы болды және 1877 жылы Бенгалдың лейтенант-губернаторы болып тағайындалғанға дейін осы лауазымды атқарды. 1878 жылы Дакадағы Эден Мохила колледжі оның құрметіне аталды. 1878 жылы ол K.C.S.I. орденімен марапатталды, ал 1882 жылы лейтенант-губернаторлық қызметінен кетті. Үндістандан зейнеткерлікке шыққаннан кейін, 1882 жылы мемлекеттік хатшы кеңесінің мүшесі болып тағайындалғаннан кейін, оның жанкүйерлері Калькуттада әйелдер мен балаларға арналған Эден ауруханасын құрды және оның ескерткіші орнатылды. Эден каналы Ганг және Тиста өзендерін байланыстырады және Бихарды ашаршылықтан құтқару мақсатында салынды. Эден Англияға оралып, өмірінің соңына дейін Үндістан кеңесіне қатысты.

Eden spent 1850 and 1851 at the East India Company's college at Haileybury, but did not pass out last of his term until December 1851. In 1852 he reached India, and was first posted as assistant to the magistrate and collector of Rájsháhí. In the year 1854 he was recruited as a sub divisional officer of Jangipur. In 1856 he was promoted to be magistrate at Moorshedábád, and during the Indian Mutiny he checked sympathy with the revolt in that city. In 1860 he was appointed secretary to the government of Bengal and an ex officio member of the Bengal legislative council. This post he held for eleven years, during the last part of Sir John Peter Grant's lieutenant governorship, and throughout Sir Cecil Beadon's and Sir William Grey's terms of office. In 1860 Eden accompanied a force ordered to invade the hill state of Sikkim in the Himalayas, as political agent, and in March 1861 he signed the Treaty of Tumlong with the raja, Sidkeong Namgyal, which secured protection to travellers and free trade. This success caused Eden to be appointed special envoy to the hill state of Bhutan in 1863. He was accompanied by no armed force and his demands were rejected. He signed a treaty favourable to the Bhutiás, after being assaulted by having his hair pulled and face rubbed with wet dough. This treaty was not ratified by the supreme government, and the Bhutan War resulted. In 1871 Eden became the first civilian governor of British Burma, a post he held until his appointment in 1877 as lieutenant governor of Bengal. The Eden Mohila College in Dhaka was named after him in 1878. In 1878 he was made a K. C. S. I., and in 1882 resigned the lieutenant governorship. After his retirement from India, on being appointed a member of the secretary of state's council in 1882, admirers founded in his honour the Eden Hospital for Women and Children in Calcutta, and a statue was erected. The Eden canal joins the Ganges and the Tistá, and was intended to relieve Bihar from famine. Eden returned to England and attended the Council of India for the remainder of his life.

Жеке өмір

Эден вице-адмирал Роуленд Мэннидің қызы Ева Мария Мэнниге үйленді. Олардың балалары болмады. Эден 1887 жылдың 9 шілдесінде 55 жасында кенеттен сал ауруынан қайтыс болды.