Кіріспе
Неміс жабайы баласы Питер Жабайы бала (шамамен 1713 жылы туған; 1785 жылдың 22 ақпанында қайтыс болған) – 1725 жылы Германияның солтүстігіндегі Хановерден шыққан, Хамелин (Хановер электораты) маңындағы ормандарда жабайы өмір сүрген бала. Ата-анасы белгісіз болған бала, қанша уақыт болғанын білмейтін мерзім ішінде толығымен жабайы өмір сүріп, орман флорасын жеп аман қалды; ол төрт аяғымен жүрді, өркениетсіз мінез-құлық көрсетті және ешбір тілді үйренуге келмеді. Оның өте сирек кездесетін генетикалық бұзылыс – Питт-Хопкинс синдромынан зардап шеккен болуы мүмкін деген болжам бар. Пётрді Георг I басқарған аңшылар тобы оның Хановердегі туған жеріне сапар барысында Герцвольд орманында тауып алды және 1726 жылы оның келіні Каролина Ансбах, Уэльс ханшайымының бұйрығымен Ұлыбританияға әкелді.
Peter the Wild Boy (born c. 1713; died 22 February 1785) was a boy from Hanover in northern Germany who was found in 1725 living wild in the woods near Hamelin (Electorate of Hanover), the town of the Pied Piper legend. The boy, of unknown parentage, had been living an entirely feral existence for an unknown length of time, surviving by eating forest flora; he walked on all fours, exhibited uncivilized behaviour and could not be taught to speak a language. It's been speculated that he suffered from the very rare genetic disorder Pitt–Hopkins syndrome. Peter was found in the Hertswold Forest by a party of hunters led by George I while on a visit to his Hanover homeland and brought to Great Britain in 1726 by order of his daughter in law Caroline of Ansbach, the Princess of Wales.
Лондондағы өмір
Питердің Ұлыбританияға жеткізілгеннен кейін Лондонда Питерге қатысты қызығушылық пен болжамдар қозғалысқа келді. Бұл құбылыс Джонатан Свифттың өткір сатирасының нысаны болды, сондай-ақ "Британ ұлтының таңғажайып құбылысына қарағанда да таңғажайып нәрсе" деп аталатын тағы бір туындының тақырыбы болды, авторлығы Свифт пен Джон Арбутнотқа жатқызылады. Дэниел Дефо да өз памфлетінде, "Табиғаттың таза бейнесі" атты еңбегінде осы мәселеге тоқталды. Джеймс Бернет, Монбодо лорды, "Тілдің пайда болуы мен дамуы" атты еңбегінде Питерді адам тектесінің эволюциясы туралы теориясын көрнекті түрде көрсету үшін пайдаланды. Уэльс ханшайымы Каролина Питердің жағдайына қызығушылық танытты және 1726 жылы, алғашқы қоғамдық қызығушылық азайғаннан кейін, доктор Арбутноттың оның білімін бақылауын ұйымдастырды. Оны сөйлетуге, оқытуға немесе жазуға үйретуге жасалған барлық әрекеттер сәтсіз аяқталды. Интерьер дизайнері және суретші Уильям Кент Питердің бейнесін король Георг I сарайының үлкен суретіне қосты, ол қазір Лондондағы Кенсингтон сарайындағы Корольдің баспалдағының шығыс қабырғасында ілінген. Суретте Питер жасыл жейде киген, оң қолында емен жапырақтары мен емен бұтақтарын ұстап тұрған күйі бейнеленген.
Нортчерчтегі өмір
Доктор Арбутноттың бақылауынан босатылғаннан кейін, оны патшайымның төсек бөлмесі әйелдерінің бірі, Миссис Тичборнның қамқорлығына тапсырды, оған айрықша зейнетақы бекітілді. Миссис Тичборн әдетте әр жазда бірнеше аптасын Гертфордширдегі Нортчерч округіндегі Акстерс-Эндтегі фермер Джеймс Фенннің үйінде өткізетін. Питер сол жерде Фенн мырзаның қамқорлығында қалды, оған жылына 35 фунт стерлинг көлемінде күтіп-бағуға қаражат бөлінді. Фенн мырза қайтыс болғаннан кейін, Питер Джеймстің інісі Томасқа, Бродвей деп аталатын басқа фермаға тапсырылды, онда ол ферманың бірнеше кезектегі жалға алушыларымен бірге өмір сүрді және өмірінің соңына дейін мемлекеттік зейнетақысын ала берді. 1751 жылдың тамыз айының соңында Питер Бродвей фермасынан жоғалып кетті және оны табу мүмкін болмады. Оның қауіпсіз оралуы үшін газеттерге сыйлық ұсынылған хабарламалар жарияланды. 1751 жылдың 22 қазанында Норич қаласындағы Сент-Эндрю шіркеуінде өрт шықты. Өрт тараған сайын, жергілікті түрме түтін мен жалынға толып кетті. Қорқып қалған тұтқындар асығыс түрде босатылды, ал біреуі өте ерекше келбетімен, тым көп түктерімен және күшті дене бітімімен, сондай-ақ шығарған дыбыстарымен қызығушылық тудырды, бұл кейбіреулерді оны орангутан деп сипаттауға итерді. Бірнеше күннен кейін ол Питер – «Жабайы бала» деп танылды, мүмкін «Лондон ивнинг пост» газетінде жарияланған сипаттамаға сәйкес. Ол Томас Фенннің фермасына қайтарылды, және болашақта тағы адасып кетсе, оның аты мен мекенжайы жазылған арнайы былғары мойлық жасалды. Питер шамамен 70 жыл өмір сүрді. 1782 жылы шотланд философы және судьясы Джеймс Бернетт оны зиярат етті, және оның дені сау, толық ақ сақалды екені айтылды, сондай-ақ оған айтылған сөздерді түсінетіні, бірақ өзі тек «Питер» және «Патша Георг» деген сөздерді ғана айта алатыны және бірнеше әнді ырғақтай алатыны хабарланды. «Жабайы баланың» суреті, ақ сақалды әдемі қартты бейнелейтін сурет, Каулфилдтің «Танымал тұлғалардың портреттері» атты еңбегінде сақталған.
Өлім және жерлеу
Питер 1785 жылдың 22 ақпанында қайтыс болды және Нортчерч қаласында жерленді. Оның қабірін әлі күнге дейін Сент-Мария шіркеуінің шіркеу ауласында, шіркеудің басты есігінің тікелей сыртында көруге болады. 2013 жылдың 20 ақпанында Мәдениет, Медиа және спорт министрлігі, English Heritage ұсынысы бойынша, қабірге II санатты мәдени ескерткіш статусы берілгенін хабарлады.
Қазіргі заманғы бағалау
2011 жылы Питерге дер кезінде анықталған Питт-Хопкинс синдромы деген хромосомалық бұзылудың болуы күдік тудырды, бұл жағдай Питер қайтыс болғаннан кейін шамамен 200 жыл өткен соң 1978 жылы ғана анықталған. Кенсингтон сарайындағы портретте көрінетін Питердің әртүрлі физикалық ерекшеліктері, мысалы, оның иілген "Купидон доғасы" пішіндес еріні, бойының аласа болуы, қалың, бұйра шашы, көз қабақтарының түсуі және қалың еріні сияқты белгілері осы синдромға сәйкес келді. 2011 жылдың наурыз айында BBC Radio 4 арнасының "Куәгер тарихы" бағдарламасында Питердің өмірі, Нортчерчте және кейін Беркхамстедте өткен кезеңдері зерттелді. Беркхамстед мектебінде сақталатын, Питердің ауылдан қашып кеткен жағдайда оны анықтау үшін арнайы жасалған, былғары және мыстан жасалған, үстіне "Питер – жабайы адам" деп жазылған мойындық та осы бағдарламада көрсетілді.