Кіріспе

Канадалық деректі фильмдер режиссері Джон Заритский (13 шілде 1943 – 30 наурыз 2022) – канадалық деректі фильмдер режиссері және кинооператор. Оның туындылары 35 елде көрсетілген, әлемнің 40-тан астам кинофестивалінде көрсетілді. 1983 жылы оның "Тағы бір жоғалған бала" фильмі "Үздік деректі фильм" номинациясы бойынша "Оскар" сыйлығын жеңіп алды.

Ерте өмір және білім

Зәритский Онтарио провинциясының Сент-Катаринес қаласында дүниеге келді. Ол медбике Ивонн Джоан (құрметті Уайт) пен украиндық текті дәрігер доктор Майкл Зәритскийтің төрт баласының үлкені болды. 1961 жылы Денис Моррис католик орта мектебін бітіргеннен кейін Торонто университетінің Тринити колледжінде ағылшын тілі мен тарихты оқып, 1965 жылы диплом алды.

Журналистика

Оның алғашқы жұмысы CBC телеарнасында деректер мен оқиғалар редакторы болып басталды, бірақ ол "Гамильтон Спектатор" газетінде полиция тілшісі қызметіне ауысты. Кейін ол Китченер-Ватерлоо газетіне көшіп, білім беру саласы бойынша тілші, өнер сыншысы және кітап шолушысы болды. 1968 жылы "Торонто Стар" газетінде саяси тілші болып жұмыс істеді. 1970 жылы Вашингтон журналистика орталығында оқуға Форд қорының стипендиясын алды. 1971 жылы "The Globe and Mail" газетінде тілші болып жұмыс істеді; 1972 жылы тергеушілік репортажы үшін Ұлттық газет сыйлығына және The Canadian Press ұйымынан фотосурет сыйлығына ие болды. 1973 жылы ол CBC телеарнасына тергеуші тілші ретінде қайта оралды; 1975 жылы CBC "Бесінші мүлік" атты деректік бағдарламасын құрды, ал Заритский бағдарламаның фильмдерін жасауға шақырылған бес адамның бірі болды.

PBS - Алдыңғы шеберлік

1986 жылы Заритский мен Сторринг PBS арнасымен Frontline үшін деректі фильмдер түсіруге келісімшарт жасасты. Олар он жыл бойы Frontline командасында болып, «Менің күйеуім мені өлтіреді», «АЙДС тоқсан сайын: Африкада туған», «Менің дәрігерім, менің сүйікті адам», «Өлімді таңдау» (сондай-ақ «Өліммен кездесу»), «Сараеводағы Ромео мен Джульетта», «Аборттар қатарындағы кісі өлтіру» және «Кішкентай қылмыскерлер» фильмдерін жасады. 2006 жылы Заритский «Өлуге құқық па?» фильмін өндіріп, режиссерлік жасады. Фильм 2007 жылы көрсетілімге шықты, ал Frontline оны 2010 жылы «Өзін-өзі өлтіруге баратын турист» деп жариялады. 6-шы «Егіздер» сыйлығында Заритский «Менің дәрігерім, менің сүйікті адам» фильмі үшін ақпараттық/документальді бағдарлама немесе сериядағы үздік жазу сыйлығын жеңіп алды. «Менің күйеуім мені өлтіреді» Америка адвокаттар қауымдастығының «Алтын балға» сыйлығын, ал «Сараеводағы Ромео мен Джульетта» Альфред И. Дюпонт-Колумбия университетінің сыйлығын жеңіп алды. 5-ші «Егіздер» сыйлығында «АЙДС тоқсан сайын: Африкада туған» деректі фильміндегі үздік режиссура және деректі фильмдегі үздік жазу сыйлықтарын жеңіп алды; сонымен қатар Роберт Ф. Кеннеди қорының сыйлығына ие болды. «Өлімді таңдау», кейбір елдерде «Өліммен кездесу» деп шығарылған, 8-ші «Егіздер» сыйлығында ақпараттық немесе деректі бағдарлама немесе сериядағы үздік режиссура сыйлығын жеңіп алды. Кейбір елдерде «Өзін-өзі өлтіруге баратын турист» деп шығарылған, Dignitas тобының көмегімен Крейг Эверттің өзін-өзі өлтіруін көрсететін фильм 23-ші «Егіздер» сыйлығында деректі бағдарлама немесе сериядағы үздік жазу сыйлығын және 2008 жылғы «Лео» сыйлығында үздік деректі бағдарлама сыйлығын жеңіп алды. 2008 жылдың желтоқсан айында Ұлыбританияда көрсетілгеннен кейін, бұл фильм елде үлкен қызығушылық тудырды. Associated Press агенттігінің хабарлауынша, «Документальді фильм Канада мен Швейцария телеарналарында, сондай-ақ көптеген кинофестивальдарда көрсетілді, онда ол көп дау тудырмады. Бірақ Ұлыбританияда, өзін-өзі өлтіру мәселесі бойынша пікір қақтығыстары жалғасып жатқан жерде, бұл фильм жаралы нәрсеге тиді». Осы кезде Заритский мен Сторринг Лос-Анджелесте тұрып жатқан. Олар ажырасып, 1995-1996 жылдары UC Берклидегі журналистика мектебінде Резидент-суретші ретінде болғаннан кейін, Заритский Ванкуверге көшіп кетті.

Тәуелсіз өндірістер

Заритский Point Grey Pictures компаниясын құрды (Сет Роген мен Эван Голдберг 2011 жылы құрған осы аттас компаниямен шатастырмау керек). Талидомид трилогиясын аяқтаудан және «Өлуге құқығы бар ма?» фильмін жасаудан басқа, ол Канада Ұлттық кино кеңесі үшін екі фильм – «Шаңғышылар» және «Жабайы жылқының құтқарылуы» фильмін өндірді. Ол сонымен қатар «Ерлер жыламайды: Простата қатерлі ісігі туралы әңгімелер», «Күлкінің ізімен: Әлемдегі ең күлкілі әзілді табу», «Колледж күндері, колледж түндері» және «Күлімсіреп кетіру» туындыларын жасады. «Колледж күндері, колледж түндері» фильмін жасау үшін Заритский Британдық Колумбия университетінің Театр, кино және шығармашылық жазу факультетінде кино өндірісі жөніндегі адъюнкт-профессор болды. 2003-2004 оқу жылында UBC-нің сегіз кино студенті 16 студенттің өмірін қадағалады. 6 сағаттық фильм CBC телеарнасының «Документальды фильм» арнасында үш бөлімге бөлініп көрсетілді. 20-шы «Жеміш» сыйлығында Заритский «Документальды фильмдер сериясындағы үздік режиссура» номинациясы бойынша жеңіске жетті. 2010 жылғы «Күлімсіреп кетіру: Өлім туралы музыкалық комедия» фильмі әнші және комедия актері Карла Зилбер Смитқа Лу Гериг ауруының диагнозы қойылғаннан кейін оның өмірін көрсетеді. 2010 жылғы Hot Docs Canadian International Documentary Festival фестивалінде фильм Hot Docs Award сыйлығын жеңіп алды. Сонымен қатар, ол Ванкувер халықаралық кинофестивалінде «Көрермендердің таңдауы» сыйлығын, 2011 жылғы Седона халықаралық кинофестивалінде «Режиссерлердің таңдауы» сыйлығын, Милл-Вэлли кинофестивалінде «Көрермендердің таңдауы» сыйлығын, Калгаридің «Picture This» халықаралық кинофестивалінде «Фестивальдің үздігі» сыйлығын және 2011 жылғы Жаңа Зеландияның «Documentary Edge Film Festival» фестивалінде «Ең үздік» сыйлығын жеңіп алды. 2012 жылы «Шындықты білуге асығасың ба?» фильмін түсірді, онда Хантингтон ауруынан қайтыс болған үш отбасының тарихы баяндалады. Әр отбасының мүшелері ауруды тудыратын генді мұра еткен-емекенін білу үшін алдын ала тестілеуден өтті. «Шындықты білуге асығасың ба?» фильмі Yorkton Film Festival фестивалінде екі «Алтын қалыңдық» сыйлығын алды: «Үздік деректі фильм» (Ғылым/Медицина/Технология) және «Үздік режиссер» (Фантастика емес); сондай-ақ Columbus International Film & Video Festival фестивалінде «Ғылым + Технология» бөліміндегі «Үздік деректі фильм» сыйлығын және Okanagan Film Festival фестивалінде «Үздік деректі фильм» сыйлығын жеңіп алды. Фильмнің тұңғыш көрсетілімі 2012 жылдың 13 қарашасында Knowledge Network телеарнасында өтті. 2017 жылы режиссер Дженнифер ДиКресс және оператор Майкл Савойе «Телевизиядағы мырза Заритский» атты деректі фильмін жасады, онда Заритскийдің мансабы мен оның жұмыс процесіне сахнадан тыс көрініс ұсынылады.

Жеке өмір және өлім

2010 жылы Заритский Ванкувердегі кәсіпкер, тамақ дайындаумен айналысатын Энни Клаттонға үйленді. Ол 2022 жылғы 20 наурызда 78 жасында Ванкувер қалалық ауруханасында жүрек жеткіліксіздігінен қайтыс болды. Оның күйеуі, бір келіншегі және екі немересі бар еді. Қайтыс болған кезде Заритский өзінің өмірбаяндық кітабын жазып жатқан болатын.